verildiyse özür dilerim

• KERBELA KISACA
• Yazar H Fahrettin Altan

Alıntı: NeoCooL´isimli üyeden Alıntı verildiyse özür dilerim Abdurrahman Onul Nihat Hatipoğlu'nun birlikte hazırladığı süper bir hikaye Kerbela [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

Hicretin dördüncü yılı
Birer yıl arayla Medine’de iki doğum,
İki bayram, iki ay parçası…
Yeryüzünün en hayırlı dedesinin gözbebekleri doğuyor
Rasûl-üs Sakaleyn’in kokladığı reyhanları
Fatıma’t-üz Zehrâ’nın körpecik fidanları
Ali’yi Mürteza’nın eşsiz kahramanları doğuyor
Cennet gençliğinin iki seyyidi
Ehl-i Beyt’in ilk nazlı çiçekleri…
İki ay parçası, “merhaba” diyor o incecik sesiyle
İsimlerini Rahman koyuyor, Cebrail nefesiyle
Siz onlara Allah’ın iki lütfu diyin;
Birinin adı Hasan; diğerinin Hüseyin
Zaman, saadetli günleri yaprak yaprak okurken
Onlar peygamber dizinde büyüdüler
Ve zaten onlar semâda büyüktüler

Bir gün peygamberlerin incisi oturuyorlar
Hasan’la Hüseyin
Birbirlerini yakalama oyununda…
Buyurdular;
“Ha Gayret Hasan! Göreyim seni, yakala Hüseyin’i”
Hz Ali; “Ya rasulallah!” diyor,
“Hüseyin’den taraf olmanız gerekmez mi?
Hüseyin daha küçük”
Rasulullah buyuruyorlar;
“Baksana! Cebrail de Hüseyin’i tutuyor;
Ha gayret Hüseyin! Göreyim seni diyor”

Yine birgün,
Efendimiz, ashabıyla yürüyorlar
Hz Hüseyin çocuklarla oynuyor
Peygamberimiz, ellerini açıyor;
Tutmak için Hüseyin’i
Hz Hüseyin, bir oraya bir buraya kaçıyor
Ve gülerek yakalıyor onu, Nebiler serveri
Bir elini kafasının arkasına,
Öbür elini, çenesinin altına koyup öpüyor, kokluyor, öpüyor
Sonra zamana ve mekana sesleniyor;
“Hüseyin bendendir, ben de Hüseyin’denim!
Allah’ı seven Hüseyin’i sever!
Hüseyin, torunlardan bir torundur”
Ve bir gün Cebrail bir haberle gelir;
Hüseyin Fırat kıyısında şehit edilecektir
Orası, üzüntülü, tasalı, mihnetli ve belalı bir yerdir
Kerb-ü beladır!
Orası Kerbeladır!

Hicretin altmış birinci yılı
Aylardan Muharrem…
Kan renginde fırat
Kan renginde yakamoz
Ve dudaklar susuz,
Yürekler susuz…
Kerbelada bir oğul var,
Yoluna oğullar feda
Bir torun, Kerbelada…
Dedesinden elli yıl uzakta
Onun gibi bembeyaz giyimli
Bembeyaz yüzlü
Atının üzerinden sesleniyor
Kalpleri mühürlü olanlara
Merhametten yoksun olanlara;
“Ben Peygamberiniz Aleyhisselamın kızının oğlu değil miyim?
Ben HzMuhammed Mustafa’nın torunu değil miyim?
Şehitler seyyidi Hamza, babamın amcası değil mi?
Çift kanatlı şehit Cafer, benim amcam değil mi?”

Kerbelada bir oğul var,
Çevresinde Yeminler ediliyor şehadete
Ve birbir toprağa düşüyor yiğitler
Ehl-i Beyt’in solan ilk çiçeği Ali’di
Sonra sıra sıra soldu civanlar;
Avn b Abdullah b Cafer,
Muhammed b Abdullah b Cafer,
Abdurrahman b Akîl,
Cafer b Akîl…
İşte bakın, biri daha yürüyor ölüme;
Hz Hasan’ın oğlu Kâsım!
Onun da yüzü ay parçası
Elinde kılıç, üzerinde gömlek ve pelerin
Ayak sandallarından birisinin bağı kopmuş
Başına bir kılıç iniyor,
Ve “Amca!” diyerek yüz üstü düşüyor kerbela’ya
Kerbela’da bir oğul var
Bir şahin var
Kucağında üç yaşında bir seyyid;
Adı abdullah!
Ve bir ok, Abdullah’ı boğazından vuruyor
Hz Hüseyin, kanla dolan avuçlarını yere boşaltıyor
“Yâ Rab!” diyor
“Bize göklerden yardım etmeyeceksen,
Hakkımızda ondan daha hayırlısını ihsan et”

Hicretin altmış birinci yılı
Muharrem ayının onu…
Bir şehit var kerbelada
Tam otuz üç mızrak yarası,
Otuz dört kılıç yarası
Ey Muhammed’im nerdesin nerde?
Hüseyinin başı bir yerde; gövdesi bir yerde!
Bu Hz Zeyneb’in feryadıdır dedesine;
“Ey Muhammed’im! Ey Muhammed’im!
Sana göklerdeki melekler salatü selam getiriyorlar
Hüseyin ise şu otsuz bozkır çölde
Tozlara, topraklara, kanlara bulanmış,
Azaları kesilmiş yatıyor
Ey muhammedim! senin kızların esir edilmiş,
Zürriyetin hep öldürülmüş
Sabah yelleri onların üzerine toz toprak savuruyor”

Abdullah bin Abbâs da, o gün Medinede
Rasulullah aleyhisselam’ı görür rüyada
Yanında içi kan dolu cam bir bardak vardır,
Ve şöyle buyurur:
“Benden sonra Ümmetimin yaptığı şeyi biliyor musun?
Hüseyin’i şehit ettiler
Bu, Onun ve ashabının kanlarıdır
Bunu Allah’a sunacağım”

Ya Rasulallah!
Biz asırlar sonra geldik
Eğer o gün olsaydık Kerbela’da
Allah’a kasem olsun ki
Ashabının seni koruduğu gibi
Korurduk Ehl-i Beyt’ini
Ya da o uğurda verirdik canımızı
Bu sözümüzün bir isbatı olarak
Bu gün biz senin kapındayız
Taşıdığımız ehl-i beyt isimleri
Kimimiz Ali, kimimiz fatıma
Kimimiz hasan ve hüseyin
Ve iftiharla senin ismini taşıyor çoğumuz
Allah ruhumuzu senin kapında
Ehl-i Beytine layık olduğumuz bir anda alsın
Ali ila,
Zeynelabidin’le her asırda hüseyni çiçekler açarken
Yanaklarında peygamber busesi,
Ve her biri senden bir koku taşırken çağlara
Allah, bizi onlardan ayırmasın
Bizi senden ve rızasından ayırmasın