Hiçbir fark gözetmeden, yaşama hakkını bütün insanlara tanıyan, İslâm, yalnızca bu hakka yönelik tecâvüzleri önleyici tedbirleri almakla yetinmemiş, aynı zamanda kurduğu yardımlaşma ve dayanışma düzeni içinde insanların asgarî hayat şartlarını ve temel ihtiyaçlarını temin etmeyi topluma vazîfe olarak vermiştir

I ADAM ÖLDÜRMEK

İnsan, mü’min olsun olmasın, Allah’ın kulu ve güzel bir emanetidir Bundan dolayı, haysiyet sahibi olup, hürmet edilmeye lâyıktır İnsanlar arasında, insan olma bakımından her hangi bir fark görmemek, onları eşit hak ve görevlere, kıymet ve değerlere sahip varlıklar olarak kabul etmek, İslâm’ın temel anlayışıdır

1 İnsanın Değeri

Yaratılmış varlıklar arasında insanın özel ve şerefli bir yeri vardır İnsanı diğer varlıklar arasında şerefli kılan, Allah’ın yarattığı esnada ona üflediği ilâhî ruh olmalıdır Bu konuda Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyurulur:



“O ki, yarattığı her şeyi güzel yaptı İnsanı yaratmaya da çamurdan başladı Sonra onun neslini, bir öz sudan, değersiz bir sudan yarattı Sonra onu şekillendirip ona ruhundan üfledi” (Secde, 32/7-9)
İnsan, içinde taşıdığı bu ruh sayesinde, meleklerden daha üstündür ve yeryüzünde Allah’ın halifesidir İnsanın Allah’ın halifesi olduğu Kur’an-ı Kerim’de şöyle ifâde edilir:


“Hani Rabbin meleklere, Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım”demişti”( Bakara, 2/30)
Allah, insanı yeryüzünde halife yapmakla ona şeref ve değer bahşetmiştir İnsan bu özelliği ile, hem peygamberler vasıtasıyla gönderilen kutsal kitapların hükümlerine, hem de kâinattaki tabiî kanunlara uyacak, onları uygulayacak, yüce yaratıcının sayısız nimetlerinden yararlanıp, O’na kulluk ve şükür halinde bulunacaktır İnsanın yaratılış gayesi de budur Kısaca insanın halife olarak görevi, Allah’ın iradesi doğrultusunda hareket etmek ve mutlu olmaktır Cenab-ı Hak da bunu ister, peygamberleri ve kutsal kitapları bunun için göndermiştir
Âlemlerin yaratıcısı olan Yüce Allah, her şeyin yaratılışını en güzel biçimde yapmıştır ( bk Secde, 32/7) Yaratanların en güzeli olan Allah (bk Mü’minûn, 23/14) ilk insanı yaratıp ona en güzel biçimi verdiği gibi her insanı da en güzel biçimde, en mükemmel şekilde vâretmiştir Allah Kur’an-ı Kerim’de insan için şöyle buyurmaktadır:


“Biz, gerçekten insanı en güzel bir biçimde yarattık” (Tîn, 95/4)
Gerçekten yaratıkların en güzeli insandır Âyette geçen “ahsen-i takvîm” ifâdesi, maddî-manevî her türlü güzelliği içine alır Boyunun düzgünlüğü, endamının eşsizliği, akıl, irfan ve düşünce sahibi, konuşan, yazan, sanat kabiliyeti olan bir varlık oluşu, güzeli çirkinden, hayrı şerden, ayırabilme özelliği bu güzelliklerden bazılarıdır[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
İslâm inancına göre insan; aklî, bedenî, ahlâkî ve rûhânî en mükemmel meleke ve yeteneklerle donatılmıştır Tertemiz halde, maddî ve mânevî her çeşit yükselmeye müsâit olarak doğar Bu yeteneklerle yaratılmış olan insan, şâhikaların en yükseklerine çıkabilir O, böyle bir şerefe sahiptir Hz Ali insan için ne güzel söylemiştir:

İlacın sendedir de farkında değilsin
Derdin de sendedir fakat göremezsin
Sanırsın ki sen sâde küçük bir cirimsin
Halbuki sende dürülmüş, en büyük âlem[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
Büyük şâir Şeyh Gâlip, İslâm’ın insan konusundaki anlayışını şöyle şiirleştirmiştir:
Hoşça bak zatına kîm zübde-i âlemsin sen
Merdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
Yani;
Kendine iyi bak ki âlemin özüsün sen,
Kâinatın göz bebeği olan insansın sen
Erzurumlu İbrahim Hakkı, Marifetnâme adlı eserinde; “İnsan bedeni, küçük âlem, ruhu ise büyük âlemdir Âlemde yaratılan her şeyin benzeri insan vücudunda mevcuttur İnsanın cismi ve canı bütün âlemin bir nüshasıdır”[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] diyerek insanın değerini vurgulamıştır
Yüce Allah, İsrâ Sûresi’nin 70 ayetinde, insana verdiği değeri şöyle beyan etmektedir:


“Andolsun, biz insanoğlunu şerefli kıldık Onları karada ve denizde taşıdık Kendilerini en güzel ve temiz şeylerden rızıklandırdık ve onları yarattıklarımızın birçoğundan üstün kıldık”
2 İnsan Hayatına Verilen Önem

İslâm’da insanın can güvenliğine, diğer bir ifadeyle hayat hakkına büyük önem verilmiş ve insan hayatının dokunulmaz olduğu belirtilmiştir Öyle ki, İslâm’da “zarûrât-ı diniyye” şeklinde ifade edilen temel değerler sıralamasında “canın muhafazası” önemli bir yer tutmaktadır Hatta dinin, canın, aklın, neslin ve malın korunması şeklinde sıralanan bu beş temel ilkenin hepsinin, dolaylı ya da doğrudan, canın korunması ile bir ilgisinin bulunduğunu söylemek mümkündür Bu değerler sıralamasında canın muhafazası, bazı durumlarda, ilk sırada yer alan dinin muhafazasından daha önce gelmektedir Nitekim canın muhafazası için, dinin kesin olarak yasakladığı bazı haramların yapılmasına izin verilmesi, hatta bazı durumlarda, bu tür yasakların işlenmesinin zorunlu oluşu, insan hayatına verilen önemi vurgulayacak nitelikteki uygulamalardır
3 İnsan Hayatını Korumaya Yönelik Tedbirler

İslâm dini de, insanın en tabiî hakkı olan hayatı, hukukun teminatı altına almış, kişinin yaşama hakkına tam bir saygı gösterilmesini sağlamak için bir takım maddî ve manevî yaptırımlar koymuştur Bunları şöyle özetleyebiliriz:
a) Maddî Yaptırımlar

Kur’an’da insanın dünyaya gönderilişi anlatılırken meleklerin insanoğlunun yeryüzünde fesat çıkarıp kan dökeceği itirazında bulunduğundan söz edilir ( bk Bakara, 2/30) Gerçekten de çok geçmeden Hz Âdem’in iki oğlu arasında kıskançlıktan doğan aşırı kin ve düşmanlık sebebiyle ilk kan dökme olayı meydana gelmiştir Olay, Ahd-i atik’te ve Kur’an’da yaklaşık ifâdelerle anlatılır( bkTekvîn, 4/1-8; Mâide, 5/27-31
Kur’an-ı Kerim’de haksız yere bir cana kıymanın, bütün insanları öldürmüş gibi ağır bir suç olduğu; bir insanın hayatını kurtarmanın da bütün insanlara hayat verme gibi yüce ve değerli bir davranış olduğu belirtilerek şöyle buyurulur:
انه من قتل نفسا بغير نفس او فساد في الارض فكانما قتل الناس جميعا و من احياها فكانما احيا الناس جميعا
“ Kim, bir insanı, bir can karşılığı veya yeryüzünde bir bozgunculuk çıkarmak karşılığı olmaksızın öldürürse, o sanki bütün insanları öldürmüştür Her kim de birini (hayatını kurtararak) yaşatırsa sanki bütün insanları yaşatmıştır” (Mâide, 5/32)
İslâm dininde kişilere karşı işlenen öldürme ve yaralama suçlarında misli ile cezalandırma (kısas) ilkesi esastır Konu ile ilgili bir çok âyet ve hadis vardır Nitekim Kur’an-ı Kerim’de:


“Ey iman edenler! Öldürülenler hakkında size kısas farz kılındı Hüre karşı hür, köleye karşı köle, kadına karşı kadın kısas edilir Ancak öldüren kimse, kardeşi (öldürenin vârisi, velisi) tarafından affedilirse, aklın ve dinin gereklerine uygun yol izlemek ve güzellikle diyet ödemek gerekir Bu, Rabbinizden bir hafifletme ve rahmettir Bundan sonra tecâvüzde bulunana elem dolu bir azap vardır” (Bakara, 2/178)


“Haklı bir sebep olmadıkça, Allah’ın öldürülmesini haram kıldığı cana kıymayın Kim haksız yere öldürülürse, biz onun velisine yetki vermişizdir Ancak o da (kısas yoluyla) öldürmede meşru ölçüleri aşmasın Çünkü kendisine yardım edilmiştir” (İsrâ, 17/33) buyurulmuştur
Hz Peygamber’in bir çok söz ve uygulaması[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] da misli ile cezalandırmanın meşrû olduğuna delil kabul edilmektedir Bu bağlamda Rasülüllah da:
و من قتل عمدا فهو قود
“ Kim kasten bir cana kıyarsa (cezası), kısastır… ”[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] buyurmuştur
Kişilerin can güvenliğine diğer bir ifadeyle hayat haklarına yöneltilen haksız saldırılara karşı cezâî yaptırımlar getirilmesi, can güvenliğine verilen önem doğrultusunda yapılmış düzenlemelerdir
Ayrıca, cinâyet işleyen kimsenin, öldürülenin yakınları tarafından öldürülmesi değil, suçlunun devlet eliyle, objektif ve âdil yargılama sonucu cezalandırılması ilkesi benimsenmiştir Bütün bunlar, insan hayatını korumaya verilen değerin bir başka açıdan ifadesidir
İslâm dininde savaş halinde bile müslüman savaşçıların düşmanı öldürme hakkı çok sınırlı tutulmuş, kadın, çocuk, din adamı, yaşlı kimseler gibi fiilen savaşa katılmayanların öldürülmesi yasaklanmış, savaş esirlerinin yaşama hakkı korunmuştur Fiilî savaş durumu veya cezanın infazı, meşrû müdafaa gibi hukuka uygunluk hallerinin bu yasak dışında kaldığı açıktır
b) Manevî Yaptırımlar

İslâm dininde insan canına kıymanın kısas ve diyet gibi dünyevî yaptırımları yanında manevî (uhrevî) yönden de birtakım müeyyideleri vardır
Kur’an-ı Kerim’de, hukukî bir gerekçeye dayanmaksızın kişilerin canlarına kıymanın, Allah’ın gazap ve lânetine uğramaya sebep olacağı, dolayısıyla ne derece ağır bir manevî sorumluluğu bulunduğu şöyle dile getirilir:


“Kim bir mü’mini kasten öldürürse, cezası, içinde ebedî kalacağı cehennemdir Allah ona gazap etmiş, lânet etmiş ve onun için büyük bir azap hazırlamıştır” (Nisâ, 4/93)
Hz Peygamber Vedâ haccında bütün müslümanlara hitaben:


“Bu gün, bu ay ve bu belde nasıl kutsal ise, canlarınız, mallarınız ve ırzlarınız da öylesine kutsaldır, her türlü tecâvüzden korunmuştur; yani toplumun sorumluluğu ve hukukun güvencesi altındadır…”[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] buyurarak insanın yaşama hakkının dokunulmazlığını belirtmiştir Bir başka hadiste de:
اجتنبواالسبع الموبقات و قتل النفس التي حرم الله الا بالحق
“Yedi helâk edici şeyden sakınınız… Bunlardan biri de, haklı durumlar müstesnâ, Allah’ın haram kıldığı bir cana kıymaktır…[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] buyurmuştur

II- İNTİHAR

İntihar, kişinin kendi hür iradesiyle ölümü seçip istemesi ve sonuçlarını bilerek kendisini öldürmesi demektir
1- İslâm Dinine Göre Yaşama Hakkının Özelliği

İslâm dini, inancı, rengi, ırkı ve sosyal konumu ne olursa olsun her insanın hayatını dokunulmaz bir değer olarak kabul edip, insan hayatına yönelik her türlü saldırı ve tehlikeyi en etkili şekilde önlemeye çalışır Bu nedenledir ki İslâm, kişilere yaşama haklarını kendi elleriyle yok etme demek olan intihar hakkını vermemiş, bunu büyük günâhlar arasında saymış, inancı ve ameli ne olursa olsun bu kimselerin sırf intihar etmiş olması sebebiyle ahirette büyük bir cezaya çarptırılacağını bildirmiştir
2- Kur’an ve Sünnette İntihar Yasağı

İslâm’da dinin temel amaçlarının başında gelen “canın korunması” ilkesinin bir sonucu olarak kişinin haksız yere başkasını öldürmesi gibi (bk, İsrâ, 17/33) kendi canına kıyması da kesin biçimde yasaklanmıştır Kur’an-ı Kerim’de geçen ve öldürmeyi yasaklayan ayetler her iki durum için de söz konusudur Ayrıca;
و لا تلقوا بايديكم الى التهلكة
“ Kendinizi kendi ellerinizle tehlikeye atmayınız” (Bakara, 2/195) anlamındaki âyet de dikkate alınarak, kişinin kendi ölümüne yol açacak davranışlara girişmemesi gerektiği belirtilmiştir[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
Hadislerde, intihardan şiddetle kaçınmayı gerektiren ifadeler yer alır Bu hadislerin anlatmak istediği şey; insanın kendi canına kıymasının affedilemeyecek ölçüde büyük bir suç ve günâh olduğu gerçeğidir Söz konusu hadislerden bazıları şöyledir:


“(Dünyada ip ve benzeri) şeyle kendisini boğan kimse cehennemde kendisini (onunla) boğar, dünyada kendisini vuran, cehennemde kendisini vurur (azabı böyle olur)”[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]


“Kim kendisini bir dağın tepesinden atar da ölürse, cehennem ateşinde de ebedî olarak böyle (azap) görür Kim zehir içerek kendisini öldürürse, cehennemde zehir kadehi elinde olduğu halde devâmlı ceza çeker”[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
Bütün bu hadisler intiharın ne denli büyük bir günâh olduğunu ortaya koymaktadır İnsan, ne kadar zor ve acıklı bir durumda olursa olsun, kendi hayatını sona erdirme hak ve yetkisine sahip değildir
Büyük acı ve ızdıraplar içerisinde kıvranan insanlar için bile, kendi canına kıyarak hayatına son vermesi meşru bir yol değildir Hz Peygamber, gerek geçmiş ümmetlerden gerekse kendi ashâbı arasından bazı örneklerle bu hususa dikkat çekmiştir Nitekim O, daha önce yaşayan insanlardan birinin dayanamadığı bir acıdan dolayı, ölüme teşebbüs ettiğini bundan dolayı da Cenâb-ı Hakk’ın, kendisine cenneti haram kıldığını haber vererek şöyle buyurur:


“Sizden önce geçen ümmetlerden bir kişi vardı Onun vücudunda bir yarası vardı Kangren haline gelmişti O yaranın elem ve ızdırabına dayanamayıp, bir bıçak almış da onunla elini kesmişti Fakat kan bir türlü kesilmemiş nihayet ölmüştü Yüce Allah; kulum kendi kendine ölüme teşebbüs ederek benim önüme geçti Ben de ona cenneti haram kıldım” buyurmuştur[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
Kuzman isimli sahabînin durumu da çarpıcı bir örnek olarak zikredilmektedir Hayber savaşında gösterdiği kahramanlıklar sebebiyle ashab-ı kirâm, Peygamberimizin huzurunda ondan övgüyle bahsetmiş, ancak Hz Peygamber, bu kişinin cehennemlik olduğunu haber vermişti Daha sonra onun savaşta aldığı yaraların acısına dayanamayarak kılıcı üzerine yatıp intihar ettiği görüldü[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
3 Acı Ve Sıkıntılar Karşısında Müslümanın Tavrı Ne Olmalı?

Sıkıntılara göğüs germek, acıya ve kedere karşı sabır göstermek, şartları ne kadar kötü olursa olsun, Allah’a olan inanç ve güveni yitirmemek, müslümanın temel karakteri ve ilkesi olmalıdır Üstelik bu yolda gösterilen sabır ve mücadelenin Allah katında büyük bir ecri ve değeri vardır Kur’an-ı Kerim’de hayatta karşılaşılan sıkıntı ve problemlerin birer sınav aracı olduğu, bunlara karşı sabır ve metanet gösterildiğinde iyi müslüman olunacağı sıkça hatırlatılır Bu konuda, örnek olarak, bir iki âyet zikredelim:


“Andolsun ki, sizi biraz korku ve açlıkla, bir de mallar, canlar ve ürünlerden eksilterek deneriz Sabredenleri müjdele” (Bakara, 2/155)


“Onlar, Allah anıldığı zaman kalpleri ürperen, başlarına gelen musîbetlere sabreden, namazı dosdoğru kılan ve kendilerine rızık olarak verdiklerimizden Allah yolunda harcayan kimselerdir” (Hac, 22/35)
Aşağıdaki mısralar, olgun bir mü’min ve Allah dostunun, Allah’a teslimiyetinin ne güzel ifadesidir:
“Lütfun da hoş, kahrın da hoş,
Hoştur bana senden gelen
Ya gonca gül yahut diken
Ya hıl’atü yahut kefen”
Müslüman her şeyin Allah’tan geldiğine inanmalı, acı ve sıkıntılar karşısında Allah’a sığınmalı, O’na yönelmeli ve sevabını Rabbinden dilemelidir
4 İnanç Boşluğu-İntihar İlişkisi

İslâm tarihinde toplu intihar olayları hiç yaşanmadığı gibi münferit bazı olaylar dışında intiharın toplumsal bir sorun haline geldiği de hiç görülmemiştir Çünkü İslam, ümitsizlik hallerinde, çözüm şeklinin intihar olmasına müsamaha ile bakmamaktadır Günümüzde ise özellikle Batı toplumlarında intiharın, sosyal bir âfet halini aldığı bir gerçektir
Ahlâkî ve mânevî değerlerin zayıfladığı durumlarda kendisine sağlam bir dayanak ve güvenli bir sığınak bulamayan kimselere ölüm yaşamaktan daha çok tercih edilir bir yol olarak görünmektedir İlmî veriler, dini inançlarına bağlı kimselerde intihar nisbetinin çok düşük olduğunu göstermektedir[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
5 Dinî Değerlerin İntiharı Önlemedeki Rolü

a) İnanç ve Güven Duygusu

Dini inancın, insanın ruhsal hayatındaki olumlu etkisi bilinen bir husustur İnsan için ana, baba, dost, makam-mevki, para vs güvence olabilir İnsan yerine göre bu tür güvencelere dayanır Ancak bu tür güvenceler geçicidir; bugün varlarsa yarın yok olabilirler Bu bakımdan bunlarla sürekli güven duygusu sağlanamaz Türkçemizde de bu durumu anlatan şöyle bir deyim vardır: “İnsana dayanma ölür, ağaca dayanma kurur, duvara dayanma yıkılır” Bu tür güvencelerin ikinci bir niteliği de güven sağlama alanlarının sınırlı oluşudur Güvensizlik doğurabilecek sayısız olaylar karşısında, doğması muhtemel bütün halleri karşılayacak geniş bir etki alanına sahip değillerdir
İnsan için sürekli yani geçici olmayan, güvensizlik duygusu doğurabilecek muhtemel her olay karşısında sığınılabilecek, gücü sonsuz olan bir güvence gerektir ki o da Allah’tır Çünkü Allah, her şeye kâdir, mutlak bir varlıktır İşte böyle bir varlığı güvence olarak kabul edip, ona teslim olan kişi, çevresinde olup biten ve durumunu sarsabilecek her türlü hadiseye karşı mukavemet gösterir, kişiliği rencide olmaz, dolayısıyla strese girmez Erzurumlu İbrahim Hakkı’nın ifadesi ile:
Hak şerleri hayreyler
Zannetmeki gayreyler
Ârif anı seyreyler
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler
diyebilen ve buna içtenlikle inanan kişi, olaylar karşısında güvensizlik duygusuna kapılmaz, rûhen yıkılmaz
Stres ve bunalımdan kurtulmak için esas olan Allah’a tam teslim olabilmedir Bu hal, ruhun mutlak’a açılabilme halidir Bunun için gerekli olan şey de dînî inançtır Dinde iki müessese mutlak’a açılmada en büyük rolü oynar Bunlardan birincisi ibâdet ikincisi duâdır Bu arada temeli güven duygusu olan sabır da önemlidir
b) İbâdet

İbâdet ruhu yüceltir, kalbi kötü düşüncelerden arındırır, davranışları düzelterek kişiyi ahlâken olgunlaştırır İbâdet esnasında insan kendisini Allah’ın huzurunda hisseder İbâdet süresince insan mümkün olduğu ölçüde Allah’la olan ilişkiler dışındaki uğraşılarından uzak durur Kendisini dış etkilerden âdeta soyutlar, Allah’la başbaşa olduğunun bilincine erişmeye çalışır Böyle bir tutum ruhu mutlak’a açılmaya hazır duruma getirir[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
c) Duâ

Duâ; kulun Allah’tan yardım istemesi, iyilik ve rahmet dilemesi demektir Bir başka deyişle, insanın gönülden Allah’a yönelmesi, hem kalbi hem de dili ile dileklerini O’na sunmasıdır
Normal zamanlarda insanın gücüne güç katan duâ, karamsarlığa düşüp, ümidini yitirdiği anlarda da kalbinde parlayan ve ümit kapılarını açan bir ışıktır Yine duâ, insanın keder ve üzüntülerini hafifleten, ruhunu huzura kavuşturan bir devâ, felaketler karşısında ve acılı günlerde bizi sarsılıp yıkılmaktan koruyan mânevî bir güçtür Allah ile kul arasında bir bağ olan duâ, ilahi rahmetin imdada yetişmesini sağlayan önemli bir vasıtadır [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
Yüce Allah, Kur’an-ı Kerim’de:
اجيب دعوة الداع اذا دعان
“ Bana duâ edince, duâ edenin duâsına cevap veririm”(Bakara, 2/186) buyurarak duâları kabul edeceğini ve isteklere karşılık vereceğini bildirmektedir
d) Sabır

Stres ve bunalım doğuran hadiseleri etkisiz bırakan önemli bir etken de sabırdır Sabır, başa gelen musibetlerden dolayı Allah’tan başka kimseye şikayetçi olmamak, yakınmamak, sızlanmamak; nefse ağır gelen ve hoşa gitmeyen şeyler karşısında dünya ve ahiret yararını düşünerek, ruhî dengeyi bozmamak için insanın kalbinde bulunan sükûnet ve dayanma gücü demektir Diğer ahlâki erdemlere de kaynaklık etmesi sebebiyledir ki, Kur’an’da müminlere ısrarla sabırlı olmaları tavsiye olunmuştur (bk Kehf, 18/28)
Peygamberler, çevresindekilere daima sabrı tavsiye etmişlerdir Mesela Hz Musa İsrailoğullarına:
استعينوا بالله و اصبروا
“ Allah’tan yardım isteyin ve sabredin” (A’raf, 7/128 )tavsiyesinde bulunmuş, Hz Lokman da oğluna;


“Yavrucuğum! Namazı dosdoğru kıl İyiliği emret Kötülükten alıkoy Başına gelen musibetlere karşı sabırlı ol Çünkü bunlar kesin olarak emredilmiş işlerdendir” (Lokmân, 31/17) diye öğütte bulunmuştur Ayrıca Yüce Allah, başına gelen musibetlere sabırla katlandığı için, Hz Eyyub’u,
نعم العبد “ O ne güzel bir kuldu!”( Sâd, 38/44) buyurarak övmüştür Hz Peygamber de, müminlere başlarına gelen bela ve musibetlere karşı sabırlı olmaları tavsiyesinde bulunmuş, kendisi de;
و اصبر و ما صبرك الا بالله
“Sabret! Senin sabrın ancak Allah’ın yardımı iledir” (Nahl, 16/127) İlahî buyruğuna uyarak, hayatı boyunca sabır konusunda bizlere örneklik etmiştir
Mü’min, başına gelecek çeşitli sıkıntılar karşısında imtihan geçirebilir O, sabır ve metaneti, Allah’a olan güveni ile bu ağır sınavı kazanmak durumundadır Bu hususta Allah Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyurur:
لتبلون في اموالكم و انفسكم و لتسمعن من الذين اوتوا الكتاب من قبلكم و من الذين اشركوا اذى كثيرا و ان تصبروا و تتقوا فان ذالك من عزم الامور
“Andolsun, mallarınız ve canlarınız konusunda imtihana çekileceksiniz Sizden önce kendilerine kitap verilenlerden ve Allah’a ortak koşanlardan üzücü bir çok söz işiteceksiniz Eğer sabreder ve karşı gelmekten sakınırsanız bilin ki, bunlar (yapmaya değer) azmi gerektiren işlerdendir” (Âl-i İmrân, 3/186)
6 Sonuç

Aklî, bedenî, ahlâkî ve ruhânî en mükemmel meleke ve yeteneklerle donatılmış olan insan tertemiz halde, maddî ve mânevî her çeşit yükselmeye müsâit olarak doğar
Dinimizde insanın can güvenliğine, başka bir deyişle hayat hakkına büyük önem verilmiş ve insan hayatının dokunulmaz (masum) olduğu belirtilmiştir Kişinin yaşama hakkına tam bir saygı gösterilmesini sağlamak için de bir takım maddî ve mânevî yaptırımlar konmuştur
İslâm Dininin temel amaçlarının başında gelen “canın korunması” ilkesinin bir sonucu olarak kişinin haksız yere başkasını öldürmesi gibi, kendi canına kıyması (intihar) da kesin biçimde yasaklanmıştır Peygamberimiz’in (as) intiharla ilgili hadislerinde vurguladığı husus ise, insanın kendi canına kıymasının affedilemeyecek ölçüde büyük bir suç, günah ve haram olduğu gerçeğidir




BİBLİYOĞRAFYA


ALTUNTAŞ Halil, ŞAHİN Muzaffer, Kur’an-ı Kerim Meâli, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara, 2003
Buhârî, Muhammed b İsmail, el-Câmiu’s-Sahih, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1981
Ebû Dâvûd, Süleyman b Eş’as, es-Sünen, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1981
Elmalılı Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’an Dili, Eser Yayınları, İstanbul, 1971
Erzurumlu İbrahim Hakkı, Marifetnâme, Sadeleştiren, M Fuad BAŞAR, İstanbul, 1984
GÖLPINARLI Abdulbâki, Şeyh Galip Divânından Seçmeler, İstanbul, 1971
HÖKELEKLİ Hayati, “İntihar” Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, XXII, İstanbul, 1995
İbn Kesîr, İsmail, Tefsîru’l-Kur’ani’l-Azîm, Kahire, 1373
İbn Mâce, Muhammed b Yezîd el-Kazvînî, es-Sünen, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1981
Kitab-ı Mukaddes (Eski ve Yeni Ahid), İstanbul, 1981
Müslim b El-Haccâc, el-Câmiu’s-Sahîh, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1981
Nesâi, Ebû Abdurrahman b Şuayb, es-Sünen, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1981
ÖNER Necati, Stres ve Dini İnanç, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara, 1989
Tirmîzî, Muhammed b İsâ, es-Sünen, Çağrı Yayınları, İstanbul,1981
YAZICI Seyfettin, İnananların Güç Kaynağı Dua, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara, 2002

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Elmalılı Hamdi YAZIR; Hak Dini Kur’an Dili, İst 1971, c7, s5025

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Yazır, VIII, 5936

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Abdülbâki GÖLPINARLI; Şeyh Galip Divanından Seçmeler, İst 1971, s10

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Erzurumlu İbrahim Hakkı; Marifetnâme, Sad M Fuad BAŞAR, İst 1984, s97

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Meselâ bk Buharî, Diyât, 6,8; Müslim, Kasâme, 6

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] İbn Mâce, Diyât, 8

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Buhârî, İlim, 37; Müslim, Hac, 147; Ebû Dâvûd, Menâsik, 67; Tirmizi, Cihad, 28

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Buhârî, Vesâya, 23; Müslim, İman, 144, Ebû Dâvûd, Vesâyâ, 10

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] İbn Kesîr, Tefsîrü’l-Kur’âni’l-azîm, Mısır ts I, 480, YAZIR, II, 1343-1344

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Buhârî, Cenâiz, 84

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Müslim, İman, 175; Tirmizî, Tıb,7; Nesâî, Cenâiz, 68

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Buhârî, Cenâiz, 84; Enbiya, 50

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Buhârî, Cihad, 77; Meğazî,38

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Hayati HÖKELEKLİ, “İntihar”, DİA, XXII, 353

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Necati ÖNER, Stres ve Dînî İnanç, TDV Yayını, Ankara 1989, s14,66

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] Seyfettin YAZICI, İnananların Güç Kaynağı Duâ, DİB Yayını, Ankara 2002; s5-6

Allah razı olsun bu güzel paylaşımınızdan çok istifade ettim hakkınızı helal edin

Allah razı olsun kardeş