Görülmemeleri dolayısıyla melekleri inkâr eden kimselere ne demeliyiz?

**ßaran** · 20-07-2008

Görülmemeleri dolayısıyla melekleri inkâr eden kimselere ne demeliyiz? Mumsema İslam Arşivi Görülmemeleri dolayısıyla melekleri inkâr eden kimselere ne demeliyiz? Görülmemeleri dolayısıyla melekleri inkâr eden kimselere ne demeliyiz?

Şu görünen âlemde nice görünmez kuvvetler, kanunlar, ışınlar iç içe vazife görüyorlar

Melekler ise bunların hepsinden daha lâtif

Işınlardan çok daha kesif olan havayı bile göremeyen insanoğlunun, “görmediğime inanmam” diyerek melekleri inkâra sapması çok tuhaf

Zevkle seyrettiğimiz bir ağaçta, yarı canlı dediğimiz bir hayat tecellisi var

Biz bu hayatı göremeyiz, ama ağacın her yaprağı ve her çiçeği bize o hayatı âdeta haykırırlar

Güneşin çekim kuvvetini de göremeyiz ama, dünyamızın güneş etrafındaki seyahatinde o kuvvetin varlığını seyreder gibi oluruz

Gözümüz yeryüzünün taşında toprağında dolaşırken bunların arkasında bir çekim kuvvetinin var olduğunu da çok iyi biliriz

Ağaçtaki büyüme kanunu, güneşteki cazibe ve yerin çekim kuvveti

Rabbanî ordulardan sadece üç nefer gibi

Her yanımız bu görünmeyen ordularla kuşatılmış

Her faaliyet onların varlığından haber veriyor

Bütün bunlara rağmen yine de bazı kimselerden çok garip sözler işitiriz; “görmediğim şeye inanmam” diye

İnanmak kalbe ait bir keyfiyet

İnsan, inanmaya çeşitli yollarla gider

Görme, bunlardan sadece birisi

Yemeğin tadına dilimizle bakarız

Halbuki, gözümüz tatlar âlemini göremez

“Radyoya bak, ne haber var?” denildiğinde bu defa kulağımıza iş düşer

Sesler âlemine onunla bakarız

“Şu adama bak, ne kadar kibirli

” denildiğinde ise, onun tavırlarından aklımızla birtakım mânâlar çıkarır ve bir hükme varırız

Gerçeği bulmada görmeyi tek ölçü kabul edenler, diğer duyu organları yanında, akıl ve vicdanın vazifesini de göze yüklemiş olurlar

Bilim adamlarına göre, insan gözü şu âlemde mevcut ışınların ancak yüzde üç buçuk kadarını görebiliyormuş

Demek ki insan, görmeyi tek ölçü kabul etse, şu görünen âlemin bile yüzde doksanından fazlasını inkâr edecektir

Kâinat ve onda faaliyet gösteren çok değişik ışınların bir başka şeklini, bir küçük misâlini, insan bedeninde ve onda faaliyet gösteren his dünyasında görmek mümkün

Parmağımızı meleklere inanmayan birisinin yüzüne doğru uzatalım ve “şu deri tabakası var ya” diyelim, “Onu yüzünden söküp at!”

Altındaki etleri de soy kafatasından

Bedenindeki bütün derileri aynı şekilde yüz

Akan kanlarını bir yana topla

Etlerini bir başka köşede biriktir

İç organlarını birer birer çıkarıp yan yana diz

Sonra bu et ve kemik, kan ve ilik yığınının karşısına geçerek sor kendi kendine:

“Hani aklım? Hafızam, sevgim, korkum nerede? O uçsuz bucaksız his dünyam nereye gitti?”

Sonra düşünceni bedeninden kâinata doğru yay ve inadı bir yana bırakarak şu hakikati kabul et: Bu maddî bedenimde bu kadar görünmez âlemler yaratan Allah, elbette şu koca kâinatta nice melekler, nice ruhanîler yaratmıştır

“Hakikat katiyyen iktiza eder ve hikmet yakinen ister ki, zemin gibi, semavatın dahi sekeneleri bulunsun ve zişuur sekeneleri olsun ve o sekeneler o semavata münasib bulunsun

Şeriatın lisanında pek çok muhtelifül cins olan o sekenelere melâike ve ruhaniyat tesmiye edilir” Sözler

“Gözümün görmediğine inanmam

” sözü, tuhaf bir inadın ifadesi

İşitmediğim söze, ayak basmadığım beldeye, koklamadığım çiçeğe inanmam gibi çürük bir dava

Onlar kadar aşağı, onlar kadar tutarsız

Halbuki inanmak dendi mi, gayb akla gelir

Görülen ve işitilenler, “inanma”dan çok, “bilme” kelimesiyle ifade edilirler

Bu insanlar, duyu organlarının o kadar tesirinde kalırlar ki, “canlılar” dendi mi, sadece kendilerini ve çevrelerindeki birtakım hayvanları anlar, bir başka hayat çeşidini kabule yanaşmazlar

Onlardan birisini iyice dinleyiniz, bütün söylediklerini şöylece özetleyebilirsiniz: “Yıldızlarda hayat olmaz! Çünkü ben atmosferin dışında yaşayamam

” Bu adam, melekleri de birer insan gibi tasavvur ediyor; onlara en, boy, ağırlık biçiyor, ağız, mide, akciğer takıyor; sonra da onları atmosferin dışına çıkarıp havasızlıktan öldürüyor ve böylece melekleri inkâra sapıyor

Halbuki bu biçare, kendi ruhunun, aklının, hafızasının da oksijenle çalışmadığını, onların da en, boy, ağırlık gibi ölçülere girmediklerini düşünebilseydi melekleri inkâr yoluna girer miydi?

Bereket versin, insanoğlu, o görünmeyen aklıyla, radyoaktif dalgalardan, lazer ışınlarına kadar öyle şeyler keşfetti ki, görünmeyenlerin görünenlerden kat kat fazla olduğu herkesçe kabul edildi de, bu adamlar da artık meydanda görünmez oldular

Alaaddin Başar (ProfDr)

**Şahmerdan** · 19-01-2009

Allah cc razı olsun

20-07-2008	#1
ßaran	Görülmemeleri dolayısıyla melekleri inkâr eden kimselere ne demeliyiz? Görülmemeleri dolayısıyla melekleri inkâr eden kimselere ne demeliyiz? Mumsema İslam Arşivi Görülmemeleri dolayısıyla melekleri inkâr eden kimselere ne demeliyiz? Görülmemeleri dolayısıyla melekleri inkâr eden kimselere ne demeliyiz? Şu görünen âlemde nice görünmez kuvvetler, kanunlar, ışınlar iç içe vazife görüyorlar Melekler ise bunların hepsinden daha lâtif Işınlardan çok daha kesif olan havayı bile göremeyen insanoğlunun, “görmediğime inanmam” diyerek melekleri inkâra sapması çok tuhaf Zevkle seyrettiğimiz bir ağaçta, yarı canlı dediğimiz bir hayat tecellisi var Biz bu hayatı göremeyiz, ama ağacın her yaprağı ve her çiçeği bize o hayatı âdeta haykırırlar Güneşin çekim kuvvetini de göremeyiz ama, dünyamızın güneş etrafındaki seyahatinde o kuvvetin varlığını seyreder gibi oluruz Gözümüz yeryüzünün taşında toprağında dolaşırken bunların arkasında bir çekim kuvvetinin var olduğunu da çok iyi biliriz Ağaçtaki büyüme kanunu, güneşteki cazibe ve yerin çekim kuvveti Rabbanî ordulardan sadece üç nefer gibi Her yanımız bu görünmeyen ordularla kuşatılmış Her faaliyet onların varlığından haber veriyor Bütün bunlara rağmen yine de bazı kimselerden çok garip sözler işitiriz; “görmediğim şeye inanmam” diye İnanmak kalbe ait bir keyfiyet İnsan, inanmaya çeşitli yollarla gider Görme, bunlardan sadece birisi Yemeğin tadına dilimizle bakarız Halbuki, gözümüz tatlar âlemini göremez “Radyoya bak, ne haber var?” denildiğinde bu defa kulağımıza iş düşer Sesler âlemine onunla bakarız “Şu adama bak, ne kadar kibirli” denildiğinde ise, onun tavırlarından aklımızla birtakım mânâlar çıkarır ve bir hükme varırız Gerçeği bulmada görmeyi tek ölçü kabul edenler, diğer duyu organları yanında, akıl ve vicdanın vazifesini de göze yüklemiş olurlar Bilim adamlarına göre, insan gözü şu âlemde mevcut ışınların ancak yüzde üç buçuk kadarını görebiliyormuş Demek ki insan, görmeyi tek ölçü kabul etse, şu görünen âlemin bile yüzde doksanından fazlasını inkâr edecektir Kâinat ve onda faaliyet gösteren çok değişik ışınların bir başka şeklini, bir küçük misâlini, insan bedeninde ve onda faaliyet gösteren his dünyasında görmek mümkün Parmağımızı meleklere inanmayan birisinin yüzüne doğru uzatalım ve “şu deri tabakası var ya” diyelim, “Onu yüzünden söküp at!” Altındaki etleri de soy kafatasından Bedenindeki bütün derileri aynı şekilde yüz Akan kanlarını bir yana topla Etlerini bir başka köşede biriktir İç organlarını birer birer çıkarıp yan yana diz Sonra bu et ve kemik, kan ve ilik yığınının karşısına geçerek sor kendi kendine: “Hani aklım? Hafızam, sevgim, korkum nerede? O uçsuz bucaksız his dünyam nereye gitti?” Sonra düşünceni bedeninden kâinata doğru yay ve inadı bir yana bırakarak şu hakikati kabul et: Bu maddî bedenimde bu kadar görünmez âlemler yaratan Allah, elbette şu koca kâinatta nice melekler, nice ruhanîler yaratmıştır “Hakikat katiyyen iktiza eder ve hikmet yakinen ister ki, zemin gibi, semavatın dahi sekeneleri bulunsun ve zişuur sekeneleri olsun ve o sekeneler o semavata münasib bulunsun Şeriatın lisanında pek çok muhtelifül cins olan o sekenelere melâike ve ruhaniyat tesmiye edilir” Sözler “Gözümün görmediğine inanmam” sözü, tuhaf bir inadın ifadesi İşitmediğim söze, ayak basmadığım beldeye, koklamadığım çiçeğe inanmam gibi çürük bir dava Onlar kadar aşağı, onlar kadar tutarsız Halbuki inanmak dendi mi, gayb akla gelir Görülen ve işitilenler, “inanma”dan çok, “bilme” kelimesiyle ifade edilirler Bu insanlar, duyu organlarının o kadar tesirinde kalırlar ki, “canlılar” dendi mi, sadece kendilerini ve çevrelerindeki birtakım hayvanları anlar, bir başka hayat çeşidini kabule yanaşmazlar Onlardan birisini iyice dinleyiniz, bütün söylediklerini şöylece özetleyebilirsiniz: “Yıldızlarda hayat olmaz! Çünkü ben atmosferin dışında yaşayamam” Bu adam, melekleri de birer insan gibi tasavvur ediyor; onlara en, boy, ağırlık biçiyor, ağız, mide, akciğer takıyor; sonra da onları atmosferin dışına çıkarıp havasızlıktan öldürüyor ve böylece melekleri inkâra sapıyor Halbuki bu biçare, kendi ruhunun, aklının, hafızasının da oksijenle çalışmadığını, onların da en, boy, ağırlık gibi ölçülere girmediklerini düşünebilseydi melekleri inkâr yoluna girer miydi? Bereket versin, insanoğlu, o görünmeyen aklıyla, radyoaktif dalgalardan, lazer ışınlarına kadar öyle şeyler keşfetti ki, görünmeyenlerin görünenlerden kat kat fazla olduğu herkesçe kabul edildi de, bu adamlar da artık meydanda görünmez oldular Alaaddin Başar (ProfDr)

19-01-2009	#2
Şahmerdan	--->: Görülmemeleri dolayısıyla melekleri inkâr eden kimselere ne demeliyiz? *Allah cc razı olsun*

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder