Tavizsiz Davet

**Şem'a** · 03-16-2008

Tavizsiz Davet

Gözlerimizin nuru sevgili Peygamberimiz (sav) ve ashabının daveti, günden güne gelişiyor ve Mekke dağlarını aşarak dünyaya parlak bir nur şeklinde yayılıyordu

Şirk batağına meftun karanlık ruhlu müşriklerin bütün baskı ve karalamaları bu daveti durduramıyordu

Bilakis davetçilerin azimlerinin artmasına vesile oluyordu

Sevgili Peygamberimiz ve ashabı güzini, karşılaştıkları her musibete karşı sabrediyor ve rablerine dayanıyorlardı

İşkenceler altında can veren şehitlerine rağmen kararlılıkla davetlerini sürdürüyorlardı

Davetçilerin bu kararlı tutumları müşrikleri endişelendiriyor ve uykularının kaçmasına vesile oluyordu

Bu nedenle müşrikler Darünnedvede toplantı üzerine toplantı yapıyor ve peş peşe yeni kararlar alıyorlardı

Sevgili Peygamberimize karşı uygulamak istedikleri yeni planlarına göre artık şeytani bazı taktikleri devreye koyacaklardı

Kendilerince bu sefer iyice ölçüp biçmişlerdi

Planlarından emin bir şekilde başaracaklarına tam inanmışlardı

Bu davanın yüceliğini gözleriyle görmüşlerdi

Ama kibir ve cehaletin tezahürü olarak şirk batağında debelenmeye devam ediyorlardı

Bu bataklık onların yaşam ortamıydı

Bundan ayrılmak mümkün değildi

Bunun için de var güçleriyle panik halinde bağırıp çağırıyorlardı, her halükârda bir çözüm bulmalıydılar

Daveti başta küçümsemişlerdi

İslam nurunun parlak güneşi gözlerini kamaştırınca yalan ve iftiralarla bu güneşi söndürmek istediler

Buna rağmen mü’minlerin sayıları artınca bu sefer zayıf ve kimsesiz mü’minlere işkence etmeye başladılar

En ağır işkence ve şahadetlere karşı davetçilerin direnişini kıramayan şirk yönetimi bu sefer merhametli(!) bir teklif sunmaya hazırlanmışlardı

Mekke şirk yönetiminin Ekabirleri, toplanıp -baştan beri Hz

Peygamber (sav)’e sahip çıkan ve Mekke’nin ileri gelenlerinden olan- Ebu Talib’e bu çözümü (!) sunmaya karar verdiler

Ebu Talib’e:
“Ona (Hz

Muhammed (sav)’e haber ver! Gelsin de ona insaflı bir teklifimizi sunalım?” dediler

Ebu Talib haber salınca, Peygamberimiz (sav) hemen geldi

Ebu Talib:
“Ey kardeşimin oğlu! Bunlar, senin amcaların ve kavminin eşrafıdırlar

Sana karşı insaflı davranmak istiyorlar

Söyleyeceklerini dinle!” dedi

Peygamberimiz (sav):
“Söylesinler, dinliyorum!” buyurdu

Kureyş müşriklerinden Ahnes b

Şerik söze başlayıp:
“Sen bizi ve ilahlarımızı yermeyi bırak! Biz de seni ve ilahını bırakalım” dedi

Ebu Talib Peygamberimiz (sav)’e:
“Kavmin sana insaflı davrandı

Onların isteklerini kabul et!” dedi

Peygamberimiz (sav) başını kaldırıp semaya baktı ve:
“Şu güneşi görüyor musunuz?” diye sordu

“Evet! Görüyoruz” dediler

Bunun üzerine, Peygamberimiz (sav):
“Ben sizi bu güneşin ışıklarından aydınlanmanızdan alıkoymaya güç yetirebilir miyim?” buyurdu

Ebu Talib:
“Vallahi, kardeşimin oğlu bize hiçbir zaman yalan söylememiştir!” dedi

Peygamberimiz (sav):
“Ben onları öyle bir kelimeye davet ediyorum ki; kendilerinin onunla Cennete gireceklerine kefilim!” buyurdu

Ebu Cehil:
“Ne kadar sevindirici bir kelime imiş o! Haydi, söyle bakalım onu?” dedi

Peygamberimiz (sav):
“Ne dersiniz, size öyle bir kelime vereyim mi? Ki, siz o kelimeyi söylediğinizde, onunla Araplara hakim olursunuz

Arap olmayanlar da size karşı yumuşar ve uysallaşır?” buyurdu

Ebu Cehil:
“O kelime ne ise, biz onu on kat katlayarak söyleyelim!” dedi

Peygamberimiz (sav):
“Lâ ilahe illallah/Al I a h’ta n başka ilah yoktur deyiniz! Allah’tan başka ilah bulunmadığına ve benim de Resûlullah olduğuma şehadet getiriniz!” buyurunca, Kureyş müşrikleri öfkelendiler ve ürktüler

Birbirlerine:
“O, bütün ilahları bir tek ilah mı yapmış?! Bu cidden acaip, şaşılacak birşey! Yürüyünüz! Siz ilahlarınıza tapmakta sebat ediniz! Şüphe yok ki, yapılması gereken budur! Biz bunu başka bir dinde işitmedik

Bu uydurmadan başka birşey değildir” deyip gittiler

Münazara şeklinde geçen bu diyaloga yenilmiş olarak dönen müşrikler, zaman içerisinde başka çareler de aramaya devam ettiler

Yine buna benzer bir şekilde toplu halde Sevgili Peygamberimiz (sav)’e gittiler ve yeni bazı teklifleri sundular

Onlara Utbe b

Rebia sözcülük yaparak şöyle dedi:
“Ey kardeşimin oğ-lu! Sen de biliyorsun ki, Kureyş içinde soyca-sopca, şeref ve itibar-ca bizden üstünsün! Fakat sen kavminin başına da büyük bir iş, bir gaile getirdin

Bununla onların topluluklarını dağıttın

Akılları-nı akılsızlık saydın

Beni dinle! Sana bir şeyler teklif edeceğim! Bak, bunlardan bazısını kabul etmek işine gelebilir

” dedi

Resûlullah (s

a

v

) da ona:
“Haydi, söyle ey Velid’in babası, seni dinliyorum” buyurdu

Utbe de: “Ey kardeşimin oğlu! Senin şu getirdiğin ve üzerinde dire-nip durduğun işle, eğer mal ve servet sağlamak istiyorsan; sana bi-zimkilerden daha çok malın oluncaya kadar mallarımızdan mal top-layıp verelim

Eğer bununla, aramızda, daha büyük şan ve şeref kazanmak istiyorsan, seni kendimize büyük ve ulu tanıyalım

Sen-den başkası ile bütün ilgimizi keselim

Eğer bununla hükümdar ol-mak istiyorsan, seni kendimize hükümdar yapalım

Şayet, bu sana gelen, görüp de üzerinden atmaya güç yetiremediğin bir evham, cinlerden perilerden gelme bir hastalık ve büyü ise, doktor getirelim tedavi ettirelim

Seni ondan kurtarmaya ka-dar mallarımızı bu yolda saçarcasına harcayalım” dedi

Buna karşılık Sevgili Peygamberimiz:
“Ben büyülenmiş değilim, aranız-da en şerefli olmayı veya kralınız olmayı da istemiyorum

Bilâkis Allah beni size bir elçi olarak gönderdi ve bana bir kitap verdi, sizi hem uyarmamı hem de müjdelememi emretti

Size Rabbimin mesajını ilettim ve iyi tavsiye-lerde bulundum

Eğer size getirdiklerimi kabul ederseniz, bu sizin için hem bu dünyada hem de ahirette kurtuluş-tur; fakat eğer getirdiklerimi kabul etmezseniz, o za-man sizinle benim aramda Allah’ın hüküm vermesini bek-liyorum” buyurdu

Daha sonra yine şöyle bir teklifle geldiler:
“Bir gün sen bizim putlarımıza taparsın, bir gün de biz senin ilâhına taparız” dediler

Resûlullah (s

a

v

) bunu da kabul etmedi

Bu münasebetle onlara cevaben Kâfirûn sûresi nazil oldu:
“De ki, ey kâfirler! Tapmam o taptıklarınıza

Siz de tapanlardan değilsiniz benim mabuduma

Hem ben tapıcı değilim sizin taptıklarınıza

Hem de siz tapıcılardan de-ğilsiniz benim mabuduma

Sizin dininiz size, benim dinim bana

”
Müşrikler, Hz

Peygamber (sav)’den ümitlerini artık kesmişlerdi

Ona bir şeylerini kabul ettiremeyeceklerini anlayınca, yine cehaletin verdiği kibirle dayatma yoluna başvurdular

Bunun için de yeniden Ebu Talib’in kapısına vardılar ona:
“Ey Ebu Talib! Sen aramızda yaşça, şeref ve mevkice bizden ileridesin! Biz senden kardeşinin oğlunu bizimle uğraşmaktan men etmeni istemiştik

Sen onu bizimle uğraşmaktan men etmedin! Biz, vallahi, artık onun atalarımıza dil uzatmasına, akıllarımızı akılsızlık saymasına, ilahlarımızı yer-mesine müsaade etmeyeceğiz! Sen ya onu bizimle uğraşmaktan vazgeçtirirsin, ya da iki taraftan birisi yok oluncaya kadar, onunla da, seninle de çarpışırız!” deyip gittiler

Onların bu kaba ve küstah tehditleri Ebu Talib’e çok ağır gelmişti

Bunun için biran önce yeğenini çağırıp onunla durumu müzakere etmek istedi

Amcasının çağrısına hemen icabet eden Sevgili Peygamberimiz (sav) geldikten sonra Ebu Talib Ona hitaben:
“Ey kardeşimin oğlu! Kavminin ileri gelenleri bana geldiler

Şöyle şöyle söylediler

Senden şikayetçi oldular

Senden dolayı beni çok üzdüler

Atalarına dil uzatmak, ilahlarını yermek

gibi, onların hoşlanmayacakları şeylerden vazgeç! Hem bana, hem kendine acı! Güç yetiremeyeceğim, altından kalkamayacağım bir işi bana yük-leme!” dedi

Peygamberimiz (sav), amcasının bu sözlerinden, fikir değiştirdiğini, artık yanın-da dikilip kendisine yardım etmekten âciz kaldığını, desteklemeyi bırakacağını, kendisini müşriklere teslim edeceğini sandı ve:
“Ey amca! Vallahi, bu işi bırakmam için Güneşi sağ elime ve Ayı sol elime koysalar da, Allah onu üstün kılıncaya ya da ben bu yolda ölüp gidinceye kadar bırakmam!” dedi

Gözleri yaşardı ve ağladı

Ayağa kalkarak dönüp giderken, Ebu Talib:
“Gel ey kardeşimin oğlu!” diye seslendi

Peygamberimiz (sav) dönüp gelince, Ebu Talib:
“Ey kardeşimin oğlu! Git, istediğini söyle! İşine devam et! İstediğini yap! Vallahi, ben seni hiçbir zaman onlara teslim edici değilim!” dedi

Böylece Ebu Talib, yeğenini yalnız bırakmayacağını her halükârda onu destekleyeceğini bildirdi

Bu sıkıntılı ortamda böyle bir kişiliğin yardımını sürdürmesine dair söz vermesi Sevgili Peygamberimizi memnun etti

Davet yolunda toplumda sivrilmiş, saygın kişiliklerin destek vermeleri ilahi bir rahmettir

Eğer bu kişiler iman etmiş olsalar şüphesiz bu ilahi bir lütuf olur

Şayet iman etmezseler bile onların bu desteklerinden istifade edilmesi gerekir

Ancak bunların hatırına veya bunların desteklerini çekmeleri endişesiyle davadan taviz verilmez

İslam davası açık ve nettir

Buna bir şeyleri eklemek veya eksiltmek caiz olmaz

En dağdağalı ve sıkıntılı dönemde bile ilahi mesajlarda taviz vermeyen Hz

Peygamber (sav)’i örnek edinmek gerekir

Rabbimiz Kitab-ı Keriminde peygamberine bu mesajı net bir şekilde ilan etmesini şu şekilde beyan buyurmuştur:
“De ki: “İşte bu, benim yolumdur

Ben, Allah’a çağırıyorum

Ben ve bana uyanlar aydınlık bir yol üzerindeyiz

Al-lah’ı ortaklardan tenzih ederim! Ve ben ortak koşanlardan değilim

” (Yusuf: 108)
Anlaşıldığı kadarıyla ilahi davet net ve açık bir şekilde tevhidi vazetmektedir

Böylece İslam ve şirk bir arada bulunamaz

Nasıl ki, Güneş doğduğunda gecenin/karanlığının son bulacağı bir hakikatse hakeza Tevhidin bulunduğu kalbte de şirk yoktur

Bunun gibi şirkin de bulunduğu kalbte tevhid yoktur

Hülasa bir mümin laik olamaz

Yukarıda görüldüğü gibi Sevgili Peygamberimiz, müşriklerden gelen hiçbir batıl teklifi kabul etmedi

Günümüz şartlarında bakıldığında bu teklifler içinde cazip teklifler de mevcuttu

Ancak Allah’ın peygamberi (ruhumuz ona feda olsun), bu tekliflerin hiç birine yanaşmadı

Şüphesiz O biliyordu ki, bu dava ilahi olduğu gibi metodu da ilahi olmalıdır

Bunu için de müminlere net ve orijinal bir nebevi metodu sünnet olarak bırakmıştır

İslam düşmanlarının davetçilere karşı sürekli izleye geldikleri bir metotları mevcuttur

Başta islami daveti küçümserler

Davanın gelişmesiyle paniklenirler ve bu sefer davayı ve davetçileri karalamaya başlarlar

Her türlü yalan ve iftirayı kendileri için mubah görerek çeşitli iftiralarla davanın heybetini kırmaya ve saf zihinleri kirletmeye başlarlar

Bununla da davanın önünü alamayınca bu sefer kaba kuvvetle ürkütmeye çalışırlar

Müminlere eziyet ve işkenceleri reva görürler

Müminlerin mallarına ve canlarına kast ederler

Müminlerin bunda sebat etmeleri ve tavizsiz bir şekilde direnişlerine devam etmelerinin neticesinde bu sefer müminlerle uzlaşma yollarını ararlar

Bunun için de ellerinden geldiği kadar taviz koparmak isterler

Allah’ın yardımıyla bu merhalede de müminler sebat edip kendilerine sunulan cazip tekliflere iltifat etmezlerse artık şirk ve küfür onlara zarar veremeyecektir

Günümüzde emperyalizmin güdümünde müminlere karşı sürdürülen kirli savaşta bu mezkur taktiklerin tümünün kullanıldığına şahit olmaktayız

Davetçi müminlere her türlü hakaret ve iftira reva görüldüğü gibi işkence ve baskının her çeşidini de uygulamaktadırlar

Ama müminler hiçbir zaman işkence, baskı, yalan, iftira ve hatta şahadetlerle yılmamışlardır

Maalesef zalimlerin cazip olarak sundukları tekliflere karşı taviz vererek hem kendilerine yazık etmişler ve hem de davalarına zarar vermişlerdir

Allah’u Taala ayaklarımızı sabit tutsun ve siratel mustekimden ayırmasın

KAYNAKLAR
-İslam Tarihi: M

Asım Köksal
-El Esas Fi Sünne: Said Havva
-Fukhu’s Siyre: Dr

M

S

Ramazan El Buti
-İslam Peygamberi: Prf

Dr

M

Hamidullah
-Peygamberimizin Hayatı: İmam Şibli
-Siret-i İbn-i Hişam
-Tarihü-l İslam: İmam Zehebi
-Muhammed Aleyhisselam: imamüddin Halil
-Hz

Muhammed’in Hayatı: Mustafa Sibai
-Son Peygamber Hz

Muhammed: Prf, Dr

M

E

Zehra
-Zadul Mead: İbn Kayyim El Cevzi
(M

Bahaddin TEMEL)

**sahra** · 03-16-2008

AminVerdiğiniz bilgiler için Allah razı olsun

**Şem'a** · 04-01-2008

Alıntı:

sahra´isimli üyeden Alıntı


	AminVerdiğiniz bilgiler için Allah razı olsun

Sendende de Allah razı olsun

**ßaran** · 06-07-2008

Allah cc Razı oLsun Şem'a

**zeynepirfan** · 06-07-2008

Allah cc razı olsun

03-16-2008	#1
Bilgiler Şem'a Süper Moderator Bilgiler Üyelik tarihi: Mar 2007 Mesaj: 11,364 İtibar Tecrübe Puanı: 117 Rep Puanı : 3115 Rep Derecesi :	Tavizsiz Davet Tavizsiz Davet Gözlerimizin nuru sevgili Peygamberimiz (sav) ve ashabının daveti, günden güne gelişiyor ve Mekke dağlarını aşarak dünyaya parlak bir nur şeklinde yayılıyordu Şirk batağına meftun karanlık ruhlu müşriklerin bütün baskı ve karalamaları bu daveti durduramıyordu Bilakis davetçilerin azimlerinin artmasına vesile oluyordu Sevgili Peygamberimiz ve ashabı güzini, karşılaştıkları her musibete karşı sabrediyor ve rablerine dayanıyorlardı İşkenceler altında can veren şehitlerine rağmen kararlılıkla davetlerini sürdürüyorlardı Davetçilerin bu kararlı tutumları müşrikleri endişelendiriyor ve uykularının kaçmasına vesile oluyordu Bu nedenle müşrikler Darünnedvede toplantı üzerine toplantı yapıyor ve peş peşe yeni kararlar alıyorlardı Sevgili Peygamberimize karşı uygulamak istedikleri yeni planlarına göre artık şeytani bazı taktikleri devreye koyacaklardı Kendilerince bu sefer iyice ölçüp biçmişlerdi Planlarından emin bir şekilde başaracaklarına tam inanmışlardı Bu davanın yüceliğini gözleriyle görmüşlerdi Ama kibir ve cehaletin tezahürü olarak şirk batağında debelenmeye devam ediyorlardı Bu bataklık onların yaşam ortamıydı Bundan ayrılmak mümkün değildi Bunun için de var güçleriyle panik halinde bağırıp çağırıyorlardı, her halükârda bir çözüm bulmalıydılar Daveti başta küçümsemişlerdi İslam nurunun parlak güneşi gözlerini kamaştırınca yalan ve iftiralarla bu güneşi söndürmek istediler Buna rağmen mü’minlerin sayıları artınca bu sefer zayıf ve kimsesiz mü’minlere işkence etmeye başladılar En ağır işkence ve şahadetlere karşı davetçilerin direnişini kıramayan şirk yönetimi bu sefer merhametli(!) bir teklif sunmaya hazırlanmışlardı Mekke şirk yönetiminin Ekabirleri, toplanıp -baştan beri Hz Peygamber (sav)’e sahip çıkan ve Mekke’nin ileri gelenlerinden olan- Ebu Talib’e bu çözümü (!) sunmaya karar verdiler Ebu Talib’e: “Ona (Hz Muhammed (sav)’e haber ver! Gelsin de ona insaflı bir teklifimizi sunalım?” dediler Ebu Talib haber salınca, Peygamberimiz (sav) hemen geldi Ebu Talib: “Ey kardeşimin oğlu! Bunlar, senin amcaların ve kavminin eşrafıdırlar Sana karşı insaflı davranmak istiyorlar Söyleyeceklerini dinle!” dedi Peygamberimiz (sav): “Söylesinler, dinliyorum!” buyurdu Kureyş müşriklerinden Ahnes b Şerik söze başlayıp: “Sen bizi ve ilahlarımızı yermeyi bırak! Biz de seni ve ilahını bırakalım” dedi Ebu Talib Peygamberimiz (sav)’e: “Kavmin sana insaflı davrandı Onların isteklerini kabul et!” dedi Peygamberimiz (sav) başını kaldırıp semaya baktı ve: “Şu güneşi görüyor musunuz?” diye sordu “Evet! Görüyoruz” dediler Bunun üzerine, Peygamberimiz (sav): “Ben sizi bu güneşin ışıklarından aydınlanmanızdan alıkoymaya güç yetirebilir miyim?” buyurdu Ebu Talib: “Vallahi, kardeşimin oğlu bize hiçbir zaman yalan söylememiştir!” dedi Peygamberimiz (sav): “Ben onları öyle bir kelimeye davet ediyorum ki; kendilerinin onunla Cennete gireceklerine kefilim!” buyurdu Ebu Cehil: “Ne kadar sevindirici bir kelime imiş o! Haydi, söyle bakalım onu?” dedi Peygamberimiz (sav): “Ne dersiniz, size öyle bir kelime vereyim mi? Ki, siz o kelimeyi söylediğinizde, onunla Araplara hakim olursunuz Arap olmayanlar da size karşı yumuşar ve uysallaşır?” buyurdu Ebu Cehil: “O kelime ne ise, biz onu on kat katlayarak söyleyelim!” dedi Peygamberimiz (sav): “Lâ ilahe illallah/Al I a h’ta n başka ilah yoktur deyiniz! Allah’tan başka ilah bulunmadığına ve benim de Resûlullah olduğuma şehadet getiriniz!” buyurunca, Kureyş müşrikleri öfkelendiler ve ürktüler Birbirlerine: “O, bütün ilahları bir tek ilah mı yapmış?! Bu cidden acaip, şaşılacak birşey! Yürüyünüz! Siz ilahlarınıza tapmakta sebat ediniz! Şüphe yok ki, yapılması gereken budur! Biz bunu başka bir dinde işitmedik Bu uydurmadan başka birşey değildir” deyip gittiler Münazara şeklinde geçen bu diyaloga yenilmiş olarak dönen müşrikler, zaman içerisinde başka çareler de aramaya devam ettiler Yine buna benzer bir şekilde toplu halde Sevgili Peygamberimiz (sav)’e gittiler ve yeni bazı teklifleri sundular Onlara Utbe b Rebia sözcülük yaparak şöyle dedi: “Ey kardeşimin oğ-lu! Sen de biliyorsun ki, Kureyş içinde soyca-sopca, şeref ve itibar-ca bizden üstünsün! Fakat sen kavminin başına da büyük bir iş, bir gaile getirdin Bununla onların topluluklarını dağıttın Akılları-nı akılsızlık saydın Beni dinle! Sana bir şeyler teklif edeceğim! Bak, bunlardan bazısını kabul etmek işine gelebilir” dedi Resûlullah (sav) da ona: “Haydi, söyle ey Velid’in babası, seni dinliyorum” buyurdu Utbe de: “Ey kardeşimin oğlu! Senin şu getirdiğin ve üzerinde dire-nip durduğun işle, eğer mal ve servet sağlamak istiyorsan; sana bi-zimkilerden daha çok malın oluncaya kadar mallarımızdan mal top-layıp verelim Eğer bununla, aramızda, daha büyük şan ve şeref kazanmak istiyorsan, seni kendimize büyük ve ulu tanıyalım Sen-den başkası ile bütün ilgimizi keselim Eğer bununla hükümdar ol-mak istiyorsan, seni kendimize hükümdar yapalım Şayet, bu sana gelen, görüp de üzerinden atmaya güç yetiremediğin bir evham, cinlerden perilerden gelme bir hastalık ve büyü ise, doktor getirelim tedavi ettirelim Seni ondan kurtarmaya ka-dar mallarımızı bu yolda saçarcasına harcayalım” dedi Buna karşılık Sevgili Peygamberimiz: “Ben büyülenmiş değilim, aranız-da en şerefli olmayı veya kralınız olmayı da istemiyorum Bilâkis Allah beni size bir elçi olarak gönderdi ve bana bir kitap verdi, sizi hem uyarmamı hem de müjdelememi emretti Size Rabbimin mesajını ilettim ve iyi tavsiye-lerde bulundum Eğer size getirdiklerimi kabul ederseniz, bu sizin için hem bu dünyada hem de ahirette kurtuluş-tur; fakat eğer getirdiklerimi kabul etmezseniz, o za-man sizinle benim aramda Allah’ın hüküm vermesini bek-liyorum” buyurdu Daha sonra yine şöyle bir teklifle geldiler: “Bir gün sen bizim putlarımıza taparsın, bir gün de biz senin ilâhına taparız” dediler Resûlullah (sav) bunu da kabul etmedi Bu münasebetle onlara cevaben Kâfirûn sûresi nazil oldu: “De ki, ey kâfirler! Tapmam o taptıklarınıza Siz de tapanlardan değilsiniz benim mabuduma Hem ben tapıcı değilim sizin taptıklarınıza Hem de siz tapıcılardan de-ğilsiniz benim mabuduma Sizin dininiz size, benim dinim bana” Müşrikler, Hz Peygamber (sav)’den ümitlerini artık kesmişlerdi Ona bir şeylerini kabul ettiremeyeceklerini anlayınca, yine cehaletin verdiği kibirle dayatma yoluna başvurdular Bunun için de yeniden Ebu Talib’in kapısına vardılar ona: “Ey Ebu Talib! Sen aramızda yaşça, şeref ve mevkice bizden ileridesin! Biz senden kardeşinin oğlunu bizimle uğraşmaktan men etmeni istemiştik Sen onu bizimle uğraşmaktan men etmedin! Biz, vallahi, artık onun atalarımıza dil uzatmasına, akıllarımızı akılsızlık saymasına, ilahlarımızı yer-mesine müsaade etmeyeceğiz! Sen ya onu bizimle uğraşmaktan vazgeçtirirsin, ya da iki taraftan birisi yok oluncaya kadar, onunla da, seninle de çarpışırız!” deyip gittiler Onların bu kaba ve küstah tehditleri Ebu Talib’e çok ağır gelmişti Bunun için biran önce yeğenini çağırıp onunla durumu müzakere etmek istedi Amcasının çağrısına hemen icabet eden Sevgili Peygamberimiz (sav) geldikten sonra Ebu Talib Ona hitaben: “Ey kardeşimin oğlu! Kavminin ileri gelenleri bana geldiler Şöyle şöyle söylediler Senden şikayetçi oldular Senden dolayı beni çok üzdüler Atalarına dil uzatmak, ilahlarını yermek gibi, onların hoşlanmayacakları şeylerden vazgeç! Hem bana, hem kendine acı! Güç yetiremeyeceğim, altından kalkamayacağım bir işi bana yük-leme!” dedi Peygamberimiz (sav), amcasının bu sözlerinden, fikir değiştirdiğini, artık yanın-da dikilip kendisine yardım etmekten âciz kaldığını, desteklemeyi bırakacağını, kendisini müşriklere teslim edeceğini sandı ve: “Ey amca! Vallahi, bu işi bırakmam için Güneşi sağ elime ve Ayı sol elime koysalar da, Allah onu üstün kılıncaya ya da ben bu yolda ölüp gidinceye kadar bırakmam!” dedi Gözleri yaşardı ve ağladı Ayağa kalkarak dönüp giderken, Ebu Talib: “Gel ey kardeşimin oğlu!” diye seslendi Peygamberimiz (sav) dönüp gelince, Ebu Talib: “Ey kardeşimin oğlu! Git, istediğini söyle! İşine devam et! İstediğini yap! Vallahi, ben seni hiçbir zaman onlara teslim edici değilim!” dedi Böylece Ebu Talib, yeğenini yalnız bırakmayacağını her halükârda onu destekleyeceğini bildirdi Bu sıkıntılı ortamda böyle bir kişiliğin yardımını sürdürmesine dair söz vermesi Sevgili Peygamberimizi memnun etti Davet yolunda toplumda sivrilmiş, saygın kişiliklerin destek vermeleri ilahi bir rahmettir Eğer bu kişiler iman etmiş olsalar şüphesiz bu ilahi bir lütuf olur Şayet iman etmezseler bile onların bu desteklerinden istifade edilmesi gerekir Ancak bunların hatırına veya bunların desteklerini çekmeleri endişesiyle davadan taviz verilmez İslam davası açık ve nettir Buna bir şeyleri eklemek veya eksiltmek caiz olmaz En dağdağalı ve sıkıntılı dönemde bile ilahi mesajlarda taviz vermeyen Hz Peygamber (sav)’i örnek edinmek gerekir Rabbimiz Kitab-ı Keriminde peygamberine bu mesajı net bir şekilde ilan etmesini şu şekilde beyan buyurmuştur: “De ki: “İşte bu, benim yolumdur Ben, Allah’a çağırıyorum Ben ve bana uyanlar aydınlık bir yol üzerindeyiz Al-lah’ı ortaklardan tenzih ederim! Ve ben ortak koşanlardan değilim” (Yusuf: 108) Anlaşıldığı kadarıyla ilahi davet net ve açık bir şekilde tevhidi vazetmektedir Böylece İslam ve şirk bir arada bulunamaz Nasıl ki, Güneş doğduğunda gecenin/karanlığının son bulacağı bir hakikatse hakeza Tevhidin bulunduğu kalbte de şirk yoktur Bunun gibi şirkin de bulunduğu kalbte tevhid yoktur Hülasa bir mümin laik olamaz Yukarıda görüldüğü gibi Sevgili Peygamberimiz, müşriklerden gelen hiçbir batıl teklifi kabul etmedi Günümüz şartlarında bakıldığında bu teklifler içinde cazip teklifler de mevcuttu Ancak Allah’ın peygamberi (ruhumuz ona feda olsun), bu tekliflerin hiç birine yanaşmadı Şüphesiz O biliyordu ki, bu dava ilahi olduğu gibi metodu da ilahi olmalıdır Bunu için de müminlere net ve orijinal bir nebevi metodu sünnet olarak bırakmıştır İslam düşmanlarının davetçilere karşı sürekli izleye geldikleri bir metotları mevcuttur Başta islami daveti küçümserler Davanın gelişmesiyle paniklenirler ve bu sefer davayı ve davetçileri karalamaya başlarlar Her türlü yalan ve iftirayı kendileri için mubah görerek çeşitli iftiralarla davanın heybetini kırmaya ve saf zihinleri kirletmeye başlarlar Bununla da davanın önünü alamayınca bu sefer kaba kuvvetle ürkütmeye çalışırlar Müminlere eziyet ve işkenceleri reva görürler Müminlerin mallarına ve canlarına kast ederler Müminlerin bunda sebat etmeleri ve tavizsiz bir şekilde direnişlerine devam etmelerinin neticesinde bu sefer müminlerle uzlaşma yollarını ararlar Bunun için de ellerinden geldiği kadar taviz koparmak isterler Allah’ın yardımıyla bu merhalede de müminler sebat edip kendilerine sunulan cazip tekliflere iltifat etmezlerse artık şirk ve küfür onlara zarar veremeyecektir Günümüzde emperyalizmin güdümünde müminlere karşı sürdürülen kirli savaşta bu mezkur taktiklerin tümünün kullanıldığına şahit olmaktayız Davetçi müminlere her türlü hakaret ve iftira reva görüldüğü gibi işkence ve baskının her çeşidini de uygulamaktadırlar Ama müminler hiçbir zaman işkence, baskı, yalan, iftira ve hatta şahadetlerle yılmamışlardır Maalesef zalimlerin cazip olarak sundukları tekliflere karşı taviz vererek hem kendilerine yazık etmişler ve hem de davalarına zarar vermişlerdir Allah’u Taala ayaklarımızı sabit tutsun ve siratel mustekimden ayırmasın KAYNAKLAR -İslam Tarihi: MAsım Köksal -El Esas Fi Sünne: Said Havva -Fukhu’s Siyre: DrM S Ramazan El Buti -İslam Peygamberi: Prf Dr MHamidullah -Peygamberimizin Hayatı: İmam Şibli -Siret-i İbn-i Hişam -Tarihü-l İslam: İmam Zehebi -Muhammed Aleyhisselam: imamüddin Halil -Hz Muhammed’in Hayatı: Mustafa Sibai -Son Peygamber Hz Muhammed: Prf, Dr M EZehra -Zadul Mead: İbn Kayyim El Cevzi (M Bahaddin TEMEL)

03-16-2008	#2
Bilgiler sahra Süper Moderator Bilgiler Üyelik tarihi: Apr 2007 Mesaj: 4,240 İtibar Tecrübe Puanı: 44 Rep Puanı : 1978 Rep Derecesi :	--->: Tavizsiz Davet AminVerdiğiniz bilgiler için Allah razı olsun

06-07-2008	#4
Bilgiler ßaran Özel Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Mar 2008 Mesaj: 7,137 İtibar Tecrübe Puanı: 74 Rep Puanı : 2928 Rep Derecesi :	--->: Tavizsiz Davet Allah cc Razı oLsun Şem'a

06-07-2008	#5
Bilgiler zeynepirfan Kıdemli Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Mar 2008 Nerden: TÜRKİYE Mesaj: 2,012 İtibar Tecrübe Puanı: 22 Rep Puanı : 1253 Rep Derecesi :	--->: Tavizsiz Davet Allah cc razı olsun

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Davet Kelimesi ve Türevleri, Davetin Anlam Sahası, Davetin Alanı ve sahası	mum	İslami Dava ve İslami hareketler hakkında Yazılarınız ve Görüşleriniz	1	4 Hafta önce 03:25 AM
Düşünmeye/Tefekküre Davet	Naksibendi	Tefekkür ve Zikir	1	12-04-2008 13:27 PM
Davet	ACİLSERVİS	İslamda Tebliğ, Davet ve Yöntemleri	1	10-16-2008 10:53 AM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder