Bırakıp Gideceğiz

**ßaran** · 09-20-2008

Bir gün

Belki de dünyayı en çok sevdiğimiz bir gün

"Sonsuz bir davet" alacağız

Kalbimiz yanımızda

Kalıp adına ne varsa

burada bırakıp gideceğiz

O zaman şunu diyeceğiz kim bilir: "Şöyle keyifli keyifli kaç nefes alabildim? Ne de geçici imiş dünya! Böyle birdenbire mi bitecekti her şey? 'Hızlının hızlısı bir yer'in adı mıymış o geçici hayat?"
Bir ağaç dikip gitmişsek eğer, belki de gölge olacak orda

Ağacın meyveleri gelecek belki de önümüze

Bir çocuğun tebessümünü çoğaltmışsak, koşup gelecek çocuk yanımıza: 'İşte bu amca/teyze elime bir şeyler tutuşturmuştu

' diyecek

Okuduğumuz ne kadar hoş cümle varsa hepsi hece hece "ışık" olacak mı; olur! Düşer önümüze, aydınlatır yolumuzu

Bir kirazı yerken, şöyle kulpundan tutup, bir çamurun nasıl olup da kiraza dönüştü(rüldü)ğünü düşünmüşsek

Hoşuna gidecek Sanatkârlar Sanatkârı'nın

"hoş geldin"ini duyacaksınız

Çamuru kiraz, elma, karpuz, portakal ve saire yapanı göreceksiniz

Bir bardak su verene teşekkür insanlığımızı küçültür mü? Olmaz der içiniz dışınız, olmaz! Suyu taşların, toprakların arasından çıkarıp gönderene teşekkür de

insanı insan yapar, işte!

Baki:
"Minnet Hüda'ya devlet-i dünya fena bulur;
Baki kalır sahife-i âlemde adımız

" der

Der ve minnetin adresini verir

Dünya Devleti'ni bırakıp bırakın gidenler bıraktıklarını kime bıraktı! Bütün "yığdıklarımız" burada kalmıyor mu? Taştı, topraktı, altındı, evdi, yalıydı, halıydı

Hepsi, hepsi O'na bırakılmıyor mu? Onun ihtiyacı yok ki ama

En büyük vâris O demek ki

Şu, Ahmet'ten Mehmet'e; ondan ötekine de

Daha sonra?
Daha sonrası gerçek Vâris'e

Öyle ya

Kimin malını kime bırakıyorsun? Bizimkisi sözde vârislik

Bu geçici vârisliğimizin aynasında/n gerçek Vârisi görmek aslolan

Başka ne ki?

Öyle; aldanmamıza, üzülmemize gerek kalmıyor o zaman

Nerede benim mülküm, nerede samur kürküm diye hayıflanmanın gereği var mı?

Ara sıra müsekkine ihtiyacımız var

Hapishane gibi mesela

Gidip oralara hürriyetin ne olduğunu anlamak için

Hastaneye bir de

'Oh, sağlığım yerinde!' diye

Aynada kendinize bakıp bakıp: Ne zenginmişim!' demek için

Hoşluğun, nefes almanın, ayağımızın yere bastığının daha nelerin farkında olmak için

Sonra? Sonrasını anlatmak o kadar kolay değil

Kolay değil 'lezzetleri acılaştırıp tahrip edeni/ölümü' günde defalarca düşünmek

Düşünmek ve arada bir "Ölüler Ülkesi"ne gidip gelmek

Onlar da nice şeyleri ve kimilerini bırakıp gitti

Biz de bırakıp gideceğiz

Gözümüz arkada niye kalsın!
Vârislerin Vâris'ine bırakıp gideceğiz

Endişemiz, korkumuz

cehaletimizdendir

Ali Hakkoymaz

**sahra** · 09-20-2008

Allah razı olsun paylaşım için

09-20-2008	#1
Bilgiler ßaran Özel Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Mar 2008 Mesaj: 7,090 İtibar Tecrübe Puanı: 73 Rep Puanı : 2928 Rep Derecesi :	Bırakıp Gideceğiz Bir gün Belki de dünyayı en çok sevdiğimiz bir gün "Sonsuz bir davet" alacağız Kalbimiz yanımızda Kalıp adına ne varsa burada bırakıp gideceğiz O zaman şunu diyeceğiz kim bilir: "Şöyle keyifli keyifli kaç nefes alabildim? Ne de geçici imiş dünya! Böyle birdenbire mi bitecekti her şey? 'Hızlının hızlısı bir yer'in adı mıymış o geçici hayat?" Bir ağaç dikip gitmişsek eğer, belki de gölge olacak orda Ağacın meyveleri gelecek belki de önümüze Bir çocuğun tebessümünü çoğaltmışsak, koşup gelecek çocuk yanımıza: 'İşte bu amca/teyze elime bir şeyler tutuşturmuştu' diyecek Okuduğumuz ne kadar hoş cümle varsa hepsi hece hece "ışık" olacak mı; olur! Düşer önümüze, aydınlatır yolumuzu Bir kirazı yerken, şöyle kulpundan tutup, bir çamurun nasıl olup da kiraza dönüştü(rüldü)ğünü düşünmüşsek Hoşuna gidecek Sanatkârlar Sanatkârı'nın "hoş geldin"ini duyacaksınız Çamuru kiraz, elma, karpuz, portakal ve saire yapanı göreceksiniz Bir bardak su verene teşekkür insanlığımızı küçültür mü? Olmaz der içiniz dışınız, olmaz! Suyu taşların, toprakların arasından çıkarıp gönderene teşekkür de insanı insan yapar, işte! Baki: "Minnet Hüda'ya devlet-i dünya fena bulur; Baki kalır sahife-i âlemde adımız" der Der ve minnetin adresini verir Dünya Devleti'ni bırakıp bırakın gidenler bıraktıklarını kime bıraktı! Bütün "yığdıklarımız" burada kalmıyor mu? Taştı, topraktı, altındı, evdi, yalıydı, halıydı Hepsi, hepsi O'na bırakılmıyor mu? Onun ihtiyacı yok ki ama En büyük vâris O demek ki Şu, Ahmet'ten Mehmet'e; ondan ötekine de Daha sonra? Daha sonrası gerçek Vâris'e Öyle ya Kimin malını kime bırakıyorsun? Bizimkisi sözde vârislik Bu geçici vârisliğimizin aynasında/n gerçek Vârisi görmek aslolan Başka ne ki? Öyle; aldanmamıza, üzülmemize gerek kalmıyor o zaman Nerede benim mülküm, nerede samur kürküm diye hayıflanmanın gereği var mı? Ara sıra müsekkine ihtiyacımız var Hapishane gibi mesela Gidip oralara hürriyetin ne olduğunu anlamak için Hastaneye bir de 'Oh, sağlığım yerinde!' diye Aynada kendinize bakıp bakıp: Ne zenginmişim!' demek için Hoşluğun, nefes almanın, ayağımızın yere bastığının daha nelerin farkında olmak için Sonra? Sonrasını anlatmak o kadar kolay değil Kolay değil 'lezzetleri acılaştırıp tahrip edeni/ölümü' günde defalarca düşünmek Düşünmek ve arada bir "Ölüler Ülkesi"ne gidip gelmek Onlar da nice şeyleri ve kimilerini bırakıp gitti Biz de bırakıp gideceğiz Gözümüz arkada niye kalsın! Vârislerin Vâris'ine bırakıp gideceğiz Endişemiz, korkumuz cehaletimizdendir Ali Hakkoymaz

09-20-2008	#2
Bilgiler sahra Süper Moderator Bilgiler Üyelik tarihi: Apr 2007 Mesaj: 4,232 İtibar Tecrübe Puanı: 44 Rep Puanı : 1978 Rep Derecesi :	--->: Bırakıp Gideceğiz Allah razı olsun paylaşım için

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Bırakıp gittiğin kadarız...	hasret	Dini Klipler & İlahi Ezgi ve Şiir Klipleri	2	09-20-2007 04:15 AM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder