Yüce Allâh, insanlara kendi içlerinden seçtiği son derece yetkin insanlar aracılığıyla dinini bildirmiştir Bu kimselere "peygamber" denir ki Allâh ile kulları arasında bir elçi demektir
Peygamberlik, Allâh’ın insanlardan dilediğine verdiği bir görevdir Çalışmakla elde edilmez İlk Peygamber, Hz Adem son Peygamber Hz Muhammed (sav) dır Bu ikisinin arasında, her millete kendi diliyle konuşan peygamberler gönderilmiştir Sayılarını Allâh’tan başka kimse bilmez Bunlardan bir kısmının adı Kur’an’da geçmektedir Peygamberler de insandır Bu bakımdan yeme, içme, uyuma, dinlenme, evlenme, hastalanma gibi beşeri hususlarda diğer insanlarla aralarında bir fark yoktur Bunlar peygamberler için bir eksiklik değildir Ancak hepsinde mutlaka bulunması gereken ortak nitelikler şunlardır Sıdk (doğruluk), emanet (güvenilir olma), fetanet (çok zeki ve akıllı olmak), tebliğ (bildirmekle yükümlü bulundukları hükümleri insanlara anlatmak), ismet (günahsız olmak) Peygamberlerin, peygamberliğini insanlara ispatlamak için Allâh kendilerine mucizeler vermiştir Son peygamber Hz Muhammed (sav)’e de böyle pek çok mucize verilmiştir Fakat O’nun en büyük ve sürekli mucizesi, hiç şüphesiz ki Kur’an’dır