Peygamberlere Îman

***mumsema*** · 02-15-2007

PEYGAMBERLERE ÎMAN

Allahu Teala'nın kullarına emir ve yasaklarını bildirmek ve onları terbiye etmek için insanlar arasından seçip görevlendirdiği Resûllere peygamber denir

Peygamber, Farsça bir kelimedir

Kur'an'daki Resûl ve Nebinin yerine kullanılmaktadır

Resûl, elçi manasındadır; nebi de haberci demektir

Mana olarak aynı sayılırlar, ancak aralarında şöyle bir fark da vardır:
Kendisine yeni bir kitap ve şeriat/din verilen veya önceki peygamberin şeriatını yeni hükümler ilâve eden peygamberlere "Resûl" denir

Kendisine yeni bir kitap gönderilmeyen ve daha önceki peygamberin şeriatını/dinini tebliğ eden, öğreten, yaşayan peygamberlere "Nebî" denir

Buna göre, her Resûl nebidir, fakat her nebî Resûl değildir

Peygamberlik çalışmakla elde edilemez

O ancak Allah vergisidir

Peygamberlerin ilki Hz

Âdem (a

s), sonuncusu da Hz

Muhammed (s

a

v) Efendimizdir, Her peygamber belirli bir zaman ve millete gelmişken, Resûlullah (s

a

v

) Efendimiz, bütün insanlığa gönderilmiştir ve kıyamete kadar gelecek herkesin peygamberidir

Bunun için Allahu Teala kendisine peygamberlerin mührü, sonuncusu ve tamamlayıcısı manasında "Hâtemü'n-Nebiyyin" sıfatını vermiştir

1
Âhır zamanda gökten inecek olan Hz

İsa Aleyhisselam Hz

Muhammed (s

a

v

) efendimizin getirdiği dine uyarak insanları İslam'a ve Kur'an'a davet edecektir

Onlara uymayan Hrıstiyan, Yahudi ve diğer inkarcılarla savaşacak, herkesi Allah'ın razı olduğu İslam dini ile amele çağıracaktır

Peygamberlerin sayılarını ancak Allah bilir

Kur'an-ı Kerim'de bazı peygamberlerin ismi geçmiştir ki bunların sayısı (25) dir

Bunlar: Adem (a

s), İdris (a

s

), Nuh (a

s

), Hud (a

s

), Salih (a

s

), İbrahim (a

s

), Lut (a

s

), İsmail (a

s

), İshak (a

s

), Yakup (a

s

), Yusuf (a

s

), Eyüp (a

s

), Şuayb (a

s

), Mûsa (a

s

), Harun (a

s

), Davud (a

s

), Süleyman (a

s

), İlyas (a

s

), Elyesa (a

s

), Yunus (a

s

), Zülkifl (a

s

), Zekeriyya (a

s

), Yahya (a

s

), İsa (a

s

) ve bizim Peygamberimiz Hz

Muhammed (a

s

) dıır

Biz, gönderilen bütün hak peygamberlere iman ederiz, hepsini severiz, hayırla anarız

Peygamberler insandırlar, fakat çok üstün vasıflara sahip edilmişler ve bütün günahlardan uzak tutulmuşlardır

Peygamberde bulunması gereken temel sıfatlar şunlardır:
1 Sıdk: Doğruluk

Peygamberler asla yalan söylemezler

Yüce Allah kendilerine ne söylemelerini emretmiş ise onu doğru bir şekilde insanlara söylerler

2 Emânet: Güvenilir olmak

Peygamberler, Allah'ın emanetleri olan vahyi ve ilahî hükümleri en güzel şekilde muhafaza ederler

İnsanların mal, can, namus ve söz emanetlerine hainlik etmezler

3 Tebliğ: Allah'ın emirlerini hiç eksiltmeden ve değiştirmeden insanlara bildirmek

4 Fetânet: Akılları tam ve zeki olmak

5 İsmet: Günahlardan korunmak

Peygamberler, her işlerinde örnek alınması emredilen temiz, güzel ve yüksek ahlaklı şahsiyetlerdir

onlardan Yüce Allah'ın razı olmadığı haram kıldığı bir iş meydana gelmez

Yüce Allah kendilerini özel olarak korur ve destekler

6 Erkek olmak: Kadınlardan peygamber gönderilmemiştir

Ayrıca peygamberlerin mucize göstermeleri de şarttır

Mucize, kimsenin benzerini yapmadığı, insan üstü harika işleri Allah'ın izniyle yapmaktır

Ölüleri dirilmek, hayvanlar ile konuşmak, kayadan deve çıkarmak, parmaklarından su akıtmak, Yüce Allah ile konuşup O'ndan emir almak gibi işler mucizedir

Peygamber Efendimize (s

a

v) pek çok mucize verilmiştir

Onun en büyük mucizesi Yüce Allah'tan aldığı ve bize aktardığı Kur'an-ı Kerim'dir

Yüce peygamberimiz, hiç kimseden okuma-yazma öğrenmediği halde, vahiy yoluyla Allah'tan aldığı ilimle âlim olmuş, Hz

Adem'den kıyamete, cennet ve cehenneme kadar insanlığa bilgi sunmuştur

Bütün peygamberlere iman etmek ve son peygamber Hz

Muhammed (s

a

v

) Efendimize uymak her mükellef insan için farzdır

Okuma parçası : Her şey onun (sav) hürmetine
Yüce Allah, buyurur ki:
"Resûlüm Muhammed! Biz seni ancak alemlere bir rahmet olarak gönderdik" 2
Sevgili Peygamberimiz (s

a

v

) anlatıyor:
"Allahu Teala, yasak ağaçtan yediğinden dolayı Âdemi Cennet'ten dünyaya indirdiği zaman, Adem (a

s

) kusurunu anladı, affı için ağladı ve:
"Ya Rabbi! Beni Habibin/sevgilin Muhabbed hatırına affeyle

" diye yalvardı

Allahu Teala:
"Ey Adem, sen benim habibim Muhammed'i nereden tanıyorsun?" diye sordu

Hz

Adem:
"Ya Rabbi! Sen beni Cennet'e yerleştirdiğin zaman Cennet'in her yerinde, Arş'ın üzerinde "Lâ İlâhe İllallah Muhammedu'r-rasulullah" yazısını gördüm

İsmi senin isminle birlikte zikredilen ve her yere nakşedilen bu zatın senin katında çok kıymetli ve sevgili birisi olduğunu anladım

O sevgili kulunun hatırına beni affetmeni istiyorum

" dedi

Allahu Teala:
"Ey Adem, doğru söyledin; o, bana halkın en sevimlisidir

O senin evlatlarından birisidir

Peygamberlerin sonuncusudur

Eğer onu yaratmasaydım sen di yaratmazdım

Seni onun hatırına affettim

" buyurdu

3
______________________
1 Azhab 33/40

2 Enbiya, 107

3 Hakim, Müstedrek, II, 615; Beyhaki, Delailü'n-Nübüvve, V, 488, Tabarani, es-Sağir, II, 82-83

Bu bölüm Semerkand Yayınlarının Temel İnanç Esasları “Dr

Dilaver Selvi” isimli kitabından alınmıştır

**suara** · 12-03-2007

Allah razi olsunEfendimize(sav) hakkiyla ummet olabilmeyi nasib etsin Rabbim

**LeoparGS** · 01-08-2008

PEYGAMBERLERE İMAN

Tevhid inancının temellerinden biri

Peygamber farsça bir kelime olup; sözlükte, "haberci" demektir

Arapçadaki "Nebî" ve "Resul" kelimelerinin karşılığı olarak kullanılır

Bir terim olarak peygamber; Allah Teâlâ'nın, kullarına isteklerini bildirmek ve onlara hakkı, doğruyu ve yanlışı açıklamak üzere seçtiği ve görevlendirdiği insanı ifade eder

Yeni bir kitap ve şeriat getirmiş olan peygambere hem Nebî, hem de Resul denir

Yeni bir kitap getirmeyip kendinden önceki peygamberin şeriatını devam ettiren, onunla amel eden peygambere de sadece Nebî denir

Resulün çoğulu "rusûl"; Nebî'nin çoğulu ise "enbiyâ"dır

Ayet ve hadislerde Resul karşılığında "mürsel" ve çoğulu "mürselûn" de kullanılır

Peygamberlere inanmak, iman esaslarındandır

Yüce Allah, insanlardan bazılarını, diğer insanlara müjdeleyici ve azabı haber verici elçiler olarak göndermiştir

Bu elçiler insanların ihtiyaç duyacakları her şeyi onlara açıklamışlardır

İlk peygamber, Hz

Âdem; son peygamber ise, Muhammed (s

a

s)'dir

Bu ikisi arasında sayısını ancak Allah'ın bildiği kadar peygamberler, gelip geçmiştir

Kur'an-ı Kerim'de yalnız yirmi beş peygamberin adı zikredilir

Âdem, İdris, Nuh, Hud, Salih, İbrahim, Lût, İsmail, İshak, Yakub, Yusuf, Eyyub, Şuayb, Musa, Harun, Davud, Süleyman, İlyas, El-Yesa', Zül-Kifl, Yunus, Zekeriyya, Yahya, İsa ve Muhammed (hepsine selâm olsun)

Bir de Uzeyr, Lokman ve Zül-Karneyn'in isimleri geçer ki, bu üçünün peygamber mi yoksa velî mi oldukları ihtilaflıdır

Bazı hadislerde peygamberlerin sayıları zikredilmişse de, bu konudaki hadisler âhâd yoluyla geldiğinden, kesin delil sayılmamıştır

Çünkü peygamberleri bir sayı ile sınırlandırmak, bu sayının dışında kalanları peygamber kabul etmemek sonucuna götürür ki, bunun için kesin delil gerekir

Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyurulur: Daha önce bazılarını sana anlattığımız, bazılarını da anlatmadığımız peygamberler gönderdik

Allah Musa ile bizzat konuştu" (en-Nisâ, 4/164)

Peygamberlerden beş tanesi getirdikleri tevhîd dininin yerleşmesi için büyük sıkıntı ve cefalara katlanmaları, üstün irade ve fazîletleri sebebiyle Ulûl-azm peygamber sayılmışlardır

Bunlar; Hz

Nuh, Hz

İbrahim, Hz

Musa, Hz

İsa ve Hz

Muhammed'tir (bk

el-Ahzâb, 33/7)

Allahu Teâlâ her millete bir peygamber göndermiştir

Andolsun ki biz, her millet için; Allah'a kulluk edin, tağuttan kaçının diye bir elçi gönderdik" (en-Nahl, 16/36)

Buna göre, hak ve batıl her ümmetin önüne, bir elçi aracılığı ile serilmiş, Allah emir ve yasaklarını onlara duyurmuştur

Ayetlerde şöyle buyurulur: İçinde azabı haber veren bir korkutucunun geçmediği hiç bir ümmet yoktur" (el Fatır 35/24); "Her ümmetin bir elçisi vardır" (Yunus, 10/47)

Bu elçi bazan bir peygamber, bazan da peygamberin o kavmi irşad için görevlendirip gönderdiği bir elçidir

Yasin Suresinde İsa (a

s) tarafından, gönderilen elçiler, Hz

Muhammed'i dinledikten sonra kavimlerine giderek İslâm dinini tebliğ eden cinler bunlar arasında sayılabilir

Peygamberlere imanın bütün peygamberleri kapsaması gerekir

Bir tanesine bile inanmamak kişiyi dinin dışına çıkarır

Buna göre, iman yönüyle hiç bir peygamberi diğerinden ayırdetmemek gerekir (el-Bakara, 2/285)

Ancak peygamberler arasında resul veya nebî olma, daha faziletli bulunma gibi sebeplerle farklılık olabilir

Her resul nebîdir, fakat her nebî resul değildir

Kur'an-ı Kerim'de Hz

Muhammed'le İsmail aleyhisselâmın hem resul ve hem de nebî oldukları belirtilir: "Muhammed, adamlarınızdan hiç birinin babası değildir

Fakat o, Allahın resulu ve nebilerin sonuncusudur" (el-Ahzâb, 33/40); Kitapta İsmail'i de zikret

Çünkü o, sözünde duran, resul ve nebî olan bir zat idi" (Meryem, 19/54)

Peygamberlerin en üstünü Hz

Muhammed, sonra ûlûl-azm diğer dört peygamber, daha sonra resuller ve nebiler gelir

Bu duruma göre, Allah nezdinde bir peygamber, peygamber olmayan bütün insan, melek ve cinlerden daha üstündür: "Biz onlardan her birine âlemlerin üstünde yüksek meziyetler verdik" (el-En'âm, 6/86)

Peygamberlere, sahip oldukları sıfatlarla birlikte inanmak gerekir

Onlar da bizim gibi birer insan olmakla birlikte, Allah tarafından seçilmiş kimseler oldukları için, diğer insanlardan ayrı bazı vasıfları vardır

Bu sıfatları şöylece özetleyebiliriz:

1

Sıdk (doğru olmak); Peygamberler kesinlikle yalan söylemezler

Onlar doğru ve dürüst kimselerdir

2

Emânet (güvenilir olmak) Peygamber güvenilir kimselerdir

Asla emânete hıyanet etmezler

3

Fetânet (zeki olmak); Bütün peygamberler insanların en akıllılarıdır

4

İsmet (günah işlememek); Peygamberler, günah işlemezler

İnsanlık icabı olabilen bazı küçük hataları "zelle (ayak kayması)" adını alır ve Allah tarafından uyarılarak düzeltilir (bk

Abese, 80/1-2)

5

Tebliğ (açıklamak); Peygamberler Allah'tan almış oldukları emirleri ümmetlerine mutlaka ulaştırmışlardır

Hiç bir şeyi gizlememiş ve hiç bir şey de ilâve etmemişlerdir

Yukarıda sayılan sıfatlar da bunu gerektirir (el-Mâide, 5/67)

Son peygamber Hz

Muhammed'tir

Kur'an-ı Kerim'de; "Muhammed Allah'ın elçisi ve peygamberlerin sonuncusudur" (el-Ahzâb, 33/40) buyurulur

Bunun bir sonucu olarak Hz

Peygamber'i diğerlerinden ayıran bazı özellikleri vardır:

a

Önceki peygamberler yalnız bir şehre, bir kavme gönderilirken (es-Sâffât, 37/147), Hz

Muhammed gerek kendi devrinde yaşayan ve gerekse kıyamete kadar gelecek olan bütün insanlığa peygamber olarak gönderilmiştir: Biz seni başka bir maksatla değil, âlemlere rahmet olmak üzere gönderdik" (el-Enbiyâ, 31/107); Biz seni bütün insanlara bir rahmet müjdecisi ve azap habercisi olarak gönderdik" (es-Sebe ; 34/28); De ki, ey insanlar, ben sizin tamamınıza gönderilmiş olan bir Allah elçisiyim" (el-A'raf, 7/158)

b

Diğer peygamberlere verilen sahîfeler bugün elde mevcut olmadığı gibi; Tevrat, İncil ve Zebur'un da orijinal nüshaları yok olmuş, eldeki nüshalar ise tahrife uğramıştır

Halbuki Hz

Muhammed'e indirilen Kur'an-ı Kerim hiç bir değişikliğe uğramadan orijinal nüshalarıyla ve bu nüshalardan çoğaltılan şekilleriyle günümüze intikal etmiştir

Çünkü Kur'an ilâhi koruma altındadır: "Kur'an'ı biz indirdik biz, onu koruyacak olan da biziz" (el-Hicr, 15/9)

c

Hz

Muhammed son peygamber olunca, Kur'an da, toplumların kıyamete kadar ortaya çıkacak ana problemlerine çözümler sunmak üzere en mükemmel şekilde gelmiştir

Ayette; Bugün size dininizi mükemmel hale getirdim" (el-Mâide, 5/3) buyurulur

Peygamberlik çalışılarak elde edilecek bir makam değildir

Ancak Allah Teâlâ tarafından dilediği kimseye verilen bir rütbedir

Ayette şöyle buyurulur: "Onlara bir ayet geldiği zaman, Allah'ın peygamberlerine verilenin aynısı bize de verilmedikçe iman etmeyiz, derler

Allah peygamberlik görevini kime ve nereye vereceğini daha iyi bilir" (el-En'âm, 6/124)

Buna göre, peygamberlik kesbî değil vehbîdir

Ancak kadından, köleden ve yalancıdan peygamber çıkmamıştır

Bu sonuncular şehid, sâlih ve velî (evliya) olabilirler

Bugün ahlâksız, hatta inkârcı olan bir kimsenin yarın tevbe ederek, yapacağı güzel ameller sonucu takvâ sahibi, salih bir insan, hatta Allah'ın çok sevdiği bir velî olması mümkündür

Ashâb-ı Kiramdan bunun pek çok örnekleri vardır

Cenab-ı Hak, peygamberlerini tabiat kanunlarını yırtan birtakım mucizelerle desteklemiştir

Asânın ejderha olması, ölüyü diriltmek, parmaklardan suyun fışkırması bunlar arasında sayılabilir

Peygamberin ümmetinden bir ferdin elinde meydana gelen böyle olağan üstü bir olaya da kerâmet denir (Kerâmet örnekleri için bk

Âl-i İmran, 3/37; el-Kehf, 18/9-10; en-Neml, 27/38-40)

Hz

Muhammed'in peygamber olduğunu gösteren çeşitli mucizeler vardır

İlki Kur'an-ı Kerim'dir

Hz

Peygamber onunla, Arap olan ve olmayan bütün ediblere -bir benzerini yapmalarını isteyerek- meydan okumuştur

Ancak buna hiç bir edibin gücü yetmemiştir

Yüce Allah şöyle buyurur: Eğer kulumuz Muhammed'e indirdiğimiz Kur'an hususunda şüphe ediyorsanız, haydi siz de ona benzer bir süre getirin" (el-Bakara, 2/23); Deki, şüphesiz bütün insanlarla cinler şu Kur'an'ın bir benzerini meydana getirmek için bir araya toplanıp yardımlaşsalar bile, yine onun benzerini yapamazlar" (el-İsrâ,17/88)

Bunu deneyen bazı edibler olmuşsa da, sözleri Kur'an'ın fesâhat ve belâğatı yanında sönük ve saçma kalmıştır

Yalancı peygamberlik iddia eden Müseyfime el-Kezzâb bunlardandır

Kur'an geçmiş ve gelecek olaylara ait haber verir

Âd, Semud, Lût, Nuh ve İbrahim peygamberlerle kavimlerine ait Kur'an'da yer alan haberleri gerçekte okuma-yazma bilmeyen Hz

Muhammed'in bilmesi mümkün değildir (bk

en-Nahl, 16/103; el-Ankebût, 29/48)

Kur'an'ın geleceğe ait haber verdiği şeyler aynen meydana çıkmıştır

Bizanslıları önce yendiği halde İranlıların sonra mağlup olacağını Kur'an-ı Kerim bildirmiş ve zaman da onu tasdik etmiştir (er-Rûm, 30/ 1-5)

Hz

Muhammed'in peygamberlikten önceki yüksek ahlâkı ve yüce kişiliği de peygamberlik belirtilerindendir

Toplum ona, yalan söylememesi ve güvenilir kişi olması nedeniyle
"Muhammed el-Emîn" lakabını vermiştir (Ayrıca bk

Peygamber, Peygamberlik maddesi)

Hamdi DÖNDÜREN

***Sedanur*** · 11-18-2008

Allah cc razı olsun

02-15-2007	#1
Bilgiler *mumsema* Administrator Bilgiler Üyelik tarihi: Jan 2007 Nerden: Türkiye Mesaj: 13,058 İtibar Tecrübe Puanı: 139 Rep Puanı : 8376 Rep Derecesi :	Peygamberlere Îman PEYGAMBERLERE ÎMAN Allahu Teala'nın kullarına emir ve yasaklarını bildirmek ve onları terbiye etmek için insanlar arasından seçip görevlendirdiği Resûllere peygamber denir Peygamber, Farsça bir kelimedir Kur'an'daki Resûl ve Nebinin yerine kullanılmaktadır Resûl, elçi manasındadır; nebi de haberci demektir Mana olarak aynı sayılırlar, ancak aralarında şöyle bir fark da vardır: Kendisine yeni bir kitap ve şeriat/din verilen veya önceki peygamberin şeriatını yeni hükümler ilâve eden peygamberlere *"Resûl"* denir Kendisine yeni bir kitap gönderilmeyen ve daha önceki peygamberin şeriatını/dinini tebliğ eden, öğreten, yaşayan peygamberlere *"Nebî"* denir Buna göre, her Resûl nebidir, fakat her nebî Resûl değildir Peygamberlik çalışmakla elde edilemez O ancak Allah vergisidir Peygamberlerin ilki Hz Âdem (as), sonuncusu da Hz Muhammed (sav) Efendimizdir, Her peygamber belirli bir zaman ve millete gelmişken, Resûlullah (sav) Efendimiz, bütün insanlığa gönderilmiştir ve kıyamete kadar gelecek herkesin peygamberidir Bunun için Allahu Teala kendisine peygamberlerin mührü, sonuncusu ve tamamlayıcısı manasında *"Hâtemü'n-Nebiyyin"* sıfatını vermiştir 1 Âhır zamanda gökten inecek olan Hz İsa Aleyhisselam Hz Muhammed (sav) efendimizin getirdiği dine uyarak insanları İslam'a ve Kur'an'a davet edecektir Onlara uymayan Hrıstiyan, Yahudi ve diğer inkarcılarla savaşacak, herkesi Allah'ın razı olduğu İslam dini ile amele çağıracaktır Peygamberlerin sayılarını ancak Allah bilir Kur'an-ı Kerim'de bazı peygamberlerin ismi geçmiştir ki bunların sayısı (25) dir Bunlar: Adem (as), İdris (as), Nuh (as), Hud (as), Salih (as), İbrahim (as), Lut (as), İsmail (as), İshak (as), Yakup (as), Yusuf (as), Eyüp (as), Şuayb (as), Mûsa (as), Harun (as), Davud (as), Süleyman (as), İlyas (as), Elyesa (as), Yunus (as), Zülkifl (as), Zekeriyya (as), Yahya (as), İsa (as) ve bizim Peygamberimiz Hz Muhammed (as) dıır Biz, gönderilen bütün hak peygamberlere iman ederiz, hepsini severiz, hayırla anarız Peygamberler insandırlar, fakat çok üstün vasıflara sahip edilmişler ve bütün günahlardan uzak tutulmuşlardır Peygamberde bulunması gereken temel sıfatlar şunlardır: 1 Sıdk: Doğruluk Peygamberler asla yalan söylemezler Yüce Allah kendilerine ne söylemelerini emretmiş ise onu doğru bir şekilde insanlara söylerler 2 Emânet: Güvenilir olmak Peygamberler, Allah'ın emanetleri olan vahyi ve ilahî hükümleri en güzel şekilde muhafaza ederler İnsanların mal, can, namus ve söz emanetlerine hainlik etmezler 3 Tebliğ: Allah'ın emirlerini hiç eksiltmeden ve değiştirmeden insanlara bildirmek 4 Fetânet: Akılları tam ve zeki olmak 5 İsmet: Günahlardan korunmak Peygamberler, her işlerinde örnek alınması emredilen temiz, güzel ve yüksek ahlaklı şahsiyetlerdir onlardan Yüce Allah'ın razı olmadığı haram kıldığı bir iş meydana gelmez Yüce Allah kendilerini özel olarak korur ve destekler 6 Erkek olmak: Kadınlardan peygamber gönderilmemiştir Ayrıca peygamberlerin mucize göstermeleri de şarttır Mucize, kimsenin benzerini yapmadığı, insan üstü harika işleri Allah'ın izniyle yapmaktır Ölüleri dirilmek, hayvanlar ile konuşmak, kayadan deve çıkarmak, parmaklarından su akıtmak, Yüce Allah ile konuşup O'ndan emir almak gibi işler mucizedir Peygamber Efendimize (sav) pek çok mucize verilmiştir Onun en büyük mucizesi Yüce Allah'tan aldığı ve bize aktardığı Kur'an-ı Kerim'dir Yüce peygamberimiz, hiç kimseden okuma-yazma öğrenmediği halde, vahiy yoluyla Allah'tan aldığı ilimle âlim olmuş, Hz Adem'den kıyamete, cennet ve cehenneme kadar insanlığa bilgi sunmuştur Bütün peygamberlere iman etmek ve son peygamber Hz Muhammed (sav) Efendimize uymak her mükellef insan için farzdır Okuma parçası : Her şey onun (sav) hürmetine Yüce Allah, buyurur ki: *"Resûlüm Muhammed! Biz seni ancak alemlere bir rahmet olarak gönderdik"* 2 Sevgili Peygamberimiz (sav) anlatıyor: "Allahu Teala, yasak ağaçtan yediğinden dolayı Âdemi Cennet'ten dünyaya indirdiği zaman, Adem (as) kusurunu anladı, affı için ağladı ve: "Ya Rabbi! Beni Habibin/sevgilin Muhabbed hatırına affeyle" diye yalvardı Allahu Teala: "Ey Adem, sen benim habibim Muhammed'i nereden tanıyorsun?" diye sordu Hz Adem: "Ya Rabbi! Sen beni Cennet'e yerleştirdiğin zaman Cennet'in her yerinde, Arş'ın üzerinde "Lâ İlâhe İllallah Muhammedu'r-rasulullah" yazısını gördüm İsmi senin isminle birlikte zikredilen ve her yere nakşedilen bu zatın senin katında çok kıymetli ve sevgili birisi olduğunu anladım O sevgili kulunun hatırına beni affetmeni istiyorum" dedi Allahu Teala: "Ey Adem, doğru söyledin; o, bana halkın en sevimlisidir O senin evlatlarından birisidir Peygamberlerin sonuncusudur Eğer onu yaratmasaydım sen di yaratmazdım Seni onun hatırına affettim" buyurdu 3 ______________________ 1 Azhab 33/40 2 Enbiya, 107 3 Hakim, Müstedrek, II, 615; Beyhaki, Delailü'n-Nübüvve, V, 488, Tabarani, es-Sağir, II, 82-83 Bu bölüm Semerkand Yayınlarının Temel İnanç Esasları “DrDilaver Selvi” isimli kitabından alınmıştır

12-03-2007	#2
Bilgiler suara Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: May 2007 Nerden: Bruksel Mesaj: 100 İtibar Tecrübe Puanı: 3 Rep Puanı : 1823 Rep Derecesi :	--->: Peygamberlere Îman Allah razi olsunEfendimize(sav) hakkiyla ummet olabilmeyi nasib etsin Rabbim

01-08-2008	#3
Bilgiler LeoparGS Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Feb 2007 Nerden: İstanbul Mesaj: 11,020 İtibar Tecrübe Puanı: 114 Rep Puanı : 3961 Rep Derecesi :	--->: Peygamberlere Îman PEYGAMBERLERE İMAN Tevhid inancının temellerinden biri Peygamber farsça bir kelime olup; sözlükte, "haberci" demektir Arapçadaki "Nebî" ve "Resul" kelimelerinin karşılığı olarak kullanılır Bir terim olarak peygamber; Allah Teâlâ'nın, kullarına isteklerini bildirmek ve onlara hakkı, doğruyu ve yanlışı açıklamak üzere seçtiği ve görevlendirdiği insanı ifade eder Yeni bir kitap ve şeriat getirmiş olan peygambere hem Nebî, hem de Resul denir Yeni bir kitap getirmeyip kendinden önceki peygamberin şeriatını devam ettiren, onunla amel eden peygambere de sadece Nebî denir Resulün çoğulu "rusûl"; Nebî'nin çoğulu ise "enbiyâ"dır Ayet ve hadislerde Resul karşılığında "mürsel" ve çoğulu "mürselûn" de kullanılır Peygamberlere inanmak, iman esaslarındandır Yüce Allah, insanlardan bazılarını, diğer insanlara müjdeleyici ve azabı haber verici elçiler olarak göndermiştir Bu elçiler insanların ihtiyaç duyacakları her şeyi onlara açıklamışlardır İlk peygamber, Hz Âdem; son peygamber ise, Muhammed (sas)'dir Bu ikisi arasında sayısını ancak Allah'ın bildiği kadar peygamberler, gelip geçmiştir Kur'an-ı Kerim'de yalnız yirmi beş peygamberin adı zikredilir Âdem, İdris, Nuh, Hud, Salih, İbrahim, Lût, İsmail, İshak, Yakub, Yusuf, Eyyub, Şuayb, Musa, Harun, Davud, Süleyman, İlyas, El-Yesa', Zül-Kifl, Yunus, Zekeriyya, Yahya, İsa ve Muhammed (hepsine selâm olsun) Bir de Uzeyr, Lokman ve Zül-Karneyn'in isimleri geçer ki, bu üçünün peygamber mi yoksa velî mi oldukları ihtilaflıdır Bazı hadislerde peygamberlerin sayıları zikredilmişse de, bu konudaki hadisler âhâd yoluyla geldiğinden, kesin delil sayılmamıştır Çünkü peygamberleri bir sayı ile sınırlandırmak, bu sayının dışında kalanları peygamber kabul etmemek sonucuna götürür ki, bunun için kesin delil gerekir Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyurulur: Daha önce bazılarını sana anlattığımız, bazılarını da anlatmadığımız peygamberler gönderdik Allah Musa ile bizzat konuştu" (en-Nisâ, 4/164) Peygamberlerden beş tanesi getirdikleri tevhîd dininin yerleşmesi için büyük sıkıntı ve cefalara katlanmaları, üstün irade ve fazîletleri sebebiyle Ulûl-azm peygamber sayılmışlardır Bunlar; Hz Nuh, Hz İbrahim, Hz Musa, Hz İsa ve Hz Muhammed'tir (bk el-Ahzâb, 33/7) Allahu Teâlâ her millete bir peygamber göndermiştir Andolsun ki biz, her millet için; Allah'a kulluk edin, tağuttan kaçının diye bir elçi gönderdik" (en-Nahl, 16/36) Buna göre, hak ve batıl her ümmetin önüne, bir elçi aracılığı ile serilmiş, Allah emir ve yasaklarını onlara duyurmuştur Ayetlerde şöyle buyurulur: İçinde azabı haber veren bir korkutucunun geçmediği hiç bir ümmet yoktur" (el Fatır 35/24); "Her ümmetin bir elçisi vardır" (Yunus, 10/47) Bu elçi bazan bir peygamber, bazan da peygamberin o kavmi irşad için görevlendirip gönderdiği bir elçidir Yasin Suresinde İsa (as) tarafından, gönderilen elçiler, Hz Muhammed'i dinledikten sonra kavimlerine giderek İslâm dinini tebliğ eden cinler bunlar arasında sayılabilir Peygamberlere imanın bütün peygamberleri kapsaması gerekir Bir tanesine bile inanmamak kişiyi dinin dışına çıkarır Buna göre, iman yönüyle hiç bir peygamberi diğerinden ayırdetmemek gerekir (el-Bakara, 2/285) Ancak peygamberler arasında resul veya nebî olma, daha faziletli bulunma gibi sebeplerle farklılık olabilir Her resul nebîdir, fakat her nebî resul değildir Kur'an-ı Kerim'de Hz Muhammed'le İsmail aleyhisselâmın hem resul ve hem de nebî oldukları belirtilir: "Muhammed, adamlarınızdan hiç birinin babası değildir Fakat o, Allahın resulu ve nebilerin sonuncusudur" (el-Ahzâb, 33/40); Kitapta İsmail'i de zikret Çünkü o, sözünde duran, resul ve nebî olan bir zat idi" (Meryem, 19/54) Peygamberlerin en üstünü Hz Muhammed, sonra ûlûl-azm diğer dört peygamber, daha sonra resuller ve nebiler gelir Bu duruma göre, Allah nezdinde bir peygamber, peygamber olmayan bütün insan, melek ve cinlerden daha üstündür: "Biz onlardan her birine âlemlerin üstünde yüksek meziyetler verdik" (el-En'âm, 6/86) Peygamberlere, sahip oldukları sıfatlarla birlikte inanmak gerekir Onlar da bizim gibi birer insan olmakla birlikte, Allah tarafından seçilmiş kimseler oldukları için, diğer insanlardan ayrı bazı vasıfları vardır Bu sıfatları şöylece özetleyebiliriz: 1 Sıdk (doğru olmak); Peygamberler kesinlikle yalan söylemezler Onlar doğru ve dürüst kimselerdir 2 Emânet (güvenilir olmak) Peygamber güvenilir kimselerdir Asla emânete hıyanet etmezler 3 Fetânet (zeki olmak); Bütün peygamberler insanların en akıllılarıdır 4 İsmet (günah işlememek); Peygamberler, günah işlemezler İnsanlık icabı olabilen bazı küçük hataları "zelle (ayak kayması)" adını alır ve Allah tarafından uyarılarak düzeltilir (bk Abese, 80/1-2) 5 Tebliğ (açıklamak); Peygamberler Allah'tan almış oldukları emirleri ümmetlerine mutlaka ulaştırmışlardır Hiç bir şeyi gizlememiş ve hiç bir şey de ilâve etmemişlerdir Yukarıda sayılan sıfatlar da bunu gerektirir (el-Mâide, 5/67) Son peygamber Hz Muhammed'tir Kur'an-ı Kerim'de; "Muhammed Allah'ın elçisi ve peygamberlerin sonuncusudur" (el-Ahzâb, 33/40) buyurulur Bunun bir sonucu olarak Hz Peygamber'i diğerlerinden ayıran bazı özellikleri vardır: a Önceki peygamberler yalnız bir şehre, bir kavme gönderilirken (es-Sâffât, 37/147), Hz Muhammed gerek kendi devrinde yaşayan ve gerekse kıyamete kadar gelecek olan bütün insanlığa peygamber olarak gönderilmiştir: Biz seni başka bir maksatla değil, âlemlere rahmet olmak üzere gönderdik" (el-Enbiyâ, 31/107); Biz seni bütün insanlara bir rahmet müjdecisi ve azap habercisi olarak gönderdik" (es-Sebe ; 34/28); De ki, ey insanlar, ben sizin tamamınıza gönderilmiş olan bir Allah elçisiyim" (el-A'raf, 7/158) b Diğer peygamberlere verilen sahîfeler bugün elde mevcut olmadığı gibi; Tevrat, İncil ve Zebur'un da orijinal nüshaları yok olmuş, eldeki nüshalar ise tahrife uğramıştır Halbuki Hz Muhammed'e indirilen Kur'an-ı Kerim hiç bir değişikliğe uğramadan orijinal nüshalarıyla ve bu nüshalardan çoğaltılan şekilleriyle günümüze intikal etmiştir Çünkü Kur'an ilâhi koruma altındadır: "Kur'an'ı biz indirdik biz, onu koruyacak olan da biziz" (el-Hicr, 15/9) c Hz Muhammed son peygamber olunca, Kur'an da, toplumların kıyamete kadar ortaya çıkacak ana problemlerine çözümler sunmak üzere en mükemmel şekilde gelmiştir Ayette; Bugün size dininizi mükemmel hale getirdim" (el-Mâide, 5/3) buyurulur Peygamberlik çalışılarak elde edilecek bir makam değildir Ancak Allah Teâlâ tarafından dilediği kimseye verilen bir rütbedir Ayette şöyle buyurulur: "Onlara bir ayet geldiği zaman, Allah'ın peygamberlerine verilenin aynısı bize de verilmedikçe iman etmeyiz, derler Allah peygamberlik görevini kime ve nereye vereceğini daha iyi bilir" (el-En'âm, 6/124) Buna göre, peygamberlik kesbî değil vehbîdir Ancak kadından, köleden ve yalancıdan peygamber çıkmamıştır Bu sonuncular şehid, sâlih ve velî (evliya) olabilirler Bugün ahlâksız, hatta inkârcı olan bir kimsenin yarın tevbe ederek, yapacağı güzel ameller sonucu takvâ sahibi, salih bir insan, hatta Allah'ın çok sevdiği bir velî olması mümkündür Ashâb-ı Kiramdan bunun pek çok örnekleri vardır Cenab-ı Hak, peygamberlerini tabiat kanunlarını yırtan birtakım mucizelerle desteklemiştir Asânın ejderha olması, ölüyü diriltmek, parmaklardan suyun fışkırması bunlar arasında sayılabilir Peygamberin ümmetinden bir ferdin elinde meydana gelen böyle olağan üstü bir olaya da kerâmet denir (Kerâmet örnekleri için bk Âl-i İmran, 3/37; el-Kehf, 18/9-10; en-Neml, 27/38-40) Hz Muhammed'in peygamber olduğunu gösteren çeşitli mucizeler vardır İlki Kur'an-ı Kerim'dir Hz Peygamber onunla, Arap olan ve olmayan bütün ediblere -bir benzerini yapmalarını isteyerek- meydan okumuştur Ancak buna hiç bir edibin gücü yetmemiştir Yüce Allah şöyle buyurur: Eğer kulumuz Muhammed'e indirdiğimiz Kur'an hususunda şüphe ediyorsanız, haydi siz de ona benzer bir süre getirin" (el-Bakara, 2/23); Deki, şüphesiz bütün insanlarla cinler şu Kur'an'ın bir benzerini meydana getirmek için bir araya toplanıp yardımlaşsalar bile, yine onun benzerini yapamazlar" (el-İsrâ,17/88) Bunu deneyen bazı edibler olmuşsa da, sözleri Kur'an'ın fesâhat ve belâğatı yanında sönük ve saçma kalmıştır Yalancı peygamberlik iddia eden Müseyfime el-Kezzâb bunlardandır Kur'an geçmiş ve gelecek olaylara ait haber verir Âd, Semud, Lût, Nuh ve İbrahim peygamberlerle kavimlerine ait Kur'an'da yer alan haberleri gerçekte okuma-yazma bilmeyen Hz Muhammed'in bilmesi mümkün değildir (bk en-Nahl, 16/103; el-Ankebût, 29/48) Kur'an'ın geleceğe ait haber verdiği şeyler aynen meydana çıkmıştır Bizanslıları önce yendiği halde İranlıların sonra mağlup olacağını Kur'an-ı Kerim bildirmiş ve zaman da onu tasdik etmiştir (er-Rûm, 30/ 1-5) Hz Muhammed'in peygamberlikten önceki yüksek ahlâkı ve yüce kişiliği de peygamberlik belirtilerindendir Toplum ona, yalan söylememesi ve güvenilir kişi olması nedeniyle "Muhammed el-Emîn" lakabını vermiştir (Ayrıca bk Peygamber, Peygamberlik maddesi) Hamdi DÖNDÜREN

11-18-2008	#4
Bilgiler *Sedanur* Administrator Bilgiler Üyelik tarihi: Mar 2008 Mesaj: 4,349 İtibar Tecrübe Puanı: 45 Rep Puanı : 1705 Rep Derecesi :	--->: Peygamberlere Îman *Allah cc razı olsun*

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Peygamberlere İman	mumsema	O-P	2	2 Hafta önce 22:59 PM
::..Peygamberlere İman..::	dEbdEbE	Peygamberlere İman	8	11-23-2008 20:07 PM
Peygamberlere iman ne demektir?	YaBaNCı	Peygamberlere İman	1	07-04-2008 09:55 AM
Peygamberlere İman Ayetleri	LeoparGS	Peygamberlere İman	1	07-04-2008 09:53 AM
Peygamberlere İman Ayetleri	mumsema	Peygamberlere İman	5	06-24-2008 23:01 PM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder