bir lokma taamla başladı gayret

**İnşirah** · 06-02-2007

Bir lokma taamla başladı gayret !
sonra kırk lokmayla tamamlandı

Kırk lokma bir damla kan olabildi ancak!
Kaderin kafilesinde yol alabilmek için

!
kırk damla kandan bir damla meni ,
insan denen varlığın hayat serüveni

!
Damıtılan damlalardan can solundu,
sevginin şehvet galeyanında
mührü samedaniyet vuruldu

göğüslerden inipte şelaleleri andıran
şefkat sularında cevelan edip ,
bel memleketinden çağlayıpta akan
sularla karışıp denize ulaştılar

kesretin vahdete vuslatıydı bu

!
alak, mudga, cenin ve can
zamanı muhal gizemlimi gizemli an

!
zahirde dokuz ay on gün,zaman,
hasret ve umudun can meyvesi,
bir tatlı tebessümle oluştu,
o miniminnacık hz

İnsan

Ezelin yazgısında kotlanan kimliğine,
yaldızlı bir aldatma ile dünya
döktüde döktü şehvet takılarını

bildirmediler bilemedi,
göstermediler göremedi,
ilimdi herşeyi kavratan ve öğreten,
öğrenmek için özden niyetlenmekti gaye

!
öz göze ibretle nazar kıldırmadı

göz söze akil kelam bildirmedi

Bahri ummandı marifeti ilahiye,
ol nefis engel olup daldırmadı

Rahmeti azama

Eş-ŞAFİ (cc) olan ALLAH (cc)
AHMED Aleyhisselam şefaatinde
kutlarken o sabırla,
bu esaretle katlanamadı

!
Yaktı ahiret seferine giden gemileri,
Sanki bir daha dönmeyecekmiş gibi

siyretini siper eden nefsini
anlamak istedi bir zaman

!
Hastaydı tedavisi çokca zor,
hekimi azık bir derviş bilgesiyle,
çözmeliydi nefsinin nemenemliğini

!
Aynadaki suretini yansıtırken korkmaktaydı,
çünkü o hoş çocuk, delikanlı,
Sonra koskoca adam olmuştu

herkes kalıbına bakıp yargı sunarken,
O aynadaki suretinde hasta olmuşdu

Bu benmiyim yoksa diyeüzülürken “
Amentübillah”diye silkindi,
ve tevbenin can içre Saflığında arınıp,
niyet etti Muhammedi (s

a

v) olmaya

!
Mü’min ve müslüman olmakmı önce
yoksa Muhammedi (s

a

v) olmakmı

?
sorularla doktoru sıkıştırırken,
“Mü’min mü’minin aynasıdır evladım”
El-MÜ’MİN (cc) gönlüne tecelli eylemişse,
ihsan şualarıyla kul mü’min
şifa bulur tamammı

?
hep deniz olmak isteriz,
okyanusa karışabilmek hayaliyle

!
Bir vakit geçer razı oluruz,
denize karışan bir nehir olmaya

!
El eyleminin gayretinde amel işler,
Gönül gafletinin nadasında hüsranda

!
Zaman ömrü mevsim mevsim çökertirde,
razı oluruz çay olupta nehre karışmaya

!
Çark dönerken hep tek taraflı,
fark edemeyiz hayatın cilvelerinden

Her doğan alır götürür
bir çok gayretimizi sevgilerimizden,
iş işten geçmişliğin ahı sarar içimizi

Bir yürek feryadında”
gözlerimiz nemlenir, ve hiç olmazsa
çaya karışan bir pınar olsam deriz

!
Diz bağlarının feryadı
beden mülküne isyan ederken,
Ah’lar sarar sözlerimizi keşke’lerle

tevbenin nedametinde bulurken yalnızlığımızı,
razı oluruz o pınara bir akıntı olmaya

Havf denen korku yitirilenlere inat
sökülürken yürekten,
Yerini reca denen bir ümide bırakır

!
selam şafaklarında her sabah güneşinde
umutlarda bir tesbih dolaşır ağır ağır

Sözleri incitir davranışlar acıtır gönülleri,
Bir yabancı olmanın garipliğinde
çökerken yaşam azmine “dön gayri”
ol zaman akıntılara karışan sızıntılar gibi,
damla damla dökülmek isterizya denizlere

!
devran bu alemde insan denen aynada
el-HALIK (cc) ın seyranında
vahdet meyi içipte, şifa bulmadan
ne anlatılanlar anlaşılır,
nede külde cüz, deryada damla

Ey doslar

! bu mecazi sözler
hem senadır, hem sanadır,hem bana

!
insan özel yaratılmış, kıymetini bilde anla

!

06-02-2007	#1
Bilgiler İnşirah Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Mar 2007 Mesaj: 10,052 İtibar Tecrübe Puanı: 104 Rep Puanı : 3504 Rep Derecesi :	bir lokma taamla başladı gayret Bir lokma taamla başladı gayret ! sonra kırk lokmayla tamamlandı Kırk lokma bir damla kan olabildi ancak! Kaderin kafilesinde yol alabilmek için ! kırk damla kandan bir damla meni , insan denen varlığın hayat serüveni! Damıtılan damlalardan can solundu, sevginin şehvet galeyanında mührü samedaniyet vuruldu göğüslerden inipte şelaleleri andıran şefkat sularında cevelan edip , bel memleketinden çağlayıpta akan sularla karışıp denize ulaştılar kesretin vahdete vuslatıydı bu! alak, mudga, cenin ve can zamanı muhal gizemlimi gizemli an! zahirde dokuz ay on gün,zaman, hasret ve umudun can meyvesi, bir tatlı tebessümle oluştu, o miniminnacık hz İnsan Ezelin yazgısında kotlanan kimliğine, yaldızlı bir aldatma ile dünya döktüde döktü şehvet takılarını bildirmediler bilemedi, göstermediler göremedi, ilimdi herşeyi kavratan ve öğreten, öğrenmek için özden niyetlenmekti gaye ! öz göze ibretle nazar kıldırmadı göz söze akil kelam bildirmedi Bahri ummandı marifeti ilahiye, ol nefis engel olup daldırmadı Rahmeti azama Eş-ŞAFİ (cc) olan ALLAH (cc) AHMED Aleyhisselam şefaatinde kutlarken o sabırla, bu esaretle katlanamadı! Yaktı ahiret seferine giden gemileri, Sanki bir daha dönmeyecekmiş gibi siyretini siper eden nefsini anlamak istedi bir zaman! Hastaydı tedavisi çokca zor, hekimi azık bir derviş bilgesiyle, çözmeliydi nefsinin nemenemliğini! Aynadaki suretini yansıtırken korkmaktaydı, çünkü o hoş çocuk, delikanlı, Sonra koskoca adam olmuştu herkes kalıbına bakıp yargı sunarken, O aynadaki suretinde hasta olmuşdu Bu benmiyim yoksa diyeüzülürken “ Amentübillah”diye silkindi, ve tevbenin can içre Saflığında arınıp, niyet etti Muhammedi (sav) olmaya! Mü’min ve müslüman olmakmı önce yoksa Muhammedi (sav) olmakmı? sorularla doktoru sıkıştırırken, “Mü’min mü’minin aynasıdır evladım” El-MÜ’MİN (cc) gönlüne tecelli eylemişse, ihsan şualarıyla kul mü’min şifa bulur tamammı? hep deniz olmak isteriz, okyanusa karışabilmek hayaliyle! Bir vakit geçer razı oluruz, denize karışan bir nehir olmaya! El eyleminin gayretinde amel işler, Gönül gafletinin nadasında hüsranda! Zaman ömrü mevsim mevsim çökertirde, razı oluruz çay olupta nehre karışmaya! Çark dönerken hep tek taraflı, fark edemeyiz hayatın cilvelerinden Her doğan alır götürür bir çok gayretimizi sevgilerimizden, iş işten geçmişliğin ahı sarar içimizi Bir yürek feryadında” gözlerimiz nemlenir, ve hiç olmazsa çaya karışan bir pınar olsam deriz! Diz bağlarının feryadı beden mülküne isyan ederken, Ah’lar sarar sözlerimizi keşke’lerle tevbenin nedametinde bulurken yalnızlığımızı, razı oluruz o pınara bir akıntı olmaya Havf denen korku yitirilenlere inat sökülürken yürekten, Yerini reca denen bir ümide bırakır! selam şafaklarında her sabah güneşinde umutlarda bir tesbih dolaşır ağır ağır Sözleri incitir davranışlar acıtır gönülleri, Bir yabancı olmanın garipliğinde çökerken yaşam azmine “dön gayri” ol zaman akıntılara karışan sızıntılar gibi, damla damla dökülmek isterizya denizlere! devran bu alemde insan denen aynada el-HALIK (cc) ın seyranında vahdet meyi içipte, şifa bulmadan ne anlatılanlar anlaşılır, nede külde cüz, deryada damla Ey doslar ! bu mecazi sözler hem senadır, hem sanadır,hem bana! insan özel yaratılmış, kıymetini bilde anla!

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
ALLAH yolunda gayret etmek	rana	Sohbet & Muhabbet	2	11-04-2008 22:33 PM
..ve geri sayım başladı''	elif07	Sohbet & Muhabbet	5	06-06-2008 14:12 PM
Helal Lokma ve İffetli Nesiller	LeoparGS	Dini, Güzel Yazılar / Makaleler	4	11-19-2007 10:38 AM
Gayret Şart	İnşirah	Bizi ilgilendiren haberler	1	05-28-2007 18:25 PM
Gayret, İştiyak, Şefkat...	LeoparGS	Risale-i Nur	1	05-16-2007 19:54 PM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder