Ağlamak Güzeldir

**İnşirah** · 06-14-2007

25 yaşındayım… Hala çocuk yanlarım var biliyorum Bugün yine sessizce köşesine çekilmiş ağlayan adam ben değil, o çocuktur Bu karanlıkların hepsi bana ait Tüm suçların kaynağı benim

Haytanın tekiyim ben O çocuk masumdur O, birçok şeye ağlayacak kadar temizdi Evet, ağlamaktan söz ediyorum Hani şu zayıflık belirtisinden İnsanın topluluk önünde çöküşüne neden olan eylemden O böyle düşünmezdi Bunları ben düşünürdüm Hani şu “olgun” olan adam… O, gözyaşlarıyla ruhunu temizlerdi Her zaman ağlayacak bir şeyler vardı onun için Saflık ve temizlik ona göre kavramlardı Bana göre değil
Filistin’deki babaları kaybolmuş çocuklar’a ağlardı Itri’nin tekbiri’ne ağlardı Bayramlara, yalnızlığa, şiirlere, öykülere, romanlara, hastalara, Ali’ye, içten sarılmalara, annelere, aşka, savaşlara, zulümlere, Malcolm’a, dostluklara, dünyaya, yetimlere, kimsesizlere, yaşlılara, Ebu Zer’e, sevgiliye, hasretlere, delilere, açlara, gariplere, Hamza’ya, filmlere, müziklere, insanlığa, hayata ve daha birçok şeye ağlardı

Uçurumun kenarındaydım Düşmeme ramak kalmıştı Elimi uzattıklarım “Tutarsam acaba ben de gider miyim?” dediği gün o çocuğu bırakmıştım O, uçurumun en dibine yuvarlanırken, bu “adam” ortaya çıktı Burası ağlayanlara göre bir yer değildi Ben de ağlamamalıydım artık Acımasız oldukça, sevmedikçe, uzaklaştıkça, zulmettiklçe, bencilleştikçe, kendi kendine taptıkça, bir şeyler kazanmak için birilerini feda ettikçe, sevmedikçe, sömürdükçe “adam”dın Böyle olmalıydı modern zamanlarda “adam”lık Yunus’lar, Mevlana’lar “saf”tı Onlar hala “çocuk”tu ve ben artık onlara çok uzaktım
O’nun deyimiyle “sınıf değiştirmiştik” biz Başka biri(ler)i olmuştuk Böyle iyiydik, böyle yüceydik, böyle “adam”dık Saftı diğerleri Arada bir, birileri çıkıp; “Ya tahammül ya sefer” deyip, burunlarımızı sızlatsa da hemen toparlanmakta gecikmedik Bunca yol katetmiş, buralara tırnaklarımızla gelmiştik Bu “konum”dan, bu “adamlık”tan kolay kolay vazgeçecek değildik Ta ki bu dipsiz karanlık kuyunun sonuna ulaşana dek

Şimdilerde o saf çocuğun gelip beni bu adam’ın düşürdüğü karanlıktan çıkarmasını bekliyorum Yine Nurullah Genç şiirler yazsın, beraber ağlayalım Yine sahile gidip, kendimizle başbaşa kalalım, dalgalarla birlikte içimizi ıslatalım Yine Itri bestelerini çalsın, yine bir kahvenin içinde kaybolalım beraberce Yine birileri bize içten bir şekilde sarılsın, omuzunu ıslatalım Yine aşık olalım, şimdilerde aşağıladım, aptalca bulduğum o “hastalıklı ruh hali” için gözlerimiz kan çanağı içinde uyumayalım gecelerce Benim gibi “adam”lar aşağılasın bizi: “Kadınlar gibi ağlıyor” desinler “Erkek adam ağlar mı?” desinler “Ağlamak zayıflıktır” desinler “Duygusal olma, profesyonel ol, iş hayatında acıma yoktur” desinler

Arınmak istiyorum İçine düştüğüm bu basit, kirli, çirkef, karanlık kuyudan çıkmak… Ayağımın altındaki taşları eritene dek ağlamak, hıçkıra hıçkıra, katıla katıla boşanmak… Ruhumun peşinde olan yanlışlıklardan arınmak, o temiz çocuğa ulaşmak istiyorum Göbeğimin günden güne büyümesini değil, vücudumun her zerresini ıslatan gözyaşlarımı izlemek istiyorum

Uzat ellerini Düşünme “Tutarsam acaba ben de gider miyim?” diye Eğer sen de tutmazsan elimi, beni kimse çıkaramaz bu karanlıktan Değişim başlasın, temizlenelim hep birlikte Ölümle nişanlı, ağlamakla evli olalım artık Bunu sağlayacak tek kudret sensin İçimde bir yerlerde gömülüsün biliyorum Tırnaklarımı kanatana dek kazıp, seni bulunduğun yerden çıkartacağım Yine eski günlerdeki gibi ağlayacağız birlikte

Ağlamak güzeldir… Ağlamayan, ağlasın haline

Alıntı

**find** · 07-12-2007

Alıntı:

kevser´isimli üyeden Alıntı


	Ağlamak güzeldir… Ağlamayan, ağlasın haline Alıntı

Ağlamak güzeldir… Ağlamayan, ağlasın haline

evet çok haklısın

06-14-2007	#1
Bilgiler İnşirah Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Mar 2007 Mesaj: 93 İtibar Tecrübe Puanı: 4 Rep Puanı : 3449 Rep Derecesi :	Ağlamak Güzeldir 25 yaşındayım… Hala çocuk yanlarım var biliyorum Bugün yine sessizce köşesine çekilmiş ağlayan adam ben değil, o çocuktur Bu karanlıkların hepsi bana ait Tüm suçların kaynağı benim Haytanın tekiyim ben O çocuk masumdur O, birçok şeye ağlayacak kadar temizdi Evet, ağlamaktan söz ediyorum Hani şu zayıflık belirtisinden İnsanın topluluk önünde çöküşüne neden olan eylemden O böyle düşünmezdi Bunları ben düşünürdüm Hani şu “olgun” olan adam… O, gözyaşlarıyla ruhunu temizlerdi Her zaman ağlayacak bir şeyler vardı onun için Saflık ve temizlik ona göre kavramlardı Bana göre değil Filistin’deki babaları kaybolmuş çocuklar’a ağlardı Itri’nin tekbiri’ne ağlardı Bayramlara, yalnızlığa, şiirlere, öykülere, romanlara, hastalara, Ali’ye, içten sarılmalara, annelere, aşka, savaşlara, zulümlere, Malcolm’a, dostluklara, dünyaya, yetimlere, kimsesizlere, yaşlılara, Ebu Zer’e, sevgiliye, hasretlere, delilere, açlara, gariplere, Hamza’ya, filmlere, müziklere, insanlığa, hayata ve daha birçok şeye ağlardı Uçurumun kenarındaydım Düşmeme ramak kalmıştı Elimi uzattıklarım “Tutarsam acaba ben de gider miyim?” dediği gün o çocuğu bırakmıştım O, uçurumun en dibine yuvarlanırken, bu “adam” ortaya çıktı Burası ağlayanlara göre bir yer değildi Ben de ağlamamalıydım artık Acımasız oldukça, sevmedikçe, uzaklaştıkça, zulmettiklçe, bencilleştikçe, kendi kendine taptıkça, bir şeyler kazanmak için birilerini feda ettikçe, sevmedikçe, sömürdükçe “adam”dın Böyle olmalıydı modern zamanlarda “adam”lık Yunus’lar, Mevlana’lar “saf”tı Onlar hala “çocuk”tu ve ben artık onlara çok uzaktım O’nun deyimiyle “sınıf değiştirmiştik” biz Başka biri(ler)i olmuştuk Böyle iyiydik, böyle yüceydik, böyle “adam”dık Saftı diğerleri Arada bir, birileri çıkıp; “Ya tahammül ya sefer” deyip, burunlarımızı sızlatsa da hemen toparlanmakta gecikmedik Bunca yol katetmiş, buralara tırnaklarımızla gelmiştik Bu “konum”dan, bu “adamlık”tan kolay kolay vazgeçecek değildik Ta ki bu dipsiz karanlık kuyunun sonuna ulaşana dek Şimdilerde o saf çocuğun gelip beni bu adam’ın düşürdüğü karanlıktan çıkarmasını bekliyorum Yine Nurullah Genç şiirler yazsın, beraber ağlayalım Yine sahile gidip, kendimizle başbaşa kalalım, dalgalarla birlikte içimizi ıslatalım Yine Itri bestelerini çalsın, yine bir kahvenin içinde kaybolalım beraberce Yine birileri bize içten bir şekilde sarılsın, omuzunu ıslatalım Yine aşık olalım, şimdilerde aşağıladım, aptalca bulduğum o “hastalıklı ruh hali” için gözlerimiz kan çanağı içinde uyumayalım gecelerce Benim gibi “adam”lar aşağılasın bizi: “Kadınlar gibi ağlıyor” desinler “Erkek adam ağlar mı?” desinler “Ağlamak zayıflıktır” desinler “Duygusal olma, profesyonel ol, iş hayatında acıma yoktur” desinler Arınmak istiyorum İçine düştüğüm bu basit, kirli, çirkef, karanlık kuyudan çıkmak… Ayağımın altındaki taşları eritene dek ağlamak, hıçkıra hıçkıra, katıla katıla boşanmak… Ruhumun peşinde olan yanlışlıklardan arınmak, o temiz çocuğa ulaşmak istiyorum Göbeğimin günden güne büyümesini değil, vücudumun her zerresini ıslatan gözyaşlarımı izlemek istiyorum Uzat ellerini Düşünme “Tutarsam acaba ben de gider miyim?” diye Eğer sen de tutmazsan elimi, beni kimse çıkaramaz bu karanlıktan Değişim başlasın, temizlenelim hep birlikte Ölümle nişanlı, ağlamakla evli olalım artık Bunu sağlayacak tek kudret sensin İçimde bir yerlerde gömülüsün biliyorum Tırnaklarımı kanatana dek kazıp, seni bulunduğun yerden çıkartacağım Yine eski günlerdeki gibi ağlayacağız birlikte Ağlamak güzeldir… Ağlamayan, ağlasın haline Alıntı

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Ne güzeldir birine 'İyi ki Varsın' Diyebilmek..	mumsema	Sohbet & Muhabbet	19	2 Gün önce 19:03 PM
Cennet Ne Kadar Güzeldir	ReLaW	Güzel Ahlak Sıfatları	1	3 Hafta önce 17:57 PM
Paylaşmak güzeldir....	yusufcihan	Genel Resimler	2	10-13-2008 18:06 PM
gitmek güzeldir	elif07	Dini, Güzel Yazılar / Makaleler	1	03-05-2008 09:58 AM
Ramazan Güzeldir	Real_Love	Dini Şiirler	2	10-11-2007 21:03 PM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder