Cüneyd-i Bağdadî, hocasına âit olan evin bir odasında kalırdı Her an Allahü Teâlâ’yı hatırlardı Seccadesi üzerinde, sabaha kadar Allah’ı zikreder, aynı abdestle sabah namazını kılardı Bu hâl senelerce böyle devam etti
Cüneyd-i Bağdadî Hazretleri, otuz sene cemaatle namazda ilk tekbiri kaçırmadı Namazda kalbine dünya düşüncesi gelse, o namazı tekrar kılardı Daima Allah’ı zikrederdi
Her gün 400 rekât namaz kılardı Otuz yıl yatsı namazından sonra hiç uyumadan ibadetle meşgul oldu
Bir zaman Cüneyd-i Bağdadî’nin gözlerinde ağrı meydana geldi Doktor çağırdılar Gelen doktor, Hıristiyan idi Muayene edip:
– Gözlerinize su değdirmeyeceksiniz, dedi
Cüneyd-i Bağdadî:
– Su değdirmesem nasıl abdest alırım, diye sorunca, doktor:
– Gözleriniz size lâzımsa su değdirmeyeceksiniz, cevabını verdi

Cüneyd-i Bağdadî abdest alıp namaz kıldı ve namazdan sonra bir miktar uyudu Uyandığında gözlerinde hiç ağrı kalmamıştı O anda şöyle bir ses duydu:
– Ya Cüneyd! Sen bizim için gözlerini feda ettin, biz de senden o ağrıyı aldık
Bir müddet sonra Hıristiyan doktor tekrar geldi Baktı ki gözleri tamamen iyi olmuş, hayret ederek sordu:
– Ne yaptın da iyi oldu?
Cüneyd-i Bağdadî olanları anlatınca, onun elini öpüp Müslüman oldu Yeni hidayete ermenin sevinç ve heyecanı ile şunları söyledi:
– Esas ağrıyan göz sizinki değil, benim gözlerim imiş Hakikatleri göremeyen benmişim

KAYNAK : Namazı yaşayanlar - Said Demirtaş