Acaba Kime Gülüyoruz?

**ßaran** · 09-14-2008

MEKKE DÖNEMİ…

Bu kelimelerin her insanın hassasiyetine göre ayrı ayrı çağrışımlar yaptığı mâlûm

Ancak “Mekke Dönemi ve Putlar” denince genel bir yansıma görülür

Aptallıkla suçlayan bir ifadeye tebessüm eşlik eder ve alaycı bir bakış yayılır ortalığa… Çoğu zaman kelimelere gerek kalmaz

Her birimiz içimizden “Canım bu kadar da olmaz ki! İnsan tahtadan, taştan, kendi eliyle yaptıklarına nasıl bel bağlar? Nasıl onlardan ister? Nasıl onlardan ümit eder?” diye geçiririz

Dudaklarımız hafifçe kıvrılır, dişlerimiz hafifçe gözükür, kahkaha atamasak da hafifçe gülümseriz

Putlar sadece o döneme ait, bizle ilgili olmayan taşlar tahtalar olup kalır ve hiç girmez dünyamıza… Üzerinde hiç düşünülmez, sorulmaz

Elimize bir bıçak alıp, tahtaları yontmadığımız için mi böyledir, bilinmez

Günlerden bir gün bir derste paradan konuşuluyordu

“Şu camdan bir tomar bıraksan sokakta insanlar birbirini yer” dedi bir arkadaş

Ardından ekledi

“Kağıt, düşünsenize üstünde rakamlar yazılı kağıtlar

”

Ve durum pek farklı değildi

Bundan 1400 yıl önce insanların tahtalardan beklediğini, biz kağıtlardan bekliyorduk bugün

Çalışmak; sıkıntı dolu dakikalarca çalışmak ve para kazanmak… Kime sorulursa sorulsun hedef değildir para

Böyle söylenir durulur

Ancak anahtardır para

Huzuru, saadeti, mutluluğu getirecek anahtar… Sonra anahtar bu kapıları açmaz

Ve banka cüzdanları kabarık insanlar, putların yardım edemediğinin şahididirler

Herşeyi satın aldığı düşünülen para mal sayısını arttırmış, ama huzuru ânlarımıza taşıyamamıştır

Her olayda kainatın sahibinin varlığını ve icraatını farketme niyeti olan insanlar için durum daha tehlikelidir bence

Dayanak noktası madde olanlar için paradan umut beslemek kendi içinde tutarlıyken, Hâkim–i Ezelî’yle muhatap olanlar için durum pek öyle değildir

Herşeye gücü yeten bir Allah’a inandığımızı söylerken, kullandığımız cümleler iman ekseninden çok uzaktır

Bir portakalı evimize getiren paradır güya

Kâinattaki tüm rakamlı kağıtlar toplansa bir portakal yapabilir mi, sorulmaz

Yine o kadar kağıt toplansa o portakaldan lezzet aldırtabilir mi, sorulmaz

Cebimize giren para kimin verdiği kabiliyetlerle kazanılmıştır; o da sorulmaz

Ve para satın alır

Portakalı var eden kudret Sahibi, duyguları bize takan kudret Sahibi, kabiliyetleri veren kudret Sahibi, Kâdîr–i Ezelî yoktur dünyamızda… Allah adına derken bile, tavırlar farklı değildir

Hizmet için para lazımdır

Daha güzel bir evde oturmak tebliğ içindir

Arabamızın markası da öyle

Ve para konuşur

Kalpleri çeviren para mıdır, yoksa Hâdi olan Rabbimiz mi? Sorulmaz

Hakikat tek başına tercih için yetmez ise ve parayla desteklenmeli ise, ne kadar hakikattir, düşünülmez

Sonuçta bir hengamedir yaşanır

Aynı cümlenin içinde karıncadan arslana kadar milyar kere milyar hayvana rızık veren Kadîr’den ve paranın gücünden beraber bahsedilir

Hayatımıza ve tercihlerimize bakınca putların sadece o döneme ait olmadıklarını anlamak zor olmaz

Yalnızca Mekke’ye ait değildir putlar

Her devirde ve her nefiste mevcuttur

Hayatımızın birçok karesi bunu söyler bize… Ve onları temizlemek niyetiyle Rabb’e iltica etmemizin hem ihtiyaç, hem vazife olduğunu fısıldar durur

Mekke dönemi ve putlar dendiğinde —aptallıkla suçlayan bir ifadeyle— aslında kime güldüğümüzün farkında mıyız?

[Sevde Sevan Uşak]

09-14-2008	#1
Bilgiler ßaran Özel Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Mar 2008 Mesaj: 7,126 İtibar Tecrübe Puanı: 74 Rep Puanı : 2928 Rep Derecesi :	Acaba Kime Gülüyoruz? MEKKE DÖNEMİ… Bu kelimelerin her insanın hassasiyetine göre ayrı ayrı çağrışımlar yaptığı mâlûm Ancak “Mekke Dönemi ve Putlar” denince genel bir yansıma görülür Aptallıkla suçlayan bir ifadeye tebessüm eşlik eder ve alaycı bir bakış yayılır ortalığa… Çoğu zaman kelimelere gerek kalmaz Her birimiz içimizden “Canım bu kadar da olmaz ki! İnsan tahtadan, taştan, kendi eliyle yaptıklarına nasıl bel bağlar? Nasıl onlardan ister? Nasıl onlardan ümit eder?” diye geçiririz Dudaklarımız hafifçe kıvrılır, dişlerimiz hafifçe gözükür, kahkaha atamasak da hafifçe gülümseriz Putlar sadece o döneme ait, bizle ilgili olmayan taşlar tahtalar olup kalır ve hiç girmez dünyamıza… Üzerinde hiç düşünülmez, sorulmaz Elimize bir bıçak alıp, tahtaları yontmadığımız için mi böyledir, bilinmezGünlerden bir gün bir derste paradan konuşuluyordu “Şu camdan bir tomar bıraksan sokakta insanlar birbirini yer” dedi bir arkadaş Ardından ekledi “Kağıt, düşünsenize üstünde rakamlar yazılı kağıtlar” Ve durum pek farklı değildi Bundan 1400 yıl önce insanların tahtalardan beklediğini, biz kağıtlardan bekliyorduk bugün Çalışmak; sıkıntı dolu dakikalarca çalışmak ve para kazanmak… Kime sorulursa sorulsun hedef değildir para Böyle söylenir durulur Ancak anahtardır para Huzuru, saadeti, mutluluğu getirecek anahtar… Sonra anahtar bu kapıları açmaz Ve banka cüzdanları kabarık insanlar, putların yardım edemediğinin şahididirler Herşeyi satın aldığı düşünülen para mal sayısını arttırmış, ama huzuru ânlarımıza taşıyamamıştır Her olayda kainatın sahibinin varlığını ve icraatını farketme niyeti olan insanlar için durum daha tehlikelidir bence Dayanak noktası madde olanlar için paradan umut beslemek kendi içinde tutarlıyken, Hâkim–i Ezelî’yle muhatap olanlar için durum pek öyle değildir Herşeye gücü yeten bir Allah’a inandığımızı söylerken, kullandığımız cümleler iman ekseninden çok uzaktır Bir portakalı evimize getiren paradır güya Kâinattaki tüm rakamlı kağıtlar toplansa bir portakal yapabilir mi, sorulmaz Yine o kadar kağıt toplansa o portakaldan lezzet aldırtabilir mi, sorulmaz Cebimize giren para kimin verdiği kabiliyetlerle kazanılmıştır; o da sorulmaz Ve para satın alır Portakalı var eden kudret Sahibi, duyguları bize takan kudret Sahibi, kabiliyetleri veren kudret Sahibi, Kâdîr–i Ezelî yoktur dünyamızda… Allah adına derken bile, tavırlar farklı değildir Hizmet için para lazımdır Daha güzel bir evde oturmak tebliğ içindir Arabamızın markası da öyle Ve para konuşur Kalpleri çeviren para mıdır, yoksa Hâdi olan Rabbimiz mi? Sorulmaz Hakikat tek başına tercih için yetmez ise ve parayla desteklenmeli ise, ne kadar hakikattir, düşünülmez Sonuçta bir hengamedir yaşanır Aynı cümlenin içinde karıncadan arslana kadar milyar kere milyar hayvana rızık veren Kadîr’den ve paranın gücünden beraber bahsedilir Hayatımıza ve tercihlerimize bakınca putların sadece o döneme ait olmadıklarını anlamak zor olmaz Yalnızca Mekke’ye ait değildir putlar Her devirde ve her nefiste mevcuttur Hayatımızın birçok karesi bunu söyler bize… Ve onları temizlemek niyetiyle Rabb’e iltica etmemizin hem ihtiyaç, hem vazife olduğunu fısıldar durur Mekke dönemi ve putlar dendiğinde —aptallıkla suçlayan bir ifadeyle— aslında kime güldüğümüzün farkında mıyız? [Sevde Sevan Uşak]

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
acaba	rana	Dini Şiirler	1	4 Hafta önce 00:21 AM
Hakimiyet Kime Ait ?	BiLaL HaTTaB	İslamda Eğitim	4	11-03-2008 09:30 AM
Kime emanet	sahra	Dini Şiirler	17	05-17-2008 21:42 PM
Kime ne diyelim!	Mustafa Cilasun	Sine-i sürurumdan kopan yapraklar [M.Cilasun]	0	03-18-2008 16:14 PM
Ölen Kim Acaba...	gözyaşı	Dini Şiirler	2	02-28-2008 08:01 AM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder