Caminin bölümleri kısaca
Caminin iç ve dış bölümleri hakkında bilgi. Cami içindeki ve dışındaki bölümlerin isimleri.
Cami içi ve dışında bulunan bu bölümlerin olması cami için şart değildir. Genellikle bir çok camide bu bölümlerin ya hepsi veya bir kısmı bulunur. Cami dışında 5, cami içerisinde ise 3 bölüm bulunur.
Caminin Dış Bölümleri:
1- Şadırvan: Caminin avlusunda bulunan abdest almak için yapılmış yer.
2- Kubbe: Yarım küre biçiminde yapıyı örten dam, kümbet.
3- Minare: Namaz vaktinin geldiğini bildirmek için camide müezzinin ezan okuduğu, şerefesi olan çoğunlukla taştan yapılmış yüksek ince yapı.
4- Şerefe: Minarenin gövdesini çepeçevre dolaşan korkuluklu ezan okunan yer.
5- Alem: Minare, kubbe, sancak direği vb. yüksek şeylerin tepesinde bulunan madenden yapılmış ay yıldılı veye lale biçiminde süs, ayça.
Caminin İç bölümleri:
1- Mihrap: Camilerde kıble yönünde ve imamın namaz kıldırırken durduğu girintili yer
2- Minber: Camilerde imamın çıkıp hutbe okuduğu merdivenli yüksekçe yer.
3- Vaaz Kürsüsü: Caminin içinde vaaz verip cemaati dinî konularda aydınlatan kişinin oturduğu yüksekçe yer.
Caminin Bölümleri
Yorumlar ( 11 )
Camide çok fazla bölümler bulunmaz genellikle caminin içinde olan çeşitli şeylere bölüm denmektedir. Bu bölümler ise şunlardır:
1- Minber
2- Mihrap
3- Kürsü
Ayrıca abdest alınan şadırvan bu bölümlere eklenebilir.
Caminin bölümleri kaç tanedir Caminin bölümleri hakkında kısa bilgi veriniz? Lütfen kısa ve öz cevap verir misiniz?
Merhaba. Camilerde insanların rahat bir şekilde ibadetlerini yapabilmeleri ve düzen içerisinde yerine getirilebilmesi için bazı bölümler belirlenmiştir. Bu bölümler iç ve dış bölümler olmak üzere ikiye ayrılır.
A- Camilerimizin iç bölümü;
1-Harim: Cemaatin namaz kıldığı en geniş alandır.
2-Minber: İmamın çıktığı ve hutbe okuduğu merdivenli yere mihrap denir.
3-Mihrap: Cemaatle namaz kılındığında imamın duruduğu ve namaz kıldığı caminin en önünde yer alan alanın adıdır.
4-Vaaz Kürsüsü: İmamın veya vaizin cemaate vaaz vermek için çıktığı tek kişilik oturma yeri olan yerden yüksek yerin adıdır.
5-Hünkar Mahfili: Bazı camilerimizde yer alır. Padişahların namaza durdukları özel bölümdür.
6-Son Cemaat Yeri: Bu bölüm de bazı camilerimizde yer alır. Cemide kapıya özel bölmedir.Namaza yetişemeyenlerin namaza durdukları yerdir.
B-Camilerimizin dış bölümü;
Minare: Camilerimizin yanına yapılan uzun şekilli yapılar. Eskiden ezan okunurdu.
Şerefe: Minarelerde yer alan dışarıya açık daire alan. Eskiden müezzinler burada ezan okurdu. Bazı minarelerde 2 veya üç tane bulunabilir.
Şadırvan: Camiye gelenlerin abdest aldıkları alanlardır.
Avlu- Bahçe: Camiyi çevreleyen bazılarında havuz ve ağaçların bulunduğu alandır.
Camide ve cami dışında hangi bölümler bulunur. Caminin iç ve dış bölümleri nelerdir madde madde lütfen açıklar mısınız.
Camiler ibadet etmek ve Allah’ın anılması için imar edilirler. Camilerde müslümanların ibadetlerini daha rahat bir şekilde yerine getirebilmeleri için çeşitli bölümler bulunur. Camilerin büyüklüklerine göre bazen bu bölümlerin hepsi olmayabilir.
Camilerdeki bölümler nelerdir?
Avlu:
Cami harimlerine bitişik, genellikle şadırvan veya revaleyi kapsayan üstü açık yerlere denir.
Vaaz Kürsüsü:
Kürsü kelime olarak; sandalye, taht ve divan manasına gelmektedir. Aynı zamanda, camilerde vaizlerin cemaata vaaz vermek için üzerine çıktıkları yüksekçe bir yere de kürsü denmektedir.
Şadırvan:
Namazdan önce abdest almak için, genellikle avlu ortasında bulunan ve etrafında muslukların sıralandığı su haznesidir.
Müezzin Mahfili:
Müezzinlerin, camilerde, birarada oturmaları için ayrılmış yüksekçe yerdir.
Minber:
Arapça’da “nebera” (yüksek olmak) ukökünden gelmekte ve yüksek yer, ikemle semeri, sedye manaları ifade etmektedir. Terimde, Cuma ve bayram namazı kılınan yerlerde hatiplerin hutbelerini okumak için çıktıkları basamaklı yerlere minber denmektedir. Mihrabın sağ tarafında ve kıble duvarına dik olarak durur.
Mihrab:
Kelime olarak “Harabe” kökünden gelir.
Terimde camilerin kıbbe duvarında, yarım daire şeklinde ve öne doğru eğik olan yere mihrab denir.
Minare:
Aslı “menare” olan bu kelime dilimize “minare” olarak geçmiştir. Nur yeri (ışık yeri) manasına gelip, camilerde ezan okumak maksadıyla inşa olan yüksek yere minare denmektedir.