Kur'ân-ı Kerim'in Sırrı

**LeoparGS** · 09-02-2008

Kur'ân-ı Kerim'in Sırrı

Kur'an okurken, çoğu zaman doğrudan bize hitap ediliyormuş gibi hissediyoruz Öyle ayetlerle karşılaşıyor ve günlük hayatın iyi ya da kötü hadiselerine değişik yönleriyle öyle temas edildiğini görüyoruz ki, Kur'an'ın bizi takip ettiği duygusuna kapılıyoruz Bu durumu nasıl değerlendiriyorsunuz? Herkes, Kur'anı Kerim'in kendisini takip ettiğini müşahede edebilir mi?

Kur'anı Kerim ezelden gelip ebede gittiğinden dolayı, onun insanlara bakan menfezleri tevâfuklara her zaman açıktır

Fakat, her şeyden önce o Allah'ın kelamıdır

Cenâbı Hak, bir dönemde konuşmuş ve artık konuşmuyor değildir

O, zamanüstü konuştuğundan dolayı, O'nun kelamı da zamanı aşkındır ve Kur'an, kelamı nefsînin bizlerde kelamı lafzî şeklindeki nebeânından, feyezânından ibarettir

Biz, şartlarını yerine getirirsek, o feyezânı ve nebeânı her zaman ter ü taze duyabiliriz

İnsanların yazdığı yeni kitaplar çok geçmeden eskir, bazıları da ölür gider; falan tarihte falanın te'lif ettiği bir kitap olur; yani, mazi olur o

Kur'anı Kerim için ise, mazilik de yoktur, müstakbellik de

O, zamanüstüdür

Risalelerde de anlatıldığı üzere, geçen seneki ve mesela dünkü Kadir Gecesi, çok yakın oldukları halde onlara ulaşamayız

Bir sene bekleyip, senenin günlerini dolaşırsak tekrar Kadir Gecesi'ni yakalarız

Fakat, zamanüstü olan bir insan, dünü, öbür günü, geçen seneki veya birkaç sene önceki Kadir gecelerini, gelecek bütün Kadir geceleriyle beraber görebilir

Onları aynı anda idrak edebilir

Çünkü o, meselelere ruhun ufkuyla bakar

Ruh ise, mekanla kayıtlanamaz, zamanla sınırlanamaz

Bu durum, bir bakımdan herkes için mukadder değildir

Bazı tabiatlar, bir hikmete binâen Allah (cc) tarafından bu tür mazhariyetlere kapalı tutulmuştur

Bu kapalılıkları da, onlar için maslahattır, tehlikelerden korunmadır

Fakat mahiyeti insaniye, potansiyel olarak bu ölçüde bir inkişafa müsait yaratılmıştır; yani insan mahiyeti itibarıyla zamanüstü, mekanüstü olabilir, dünü yarınla beraber görebilir

Doğrudan doğruya huzuru risalet penâhiye ulaşabilir ve Efendimiz'i (sav) dinleyebilir

Hazreti Cibril'i Kur'an okurken duyuyor gibi olabilir; Zatı ulûhiyetin bîkem u keyf kendisine konuştuğunu duyabilir

Buna binâen, ehlullahtan bazıları, Efendimiz'den (sav) ve sahabeden hadis aldıklarını söylüyorlar

Hatta "Ben tabiînim

" diyen insanların sayısı az değildir; çünkü, bahsettiğimiz bir keyfiyette sahabeyi görmüşlerdir

"Doğrudan doğruya Efendimiz'den emir aldım

" diyen insanların sayısı da az değildir

Fakat, bu şekilde zamanüstü yaşamak herkes için mukadder değildir demesem de ulaşılması çok zor bir zirvedir

Bazı tabiatlar, istidradî arz ettiğim gibi, gurur ve çalıma açık oluyorlar

Öyleyse, onlar için maslahat, ihsânı ilahîyi ihsas etmemektir

Bundan dolayı, Cenâbı Allah da, bazılarına nimetlerini hissettirmez, fevkalade şeyleri onlara hiç duyurmaz ve hiç yaşatmaz

Bu kapalılık kulun hayrı ve iyiliği içindir

Çünkü, o tür mazhariyetlere erenlerin, onları gizli tutması, onlara bel bağlamaması, gurur ve kibire girmemesi, yakınlığına rağmen kendini uzak bilip daha yakınlara ulaşma yolları araması ve en yakın olduğu zaman bile sürekli bir kapının arkasından sesleniyor gibi davranması gerekir

Benim düşünce ve isteğim de hep bu çizgide oldu

Yani, çok yakın olayım; fakat kendimi pek uzak bileyim

Matmahı nazar olayım; ama öyle olsam bile kendimi kapıda bir kıtmîr olarak dahi görmeyeyim

Rahman u Rahîm, beni öyle bir noktada tutsun ki, ben kendime hakikaten arpa kadar değer vermeyeyim

Şahsiyetimi ulûhiyet hakikati içinde eriteyim, yok edeyim

fenâfillaha ve bekâbillahmeallaha ulaşayım

ki, gerçek kıymet de oradadır; ne keşif, ne keramet, ne de harikulâde haller

gerçek kıymet "Sadece Rabb'im, sadece Rabb'im

" mülahazasındadır

Selefi salihînin kerametlere "erkeklerin hayız kanı" nazarıyla baktıklarını birkaç kez ifade etmiştim

Bu mülahaza, fevkalade hallere mazhariyetten daha önemli bir mülahazadır

Bu mülahazanın birinci basamağı, Cenâbı Hakk'ın ihsanını ihsas etmemesi, duyurmaması vardır ki, bu doğrudan doğruya merhameti ilahiyenin bir tecellîsidir

Kulun bu mevzuda kararlı olması ve bir tek O'nun rıza ve hoşnutluğunu talep etmesi de ikinci basamaktır

Öyle bir kulun nabız atışları hep "Sen, Sen

" şeklindedir

O, oturur kalkar Yunusvârî,

"Cennet cennet dedikleri
Bir kaç köşkle bir kaç huri
İsteyene ver Sen anı
Bana Seni gerek Seni

"

der ve devam eder; "Bana şu anda kutbiyeti, gavsiyeti de versen, 'Şahı Geylânî oldun' da desen ve ben de onun gereklerini veya ona bağlı bütün eltâfı sübhâniyeyi duysam, hissetsem ve yaşasam, görülecekleri görsem, Hz

Cibril'in Sana kurbiyeti içinde azameti heykeline şahit olsam

ben, bunların hiçbirisini istemiyorum

Kendi küçüklüğümü kabul edecek bir duygu istiyorum Senden

Kendi küçüklüğümden Sen'in büyüklüğüne bakmak istiyorum

" İşte, böyle bir duygu ve kararlılık harikulâde şeylere mazhar olmaktan çok daha büyük bir mazhariyettir

Meseleye girerken, bir aracümlecik olarak, Kur'an'ın bizi takibini kendimize vermememiz gerektiği hususunun hatırlattığı biriki noktayı söylemiş oldum

Tekrar asıl mevzuya döneyim: Kur'an bizi takip eder; çünkü O, Allah'ın kelamıdır

O'na, bir kere inmiş, bitmiş nazarıyla bakılamaz

Bir de ihsanı ilahî olarak tevâfuklar vukû' bulur

Biz bir şey konuşuruz, daha sonra Mushaf'ı açtığımızda o konuyla alakalı bir ayet çıkar

O gün belli bir mevzuda konuşmuşuzdur, bakarsınız o günkü okuduğumuz hizbimizde o mevzu vardır

Namazda sûreleri sırasıyla okuyoruzdur, o gün de bazı meseleleri müzakere etmişizdir, bakarsınız sıra müzakere ettiğimiz meseleleri ihtiva eden sûreye gelmiştir

Belli ki bunlar bizim üzerimizde, planlarımızın ötesinde cereyan eden hadiselerdir

Evet, bunlar bizim iktidarımızla olabilecek şeyler değildir

Her şey, bizi bilen, o Kitab'ı bilen ve hadiseleri de bilen bir Zat tarafından planlanıyor, programlanıyor ve biz o kaderî senaryonun oyuncuları gibi rolümüzü oynuyoruzdur

O bize bir şey üflüyor ve biz de hiç farkına varmadan onu söylüyor, onu mırıldanıyoruzdur

Gördüğünüz gibi burada irademiz yok değil, bizim için de bir irade söz konusudur; cebre düşmeyelim

Fakat, meydana gelen hadise bütün bütün beşer iradesiyle hasıl olacak gibi de görünmüyor

Beşer kendi iradesiyle, istediği mevzuyu Kitab'ın içerisinden onu açar açmaz nasıl bulabilir? Demek ki, Kur'an'ın böyle bir takibi vardır

En azından meseleye bu zaviyeden bakabiliriz

O'nun ezeliyeti, zaman ve mekan üstü olması; evveli ve âhiri bulunmaması demektir; yoksa, geçmiş zamanın son noktası demek değildir

Bir şeyin ezeliyeti sabit olunca, ebediyeti de sabittir

O ikisini birbirinden ayıramazsınız

Öyleyse ezelî ve ebedî olan bir Kitap bizi her zaman takip edebilir

Fethullah Gülen

**Sümeyye_** · 3 Hafta önce

Allah cc razı olsun

09-02-2008	#1
Bilgiler LeoparGS Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Feb 2007 Nerden: İstanbul Mesaj: 10,986 İtibar Tecrübe Puanı: 113 Rep Puanı : 3910 Rep Derecesi :	Kur'ân-ı Kerim'in Sırrı Kur'ân-ı Kerim'in Sırrı Kur'an okurken, çoğu zaman doğrudan bize hitap ediliyormuş gibi hissediyoruz Öyle ayetlerle karşılaşıyor ve günlük hayatın iyi ya da kötü hadiselerine değişik yönleriyle öyle temas edildiğini görüyoruz ki, Kur'an'ın bizi takip ettiği duygusuna kapılıyoruz Bu durumu nasıl değerlendiriyorsunuz? Herkes, Kur'anı Kerim'in kendisini takip ettiğini müşahede edebilir mi? Kur'anı Kerim ezelden gelip ebede gittiğinden dolayı, onun insanlara bakan menfezleri tevâfuklara her zaman açıktır Fakat, her şeyden önce o Allah'ın kelamıdır Cenâbı Hak, bir dönemde konuşmuş ve artık konuşmuyor değildir O, zamanüstü konuştuğundan dolayı, O'nun kelamı da zamanı aşkındır ve Kur'an, kelamı nefsînin bizlerde kelamı lafzî şeklindeki nebeânından, feyezânından ibarettir Biz, şartlarını yerine getirirsek, o feyezânı ve nebeânı her zaman ter ü taze duyabiliriz İnsanların yazdığı yeni kitaplar çok geçmeden eskir, bazıları da ölür gider; falan tarihte falanın te'lif ettiği bir kitap olur; yani, mazi olur o Kur'anı Kerim için ise, mazilik de yoktur, müstakbellik de O, zamanüstüdür Risalelerde de anlatıldığı üzere, geçen seneki ve mesela dünkü Kadir Gecesi, çok yakın oldukları halde onlara ulaşamayız Bir sene bekleyip, senenin günlerini dolaşırsak tekrar Kadir Gecesi'ni yakalarız Fakat, zamanüstü olan bir insan, dünü, öbür günü, geçen seneki veya birkaç sene önceki Kadir gecelerini, gelecek bütün Kadir geceleriyle beraber görebilir Onları aynı anda idrak edebilir Çünkü o, meselelere ruhun ufkuyla bakar Ruh ise, mekanla kayıtlanamaz, zamanla sınırlanamaz Bu durum, bir bakımdan herkes için mukadder değildir Bazı tabiatlar, bir hikmete binâen Allah (cc) tarafından bu tür mazhariyetlere kapalı tutulmuştur Bu kapalılıkları da, onlar için maslahattır, tehlikelerden korunmadır Fakat mahiyeti insaniye, potansiyel olarak bu ölçüde bir inkişafa müsait yaratılmıştır; yani insan mahiyeti itibarıyla zamanüstü, mekanüstü olabilir, dünü yarınla beraber görebilir Doğrudan doğruya huzuru risalet penâhiye ulaşabilir ve Efendimiz'i (sav) dinleyebilir Hazreti Cibril'i Kur'an okurken duyuyor gibi olabilir; Zatı ulûhiyetin bîkem u keyf kendisine konuştuğunu duyabilir Buna binâen, ehlullahtan bazıları, Efendimiz'den (sav) ve sahabeden hadis aldıklarını söylüyorlar Hatta "Ben tabiînim" diyen insanların sayısı az değildir; çünkü, bahsettiğimiz bir keyfiyette sahabeyi görmüşlerdir "Doğrudan doğruya Efendimiz'den emir aldım" diyen insanların sayısı da az değildir Fakat, bu şekilde zamanüstü yaşamak herkes için mukadder değildir demesem de ulaşılması çok zor bir zirvedir Bazı tabiatlar, istidradî arz ettiğim gibi, gurur ve çalıma açık oluyorlar Öyleyse, onlar için maslahat, ihsânı ilahîyi ihsas etmemektir Bundan dolayı, Cenâbı Allah da, bazılarına nimetlerini hissettirmez, fevkalade şeyleri onlara hiç duyurmaz ve hiç yaşatmaz Bu kapalılık kulun hayrı ve iyiliği içindir Çünkü, o tür mazhariyetlere erenlerin, onları gizli tutması, onlara bel bağlamaması, gurur ve kibire girmemesi, yakınlığına rağmen kendini uzak bilip daha yakınlara ulaşma yolları araması ve en yakın olduğu zaman bile sürekli bir kapının arkasından sesleniyor gibi davranması gerekir Benim düşünce ve isteğim de hep bu çizgide oldu Yani, çok yakın olayım; fakat kendimi pek uzak bileyim Matmahı nazar olayım; ama öyle olsam bile kendimi kapıda bir kıtmîr olarak dahi görmeyeyim Rahman u Rahîm, beni öyle bir noktada tutsun ki, ben kendime hakikaten arpa kadar değer vermeyeyim Şahsiyetimi ulûhiyet hakikati içinde eriteyim, yok edeyim fenâfillaha ve bekâbillahmeallaha ulaşayım ki, gerçek kıymet de oradadır; ne keşif, ne keramet, ne de harikulâde haller gerçek kıymet "Sadece Rabb'im, sadece Rabb'im" mülahazasındadır Selefi salihînin kerametlere "erkeklerin hayız kanı" nazarıyla baktıklarını birkaç kez ifade etmiştim Bu mülahaza, fevkalade hallere mazhariyetten daha önemli bir mülahazadır Bu mülahazanın birinci basamağı, Cenâbı Hakk'ın ihsanını ihsas etmemesi, duyurmaması vardır ki, bu doğrudan doğruya merhameti ilahiyenin bir tecellîsidir Kulun bu mevzuda kararlı olması ve bir tek O'nun rıza ve hoşnutluğunu talep etmesi de ikinci basamaktır Öyle bir kulun nabız atışları hep "Sen, Sen" şeklindedir O, oturur kalkar Yunusvârî, "Cennet cennet dedikleri Bir kaç köşkle bir kaç huri İsteyene ver Sen anı Bana Seni gerek Seni" der ve devam eder; "Bana şu anda kutbiyeti, gavsiyeti de versen, 'Şahı Geylânî oldun' da desen ve ben de onun gereklerini veya ona bağlı bütün eltâfı sübhâniyeyi duysam, hissetsem ve yaşasam, görülecekleri görsem, Hz Cibril'in Sana kurbiyeti içinde azameti heykeline şahit olsam ben, bunların hiçbirisini istemiyorum Kendi küçüklüğümü kabul edecek bir duygu istiyorum Senden Kendi küçüklüğümden Sen'in büyüklüğüne bakmak istiyorum" İşte, böyle bir duygu ve kararlılık harikulâde şeylere mazhar olmaktan çok daha büyük bir mazhariyettir Meseleye girerken, bir aracümlecik olarak, Kur'an'ın bizi takibini kendimize vermememiz gerektiği hususunun hatırlattığı biriki noktayı söylemiş oldum Tekrar asıl mevzuya döneyim: Kur'an bizi takip eder; çünkü O, Allah'ın kelamıdır O'na, bir kere inmiş, bitmiş nazarıyla bakılamaz Bir de ihsanı ilahî olarak tevâfuklar vukû' bulur Biz bir şey konuşuruz, daha sonra Mushaf'ı açtığımızda o konuyla alakalı bir ayet çıkar O gün belli bir mevzuda konuşmuşuzdur, bakarsınız o günkü okuduğumuz hizbimizde o mevzu vardır Namazda sûreleri sırasıyla okuyoruzdur, o gün de bazı meseleleri müzakere etmişizdir, bakarsınız sıra müzakere ettiğimiz meseleleri ihtiva eden sûreye gelmiştir Belli ki bunlar bizim üzerimizde, planlarımızın ötesinde cereyan eden hadiselerdir Evet, bunlar bizim iktidarımızla olabilecek şeyler değildir Her şey, bizi bilen, o Kitab'ı bilen ve hadiseleri de bilen bir Zat tarafından planlanıyor, programlanıyor ve biz o kaderî senaryonun oyuncuları gibi rolümüzü oynuyoruzdur O bize bir şey üflüyor ve biz de hiç farkına varmadan onu söylüyor, onu mırıldanıyoruzdur Gördüğünüz gibi burada irademiz yok değil, bizim için de bir irade söz konusudur; cebre düşmeyelim Fakat, meydana gelen hadise bütün bütün beşer iradesiyle hasıl olacak gibi de görünmüyor Beşer kendi iradesiyle, istediği mevzuyu Kitab'ın içerisinden onu açar açmaz nasıl bulabilir? Demek ki, Kur'an'ın böyle bir takibi vardır En azından meseleye bu zaviyeden bakabiliriz O'nun ezeliyeti, zaman ve mekan üstü olması; evveli ve âhiri bulunmaması demektir; yoksa, geçmiş zamanın son noktası demek değildir Bir şeyin ezeliyeti sabit olunca, ebediyeti de sabittir O ikisini birbirinden ayıramazsınız Öyleyse ezelî ve ebedî olan bir Kitap bizi her zaman takip edebilir Fethullah Gülen

3 Hafta önce	#2
Bilgiler Sümeyye_ Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Jun 2008 Mesaj: 900 İtibar Tecrübe Puanı: 10 Rep Puanı : 65 Rep Derecesi :	--->: Kur'ân-ı Kerim'in Sırrı Allah cc razı olsun

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Kur'an-ı Kerim'in taşıdığı gerçekler	rana	Kur'an ile ilgi yazılar & Makaleler	5	bir Hafta önce 23:16 PM
Kur'an-ı Kerim'in Özellikleri	Sedanur	Kur'an ile ilgi yazılar & Makaleler	1	3 Hafta önce 22:27 PM
Hadislerde Kur'ân-i Kerim'in Fazîleti	rana	Hadisler Bölümü	1	11-06-2008 19:25 PM
Kur'an-ı Kerim'in ışığında Ahiret (mp3)	MeZaR	Sesli ve Görüntülü Sohbet ve Vaazlar	1	10-06-2008 08:51 AM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder