Mevsimlerin Adı Yok

**parlaksu** · 04-05-2008

MEVSİMLERİN ADI YOK

Şimdi sen yoksun
Mevsimlerin adı yok
Yaşadığım hangi ayın bilmem hangi günü
Gündüzlerde mi gezinir bedenim yoksa
Hep geceler mi el atmış zamanıma ne fark eder ki
Bir adım kadar yakın belki de ‘yarınlar’
Eğer getirmeyecekse seni bana
Yarınları beklemenin ne anlamı var?
Gittin ya!
İçimi acıtan şarkılar susmuyor artık
Ne dinlesem bir şeyler buluyorum senden
Hangi şiire baksam bir yanı eksik
Beynime her sızışında kıştan kalma bir serinlikte üşüyor yüreğim
Lapa lapa kar yağıyor sanki avuçlarıma;
Ellerimi ovuşturuyorum hızlı hızlı
Her kar tanesi dayanılmaz bir sızı bırakarak eriyip yok oluyor parmaklarımın ucunda
Yoksun artık baktığım hiçbir yönde
Oysa sen nereden bakarsan bak ben hep karşında olmak için çırpınıyorum
Farkındayım aslında ne yana baksam kendi içimde yavaş yavaş kayboluyorum
Önce gönlüm kaybediyor
Sonra duygularım
Kayıp üstüne kayıplar eklendikçe ben kaybediyorum
Kaybederken bile seni yeni baştan
Taa baştan kazanıyorum
Kolay mı böylesine kabullenmek yok olmanı,
Tanımamak seni gibi, yabancı saymak ellerimle koydum yüreğime
Düşüyorum ağır aksak bir bilinmeze,
Kıyamıyorum bırakmaya seni sende benimle düşüyorsun
Ben sızılı bir nehir misali aktıkça tarifsiz bir yöne
Ve sonu gelemezlere sende benimle akıyorsun
Teslim ederken nöbetini karanlıklar gündüze
Umutlarla içinde umutsuz birini bırakarak göğsünün sol yanında kapanıyor yine yalnızlığım
Düşlerime her gelişinde karşımda duruşun değişiyor önce
Sonra gülüşün ahh!!!
O gülüşün bir ok misali delip geçiyor gözbebeğimi
Gözlerimin o derin boşluğundan yüreğimin ıssız toprağına kanıyorsun durmadan
Kan kırmızısını gördükçe kalbime vuruşun değişiyor
Hiç anlamayacağın bir dilde usulca akıyor bu beyaz sayfanın aklığında sana sevdam
Hiç savrulmadı saçlarımız aynı anda aynı rüzgârla
Aynı ateş yakmadı hiç içimizi
Ama sen benden uzaktayken bile
Bir yudum su olup kurumuş ve kökleşmiş duygularıma süzüldün inceden
İçimde sevgiden yana yok olmaya yüz tutmuş ne varsa yeşerttin,
Her şafak vaktinde üzerine çiğlerle bir gülfidanı tazeliğinde düştün
Kederlenen ömrüme Ve bir çınar misali tüm umutsuzluklara ben seninle direndim
Uzun zamandır içimdeki gölgenle dertleşiyorum
İçimdeyken bile hep nedensiz susuyorsun
Susma artık konuş!
Hadi dokun gecenin her vakti sesime!
Tut buzlaşmış nefesini;
Dokun bana,ısıt ellerini
Ne olur sakın susma kapatma gözlerini;
Sesime ses,
Gözlerime bir renk istiyorum artık
KIRMA BENİ,,,,,,,,,,,,meçhul,,,,,

04-05-2008	#1
Bilgiler parlaksu Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Mar 2008 Mesaj: 9 İtibar Tecrübe Puanı: 1 Rep Puanı : 15 Rep Derecesi :	Mevsimlerin Adı Yok MEVSİMLERİN ADI YOK Şimdi sen yoksun Mevsimlerin adı yok Yaşadığım hangi ayın bilmem hangi günü Gündüzlerde mi gezinir bedenim yoksa Hep geceler mi el atmış zamanıma ne fark eder ki Bir adım kadar yakın belki de ‘yarınlar’ Eğer getirmeyecekse seni bana Yarınları beklemenin ne anlamı var? Gittin ya! İçimi acıtan şarkılar susmuyor artık Ne dinlesem bir şeyler buluyorum senden Hangi şiire baksam bir yanı eksik Beynime her sızışında kıştan kalma bir serinlikte üşüyor yüreğim Lapa lapa kar yağıyor sanki avuçlarıma; Ellerimi ovuşturuyorum hızlı hızlı Her kar tanesi dayanılmaz bir sızı bırakarak eriyip yok oluyor parmaklarımın ucunda Yoksun artık baktığım hiçbir yönde Oysa sen nereden bakarsan bak ben hep karşında olmak için çırpınıyorum Farkındayım aslında ne yana baksam kendi içimde yavaş yavaş kayboluyorum Önce gönlüm kaybediyor Sonra duygularım Kayıp üstüne kayıplar eklendikçe ben kaybediyorum Kaybederken bile seni yeni baştan Taa baştan kazanıyorum Kolay mı böylesine kabullenmek yok olmanı, Tanımamak seni gibi, yabancı saymak ellerimle koydum yüreğime Düşüyorum ağır aksak bir bilinmeze, Kıyamıyorum bırakmaya seni sende benimle düşüyorsun Ben sızılı bir nehir misali aktıkça tarifsiz bir yöne Ve sonu gelemezlere sende benimle akıyorsun Teslim ederken nöbetini karanlıklar gündüze Umutlarla içinde umutsuz birini bırakarak göğsünün sol yanında kapanıyor yine yalnızlığım Düşlerime her gelişinde karşımda duruşun değişiyor önce Sonra gülüşün ahh!!! O gülüşün bir ok misali delip geçiyor gözbebeğimi Gözlerimin o derin boşluğundan yüreğimin ıssız toprağına kanıyorsun durmadan Kan kırmızısını gördükçe kalbime vuruşun değişiyor Hiç anlamayacağın bir dilde usulca akıyor bu beyaz sayfanın aklığında sana sevdam Hiç savrulmadı saçlarımız aynı anda aynı rüzgârla Aynı ateş yakmadı hiç içimizi Ama sen benden uzaktayken bile Bir yudum su olup kurumuş ve kökleşmiş duygularıma süzüldün inceden İçimde sevgiden yana yok olmaya yüz tutmuş ne varsa yeşerttin, Her şafak vaktinde üzerine çiğlerle bir gülfidanı tazeliğinde düştün Kederlenen ömrüme Ve bir çınar misali tüm umutsuzluklara ben seninle direndim Uzun zamandır içimdeki gölgenle dertleşiyorum İçimdeyken bile hep nedensiz susuyorsun Susma artık konuş! Hadi dokun gecenin her vakti sesime! Tut buzlaşmış nefesini; Dokun bana,ısıt ellerini Ne olur sakın susma kapatma gözlerini; Sesime ses, Gözlerime bir renk istiyorum artık KIRMA BENİ,,,,,,,,,,,,meçhul,,,,,

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
MevsimLerin Bize KüsmüşLüğü mi Var?	elif	Dini, Güzel Yazılar / Makaleler	2	12-26-2007 07:30 AM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder