Vermenin almaktan üstün olduğunu bilsek de, vermek hep zor gelir insana Fazlaca benimsiyoruz elimizin altındakileri Parayı, malı, mülkü, evlâdı, makamı…
Temellük ettiğimiz içindir ki, elimizden çıkmasına tahammül edemiyoruz Hep ‘benim’ demeye alıştığımızdan, sahiplenme ve kimselere vermeme, kimselerle paylaşmama nefislerimizde ağır basıyor
Oysaki ‘Allah için vermek’ İslâm tarihinde muhteşem örnekler ihtiva eder Allah için verince, asıl mal Sahibine vermiş oluyoruz Onun bize verdiklerinden kullanıyor olduğumuzu unutmamış oluyoruz
Sahip olunan şeyler arttıkça, iş, imtihan kolaylaşıyor değil Daha çok şeyler düşünmek ve daha çok şeylerin hesabını vermek durumu ortaya çıkıyor Ama başarmak da bir o kadar kazanç kapısı Çok şeyler varlıkla gerçekleşiyor günümüzde
Çok çalıştığımız için zengin oluyor değiliz O verdiği için, ‘varlık’ imtihanımız başlamış oluyor Rızık çalışmakla ters orantılı
İnsanlık tarihi boyunca, Allah için verdiğinden dolayı fakirleşmiş insan yoktur Bize verdiği emaneti, malın Sahibi, bizden, yine bizim için satın almak istiyor O’nun için verince bir, bine ulaşıyor böylece, belki de ebedileşiyor Verince aslında ve gerçekte arttırıyor insan, artınca da zenginleşiyor
Paranın, evin-barkın, malın-mülkün, çoluk-çocuğun birer emanet olduğu bilinince vermek kolaylaşıyor
Bütün sahiplenmelerimiz bu unutkanlığın sonucudur

Siz, veren el olunuz!

Allah için vermek, büyük bir erdem Veren el, alan elden onun için üstün
Vermenin neden müjdelendiğini, neden Allah’ın bir ahlâkı olduğunu bir düşünebilse idik, onca dünyevî yükü omuzlarımıza sarmazdık sanırım
Esas bize kalanın vermediklerimiz değil, sadece verdiklerimiz olduğunu Peygamberimizden ders almaktayız Hazret-i Ayşe, Peygamberimize, kestikleri kurbanı dağıttıklarını, sadece kendilerine bir budun kaldığını belirtir Peygamberimiz ise; “Ya Ayşe! Bize kalan, o bir budun dışındakilerdir” der Peygamberimizin (asm), “Allah için, sahip olduklarınızdan neler veriyorsunuz?” hitabına; Hz Ömer, Hz Ali, Hz Ebubekir’ kendilerine yakışan cevaplar veriyorlar Servetinin üçte birini, yarısını, hepsini veren örnekler yine Asr-ı Saadetten Verenin yolunda harcamanın kayıp olmayacağını bilen Hz Ebubekir, sahip olduklarının hepsini vermenin hazzını yaşıyor

insAllah bizler de Hz Ebu Bekir (ra) gibi eli açık, gönlü zenginlerden oluruz

cok güzel bir paylasim Allah (cc) razi olsun

Çok çalıştığımız için zengin oluyor değiliz O verdiği için, ‘varlık’ imtihanımız başlamış oluyor Rızık çalışmakla ters orantılı
inşallah elı acık olanlardan oluruz Allah razı olsun hocam

allah namına ver,allah namına al,allah namına başla,allah namına işlevesselam
paylaşımın için teşekkürler kardeşim inşalah bizde ollar gibi olmaya laik kişilerden oluruz

Yedi sınıf insan vardır ki Allah Teâlâ onları (Arş'ının) gölgesinden başka hiçbir gölge bulunmayan günde (kıyamet gününde) gölgesinde gölgelendirecektir

– Adil hükümdar,

– Allah'a ibadet ederek yetişen genç,

– Gönlü mescidlere bağlı olan kimse,

– Allah için sevişen, O'nun için bir araya gelen, O'nun için birbirinden ayrılan iki kimse,

– Kendisini mevki sahibi güzel bir kadın (meşrû olmayan ilişkiye) davet ettiği halde "Ben Allah'tan korkarım'' diyen kimse,

– Sağ elinin verdiğini sol eli duymayacak kadar gizli sadaka veren kimse,

– Tenha bir yerde Allah'ı anarak gözleri boşanan kimsedir(Buhari)

Allah razı olsun hep veren el olalım imşAllah