Bediüzzaman, iman ve Kur’ân’a yaptığı hizmet sebebiyle Denizli hapsinde yatıyordu
Bediüzzaman, iman ve Kur’ân’a yaptığı hizmet sebebiyle Denizli hapsinde yatıyordu Halk onu birkaç kez çeşitli camilerde sabah namazında görmüştü Savcı camide görüldüğünü işitince hapishane müdürüne hiddetle:
– Bediüzzaman’ı sabah namazında dışarıya, camiye çıkarmışsınız, dedi
Hemen bir araştırma yapıldı Hapishaneden dışarıya kesinlikle çıkmadığı anlaşıldı
Benzer bir olay, Eskişehir Hapishanesi’ndeyken de yaşanmıştı Bir cuma günü, hapishane müdürü, kâtip ile otururken bir ses duymuştu:
– Müdür Bey! Müdür Bey!
Müdür sesin geldiği yöne baktığında Bediüzzaman ona yüksek bir sesle:
– Benim mutlaka bugün Ak Cami’de cuma namazında bulunmam lâzım, dedi
Hapis şartlarında böyle bir isteğe şaşıran Müdür Bey:
– Peki Efendi Hazretleri, diye cevap verdi
Kendi kendine, “Herhalde Hoca Efendi kendisinin hapiste olduğunu ve dışarıya çıkamayacağını bilemiyor” diye söylendi ve odasına çekildi
Öğle vakti, Bediüzzaman’ın gönlünü alayım, Ak Cami’ye gidemeyeceğini izah edeyim düşüncesiyle Üstadın koğuşuna gitti Koğuş penceresinden bakınca Bediüzzaman’ı içeride göremedi Hemen jandarmaya sor-du Jandarma da şaşırmıştı:
– İçerideydi, üstelik kapı da kilitliydi, cevabını verdi
Bunun üzerine müdür derhal camiye gitti Bediüzza-man’ın birinci safta, sağ tarafta namaz kıldığını gördü İnanamadı Namazın sonlarında Bediüzzaman’ı yerinde göremeyince şaşkınlığı iyice artmıştı Hemen hapishaneye döndü Hücresinde Hazret-i Üstadın “Allahü Ekber” diyerek secdeye kapandığını görünce hayretler içinde kaldı

KAYNAK : Namazı yaşayanlar - Said Demirtaş