Kur'ân-ı Kerîm'i Öyle Oku ki, Lisanın Hak Lisanı Olsun

**ßaran** · 08-09-2008

Kur'ân-ı Kerîm'i Öyle Oku ki, Lisanın Hak Lisanı Olsun Mumsema İslam Arşivi Kur'ân-ı Kerîm'i Öyle Oku ki, Lisanın Hak Lisanı Olsun Kur’ân-ı Kerim okumalı ve üzerinde inceden inceye tefekkür etmelisin

Kur’ân okurken, Allah Teâlâ’nın, sevdiği kullarını hangi övülmüş sıfatlarla vasfettiğine bak ve sen de o sıfatlarla ahlâklan

Aynı şekilde, Kur’ân’da Allâh’ın gazabına dûçâr olmuş kişilerin lisân-ı Hak’la kötülenmiş olan vasıfları neler, onları da gör ve bu sıfatlara sahip olmaktan şiddetle kaçın

Allah Teâlâ; Kitâb-ı Kerî-m’inde zikretmiş olduğu şeyleri, sen onlarla amel edesin diye zikretmiştir

Kur’ân-ı Kerîm’i okuduğunda kendini tamamıyla ona ver

Okunuşunu ezberlediğin gibi mânâsını da amel etmek sûretiyle benliğinde muhafaza et

Zira Allâh’ın kitabından bir âyeti ezberleyip de sonra onu unutan kişi kıyâmet günü azâbın en şiddetlisine mâruz kalacaktır

İşte bir âyetin gereğince önce amel edip, sonradan onu terk eden kişinin durumu da aynı şekildedir

O âyet-i kerîme kıyâmet günü o kişi aleyhinde şahadette bulunacak ve o kişi için bir hüsran hâline geliverecektir

Rasûlullah -sallallâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’den rivayet edildiğine göre O; Kur’ân okuyan mü’min ve münafıklar ile, Kur’ân okumayan mü’min ve münafıklar hakkında şöyle buyurmuştur:

“Kur’ân okuyan mü’minin misali hem kokusu güzel hem de tadı güzel bir meyve gibidir

” Yani bu mü’minin Kur’ân okurken alıp vermiş olduğu her nefes güzel kokular misali hoştur ve itikadî durumu da Allâh’a îman sebebiyle tatlıdır

Nitekim bir başka hadîs-i şerifte de: “Allâh’ı rab, İslâm’ı din, Muhammed -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’i de peygamber olarak kabul eden kişi îmanın halâvetini tadar

” (Müslim, Îman, 56) denilmiş ve îmana tat nispet edilmiştir

Hadîs-i şerifte devamla şöyle buyurulmuştur:

“

Kur’ân okumayan mü’minin misali, hurma gibidir ki tadı hoştur ancak kokusu yoktur

” Tadı hoştur çünkü yine de îman sahibidir, kokusu ise yoktur çünkü Kur’ân hâfızı olsa dahî o an için Kur’ân okumamaktadır

“

Kur’ân okuyan münafığın misali ise reyhan gibidir ki onun kokusu hoştur ancak tadı acıdır

” Kokusu hoştur, çünkü Kur’ân güzeldir ve onunla alınan her nefes dahî her hâlükârda güzeldir; tadı ise acıdır çünkü nifâkın iç yüzü küfürden ibarettir ve güzel tat ancak îmana has bir hâldir

“

Kur’ân okumayan münafığa gelince o, hem tadı acı olan hem de kokusu bulunmayan ebûcehil karpuzu gibidir

” (Buhârî, Fezâilü’l-Kur’ân, 17) Çünkü ne îman sahibidir ne de Kur’ân okumaktadır

Bu hâlde, gerek mü’min gerekse münafıktan sâdır olsun, Allah Teâlâ’nın râzı olduğu her kelâm -meselâ Kur’ân-ı Kerim gibi- güzeldir

Ancak Kur’ân-ı Kerîm’in diğer güzel kelâmlara nispetle fazilet ve şerefi gayet açıktır

Allâh’a yaklaşmaya vesile olan hiçbir söz Kur’ân-ı Kerim’le eşdeğerde olamaz

Bu sebepten Allâh’ı zikredecek kişinin, O’nu Kur’ân-ı Kerim’de geçen lâfızlarla zikretmesi gerekmektedir

Böyle yaparsa, yapmış olduğu zikir esnasında Kur’ân okumuş olur

Zikrini Kur’ân tilâvetiyle yaptığı zaman da Allâh’ın kendi zât-ı ulûhiyetini zikredişini Allâh’ın kelâmını tekrar ederek aynıyla aktaran bir kişi olur

Bu da o an için kulun (Allâh’ın sözleriyle konuşması hasebiyle) bir mânâda Rabbi menzilesinde olması demektir

Bu da; “Ona eman ver, tâ ki Allâh’ın kelâmını işitsin” (Tevbe Sûresi, 6) âyet-i kerîmesi ile; “Allah Teâlâ, kulunun lisanıyla; «Allah kendisine hamd eden kullarını işitir

» demektedir

” kavl-i şerîfinin ifade ettikleri mânâya uygundur

Kur’ân okuyan kişiye kıyâmet gününde; «Oku ve yüksel!» denilir

Onun bu dünyadaki imtihan günleri esnasında yükselişi, Kur’ân okurken kendi tilâvetinden Hakk’ın tilâvetine yükselmesidir

Bu da kulun lisanıyla Kur’ân okuyan kişinin, Hak Teâlâ’nın ta kendisi olması demektir

Nitekim Allah Teâlâ, kulun işiten kulağı, gören gözü, tutan eli ve yürüyen ayağı olduğu gibi konuşan dili de olabilir

Bu hâlde kul, Rabbini tahmid, tesbih ve tehlil ederken Kur’ân’da zikredilmiş lâfızlarla etsin ve böylece kendi kıraatinden Hakk’ın kıraati mertebesine yükselsin

Bu durumda Hak Teâlâ (o kulun diliyle) kendi kitabını okumuş olur

Kul da kıyâmet günü Kur’ân’dan nihaî olarak okuduğu âyet mertebesince yükseltilir

O kulunun lisanıyla Hak Teâlâ tarafından okunmuş olan bu âyet hangi mertebeye sahipse, kul da o mertebede mekân tutar

Zira sözlerin en faziletlisi bilinen kendine has şekliyle Allâh’ın kelâmıdır, yani Kur’ân-ı Kerim’dir

Dr

Âdem AKIN &Muhammed YETİM
Yüzakı Dergisi

**Sümeyye_** · 13-12-2008

Allah cc razı olsun

**ßaran** · 13-01-2009

Amin Ecmain Rabbim Sizden de razı Olsun

08-09-2008	#1
ßaran	Kur'ân-ı Kerîm'i Öyle Oku ki, Lisanın Hak Lisanı Olsun Kur'ân-ı Kerîm'i Öyle Oku ki, Lisanın Hak Lisanı Olsun Mumsema İslam Arşivi Kur'ân-ı Kerîm'i Öyle Oku ki, Lisanın Hak Lisanı Olsun Kur’ân-ı Kerim okumalı ve üzerinde inceden inceye tefekkür etmelisin Kur’ân okurken, Allah Teâlâ’nın, sevdiği kullarını hangi övülmüş sıfatlarla vasfettiğine bak ve sen de o sıfatlarla ahlâklan Aynı şekilde, Kur’ân’da Allâh’ın gazabına dûçâr olmuş kişilerin lisân-ı Hak’la kötülenmiş olan vasıfları neler, onları da gör ve bu sıfatlara sahip olmaktan şiddetle kaçın Allah Teâlâ; Kitâb-ı Kerî-m’inde zikretmiş olduğu şeyleri, sen onlarla amel edesin diye zikretmiştir Kur’ân-ı Kerîm’i okuduğunda kendini tamamıyla ona ver Okunuşunu ezberlediğin gibi mânâsını da amel etmek sûretiyle benliğinde muhafaza et Zira Allâh’ın kitabından bir âyeti ezberleyip de sonra onu unutan kişi kıyâmet günü azâbın en şiddetlisine mâruz kalacaktır İşte bir âyetin gereğince önce amel edip, sonradan onu terk eden kişinin durumu da aynı şekildedir O âyet-i kerîme kıyâmet günü o kişi aleyhinde şahadette bulunacak ve o kişi için bir hüsran hâline geliverecektir Rasûlullah -sallallâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’den rivayet edildiğine göre O; Kur’ân okuyan mü’min ve münafıklar ile, Kur’ân okumayan mü’min ve münafıklar hakkında şöyle buyurmuştur: “Kur’ân okuyan mü’minin misali hem kokusu güzel hem de tadı güzel bir meyve gibidir” Yani bu mü’minin Kur’ân okurken alıp vermiş olduğu her nefes güzel kokular misali hoştur ve itikadî durumu da Allâh’a îman sebebiyle tatlıdır Nitekim bir başka hadîs-i şerifte de: “Allâh’ı rab, İslâm’ı din, Muhammed -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’i de peygamber olarak kabul eden kişi îmanın halâvetini tadar” (Müslim, Îman, 56) denilmiş ve îmana tat nispet edilmiştir Hadîs-i şerifte devamla şöyle buyurulmuştur: “Kur’ân okumayan mü’minin misali, hurma gibidir ki tadı hoştur ancak kokusu yoktur” Tadı hoştur çünkü yine de îman sahibidir, kokusu ise yoktur çünkü Kur’ân hâfızı olsa dahî o an için Kur’ân okumamaktadır “Kur’ân okuyan münafığın misali ise reyhan gibidir ki onun kokusu hoştur ancak tadı acıdır” Kokusu hoştur, çünkü Kur’ân güzeldir ve onunla alınan her nefes dahî her hâlükârda güzeldir; tadı ise acıdır çünkü nifâkın iç yüzü küfürden ibarettir ve güzel tat ancak îmana has bir hâldir “Kur’ân okumayan münafığa gelince o, hem tadı acı olan hem de kokusu bulunmayan ebûcehil karpuzu gibidir” (Buhârî, Fezâilü’l-Kur’ân, 17) Çünkü ne îman sahibidir ne de Kur’ân okumaktadır Bu hâlde, gerek mü’min gerekse münafıktan sâdır olsun, Allah Teâlâ’nın râzı olduğu her kelâm -meselâ Kur’ân-ı Kerim gibi- güzeldir Ancak Kur’ân-ı Kerîm’in diğer güzel kelâmlara nispetle fazilet ve şerefi gayet açıktır Allâh’a yaklaşmaya vesile olan hiçbir söz Kur’ân-ı Kerim’le eşdeğerde olamaz Bu sebepten Allâh’ı zikredecek kişinin, O’nu Kur’ân-ı Kerim’de geçen lâfızlarla zikretmesi gerekmektedir Böyle yaparsa, yapmış olduğu zikir esnasında Kur’ân okumuş olur Zikrini Kur’ân tilâvetiyle yaptığı zaman da Allâh’ın kendi zât-ı ulûhiyetini zikredişini Allâh’ın kelâmını tekrar ederek aynıyla aktaran bir kişi olur Bu da o an için kulun (Allâh’ın sözleriyle konuşması hasebiyle) bir mânâda Rabbi menzilesinde olması demektir Bu da; “Ona eman ver, tâ ki Allâh’ın kelâmını işitsin” (Tevbe Sûresi, 6) âyet-i kerîmesi ile; “Allah Teâlâ, kulunun lisanıyla; «Allah kendisine hamd eden kullarını işitir» demektedir” kavl-i şerîfinin ifade ettikleri mânâya uygundur Kur’ân okuyan kişiye kıyâmet gününde; «Oku ve yüksel!» denilir Onun bu dünyadaki imtihan günleri esnasında yükselişi, Kur’ân okurken kendi tilâvetinden Hakk’ın tilâvetine yükselmesidir Bu da kulun lisanıyla Kur’ân okuyan kişinin, Hak Teâlâ’nın ta kendisi olması demektir Nitekim Allah Teâlâ, kulun işiten kulağı, gören gözü, tutan eli ve yürüyen ayağı olduğu gibi konuşan dili de olabilir Bu hâlde kul, Rabbini tahmid, tesbih ve tehlil ederken Kur’ân’da zikredilmiş lâfızlarla etsin ve böylece kendi kıraatinden Hakk’ın kıraati mertebesine yükselsin Bu durumda Hak Teâlâ (o kulun diliyle) kendi kitabını okumuş olur Kul da kıyâmet günü Kur’ân’dan nihaî olarak okuduğu âyet mertebesince yükseltilir O kulunun lisanıyla Hak Teâlâ tarafından okunmuş olan bu âyet hangi mertebeye sahipse, kul da o mertebede mekân tutar Zira sözlerin en faziletlisi bilinen kendine has şekliyle Allâh’ın kelâmıdır, yani Kur’ân-ı Kerim’dir Dr Âdem AKIN &Muhammed YETİM Yüzakı Dergisi

13-12-2008	#2
Sümeyye_	--->: Kur'ân-ı Kerîm'i Öyle Oku ki, Lisanın Hak Lisanı Olsun Allah cc razı olsun

13-01-2009	#3
ßaran	--->: Kur'ân-ı Kerîm'i Öyle Oku ki, Lisanın Hak Lisanı Olsun Amin Ecmain Rabbim Sizden de razı Olsun

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder