Kendinle Tanışmak

**Efdal** · 10-21-2007

Sahiden, kendi kendinizle konuştunuz hiç? Ipıssız bir gecenin yapayalnızlığında dinlediniz mi içinizi, ne diyor? Herkes herkesle birlikte, siz ise kimsesizlikte Bir dayalı sandalyesine oturtup kendinizi, hesaba çektiniz mi bir savcı tavrıyla? Geçirdiniz mi bütün bir ömrü, muhasebenin hassas imbiğinden? Süzdünüz mü hayatınızın üsaresini kışırından? Sonra elediniz mi kof edebiyatı, içli sözlerinizden? Tutabildiniz mi ihlasın şefaat elini, amellerin mahşerinde? Nasıl, ümit var mı? Bulabiliyor musunuz amel defterinizde cenneti gösteren bir işaret? Ne dersiniz? Yoksa kendinizi mi aldatıyorsunuz ‘desinler’e kurban kulluğunuza bakarak?! Birbirine düşman düşüncelerin beyninizi kıymık kıymık kemirmesi karşısında, hafakan gelgitlerini yaşadınız mı iki dünya arasında, bazen de olsa? Bir lahza sükut içre yakalayıp kendinizi, kulak verdiniz mi son sözüne kadar, neler söylüyor? Münakaşa yaptınız mı yer yer, arzuları, idealleri hakkında? “Gel ey şu kadar yılı iç içe geçirdiğimiz dost! Söyle, nedir şu ağlatan ahüzarın? Nedendir bu denlü etkar ü efganın? Bunca heves ve iştiha da neyin nesi?!” diyerek

Derinliğin olduğu yerde, kaynama olur böyle Ve her kabir suali de ucu “ahfa’ya açılan helezonik bir girdapla burgular durur, derin insanların ruhunu Günahların kalbe bir gaflet perdesi germesine ve aynasını da ise-pasa boğmasına rağmen, delip atar her türlü maniayı, bu mahşer korkusu!

Evet, söz dinlemez, irade tanımaz duygularınızı, böyle ezici bir hesap cenderesinde ayarlayabilirsiniz sırat-ı müstakime İfrattan aşağı, tefritten yukarı vasat

Kendinizle barışacaksınız önce Anlatacaksınız, anlatacaksınız melekutiyete dönük kürsünüzde Susan dilinize mukabil hiç susmayacak diliniz İkna edinceye dek veya ilzam

Olmadı, tutacaksın yakasından; vuracaksın, vuracaksın İndireceksin toprağa, geçireceksin mezarlığa Silkeceksin üzerinden sarhoşluğu, sarsacaksın ta ayılıncaya kadar, Münker-Nekir sayhasıyla Yuyup paklayacaksın ahirzaman çehreni nasuhi gözyaşlarınla, kendin olacaksın Sütbeyaz benliğine kavuşmak için, buğu evinde tedaviye alacaksın Göynükleri kesip atacaksın bıçak gibi, ameliyat masasında Bir yaka-paça olmadır gidecek Zinhar! Pes etmeyeceksin!

Ve kat’iyen bileceksin ki, senin hakkından yine ancak sen gelebilirsin Yoksa bir Nebi veya Mehdi zuhur edip, nefsinin boynuna bir bukağı geçirip, zimamını da senin eline verecek değil Bilakis sen tutacak, sen binecek ve sen koşturacaksın, inayet-i İlahi dizginiyle

Ne istiyorsun, güç-kuvvet mi? Unutma ki, imanın gücü ve iradenin dirayeti, her türlü havailiği ve şeytaniliği ters yüz etmeye fazlasıyla kafidir Aradığın kurtarıcı pazu, ruhunun derinliklerinde gizlidir Açığa çıkar ve kullan!

Mükemmel insan, en başta iç kutuplaşmalarından sıyrılır; sadece iyiliği düşünür ve yapar Nasıl mı?

Kendinle tanışacaksın evvela Halvetleşeceksin atomlarına kadar sonra Anlatacaksın; dinleyeceksin Dinleyeceksin; anlatacak, mafihaya kilitli odalarda Sendeki “İkinci senle” anlaşıp kaynaşacaksın Onu da eriteceksin dostluk (hillet) potanda Ahiret kardeşi olacaklar tertemiz ruhunla Hakikatın sılasına teslim edeceksin onu Ta bamteline dokunduracaksın mızrabını; onikiden vuracaksın Ve konuşacaksın hiç durmaksızın kendi kendinle “Bu adam deli midir nedir?” diyecekler belki, ama sen hiç kesmeyeceksin Öyle nafiz kelimeler, öyle ateşin cümleler, öyle kor ifadeler döktüreceksin ki ta ahfana oturacak, çöreklenecek oraya Bir niyet gibi mayalaşarak özleşecek Ve sen bu mahkeme kazanın- da pişerek, musaffa kul kıv----- kavuşacaksın Bir daha da asla üşümeyeceksin

Sus ve içini dinle; bugüne dek hangi fiillerinde hangi sesin emrine boyun eğdiğini derkedeceksin “Bir” ile şerrin menba farkını öğreneceksin; ya berhüdar olacaksın veya bedbaht Ama sonuçta kendine geleceksin

Bir hoştur murakabenin irfan çiçekleriyle bezenmiş balözü yamaçları Oralarda tersine döner kıstaslar, görüntü değiştirir aynalar, kırılır gider bakış açılarının kısırlığı ve asli berraklığına yücelir tüm çizgiler Bütünüyle hayat sürprizleşir Oyuncular, yerlerini gerçeklere, vekiller de asıllara terkederler Mesela coşkun bir sevinçle kahkahalara boğulduğunuzda, hemen dahili aleminize yönelin ve muhasebeye çekilin Göreceksiniz k bu kadar gülmek yersizmiş! Veya eriten bir acıyla ızdırap içinde beklediğinizde yine ona koşun, dışa sürgülü dünyanıza ve konuşun kendinizle Göreceksiniz ki, o dem; bu denli üzüntüye değmezmiş! Veya herhangi bir şeyi hırsla arzuladığınızda, yine öyle peşinden koşturulacak kadar kıymetli olmadığını idrak edeceksiniz

“Kendini dinlemek ve nefsine dinletmek” ten bahsediyorum Lakin kendini dinlemeyenler bilemezler bunu Sekine sağnağı altında sırılsıklam içe bakışı tatmamış olanlar bunu kavrayamazlar ki!

Yine sana dönüyorum, kargaşa asrı nın bezgin çocuğu!

Yalnızlık ahtapotu sardığı zaman dört bir yanından; Rahman’a sığın, O’na koş İçini dök huzurunda, seni hiç terketmeyen vefadar bir yaran bulacaksın, yine kendi sinende Bir daha irkilecek ve hıçkırıklar boğazında boğumlanarak, kurbiyetin haşyetinden Ya da itmi’ nanın şevkinden Zaten vurulacaksın o dakikada yüreğinden Sevgiliye, mavera seccadesinde Dost busesiyle öpülmüşçesine

Evet Kendinizle baş başa buluşmayı başardığınızda, billur vicdanlarınızda hakka’l-yakin duyacaksınız ki, Mutlak bir YARATICI var! Ayaz ayaz haykıran varlığın şimşekten soluklarını yakalayacaksın o sessizlikte İştirakle nasiplenmek için bu koroya sen de, yakarışa geçeceksin harfsiz duan, nağmesiz niyazın ve tarifsiz halinle

“Kimsesiz hiç kimse yoktur; vardır her kimsenin kimsesi

Kimsesiz kaldım şimdi; yetiş ey Kimsesizler Kimsesi!” manasının hicranıyla büklüm büklüm olarak Zevk alacaksınız ıssız gecelerden Bambaşka bir haz yudumlayacaksınız boş caddelerden, duransız duraklardan Ve yıkılmayacaksın artık yolcusuz yokuşlarda

Bütün bunlar, kendine aşık olup onunla tearüften sonra gerçekleşecek; “Tanışanlar dost olur” Nebi beyanının ikliminde Çünkü sen, temelde kendi varlığını tanımak ve külliyetinde birlikteliği sağlamak mükellefiyetindesin; “Kendini tanıyan Rabbini mutlaka bilir” sırrınca Bileceksin; ilme’l-yakini tutacaksın Çünkü marifet-i nefse malik olan kişi, marifetullaha sahip olur Ardından Mahiyetinle harmanlaşmış istisnasız her ülkenin yegane başbuğu tahtına yükseldiğin zaman ise sendeki bir başka hükümdarın külli hükümranlığına değecek başın Perdelerden, tecellilerden değil, belki ayne’l-yakin göreceksin Belki de “Allah ve Ben” yakınlığındaki ayniliği yaşayacaksın, esma ve sıfatların kanatlarıyla Zat’ında uruçla, bu masivasız uzaklıklarda

Hiçbir şeyi ve hiçbir kimseyi arama; kendini özle! Yitirdiğin kimliğini Kendin olduğun an; O’na kavuşacak ve O’nda O’nunla olacaksın

Daima süzen bir nazar, düşünen bir kafa, eşyayı hallaç eden bir beyin, herşeyi kaydeden bir dimağ, devamlı med ve ceziri olan bir sine, müstakim bir vicdan, inkişaf etmiş pırıl pırıl duygular, çelikten bir irade, inceleyen bir tavır, kucaklayan bir el, kristal bir kalp ve rakik birer gönül İşte ideal insan!

0, her an kendini yoğuran ve varlığı da kendinde damıtan gaye insandır 0, aslının ardına düşmüştür bir hayat boyu “Safiyenin” labirentlerinden aşınca, Kudreti Sonsuza uzanır yolu Hakiki Tek Varlık olarak O’nu müşahede eder gölgelerin semasından Çünkü Allah, hariçte değil dahilde aranır ve aranmalıdır

Marifet kapısının anahtarı yine sende!

Ey insanoğlu?

Musa Hop

10-21-2007	#1
Bilgiler Efdal Özel Üye Bilgiler Üyelik tarihi: May 2007 Mesaj: 1,220 İtibar Tecrübe Puanı: 13 Rep Puanı : 914 Rep Derecesi :	Kendinle Tanışmak Sahiden, kendi kendinizle konuştunuz hiç? Ipıssız bir gecenin yapayalnızlığında dinlediniz mi içinizi, ne diyor? Herkes herkesle birlikte, siz ise kimsesizlikte Bir dayalı sandalyesine oturtup kendinizi, hesaba çektiniz mi bir savcı tavrıyla? Geçirdiniz mi bütün bir ömrü, muhasebenin hassas imbiğinden? Süzdünüz mü hayatınızın üsaresini kışırından? Sonra elediniz mi kof edebiyatı, içli sözlerinizden? Tutabildiniz mi ihlasın şefaat elini, amellerin mahşerinde? Nasıl, ümit var mı? Bulabiliyor musunuz amel defterinizde cenneti gösteren bir işaret? Ne dersiniz? Yoksa kendinizi mi aldatıyorsunuz ‘desinler’e kurban kulluğunuza bakarak?! Birbirine düşman düşüncelerin beyninizi kıymık kıymık kemirmesi karşısında, hafakan gelgitlerini yaşadınız mı iki dünya arasında, bazen de olsa? Bir lahza sükut içre yakalayıp kendinizi, kulak verdiniz mi son sözüne kadar, neler söylüyor? Münakaşa yaptınız mı yer yer, arzuları, idealleri hakkında? “Gel ey şu kadar yılı iç içe geçirdiğimiz dost! Söyle, nedir şu ağlatan ahüzarın? Nedendir bu denlü etkar ü efganın? Bunca heves ve iştiha da neyin nesi?!” diyerek Derinliğin olduğu yerde, kaynama olur böyle Ve her kabir suali de ucu “ahfa’ya açılan helezonik bir girdapla burgular durur, derin insanların ruhunu Günahların kalbe bir gaflet perdesi germesine ve aynasını da ise-pasa boğmasına rağmen, delip atar her türlü maniayı, bu mahşer korkusu! Evet, söz dinlemez, irade tanımaz duygularınızı, böyle ezici bir hesap cenderesinde ayarlayabilirsiniz sırat-ı müstakime İfrattan aşağı, tefritten yukarı vasat Kendinizle barışacaksınız önce Anlatacaksınız, anlatacaksınız melekutiyete dönük kürsünüzde Susan dilinize mukabil hiç susmayacak diliniz İkna edinceye dek veya ilzam Olmadı, tutacaksın yakasından; vuracaksın, vuracaksın İndireceksin toprağa, geçireceksin mezarlığa Silkeceksin üzerinden sarhoşluğu, sarsacaksın ta ayılıncaya kadar, Münker-Nekir sayhasıyla Yuyup paklayacaksın ahirzaman çehreni nasuhi gözyaşlarınla, kendin olacaksın Sütbeyaz benliğine kavuşmak için, buğu evinde tedaviye alacaksın Göynükleri kesip atacaksın bıçak gibi, ameliyat masasında Bir yaka-paça olmadır gidecek Zinhar! Pes etmeyeceksin! Ve kat’iyen bileceksin ki, senin hakkından yine ancak sen gelebilirsin Yoksa bir Nebi veya Mehdi zuhur edip, nefsinin boynuna bir bukağı geçirip, zimamını da senin eline verecek değil Bilakis sen tutacak, sen binecek ve sen koşturacaksın, inayet-i İlahi dizginiyle Ne istiyorsun, güç-kuvvet mi? Unutma ki, imanın gücü ve iradenin dirayeti, her türlü havailiği ve şeytaniliği ters yüz etmeye fazlasıyla kafidir Aradığın kurtarıcı pazu, ruhunun derinliklerinde gizlidir Açığa çıkar ve kullan! Mükemmel insan, en başta iç kutuplaşmalarından sıyrılır; sadece iyiliği düşünür ve yapar Nasıl mı? Kendinle tanışacaksın evvela Halvetleşeceksin atomlarına kadar sonra Anlatacaksın; dinleyeceksin Dinleyeceksin; anlatacak, mafihaya kilitli odalarda Sendeki “İkinci senle” anlaşıp kaynaşacaksın Onu da eriteceksin dostluk (hillet) potanda Ahiret kardeşi olacaklar tertemiz ruhunla Hakikatın sılasına teslim edeceksin onu Ta bamteline dokunduracaksın mızrabını; onikiden vuracaksın Ve konuşacaksın hiç durmaksızın kendi kendinle “Bu adam deli midir nedir?” diyecekler belki, ama sen hiç kesmeyeceksin Öyle nafiz kelimeler, öyle ateşin cümleler, öyle kor ifadeler döktüreceksin ki ta ahfana oturacak, çöreklenecek oraya Bir niyet gibi mayalaşarak özleşecek Ve sen bu mahkeme kazanın- da pişerek, musaffa kul kıv----- kavuşacaksın Bir daha da asla üşümeyeceksin Sus ve içini dinle; bugüne dek hangi fiillerinde hangi sesin emrine boyun eğdiğini derkedeceksin “Bir” ile şerrin menba farkını öğreneceksin; ya berhüdar olacaksın veya bedbaht Ama sonuçta kendine geleceksin Bir hoştur murakabenin irfan çiçekleriyle bezenmiş balözü yamaçları Oralarda tersine döner kıstaslar, görüntü değiştirir aynalar, kırılır gider bakış açılarının kısırlığı ve asli berraklığına yücelir tüm çizgiler Bütünüyle hayat sürprizleşir Oyuncular, yerlerini gerçeklere, vekiller de asıllara terkederler Mesela coşkun bir sevinçle kahkahalara boğulduğunuzda, hemen dahili aleminize yönelin ve muhasebeye çekilin Göreceksiniz k bu kadar gülmek yersizmiş! Veya eriten bir acıyla ızdırap içinde beklediğinizde yine ona koşun, dışa sürgülü dünyanıza ve konuşun kendinizle Göreceksiniz ki, o dem; bu denli üzüntüye değmezmiş! Veya herhangi bir şeyi hırsla arzuladığınızda, yine öyle peşinden koşturulacak kadar kıymetli olmadığını idrak edeceksiniz “Kendini dinlemek ve nefsine dinletmek” ten bahsediyorum Lakin kendini dinlemeyenler bilemezler bunu Sekine sağnağı altında sırılsıklam içe bakışı tatmamış olanlar bunu kavrayamazlar ki! Yine sana dönüyorum, kargaşa asrı nın bezgin çocuğu! Yalnızlık ahtapotu sardığı zaman dört bir yanından; Rahman’a sığın, O’na koş İçini dök huzurunda, seni hiç terketmeyen vefadar bir yaran bulacaksın, yine kendi sinende Bir daha irkilecek ve hıçkırıklar boğazında boğumlanarak, kurbiyetin haşyetinden Ya da itmi’ nanın şevkinden Zaten vurulacaksın o dakikada yüreğinden Sevgiliye, mavera seccadesinde Dost busesiyle öpülmüşçesine Evet Kendinizle baş başa buluşmayı başardığınızda, billur vicdanlarınızda hakka’l-yakin duyacaksınız ki, Mutlak bir YARATICI var! Ayaz ayaz haykıran varlığın şimşekten soluklarını yakalayacaksın o sessizlikte İştirakle nasiplenmek için bu koroya sen de, yakarışa geçeceksin harfsiz duan, nağmesiz niyazın ve tarifsiz halinle “Kimsesiz hiç kimse yoktur; vardır her kimsenin kimsesi Kimsesiz kaldım şimdi; yetiş ey Kimsesizler Kimsesi!” manasının hicranıyla büklüm büklüm olarak Zevk alacaksınız ıssız gecelerden Bambaşka bir haz yudumlayacaksınız boş caddelerden, duransız duraklardan Ve yıkılmayacaksın artık yolcusuz yokuşlarda Bütün bunlar, kendine aşık olup onunla tearüften sonra gerçekleşecek; “Tanışanlar dost olur” Nebi beyanının ikliminde Çünkü sen, temelde kendi varlığını tanımak ve külliyetinde birlikteliği sağlamak mükellefiyetindesin; “Kendini tanıyan Rabbini mutlaka bilir” sırrınca Bileceksin; ilme’l-yakini tutacaksın Çünkü marifet-i nefse malik olan kişi, marifetullaha sahip olur Ardından Mahiyetinle harmanlaşmış istisnasız her ülkenin yegane başbuğu tahtına yükseldiğin zaman ise sendeki bir başka hükümdarın külli hükümranlığına değecek başın Perdelerden, tecellilerden değil, belki ayne’l-yakin göreceksin Belki de “Allah ve Ben” yakınlığındaki ayniliği yaşayacaksın, esma ve sıfatların kanatlarıyla Zat’ında uruçla, bu masivasız uzaklıklarda Hiçbir şeyi ve hiçbir kimseyi arama; kendini özle! Yitirdiğin kimliğini Kendin olduğun an; O’na kavuşacak ve O’nda O’nunla olacaksın Daima süzen bir nazar, düşünen bir kafa, eşyayı hallaç eden bir beyin, herşeyi kaydeden bir dimağ, devamlı med ve ceziri olan bir sine, müstakim bir vicdan, inkişaf etmiş pırıl pırıl duygular, çelikten bir irade, inceleyen bir tavır, kucaklayan bir el, kristal bir kalp ve rakik birer gönül İşte ideal insan! 0, her an kendini yoğuran ve varlığı da kendinde damıtan gaye insandır 0, aslının ardına düşmüştür bir hayat boyu “Safiyenin” labirentlerinden aşınca, Kudreti Sonsuza uzanır yolu Hakiki Tek Varlık olarak O’nu müşahede eder gölgelerin semasından Çünkü Allah, hariçte değil dahilde aranır ve aranmalıdır Marifet kapısının anahtarı yine sende! Ey insanoğlu? Musa Hop

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Özgürlük için dört işlem - Kendini kendinle topla	Şem'a	Dini, Güzel Yazılar / Makaleler	1	11-21-2008 19:51 PM
Beni Kendinle Meşgul Eyle	esesim	Dini Hikayeler	4	10-09-2008 23:55 PM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder