Gün ışığında günlük hayatımız

***mumsema*** · 03-23-2008

Peygamber efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem, yürürken ayaklarını yerden biraz kaldırıp önlerine hafif eğilerek yürürlerdi

Adımlarını uzun ve seri atmakla beraber, sükûnet ve vakar üzere yürürlerdi

Rastgele sağa sola bakmazlardı

Yere bakışları, göğe bakışlarından daha çoktu

Çoğunlukla göz ucuyla bakarlardı

Yolda karşılaştıkları kimselere onlardan önce hemen selam verirlerdi

Hazreti Peygamber, dostlarının ölümünde metaneti muhafaza ederek ağlamazlar, fakat mezar gerisinde yere oturarak, üzüntülü bir şekilde sakal-ı şerifini elleriyle tutarlardı

Onu bu halde görenler, son derece üzgün ve mahzun olduğunu anlarlardı

İbadetler dâhil, bütün hareket ve davranışlardaki dikkat çekici aşırılıklar, Hz

Peygamber nezdinde hüsnü kabul görmemiştir

“Peygamber efendimiz, abdest ve gusül gibi temizliklerinde saç ve sakal-ı şeriflerini tararlarken ve ayakkabılarını giyerlerken, hep sağ eliyle, sağ ayağı ve sağ tarafıyla başlamayı severlerdi

”
“Ey müminler! Gönlünüzce yiyiniz, içiniz, giyininiz ve Allah yolunda sarf ediniz

Ancak israf veya kibir ve gurura kaçmayınız!” buyururlardı

Hz Peygamber yüzüğü sağ elinin serçe parmağına takarlardı

Hz

Peygamber: “Ben hem rahmet peygamberiyim, hem de savaş meydanlarının peygamberiyim” buyurmuşlardır

O, devlete konmak için devlet kurmamıştır

O, bir dünya devleti kurmak için de gönderilmemiştir

Ancak O’nun üstlendiği ilâhî vazifenin karakteri bir devlet kurmayı gerektirmiştir

Devlet vazifenin icrasında bir vasıta olarak kullanılacaktır

Hz

Peygamber sabah namazını kıldırdıktan sonra, güneş iyice doğana kadar bağdaş kurup otururlardı

“Ben sıradan bir insanın yediği gibi yer ve sıradan bir insanın oturduğu gibi otururum” buyururlardı

İlk devir metinlerinde, yemek için, “iki öğün” den bahsedilmektedir

Üç öğün yemek yeme geleneğinin ne zaman yerleştiğini bilmiyoruz

Peygamber Efendimiz en fazla iki öğün yemek yemişlerdir

O’nun üç öğün yediğine dair bir kayda rastlanmamıştır

Bu iki öğünden biri ise daima hafif yiyecekler şeklinde olmuştur

Hz

Peygamberin hafif yiyeceklerini ise “hurma” teşkil etmiştir

Rasulullah efendimiz, akşam öğününün ihmal edilmemesini tavsiye ederek:
“Bir avuç hurma ile de olsa akşam yemeklerinde vazgeçmeyiniz

Zira akşam öğününün ihmali, insanı ihtiyarlatır, bünyeyi yıpratır” buyurmuşlardır

Hz

Peygamberin yemek öncesi ve yemek sonrasında ellerini yıkadıkları bilinmektedir

Namaz için abdest neyse, yemek içinde el yıkama odur

Yemekten önce el yıkamak yemeğin abdesti durumundadır

Bunun anlamı şu olsa gerektir: Yemek yiyeceğiniz zaman, eliniz pis olmasa bile onu yine de yıkayınız, zira yemek Allah’ın aziz bir nimetidir

Bu şekilde davranmak, ona karşı hürmet ve tazimin ifadesidir

Yemeğe hürmet ise yemeğin bereketini artırır

Daha önce diğer dinlerde olmayan bu yemekten önce el yıkama âdetini ilk defa Peygamber Efendimiz icad ve ihdas etmişlerdir

Yemekten sonra el yıkamak ise, nezaket ve nezaketten de öte asgari bir temizlik gereğidir

Fahr-i Kâinat efendimizin, abdestsiz geçirdikleri anları hemen hemen yok gibidir

Peygamber Efendimiz yemekten önce “besmele” çektikleri gibi, yemekten sonra da dua ederlerdi

O’nun dualarının en kısası ise “Elhamdülillah” diyerek yapılanı idi

Rasulullah efendimiz, hem neşeli hem de öfkeli hallerinde ağzından ancak doğru sözler çıkacağını söylerdi

O, daima hüzünlü ve her an tefekkür halinde idiler

Suskun bir tabiatı vardı

İhtiyaç duymadıkça lüzumsuz yere konuşmazlardı

Hayret veren bir durum karşısında ellerini havaya açarlardı

En üzüntülü anlarında bile tebessümü yüzünden eksik etmez, en neşeli anlarında bile düşünceli ve hüzünlü bir halde bulunurdu

Hz

Peygamber hanımlarına karşı son derece müşfik davranmış, ümmetine de bunu tavsiye ederek: “Ey müminler, kadınlara karşı iyi davranınız

Zira onların yaratılışı kaburga kemiğine benzer…” buyurmuştur

Asla kadınların kaburga kemiğinden yaratıldığını söylememiştir

(s

326)
Aile yakınlarının anlattıklarına göre Fahr-i Kâinat efendimiz, yatsı namazından önce yatmazlar, namazdan sonra da oturmazlardı

Ancak düğün merasimi olması, misafir bulunması ve teheccüd namazı kılması gibi hallerde, duruma göre geç yatardı

“Benim gözlerim uyur kalbim uyumaz” buyururlardı

Rasulullah efendimiz uyumadan önce de, uyandıktan sonra da daima dua etmişlerdir

O’nun duasız uyudukları ve uyandıktan sonra duasız kalktıkları vâki değildir

Rasulullah, ümmetinin sırf ibadetle vakit geçirmelerini istemezdi

“Sizin üzerinizde, bedeninizin hakkı vardır, hanımınızın hakkı vardır, misafirlerinizin hakkı vardır

O halde, her hak sahibine hakkını vermelisiniz!” buyururlardı

Hz

Aişe ve Hz

Ümmü Seleme radıyallahu anhüma, “Peygamber Efendimizin en çok sevip hoşlandıkları amel, az da olsa devamlı yapılanıdır” derlerdi

Dünya tarihi bir bakıma peygamberler tarihidir

Tarih boyunca peygamberlerin gönderiliş sebebi incelendiğinde bir temel sebep karşımıza çıkmaktadır: Tevhid inancından sapma ve ahlak bozukluğu

Ahlaken bozulan toplum dengeleri sadece ilâhî kaynaklı güçler yardımıyla tesis edilebilmektedir

Peygamber efendimizin hareket üssü ve faaliyetinin merkez noktası hep ahlak olmuştur

“Mütevazı olmadıkça gerçek zahit olamazsın” buyuran Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem de gönül, kibir yoktu

“Sizlere karşı imtiyazlı biri durumda olmaktan hoşlanmıyorum

Zira Cenab-ı Hak kulunu, arkadaşları arasında imtiyazlı (ayrıcalıklı) olarak görmekten hoşlanmaz” buyurmuşlardır

Muhaliflerine karşı İslam’ın gücünü, ihtişamını ve izzetini gösterme bakımından dış görünüşe, gösterişe ve disiplinli merasime ne kadar titizlik gösterip dikkat ederlerse kendi yakın çevresinde ve normal hayatta gösterişe kaçabilecek davranıştan da o ölçüde titizlikle sakınırlardı

Ashab-ı kiram, Peygamber Efendimizi çok sevmelerine rağmen, O’nu gördükleri zaman hoşlanmadıklarını bildikleri için ayağa kalkmazlardı

Kendisine sorulan sorulara, soranların ve ümmetin haline uygun düşecek şekilde cevaplar verir ve arkasından da şöyle tembih ederlerdi: “Burada görüp duyduklarınızı burada bulunmayanlara iletiniz!” Huzuru saadetlerine gidenler ilim ve hikmet susamışı olarak girerler, kanmış ve doymuş olarak ayrılırlar ve hep, birer hayra yol gösterici olarak çıkarlardı

O’nun katında insanların en faziletlisi, başkalarına iyiliği en yaygın olanlardı

O’na göre önemli olan, kusurlunun teşhiri değil, kusurun izalesi idi

Peygamber Efendimiz, gerek insanlara, gerek eşyaya hep güzel isimler konmasını istemişlerdir

“Çocuğun baba üzerindeki hakkı ona güzel bir isim koyması ve onu iyi bir terbiye ile yetiştirmesidir” buyurmuşlardır

Peygamber Efendimiz, fakir de olsa fukaralık lafı etmeyen, aç da olsa açlığını dile getirmeyen vakarlı ve haysiyetli bir karakter yapısına sahip insan yetiştirmeyi esas almıştır

“Müminin izzeti, onun insanlara karşı istiğnasıdır” buyurmuşlardır

“Serin gölge, nefis hurma, soğuk su

Bütün bunlar kıyamet günü sorguya çekileceğimiz nimetlerdir” buyurdular

Peygamber Efendimiz, ümmetin ömrü konusunda uyarıda bulunmuşlardır ve: “Ümmetimin ömrü 60 ilâ 70 arasındadır

Bu sınırı aşanlar ise çok azdır” buyurmuşlardır

Peygamber efendimiz hac merasimi biter bitmez Mekke’de fazla oyalanmadan Medine’ye dönmüştür

Medine’ye gelince de Uhud şehitlerinin bulunduğu yeri ziyaret ederek onların cenaze namazlarını yeniden kılmış ve dua etmiştir

En yaygın rivayete göre hicretin 11

senesi Safer ayının 19

günü rahatsızlanmıştır

Hastalığa tutulmadan önceki günün gece yarısında “Cennetü’l-Baki mezarlığına giderek aynen dirilerle vedalaştığı gibi, ölmüş olan ashabı ile de vedalaşmış, onlara dua etmiş, tazarru ve niyazda bulunmuştur

Fahr-i Kâinat efendimizin son sözleri:
“Allah’ım! Günahlarımı bağışla, benden rahmetini esirgeme ve beni refik-i âlâya eriştir!” niyazı olmuştur

Refik-i âlâ hayırlı kullar demektir

Enes bin Malik radıyallahu anh:
“Rasulullah efendimiz Medine’ye ayak bastıkları gün, O’nun nuru ile her şey aydınlanmıştı

Vefat ettiği gün ise, ortalık karanlık içinde kaldı

Öyle ki bizler, henüz defin işini bitirip de ellerimizden küreği bırakmadan, kalplerimizin halini beğenmez olduk” buyurmuşlardır

Abdullah bin Ömer de şöyle buyurmuştur:
“Biz Rasulullah efendimiz hayatta iken, hakkımızda Kur’an ayeti gelir korkusuyla, kadınlarımızla dalaşmaktan ve onlara el kaldırmaktan titizlikle sakınırdık

Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem ölünce, artık dalaşır olduk

”
Ebu’d-Derda rivayet etmiş olduğu bir hadis-i şerifte Peygamber efendimiz şöyle buyurmuşlardır:
“Cuma günleri bana çok salâvat-ı şerife getirin

Zira o gün bütün melekler hazır bulunurlar

Bana salâvat-ı şerife getiren hiçbir kimse yoktur ki, bitirir bitirmez onun salâvat-ı şerifi bana arz edilmemiş olsun!”
“Öldükten sonrada mı?” diye sorulunca da:
“Evet, öldükten sonra da

Zira Cenab-ı hak, toprağa peygamberlerin cesedini yemeyi haram kılmıştır

Allah’ın Peygamberi daima diridir, daima rızıklanır” buyurdular

Not: Bu yazı Prof

Dr

Ali Yardım rahmetlinin “Peygamberimizin Şemaili” isimli eserinden derlenmiştir

Kendimden bir şey ilave etmiş değilim

7

Baskı, İst

–2005 Damla Yayınevi

**Nursedaa** · 03-23-2008

Allah cc razı olsun hocam çok güzel bir yazı

**rana** · 03-23-2008

Allah cc senden razi olsun

Rabbim kendine layik kul Habibi(sav)'ne layik ümmet eylesin

03-23-2008	#1
Bilgiler *mumsema* Administrator Bilgiler Üyelik tarihi: Jan 2007 Nerden: Türkiye Mesaj: 13,058 İtibar Tecrübe Puanı: 139 Rep Puanı : 8376 Rep Derecesi :	Gün ışığında günlük hayatımız Peygamber efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem, yürürken ayaklarını yerden biraz kaldırıp önlerine hafif eğilerek yürürlerdi Adımlarını uzun ve seri atmakla beraber, sükûnet ve vakar üzere yürürlerdi Rastgele sağa sola bakmazlardı Yere bakışları, göğe bakışlarından daha çoktu Çoğunlukla göz ucuyla bakarlardı Yolda karşılaştıkları kimselere onlardan önce hemen selam verirlerdi Hazreti Peygamber, dostlarının ölümünde metaneti muhafaza ederek ağlamazlar, fakat mezar gerisinde yere oturarak, üzüntülü bir şekilde sakal-ı şerifini elleriyle tutarlardı Onu bu halde görenler, son derece üzgün ve mahzun olduğunu anlarlardı İbadetler dâhil, bütün hareket ve davranışlardaki dikkat çekici aşırılıklar, Hz Peygamber nezdinde hüsnü kabul görmemiştir “Peygamber efendimiz, abdest ve gusül gibi temizliklerinde saç ve sakal-ı şeriflerini tararlarken ve ayakkabılarını giyerlerken, hep sağ eliyle, sağ ayağı ve sağ tarafıyla başlamayı severlerdi” “Ey müminler! Gönlünüzce yiyiniz, içiniz, giyininiz ve Allah yolunda sarf ediniz Ancak israf veya kibir ve gurura kaçmayınız!” buyururlardı Hz Peygamber yüzüğü sağ elinin serçe parmağına takarlardı Hz Peygamber: “Ben hem rahmet peygamberiyim, hem de savaş meydanlarının peygamberiyim” buyurmuşlardır O, devlete konmak için devlet kurmamıştır O, bir dünya devleti kurmak için de gönderilmemiştir Ancak O’nun üstlendiği ilâhî vazifenin karakteri bir devlet kurmayı gerektirmiştir Devlet vazifenin icrasında bir vasıta olarak kullanılacaktır Hz Peygamber sabah namazını kıldırdıktan sonra, güneş iyice doğana kadar bağdaş kurup otururlardı “Ben sıradan bir insanın yediği gibi yer ve sıradan bir insanın oturduğu gibi otururum” buyururlardı İlk devir metinlerinde, yemek için, “iki öğün” den bahsedilmektedir Üç öğün yemek yeme geleneğinin ne zaman yerleştiğini bilmiyoruz Peygamber Efendimiz en fazla iki öğün yemek yemişlerdir O’nun üç öğün yediğine dair bir kayda rastlanmamıştır Bu iki öğünden biri ise daima hafif yiyecekler şeklinde olmuştur Hz Peygamberin hafif yiyeceklerini ise “hurma” teşkil etmiştir Rasulullah efendimiz, akşam öğününün ihmal edilmemesini tavsiye ederek: “Bir avuç hurma ile de olsa akşam yemeklerinde vazgeçmeyiniz Zira akşam öğününün ihmali, insanı ihtiyarlatır, bünyeyi yıpratır” buyurmuşlardır Hz Peygamberin yemek öncesi ve yemek sonrasında ellerini yıkadıkları bilinmektedir Namaz için abdest neyse, yemek içinde el yıkama odur Yemekten önce el yıkamak yemeğin abdesti durumundadır Bunun anlamı şu olsa gerektir: Yemek yiyeceğiniz zaman, eliniz pis olmasa bile onu yine de yıkayınız, zira yemek Allah’ın aziz bir nimetidir Bu şekilde davranmak, ona karşı hürmet ve tazimin ifadesidir Yemeğe hürmet ise yemeğin bereketini artırır Daha önce diğer dinlerde olmayan bu yemekten önce el yıkama âdetini ilk defa Peygamber Efendimiz icad ve ihdas etmişlerdir Yemekten sonra el yıkamak ise, nezaket ve nezaketten de öte asgari bir temizlik gereğidir Fahr-i Kâinat efendimizin, abdestsiz geçirdikleri anları hemen hemen yok gibidir Peygamber Efendimiz yemekten önce “besmele” çektikleri gibi, yemekten sonra da dua ederlerdi O’nun dualarının en kısası ise “Elhamdülillah” diyerek yapılanı idi Rasulullah efendimiz, hem neşeli hem de öfkeli hallerinde ağzından ancak doğru sözler çıkacağını söylerdi O, daima hüzünlü ve her an tefekkür halinde idiler Suskun bir tabiatı vardı İhtiyaç duymadıkça lüzumsuz yere konuşmazlardı Hayret veren bir durum karşısında ellerini havaya açarlardı En üzüntülü anlarında bile tebessümü yüzünden eksik etmez, en neşeli anlarında bile düşünceli ve hüzünlü bir halde bulunurdu Hz Peygamber hanımlarına karşı son derece müşfik davranmış, ümmetine de bunu tavsiye ederek: “Ey müminler, kadınlara karşı iyi davranınız Zira onların yaratılışı kaburga kemiğine benzer…” buyurmuştur Asla kadınların kaburga kemiğinden yaratıldığını söylememiştir (s 326) Aile yakınlarının anlattıklarına göre Fahr-i Kâinat efendimiz, yatsı namazından önce yatmazlar, namazdan sonra da oturmazlardı Ancak düğün merasimi olması, misafir bulunması ve teheccüd namazı kılması gibi hallerde, duruma göre geç yatardı “Benim gözlerim uyur kalbim uyumaz” buyururlardı Rasulullah efendimiz uyumadan önce de, uyandıktan sonra da daima dua etmişlerdir O’nun duasız uyudukları ve uyandıktan sonra duasız kalktıkları vâki değildir Rasulullah, ümmetinin sırf ibadetle vakit geçirmelerini istemezdi “Sizin üzerinizde, bedeninizin hakkı vardır, hanımınızın hakkı vardır, misafirlerinizin hakkı vardır O halde, her hak sahibine hakkını vermelisiniz!” buyururlardı Hz Aişe ve Hz Ümmü Seleme radıyallahu anhüma, “Peygamber Efendimizin en çok sevip hoşlandıkları amel, az da olsa devamlı yapılanıdır” derlerdi Dünya tarihi bir bakıma peygamberler tarihidir Tarih boyunca peygamberlerin gönderiliş sebebi incelendiğinde bir temel sebep karşımıza çıkmaktadır: Tevhid inancından sapma ve ahlak bozukluğu Ahlaken bozulan toplum dengeleri sadece ilâhî kaynaklı güçler yardımıyla tesis edilebilmektedir Peygamber efendimizin hareket üssü ve faaliyetinin merkez noktası hep ahlak olmuştur “Mütevazı olmadıkça gerçek zahit olamazsın” buyuran Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem de gönül, kibir yoktu “Sizlere karşı imtiyazlı biri durumda olmaktan hoşlanmıyorum Zira Cenab-ı Hak kulunu, arkadaşları arasında imtiyazlı (ayrıcalıklı) olarak görmekten hoşlanmaz” buyurmuşlardır Muhaliflerine karşı İslam’ın gücünü, ihtişamını ve izzetini gösterme bakımından dış görünüşe, gösterişe ve disiplinli merasime ne kadar titizlik gösterip dikkat ederlerse kendi yakın çevresinde ve normal hayatta gösterişe kaçabilecek davranıştan da o ölçüde titizlikle sakınırlardı Ashab-ı kiram, Peygamber Efendimizi çok sevmelerine rağmen, O’nu gördükleri zaman hoşlanmadıklarını bildikleri için ayağa kalkmazlardı Kendisine sorulan sorulara, soranların ve ümmetin haline uygun düşecek şekilde cevaplar verir ve arkasından da şöyle tembih ederlerdi: “Burada görüp duyduklarınızı burada bulunmayanlara iletiniz!” Huzuru saadetlerine gidenler ilim ve hikmet susamışı olarak girerler, kanmış ve doymuş olarak ayrılırlar ve hep, birer hayra yol gösterici olarak çıkarlardı O’nun katında insanların en faziletlisi, başkalarına iyiliği en yaygın olanlardı O’na göre önemli olan, kusurlunun teşhiri değil, kusurun izalesi idi Peygamber Efendimiz, gerek insanlara, gerek eşyaya hep güzel isimler konmasını istemişlerdir “Çocuğun baba üzerindeki hakkı ona güzel bir isim koyması ve onu iyi bir terbiye ile yetiştirmesidir” buyurmuşlardır Peygamber Efendimiz, fakir de olsa fukaralık lafı etmeyen, aç da olsa açlığını dile getirmeyen vakarlı ve haysiyetli bir karakter yapısına sahip insan yetiştirmeyi esas almıştır “Müminin izzeti, onun insanlara karşı istiğnasıdır” buyurmuşlardır “Serin gölge, nefis hurma, soğuk su Bütün bunlar kıyamet günü sorguya çekileceğimiz nimetlerdir” buyurdular Peygamber Efendimiz, ümmetin ömrü konusunda uyarıda bulunmuşlardır ve: “Ümmetimin ömrü 60 ilâ 70 arasındadır Bu sınırı aşanlar ise çok azdır” buyurmuşlardır Peygamber efendimiz hac merasimi biter bitmez Mekke’de fazla oyalanmadan Medine’ye dönmüştür Medine’ye gelince de Uhud şehitlerinin bulunduğu yeri ziyaret ederek onların cenaze namazlarını yeniden kılmış ve dua etmiştir En yaygın rivayete göre hicretin 11 senesi Safer ayının 19 günü rahatsızlanmıştır Hastalığa tutulmadan önceki günün gece yarısında “Cennetü’l-Baki mezarlığına giderek aynen dirilerle vedalaştığı gibi, ölmüş olan ashabı ile de vedalaşmış, onlara dua etmiş, tazarru ve niyazda bulunmuştur Fahr-i Kâinat efendimizin son sözleri: “Allah’ım! Günahlarımı bağışla, benden rahmetini esirgeme ve beni refik-i âlâya eriştir!” niyazı olmuştur Refik-i âlâ hayırlı kullar demektir Enes bin Malik radıyallahu anh: “Rasulullah efendimiz Medine’ye ayak bastıkları gün, O’nun nuru ile her şey aydınlanmıştı Vefat ettiği gün ise, ortalık karanlık içinde kaldı Öyle ki bizler, henüz defin işini bitirip de ellerimizden küreği bırakmadan, kalplerimizin halini beğenmez olduk” buyurmuşlardır Abdullah bin Ömer de şöyle buyurmuştur: “Biz Rasulullah efendimiz hayatta iken, hakkımızda Kur’an ayeti gelir korkusuyla, kadınlarımızla dalaşmaktan ve onlara el kaldırmaktan titizlikle sakınırdık Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem ölünce, artık dalaşır olduk” Ebu’d-Derda rivayet etmiş olduğu bir hadis-i şerifte Peygamber efendimiz şöyle buyurmuşlardır: “Cuma günleri bana çok salâvat-ı şerife getirin Zira o gün bütün melekler hazır bulunurlar Bana salâvat-ı şerife getiren hiçbir kimse yoktur ki, bitirir bitirmez onun salâvat-ı şerifi bana arz edilmemiş olsun!” “Öldükten sonrada mı?” diye sorulunca da: “Evet, öldükten sonra da Zira Cenab-ı hak, toprağa peygamberlerin cesedini yemeyi haram kılmıştır Allah’ın Peygamberi daima diridir, daima rızıklanır” buyurdular Not: Bu yazı Prof Dr Ali Yardım rahmetlinin “Peygamberimizin Şemaili” isimli eserinden derlenmiştir Kendimden bir şey ilave etmiş değilim 7 Baskı, İst–2005 Damla Yayınevi

03-23-2008	#2
Bilgiler Nursedaa Özel Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Sep 2007 Mesaj: 517 İtibar Tecrübe Puanı: 6 Rep Puanı : 408 Rep Derecesi :	--->: Gün ışığında günlük hayatımız *Allah cc razı olsun hocam çok güzel bir yazı*

03-23-2008	#3
Bilgiler rana Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Jul 2007 Nerden: Almanya Mesaj: 9,018 İtibar Tecrübe Puanı: 95 Rep Puanı : 4411 Rep Derecesi :	--->: Gün ışığında günlük hayatımız Allah cc senden razi olsun Rabbim kendine layik kul Habibi(sav)'ne layik ümmet eylesin

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Hadîs-i Şerifler ışığında Günlük Duâlar	metin	Hadislerde Dua	1	3 Hafta önce 02:42 AM
Kur'an-ı Kerim'in ışığında Ahiret (mp3)	MeZaR	Sesli ve Görüntülü Sohbet ve Vaazlar	1	10-06-2008 08:51 AM
Ramazan-ı Şerif ve Şahsi Hayatımız	LeoparGS	Oruç ve Ramazan Ayının Fazileti	2	08-22-2008 15:01 PM
hayatımız sigara olmuş	firdevs	Komik Resimler (Lütfen Seviyeli Olsunlar)	4	07-16-2007 21:07 PM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder