Ebu Süfyan, Uhud’dan ayrılırken: “Bir sene sonra Bedir’de buluşalım” deyip meydan okumuş ve Allah Resûlü de, onun bu teklifini kabul etmiş(1)

Ve ertesi sene tam vaktinde ordusuyla Bedr’e geldi Fakat müşriklerden hiçbir ses yoktu Efendimiz, orada bir-iki gün bekledi ve ardından Medine’ye döndü ki; buna İslâm tarihinde “Bedr-i Suğra” denir Daha önceki Bedr’e benzer küçük bir zafer kazanılmış ve müşriklerin kalbine korku salınmıştı Nuaym b Mesûd, Allah Resûlü’ne gelip, Kureyş’in büyük bir ordu toparlayıp Bedr’e doğru gelmekte olduğunu söyleyerek Müslümanları korkutmak istemişti Hâlbuki onun verdiği bu haber, sadece mü’minlerin îmanını artırmıştı Kur’ân-ı Kerîm bu hâdiseden bahsederken şöyle der:

الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَاناً وَقَالُواْ حَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

“İnsanlar onlara: ‘Düşmanınız olan kimseler size karşı bir ordu topladılar, onlardan korkun’ dediler Bu onların îmanını artırdı da: ‘Allah bize yeter O, ne güzel vekildir’ dediler” (Âl-i İmran, 3/173)

Bu ikinci Bedir’den de gayet itmi’nân içinde dönmüşlerdi ve çölde tekrar emniyet esintileri duyuluyordu Artık, bir kere daha iyiden iyiye bütün kabilelerde, Allah Resûlü’nün emniyet atmosferi duyulmaya başlamıştı