Söz Ola...!

**Mumtehine** · 01-27-2008

Sözün ayağa düşmediği zamanlarda, hani Yunus'un ;
"Söz ola kese savaşı,
Söz ola kestire başı" buyurduğu o çağlarda, bilhassa politik konular ve devletlerarası meselelerin halledilmesinde savaşlar, mücadeleler, antlaşmalar, yazılar, belgeler kadar söze de itibar olunur, konuşma üslubu ve imalarına hayli önem verilirdi

Devlet adamlarının sözü en iyi bilenlerden seçilmesi, şiirden anlaması, zeki ve hazırcevap olması o devirlerin genel kabullerinden idi

Bilhassa devlet itibarını koruma adına taşı gediğine koyan insanlar o sözleriyle birlikte tarihe geçerler ve menkıbeleri nesilden nesile aktarılır dururdu

Yazık ki çağımız insanı bu ruhu yavaş yavaş kaybediyor

Değişen dünya siyasetinin ibreleri başka sürtüşme alanları bulmuş kendine

Buna rağmen zaman zaman bir siyasinin ağzından şöyle devlet itibarını yüceltir bir söz duymanın, reel-politik olmasa da, ruhumuza ne derece iyi geldiğini inkar edemeyiz

Eskiden sözünüzün kalitesi devletinize itibar katardı; şimdi devletinizin itibarı sözünüze değer katıyor

Eskiden söz düellosunda üstün gelmek kılıçların üstünlüğünden daha etkiliydi, şimdi sözünüzü elinizde tuttuğunuz kılıcın gücü ölçüsünde söylemeye mahkûmsunuz

Velhasıl hile icad oldu, üslup bozuldu

Bize de eski zaman sözlerini hatırlamak düştü:

Kanuni zamanındayız

Yavuz Selim'in Şah İsmail ile Çaldıran'da yaptığı savaşın hatıraları hâlâ insanların zihinlerinde

İsmail'in savaş meydanında bırakıp kaçtığı güzeller güzeli Taçlı Hatun, sırf Şah'ı tahkir için, çiçek bozuğu bir yüze sahip olan Tacizade Cafer Çelebi ile evliliğinin yükünü çekmekte

Kanuni, İran-Osmanlı ilişkileri belki düzelir umuduyla Şah'ın elçisi İmamkulu Han'ı kabul edecekti

Elçi büyük bir ihtişam ve tantana içinde Üsküdar'a ulaştı

Şemsi Paşa kendisine mihmandarlık yapıyordu

İlk görüşmeden sonra atbaşı ilerlemekteydiler

Elçi çok özenip gelmişti ama Şemsi Paşa'nın hazırlattığı tören birliğini görünce gözleri kamaştı

Boylu poslu Türk askeri baştan başa sırma ve ipekler içindeydi

Atlarının koşumları bile göz alıyordu

İmamkulu'nun şaşkınlığı gitgide kıskançlığa ve kendi askerine karşı komplekse dönüştü

Nefsini tatmin için Şemsi Paşa'yı iğnelemek istedi:

- Bunlar ne acayip süslü askerler, sanki düğün alayı gibi

Paşa'nın cevabı tam da İmamkulu'nun hak ettiği biçimde geldi:

- Evet, Taçlı Hatun'u Şah İsmail'den alan düğün alayı bu idi

***

İslam tarihinde ünlüdür; Hz

Ömer Bizans imparatoruna bir elçi göndermiş, elçi çok iyi karşılanmış, saygı gösterilmişti

Resmi görevler haricinde Bizans'ın rahipleriyle de sohbetler ediyor, tartışıyordu

Yine bir seferinde rahiplerden biri sırf elçiye hakaret maksadıyla Efendimiz'in zevceleri Hz

Aişe'den uzun uzun bahsetti ve sonunda sözü ifk hadisesine getirip iğnesini batırdı:

- Kendilerine olan iftira ne olmaz şeydi değil mi?

Rahibin kötü maksadı ortadaydı

Elçi misliyle mukabele için cevabı yapıştırdı:

- Evet, tıpkı Hz

Meryem'e olan iftira gibi

DEVLET İTİBARI

Keçecizade Fuat Paşa, Sultan Abdülaziz'in ünlü Paris gezisinde onun yaveri ve tercümanı olarak görev yapmaktaydı

Birkaç lisan konuşur, şiirden anlar, sözü bilir, devlet protokolü ve uluslararası ilişkilerde uzman zeki birisiydi

Abdülaziz, II

Napolyon'un şeref konuğu idi ve birlikte sergiyi gezeceklerdi

Sultan belirlenen saatte hazırlanmış, faytonuna binmek üzere konukevinin bahçesine inmişti

Ne ki sarayda bir hareketlilik görünmüyordu

Fuat Paşa ev sahibinin yaveriyle buluşmak ve durumu haber vermek üzere büyük salona girdiğinde Napolyon'u, terzilerine bağırıp çağırırken buldu

Yok pantolonunun şeridi, yok şapkasının kalıbı, huysuzlanmaktaydı

Yaver, Fuat Paşa ile görüştükten sonra Napolyon'un yanına gitti ve sultanın kendilerini beklemekte bulunduğunu kulağına fısıldadı

Napolyon terzilere öfkesini yaverinden çıkartırcasına bağırdı

- Beklesin p

nk! İşte hazırlanıyoruz

Bu söz ağzından çıktığı anda kral, salonun kapı tarafında Fuat Paşa'yı gördü

Paşa oralı olmaz gibi davrandı

İçinden "Bunun hesabı görüle!" diyordu

Beklediği fırsat çok geçmeden ayağına geliverdi

Napolyon iki dakika içinde alı al, moru mor, etrafındaki adamları defedip salon kapısına yönelerek "Aman konuğumuzu bekletmeyelim!" diye diye gelip Fuat Paşa'nın koluna girmişti

Tam kapıdan çıkacakları sırada paşanın kulağına eğilip samimi bir eda ile sordu:

- Paşa hazretleri, az evvel bir halt ettik, bunu haşmetmeaba duyurmazsınız değil mi?!

Paşanın cevabı devlet itibarını yerden kaldırmakla kalmadı, taşı da gediğine koydu:

- Aman majesteleri, istirham ederim, onun sizin hakkınızda söylediklerini size duyuruyor muyum ki sizin söylediğinizi ona duyurayım

[BERCESTE]

Kendi derdim kor elin derdine ağlar gezerim

Lâlenin dağı gülün ateşi yandırdı beni

(Kendi derdim kora dönmüş iken (veya kendi derdimi bırakır da) elin derdine ağlayıp gezerim

Lalenin bağrındaki dağlama yarası ile gülün (rengindeki) ateşidir beni yandıran

)

Nevres-i Kadîm

İSKENDER PALA

**Mumtehine** · 01-27-2008

Seyh Samil haftalarca suren direnisine ragmen,takviye kuvvet alamadigindan esir duser Rus carina

Car ,herseye ragmen,her hali ile Seyh Samil hayranidir

Seyh Samil'e hayranligi olcusunde de O'nu esir etmenin verdigi gururu da vardir kendisinde

Ancak Seyh Samil'i bir esir gibi degil, misafir gibi agirlar,onun icin bir yemek verir

Ziyafette,buyuk bir istahla yemegini yiyen Seyh Samil'i gorunce ,piskinlikle alay etmek ve Onu guya alt etmek ister

"Bakiyorum da "der Seyh Samil'e,"Neredeyse beni de yiyeceksin"
Seyh Samil bu,lafi koyar gedigine;
"Endiselenme "der "Elhamdulillah Muslumaniz,domuz eti yemeyiz !"

**Ecir** · 01-31-2008

Alıntı:

Mumtehine´isimli üyeden Alıntı


	Seyh Samil haftalarca suren direnisine ragmen,takviye kuvvet alamadigindan esir duser Rus carinaCar ,herseye ragmen,her hali ile Seyh Samil hayranidirSeyh Samil'e hayranligi olcusunde de O'nu esir etmenin verdigi gururu da vardir kendisinde Ancak Seyh Samil'i bir esir gibi degil, misafir gibi agirlar,onun icin bir yemek verir Ziyafette,buyuk bir istahla yemegini yiyen Seyh Samil'i gorunce ,piskinlikle alay etmek ve Onu guya alt etmek ister "Bakiyorum da "der Seyh Samil'e,"Neredeyse beni de yiyeceksin" Seyh Samil bu,lafi koyar gedigine; "Endiselenme "der "Elhamdulillah Muslumaniz,domuz eti yemeyiz !"

Güzel demiş gerçekten bir tane mumtehine dualarından edeyim inşAllah rabbim mumsema sitemizde ilmini senin gibi böylesine gayretle infak edenleri çoğaltsın inşAllah (Amin)

**Mumtehine** · 02-04-2008

Alıntı:

Ecir´isimli üyeden Alıntı


	Güzel demiş gerçekten bir tane mumtehine dualarından edeyim inşAllah rabbim mumsema sitemizde ilmini senin gibi böylesine gayretle infak edenleri çoğaltsın inşAllah (Amin)

Amin insaAllah Amiiin

Allahu Teala razi olsun Ecir kardesim

Duan cok guzeldi masaAllah subhanAllah

Rabbul Alemin kainatta gayretle ilmini infak etme azmindeki ummedi Muhammed'i cogaltsin insaAllah!

SOZ OLA ve OLMAYA

!
SUSMANIN CEZASI

Maarif Nâzırı Tahir Münif Paşa nâzır olunca, Menas Efendi de onu tebrik etmeye gelmiş

Paşa, Menas Efendi'yi diğer dostlarıyla şöyle tanıştırmış:
"Menas Efendi, benim kalem arkadaşımdır

Ben vezir oldum; ama o dilinin yüzünden vezir olamadı

"
Menas Efendi hemen araya girip cümleyi şöyle sürdürmüş:
"Paşa'nın söylediği doğrudur

Yalnız, dilimin konuşmasının belâsını sadece ben çekiyorum

Vezir efendilerimizin susmalarının belâsını ise bütün Osmanlılar çekiyor

"

01-27-2008	#1
Bilgiler Mumtehine haftanın üyesi-6 Bilgiler Üyelik tarihi: Oct 2007 Mesaj: 818 İtibar Tecrübe Puanı: 10 Rep Puanı : 1033 Rep Derecesi :	Söz Ola...! Sözün ayağa düşmediği zamanlarda, hani Yunus'un ; "Söz ola kese savaşı, Söz ola kestire başı" buyurduğu o çağlarda, bilhassa politik konular ve devletlerarası meselelerin halledilmesinde savaşlar, mücadeleler, antlaşmalar, yazılar, belgeler kadar söze de itibar olunur, konuşma üslubu ve imalarına hayli önem verilirdi Devlet adamlarının sözü en iyi bilenlerden seçilmesi, şiirden anlaması, zeki ve hazırcevap olması o devirlerin genel kabullerinden idi Bilhassa devlet itibarını koruma adına taşı gediğine koyan insanlar o sözleriyle birlikte tarihe geçerler ve menkıbeleri nesilden nesile aktarılır dururdu Yazık ki çağımız insanı bu ruhu yavaş yavaş kaybediyor Değişen dünya siyasetinin ibreleri başka sürtüşme alanları bulmuş kendine Buna rağmen zaman zaman bir siyasinin ağzından şöyle devlet itibarını yüceltir bir söz duymanın, reel-politik olmasa da, ruhumuza ne derece iyi geldiğini inkar edemeyiz Eskiden sözünüzün kalitesi devletinize itibar katardı; şimdi devletinizin itibarı sözünüze değer katıyor Eskiden söz düellosunda üstün gelmek kılıçların üstünlüğünden daha etkiliydi, şimdi sözünüzü elinizde tuttuğunuz kılıcın gücü ölçüsünde söylemeye mahkûmsunuz Velhasıl hile icad oldu, üslup bozuldu Bize de eski zaman sözlerini hatırlamak düştü: Kanuni zamanındayız Yavuz Selim'in Şah İsmail ile Çaldıran'da yaptığı savaşın hatıraları hâlâ insanların zihinlerinde İsmail'in savaş meydanında bırakıp kaçtığı güzeller güzeli Taçlı Hatun, sırf Şah'ı tahkir için, çiçek bozuğu bir yüze sahip olan Tacizade Cafer Çelebi ile evliliğinin yükünü çekmekte Kanuni, İran-Osmanlı ilişkileri belki düzelir umuduyla Şah'ın elçisi İmamkulu Han'ı kabul edecekti Elçi büyük bir ihtişam ve tantana içinde Üsküdar'a ulaştı Şemsi Paşa kendisine mihmandarlık yapıyordu İlk görüşmeden sonra atbaşı ilerlemekteydiler Elçi çok özenip gelmişti ama Şemsi Paşa'nın hazırlattığı tören birliğini görünce gözleri kamaştı Boylu poslu Türk askeri baştan başa sırma ve ipekler içindeydi Atlarının koşumları bile göz alıyordu İmamkulu'nun şaşkınlığı gitgide kıskançlığa ve kendi askerine karşı komplekse dönüştü Nefsini tatmin için Şemsi Paşa'yı iğnelemek istedi: - Bunlar ne acayip süslü askerler, sanki düğün alayı gibi Paşa'nın cevabı tam da İmamkulu'nun hak ettiği biçimde geldi: - Evet, Taçlı Hatun'u Şah İsmail'den alan düğün alayı bu idi ***** İslam tarihinde ünlüdür; Hz Ömer Bizans imparatoruna bir elçi göndermiş, elçi çok iyi karşılanmış, saygı gösterilmişti Resmi görevler haricinde Bizans'ın rahipleriyle de sohbetler ediyor, tartışıyordu Yine bir seferinde rahiplerden biri sırf elçiye hakaret maksadıyla Efendimiz'in zevceleri Hz Aişe'den uzun uzun bahsetti ve sonunda sözü ifk hadisesine getirip iğnesini batırdı: - Kendilerine olan iftira ne olmaz şeydi değil mi? Rahibin kötü maksadı ortadaydı Elçi misliyle mukabele için cevabı yapıştırdı: - Evet, tıpkı Hz Meryem'e olan iftira gibi DEVLET İTİBARI Keçecizade Fuat Paşa, Sultan Abdülaziz'in ünlü Paris gezisinde onun yaveri ve tercümanı olarak görev yapmaktaydı Birkaç lisan konuşur, şiirden anlar, sözü bilir, devlet protokolü ve uluslararası ilişkilerde uzman zeki birisiydi Abdülaziz, II Napolyon'un şeref konuğu idi ve birlikte sergiyi gezeceklerdi Sultan belirlenen saatte hazırlanmış, faytonuna binmek üzere konukevinin bahçesine inmişti Ne ki sarayda bir hareketlilik görünmüyordu Fuat Paşa ev sahibinin yaveriyle buluşmak ve durumu haber vermek üzere büyük salona girdiğinde Napolyon'u, terzilerine bağırıp çağırırken buldu Yok pantolonunun şeridi, yok şapkasının kalıbı, huysuzlanmaktaydı Yaver, Fuat Paşa ile görüştükten sonra Napolyon'un yanına gitti ve sultanın kendilerini beklemekte bulunduğunu kulağına fısıldadı Napolyon terzilere öfkesini yaverinden çıkartırcasına bağırdı - Beklesin pnk! İşte hazırlanıyoruz Bu söz ağzından çıktığı anda kral, salonun kapı tarafında Fuat Paşa'yı gördü Paşa oralı olmaz gibi davrandı İçinden "Bunun hesabı görüle!" diyordu Beklediği fırsat çok geçmeden ayağına geliverdi Napolyon iki dakika içinde alı al, moru mor, etrafındaki adamları defedip salon kapısına yönelerek "Aman konuğumuzu bekletmeyelim!" diye diye gelip Fuat Paşa'nın koluna girmişti Tam kapıdan çıkacakları sırada paşanın kulağına eğilip samimi bir eda ile sordu: - Paşa hazretleri, az evvel bir halt ettik, bunu haşmetmeaba duyurmazsınız değil mi?! Paşanın cevabı devlet itibarını yerden kaldırmakla kalmadı, taşı da gediğine koydu: - Aman majesteleri, istirham ederim, onun sizin hakkınızda söylediklerini size duyuruyor muyum ki sizin söylediğinizi ona duyurayım [BERCESTE]** Kendi derdim kor elin derdine ağlar gezerim Lâlenin dağı gülün ateşi yandırdı beni (Kendi derdim kora dönmüş iken (veya kendi derdimi bırakır da) elin derdine ağlayıp gezerim Lalenin bağrındaki dağlama yarası ile gülün (rengindeki) ateşidir beni yandıran) Nevres-i Kadîm İSKENDER PALA

01-27-2008	#2
Bilgiler Mumtehine haftanın üyesi-6 Bilgiler Üyelik tarihi: Oct 2007 Mesaj: 818 İtibar Tecrübe Puanı: 10 Rep Puanı : 1033 Rep Derecesi :	--->: Söz Ola...! Seyh Samil haftalarca suren direnisine ragmen,takviye kuvvet alamadigindan esir duser Rus carinaCar ,herseye ragmen,her hali ile Seyh Samil hayranidirSeyh Samil'e hayranligi olcusunde de O'nu esir etmenin verdigi gururu da vardir kendisinde Ancak Seyh Samil'i bir esir gibi degil, misafir gibi agirlar,onun icin bir yemek verir Ziyafette,buyuk bir istahla yemegini yiyen Seyh Samil'i gorunce ,piskinlikle alay etmek ve Onu guya alt etmek ister "Bakiyorum da "der Seyh Samil'e,"Neredeyse beni de yiyeceksin" Seyh Samil bu,lafi koyar gedigine; "Endiselenme "der "Elhamdulillah Muslumaniz,domuz eti yemeyiz !"

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder