Niçin "Kur’âni Hayat"

**Hesna** · 09-03-2008

Her işimizin başı, ortası ve sonu O’nun adıyla ve O’nun adınadır

Hamdimiz ve senamız Allah’adır

O Allah ki, özünde merhametli, işinde merhametlidir

Sonsuz rahmetin kaynağıdır

Vahiyle insana tenezzül buyurmuş, akleden kalplerimizi onunla doyurmuştur

Desteğimiz ve salâtımız, onun vahyini bize aldığı gibi taşıyan, o vahyi taşımakla kalmayıp model bir hayatı yaşayan, insanlık sadakası olan ve insanlığa ucunda ebedi mutluluk bulunan aydınlık bir yol bırakan, bir ömrün vahye nasıl adanacağının sembolü olan, hayatı canlı bir Kur’an olan Rasulullah’adır

Kelamın en yüksek tecellisi vahiydir

Varlık, O konuşunca var oldu

Tarih, O konuşunca başladı

Beşere ruh, O’nun dilini anlasın diye üflendi

O ruh içinde irade, akıl ve nutk O’nun kelamı muhatabını bulsun diye verildi

Ve insan, O’nu anlasın diye var oldu

Varlığı kelam ile başlatan, insanın serüvenini de kelam ile başlattı

Hak ve sorumluluk verdiği insana, hak ve sorumluluklarını nasıl kullanacağını vahiyle öğretti

Tarihin eksenine kelamı yerleştirdi

İnsana vahiyle yol gösterdi

Hayatı inşa etsin diye insanı dünyanın “kalfası” (halife) yaptı

Bu kalfa işini iyi yapsın diye, insanı vahyin eliyle inşa etti

İslam Allah’ın kâinatı yönettiği sistemin adı, vahiyse ilahi bir inşa projesiydi

Hayat yol, insan yolcuydu

Yolu da yolcuyu da yaratan oydu

Yol haritasını belirlemek, yolu ve yolcuyu yaratanın hakkıydı

Tüm ilahi vahiyler, kâinat ağacının bu soylu meyvesi var ediliş amacını gerçekleştirsin diye gönderilmişti

Ve insanlığın son çevriminde ebedi rehberlik Kur’an suretinde tecelli etmişti

Son Vahiy, bütün bunların hepsini dört cümlede özetledi:

Er-Rahmân…

Alleme’l-Kur’an

halaka’l-insan,

‘allemehu’l-beyân…

O sonsuz merhametin menbaı…

Kur’an’ı O öğretti

İnsan türünü O var etti,

ona kendini ifade etme yeteneğini O bahşetti

Kur’an vahyi, el-Hay olandan, hayatı inşa için, hayatın ta yüreğine inmiş tarifsiz bir hayattı

Amacı insanı zulümattan nura, karanlıklardan aydınlığa, bencillikten ben idrakine, içgüdülerin esaretinden ruhun özgürlüğüne, bilinçaltının gayyasından bilincin doruğuna, nefsin köleliğinden ruhun özgürlüğüne çıkarmaktı

Varlık ağacının bu soylu tohumunun kendini ve elinin değdiğini çürütmesine engel olmaktı

Dahası, kendi kendini aşılayarak saflaşmasını, tekamül etmesini, yücelmesini ve potansiyelinin ufuklarına doğru yol almasını sağlamaktı

Vahyin ve insanın sahibi, bu amacın gerçekleşmesini yasalara bağlamıştı

Eğer insan bu yasalara uygun olarak hareket ederse vahiy inşa amacını gerçekleştirecek, değilse insan bu inşadan mahrum kalacaktı

Bunun da ilk şartı vahye bir özne olarak yaklaşmaktı

Zira vahiy gerçekten özneydi

Vahiy inşa edicilik fonksiyonunu bihakkın icra edebilme yeteneğine sahip olduğunu muhatabı olan ilk nesil üzerinden isbat etti

İnşa ettiği neslin elleriyle hayatı ve dünyayı inşa etti

İnşa ettiği neslin eliyle insanlığın ender gördüğü bir iman hamlesine imza attı

Vahiy bir şeyi daha isbat etti: Eğer bir nesil kendini Kur’an’ın inşasına teslim ederse, Allah da tarihin inşasını o neslin eline teslim ederdi

Yani Kur’an’a nesne olan, tarihe özne olurdu

Vahyin çırağı olan hayatın ustası olurdu

Vahye teslim olan hayatı teslim alırdı

Hayatının yatağını vahyin belirlemesine izin veren, zamanın yatağını elleriyle belirleme liyakati kazanırdı

Bundan sonra isbat sırası vahyin kendilerine emanet edildiği mümin muhataplardaydı

Fakat mümin muhataplar vahiyle inşa olma konusunda her zaman aynı başarıyı sergileyemedi

Vahiyle inşa olacaklarına vahyi inşa etmeye kalktılar

Vahyin nesnesi olacaklarına vahyi nesneleştirmeye yeltendiler

Bunun sonucu çok vahim oldu

Kendileri de tarihin nesnesi oldular

Bu, vahyi nesneleştirmenin cezasından başka bir şey değildi

Vahyi nesneleştirme süreci şu aşamalardan geçerek gerçekleşti:

Kelimelerin Rabbi kelimelerin kalbine manaları indirmişti ki akleden kalp sahipleri indirilen o manaları anlasınlar, hayatlarına koyarak üretsinler

Vahiyle inşa olanlar anlam üretmeyi sürdürdüler

Kur’an dilinin tedvini, İslami ilimlerin tedvini, rasyonel bir izahı yapılamayan muhteşem İslam fetihleri, burhan, beyan ve irfan ilim sistemlerinin inkişafı, özgün bir medeniyetin inşası, ortaya konulan devasa ilim mirası, hayatın her alanındaki diğer gelişmeler, hep üretilen bu anlamın bereketli sonuçlarıydı

Fakat bir gün geldi anlam üretilmez oldu

Anlam üretilmeyince tüketilirdi

Biri diğerinin doğal sonucuydu

Üretilemeyen anlamdan oluşan açığı kapatmak için bu kez form yüceltilmeye başlandı

Bu sürecin sonucunda vahyin lafzı manasının, manası maksadının üzerine kapatılmış, vahiyle ilişki “yüreğinden okumak” yerine “yüzünden okumaya” indirgenmişti

Vahyin sahibi bizden vahyi tertil ile okumamızı emretmişti

Tertil ile okuma emri önce tecvid ile okumaya, daha sonra “kaf çatlatmaya” indirgendi

Vahiy elbette tecvit ile okunmalıydı

En güzel seslerle süslenmeliydi

En güzel hatlarla yazılmalıydı

En güzel hurufatla dizilmeliydi

En güzel sayfalara basılmalıydı

En güzel ciltlerle sıvanmalıydı

Büyüt bunlar vahiy için azdı bile

Fakat vahiy bunların hiçbiri için gelmemişti

Asıl anlamak, yaşamak ve yaşatmak için gelmişti

Bu sürecin sonunda geldiğimiz nokta tam da Kur’an Şairi Mehmet Akif’in dediği noktaydı:

Ya açar Nazm-ı Celilin bakarız yaprağına

Yahut üfler geçeriz bir ölünün toprağına

Bu vahim noktayı vahiy kendi ifadesiyle “mehcur bırakma” olarak adlandırmıştı

Bunun açılımı şuydu: Elde taşındığı halde bilinçte taşımama, en yüksek yerlere konulduğu halde hayata koymama, dilde olduğu halde kalbe taşımama, kendisi göz önünde olduğu halde talimatını göz ardı etme, sesi dinlendiği halde sözünü dinlememe, özetle vahye bir “ölü metin” muamelesi yapma…

Vahiy anlamın kaynağı olmaktan işte bu süreçlerden geçerek çıkarıldı

Artık o anlamanın konusu değildi

Anlamanın konusu olmayan, hayatı nasıl belirlesin? Anlaşılmayan bir hakikat yaşanır mı?

Zaten olan bitenin izahı da buydu: Vahyin hayatsız bırakılması…

Bundan zarar gören vahiy değildi

Bundan asıl zararı hayat gördü

Ve kıyamet hayat vahiysiz kalınca koptu

İnsanlık içine düştüğü şu değersizleştirme ve anlamsızlaştırma girdabından nasıl kurtulacaktı?

Soruların sorusu, sorunların sorunu budur

İdeolojiler birer birer ölüyor

Zira ideolojilerin insanlığın yarasına merhem olamayacağı artık ayan beyan anlaşılmış bulunuyor

Değerlerin yerini fiyatlar aldıkça insan biraz daha yok oluyor

İnsanın insanlığının kan kaybını ruhtan yoksun güvenlik tedbirleri ve giderek tek tipleşen eğitim politikaları durdurmaya yetmiyor

Entelektüel bir katliama dönüşmenin arefesinde olan modern eğitim sisteminin derde deva olamayacağı fena halde anlaşılmış durumda

Rahman’ın rahmetinden nasibini almayan bir eğitim ve öğretimin, diplomalı vahşiler yetiştiren bir cangıla dönüşmemesi için hiçbir sebep de yok

Küresel güç merkezlerinin gücü ve güçlüyü yücelten tavırları, ezilenlerin bile güce taptığı hastalıklı bir sonuç üretiyor

Rezzak-ı âlemle rızık arasındaki bağı görmezden gelen vahşi dünyevileşme, sebep olduğu krizler zincirine “gıda krizini” de ekleyerek tüy dikmeye hazırlanıyor

**Hesna** · 09-03-2008

Allah’ın mahlukat ağacının soylu meyvesi için donayıp döşettiği şu dünya misafirhanesi, tarihinin hiçbir döneminde bu kadar hor ve hovardaca kullanılmadı

Yeraltı ve yerüstü kaynaklarını şuh bir açgözlülükle tüketen “modern hayat”, hazırlamakta olduğu felaketin tellallığı yapmaktan başka hiçbir çözüm üretmiyor, üretecek gibi de görünmüyor

Kerameti kendinden menkul bütün gelişme ve ilerleme iddialarına rağmen insanlık bugün dünden daha mutlu değil

İnsan soyunun mutluluk ortalaması bugün dünden daha yüksek değil

Bugünkü açlık dünkünden daha az değil

İnsanlığın şefkat ve merhamet debisi, dünkünden daha fazla değil

Aksine insanlığın şefkat ve merhamet damarları günden güne kuruyor, kurutuluyor

Ve adalet açığı çığ gibi büyüyor

Bunlar ve daha sayamadığım unsurlarıyla kötü gidişatı durdurmanın “vahye dönüş”ten başkaca bir yolu bulunmuyor

Eğer insanlık insanlığını yeniden kazanacaksa, bu, fiyatlardan değerlere dönmeden asla gerçekleşmeyecektir

Değerlere dönmenin Allah’tan bağımsız bir yolu yok

Çünkü Allah demek anlam demektir

Allah’sız bir hayat anlamsız bir hayattır

İşte vahiy, Allah’ın hayatla olan anlam bağıdır

Ve başlıkta sorduğumuz “Neden Kur’ani hayat?” sorusunun cevabı da budur

İnsanlık akleden kalbe dönecekse tekrar Kutsal kutaplara dönmek zorundadır

İnsanlık kutsal kitaplara dönecekse, Kur’an’a dönmeye mecburdur

Zira bu alanda Kur’an’ın rakibi bulunmamaktadır

Kur’an’a dönüş kaçınılmazdır

Kur’an’a dönüş salt entelektüel bir faaliyete dönüş değildir

Kur’an’a dönüş hayatın kalbine dönüştür

Kur’an hayata hayat vermek için inmiştir

“Allah’ın ipi” Kur’an’dır

Kur’an’a yapışan Allah’ın ipine yapışmış olur

Ey Rabbimiz! Kitab’a karşı tavrımızdan dolayı tevbe ediyor ve vahye “yöneliyoruz”! Biliyoruz ki vahye yöneliş Sana yöneliştir! Sen bizim yönelişimizi kabul eyle ve Sen de bize rahmetinle yönel!

“Kur’âni Hayat” akleden kalbinize mübarek olsun!

mustafaislamoglu

**Amenna** · 09-03-2008

Konu tekrarı:[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

09-03-2008	#1
Bilgiler Hesna Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Feb 2008 Nerden: istanbul Mesaj: 1,853 İtibar Tecrübe Puanı: 20 Rep Puanı : 1259 Rep Derecesi :	Niçin "Kur’âni Hayat" Her işimizin başı, ortası ve sonu O’nun adıyla ve O’nun adınadır Hamdimiz ve senamız Allah’adır O Allah ki, özünde merhametli, işinde merhametlidir Sonsuz rahmetin kaynağıdır Vahiyle insana tenezzül buyurmuş, akleden kalplerimizi onunla doyurmuştur Desteğimiz ve salâtımız, onun vahyini bize aldığı gibi taşıyan, o vahyi taşımakla kalmayıp model bir hayatı yaşayan, insanlık sadakası olan ve insanlığa ucunda ebedi mutluluk bulunan aydınlık bir yol bırakan, bir ömrün vahye nasıl adanacağının sembolü olan, hayatı canlı bir Kur’an olan Rasulullah’adır Kelamın en yüksek tecellisi vahiydir Varlık, O konuşunca var oldu Tarih, O konuşunca başladı Beşere ruh, O’nun dilini anlasın diye üflendi O ruh içinde irade, akıl ve nutk O’nun kelamı muhatabını bulsun diye verildi Ve insan, O’nu anlasın diye var oldu Varlığı kelam ile başlatan, insanın serüvenini de kelam ile başlattı Hak ve sorumluluk verdiği insana, hak ve sorumluluklarını nasıl kullanacağını vahiyle öğretti Tarihin eksenine kelamı yerleştirdi İnsana vahiyle yol gösterdi Hayatı inşa etsin diye insanı dünyanın “kalfası” (halife) yaptı Bu kalfa işini iyi yapsın diye, insanı vahyin eliyle inşa etti İslam Allah’ın kâinatı yönettiği sistemin adı, vahiyse ilahi bir inşa projesiydi Hayat yol, insan yolcuydu Yolu da yolcuyu da yaratan oydu Yol haritasını belirlemek, yolu ve yolcuyu yaratanın hakkıydı Tüm ilahi vahiyler, kâinat ağacının bu soylu meyvesi var ediliş amacını gerçekleştirsin diye gönderilmişti Ve insanlığın son çevriminde ebedi rehberlik Kur’an suretinde tecelli etmişti Son Vahiy, bütün bunların hepsini dört cümlede özetledi: Er-Rahmân… Alleme’l-Kur’an halaka’l-insan, ‘allemehu’l-beyân… O sonsuz merhametin menbaı… Kur’an’ı O öğretti İnsan türünü O var etti, ona kendini ifade etme yeteneğini O bahşetti Kur’an vahyi, el-Hay olandan, hayatı inşa için, hayatın ta yüreğine inmiş tarifsiz bir hayattı Amacı insanı zulümattan nura, karanlıklardan aydınlığa, bencillikten ben idrakine, içgüdülerin esaretinden ruhun özgürlüğüne, bilinçaltının gayyasından bilincin doruğuna, nefsin köleliğinden ruhun özgürlüğüne çıkarmaktı Varlık ağacının bu soylu tohumunun kendini ve elinin değdiğini çürütmesine engel olmaktı Dahası, kendi kendini aşılayarak saflaşmasını, tekamül etmesini, yücelmesini ve potansiyelinin ufuklarına doğru yol almasını sağlamaktı Vahyin ve insanın sahibi, bu amacın gerçekleşmesini yasalara bağlamıştı Eğer insan bu yasalara uygun olarak hareket ederse vahiy inşa amacını gerçekleştirecek, değilse insan bu inşadan mahrum kalacaktı Bunun da ilk şartı vahye bir özne olarak yaklaşmaktı Zira vahiy gerçekten özneydi Vahiy inşa edicilik fonksiyonunu bihakkın icra edebilme yeteneğine sahip olduğunu muhatabı olan ilk nesil üzerinden isbat etti İnşa ettiği neslin elleriyle hayatı ve dünyayı inşa etti İnşa ettiği neslin eliyle insanlığın ender gördüğü bir iman hamlesine imza attı Vahiy bir şeyi daha isbat etti: Eğer bir nesil kendini Kur’an’ın inşasına teslim ederse, Allah da tarihin inşasını o neslin eline teslim ederdi Yani Kur’an’a nesne olan, tarihe özne olurdu Vahyin çırağı olan hayatın ustası olurdu Vahye teslim olan hayatı teslim alırdı Hayatının yatağını vahyin belirlemesine izin veren, zamanın yatağını elleriyle belirleme liyakati kazanırdı Bundan sonra isbat sırası vahyin kendilerine emanet edildiği mümin muhataplardaydı Fakat mümin muhataplar vahiyle inşa olma konusunda her zaman aynı başarıyı sergileyemedi Vahiyle inşa olacaklarına vahyi inşa etmeye kalktılar Vahyin nesnesi olacaklarına vahyi nesneleştirmeye yeltendiler Bunun sonucu çok vahim oldu Kendileri de tarihin nesnesi oldular Bu, vahyi nesneleştirmenin cezasından başka bir şey değildi Vahyi nesneleştirme süreci şu aşamalardan geçerek gerçekleşti: Kelimelerin Rabbi kelimelerin kalbine manaları indirmişti ki akleden kalp sahipleri indirilen o manaları anlasınlar, hayatlarına koyarak üretsinler Vahiyle inşa olanlar anlam üretmeyi sürdürdüler Kur’an dilinin tedvini, İslami ilimlerin tedvini, rasyonel bir izahı yapılamayan muhteşem İslam fetihleri, burhan, beyan ve irfan ilim sistemlerinin inkişafı, özgün bir medeniyetin inşası, ortaya konulan devasa ilim mirası, hayatın her alanındaki diğer gelişmeler, hep üretilen bu anlamın bereketli sonuçlarıydı Fakat bir gün geldi anlam üretilmez oldu Anlam üretilmeyince tüketilirdi Biri diğerinin doğal sonucuydu Üretilemeyen anlamdan oluşan açığı kapatmak için bu kez form yüceltilmeye başlandı Bu sürecin sonucunda vahyin lafzı manasının, manası maksadının üzerine kapatılmış, vahiyle ilişki “yüreğinden okumak” yerine “yüzünden okumaya” indirgenmişti Vahyin sahibi bizden vahyi tertil ile okumamızı emretmişti Tertil ile okuma emri önce tecvid ile okumaya, daha sonra “kaf çatlatmaya” indirgendi Vahiy elbette tecvit ile okunmalıydı En güzel seslerle süslenmeliydi En güzel hatlarla yazılmalıydı En güzel hurufatla dizilmeliydi En güzel sayfalara basılmalıydı En güzel ciltlerle sıvanmalıydı Büyüt bunlar vahiy için azdı bile Fakat vahiy bunların hiçbiri için gelmemişti Asıl anlamak, yaşamak ve yaşatmak için gelmişti Bu sürecin sonunda geldiğimiz nokta tam da Kur’an Şairi Mehmet Akif’in dediği noktaydı: Ya açar Nazm-ı Celilin bakarız yaprağına Yahut üfler geçeriz bir ölünün toprağına Bu vahim noktayı vahiy kendi ifadesiyle “mehcur bırakma” olarak adlandırmıştı Bunun açılımı şuydu: Elde taşındığı halde bilinçte taşımama, en yüksek yerlere konulduğu halde hayata koymama, dilde olduğu halde kalbe taşımama, kendisi göz önünde olduğu halde talimatını göz ardı etme, sesi dinlendiği halde sözünü dinlememe, özetle vahye bir “ölü metin” muamelesi yapma… Vahiy anlamın kaynağı olmaktan işte bu süreçlerden geçerek çıkarıldı Artık o anlamanın konusu değildi Anlamanın konusu olmayan, hayatı nasıl belirlesin? Anlaşılmayan bir hakikat yaşanır mı? Zaten olan bitenin izahı da buydu: Vahyin hayatsız bırakılması… Bundan zarar gören vahiy değildi Bundan asıl zararı hayat gördü Ve kıyamet hayat vahiysiz kalınca koptu İnsanlık içine düştüğü şu değersizleştirme ve anlamsızlaştırma girdabından nasıl kurtulacaktı? Soruların sorusu, sorunların sorunu budur İdeolojiler birer birer ölüyor Zira ideolojilerin insanlığın yarasına merhem olamayacağı artık ayan beyan anlaşılmış bulunuyor Değerlerin yerini fiyatlar aldıkça insan biraz daha yok oluyor İnsanın insanlığının kan kaybını ruhtan yoksun güvenlik tedbirleri ve giderek tek tipleşen eğitim politikaları durdurmaya yetmiyor Entelektüel bir katliama dönüşmenin arefesinde olan modern eğitim sisteminin derde deva olamayacağı fena halde anlaşılmış durumda Rahman’ın rahmetinden nasibini almayan bir eğitim ve öğretimin, diplomalı vahşiler yetiştiren bir cangıla dönüşmemesi için hiçbir sebep de yok Küresel güç merkezlerinin gücü ve güçlüyü yücelten tavırları, ezilenlerin bile güce taptığı hastalıklı bir sonuç üretiyor Rezzak-ı âlemle rızık arasındaki bağı görmezden gelen vahşi dünyevileşme, sebep olduğu krizler zincirine “gıda krizini” de ekleyerek tüy dikmeye hazırlanıyor

09-03-2008	#2
Bilgiler Hesna Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Feb 2008 Nerden: istanbul Mesaj: 1,853 İtibar Tecrübe Puanı: 20 Rep Puanı : 1259 Rep Derecesi :	--->: Niçin "Kur’âni Hayat" Allah’ın mahlukat ağacının soylu meyvesi için donayıp döşettiği şu dünya misafirhanesi, tarihinin hiçbir döneminde bu kadar hor ve hovardaca kullanılmadı Yeraltı ve yerüstü kaynaklarını şuh bir açgözlülükle tüketen “modern hayat”, hazırlamakta olduğu felaketin tellallığı yapmaktan başka hiçbir çözüm üretmiyor, üretecek gibi de görünmüyor Kerameti kendinden menkul bütün gelişme ve ilerleme iddialarına rağmen insanlık bugün dünden daha mutlu değil İnsan soyunun mutluluk ortalaması bugün dünden daha yüksek değil Bugünkü açlık dünkünden daha az değil İnsanlığın şefkat ve merhamet debisi, dünkünden daha fazla değil Aksine insanlığın şefkat ve merhamet damarları günden güne kuruyor, kurutuluyor Ve adalet açığı çığ gibi büyüyor Bunlar ve daha sayamadığım unsurlarıyla kötü gidişatı durdurmanın “vahye dönüş”ten başkaca bir yolu bulunmuyor Eğer insanlık insanlığını yeniden kazanacaksa, bu, fiyatlardan değerlere dönmeden asla gerçekleşmeyecektir Değerlere dönmenin Allah’tan bağımsız bir yolu yok Çünkü Allah demek anlam demektir Allah’sız bir hayat anlamsız bir hayattır İşte vahiy, Allah’ın hayatla olan anlam bağıdır Ve başlıkta sorduğumuz “Neden Kur’ani hayat?” sorusunun cevabı da budur İnsanlık akleden kalbe dönecekse tekrar Kutsal kutaplara dönmek zorundadır İnsanlık kutsal kitaplara dönecekse, Kur’an’a dönmeye mecburdur Zira bu alanda Kur’an’ın rakibi bulunmamaktadır Kur’an’a dönüş kaçınılmazdır Kur’an’a dönüş salt entelektüel bir faaliyete dönüş değildir Kur’an’a dönüş hayatın kalbine dönüştür Kur’an hayata hayat vermek için inmiştir “Allah’ın ipi” Kur’an’dır Kur’an’a yapışan Allah’ın ipine yapışmış olur Ey Rabbimiz! Kitab’a karşı tavrımızdan dolayı tevbe ediyor ve vahye “yöneliyoruz”! Biliyoruz ki vahye yöneliş Sana yöneliştir! Sen bizim yönelişimizi kabul eyle ve Sen de bize rahmetinle yönel! “Kur’âni Hayat” akleden kalbinize mübarek olsun! mustafaislamoglu

09-03-2008	#3
Bilgiler Amenna Moderatör Bilgiler Üyelik tarihi: Jun 2007 Nerden: gündüz mezarlık,gece gerdanlık olan şehirden Mesaj: 2,484 İtibar Tecrübe Puanı: 26 Rep Puanı : 1478 Rep Derecesi :	--->: Niçin "Kur’âni Hayat" Konu tekrarı:[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
"İmtihan Dünyası vcd" Tevhid ve şirk vcd " Diriliş vcd" Hakka davet vcd"Tağut vc	zahid4	Dini Klipler & İlahi Ezgi ve Şiir Klipleri	3	3 Hafta önce 20:38 PM
Niçin "Kur’âni Hayat"	mumsema	Kur'an ile ilgi yazılar & Makaleler	2	09-04-2008 09:00 AM
Mezhepsizlik Niçin "Dinsizliğin Köprüsü"dür?	haldandoz	İslamda Tasavvuf	2	08-26-2008 23:57 PM
Bazı Kimseler "Biz Niçin Allah'ı Görmüyoruz?" Diyorlar. Buna Nasıl Karşılık Verilmeli	Edirne	itikat / İman soru ve cevapları	5	06-29-2008 14:32 PM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder