Münafıklığı müdafaa eden kimse münafıktır Münafıkla gizli işbirliği Kuran bir kimse, o da münafıktır

Münafıklığın iç durumu:

Bir müslümanın beş düşmanı vardır Bunlar öyle bir düşmandır ki; imanı da, iz’anı da, ameli de herşeyi yok edebilir

Bu beş şey ferdidir, kişinin kendindedir, içtedir

1 Nefis 2 Şeytan 3 Şehvet 4 İnsan şeytanı 5 Ve aşırı dünya muhabbeti

Bu beş düşmanın haricinde ayrıca sapıtıcı imamlar ve âhir zaman uleması da var Bunlar fert fert değil de, insanları kitleler halinde münafıklığa sevkederler, dinden kaydırırlar



1 Nefis:

Bu beş düşmanın en büyüğü olan nefis yedi başlı bir ejderdir Tahribatı dış düşmandan daha büyüktür Eğer dizginlenmezse ALLAH-u Teâlâ’nın koyduğu hudutları aşar, gayesine ulaşır Bu hudutları aşan kimse, kendisini uçurumdan attı demektir

Bir Hadis-i kudsî’de:

“Nefsine düşman ol Çünkü o bana karşı düşmanlık ve harp ilân etmiştir” buyuruluyor

Nefis her iyiliğe engel olmak isteyen, her kötülüğün kapısını açan arkadaştır Kişinin bu dünyada da arkadaşıdır, kabirde de arkadaşıdır, mahşerde de arkadaşıdır, cennette ve cehennemde de arkadaşıdır

Nefsinin her isteğini yapan kimse cehenneme düşer Nefsin istemediği kulluk ve fedakârlıkta bulunanlar ise cennete girerler

İnsanın kendi nefsi ile cihad etmesine “Cihad-ı ekber” denilmiştir Çünkü düşmanların en büyüğü nefistir Bir insanın sana yapacağı en büyük düşmanlık seni öldürmesidir Bu ise şehâdetine vesile olduğu için, seni en yüksek mertebeye erdirir Nefsin elinde ölürsen ebedi hayatın mahvolur

Bir Hadis-i şerif’lerinde de, nefsin bir mümin için ne büyük tehlike olduğunu haber veriyorlar ve şöyle buyuruyorlar:

“En şiddetli düşmanın iki yanın arasındaki nefsindir” (Beyhakî)

ALLAH’tan korkan kimse heva ve hevesine uymaz, ibadet ve taate yönelir Nefsâni arzulardan uzaklaştıkça iffetli olur, haramlardan ve şüpheli şeylerden kaçındıkça verâ ve takvâ sahibi olur



2 Şeytan:

Şeytan da insanın en büyük düşmanıdır

Her insanın bir şeytanı vardır Resulullah -sallALLAHu aleyhi ve sellem- Efendimizin de kendisine musallat olan bir şeytanı varken, ALLAH-u Teâlâ ona yardım etmiş ve şeytanı müslüman olmuştur

ALLAH-u Teâlâ kullarına karşı çok şefkatli, çok merhametli olduğundan şeytanın düşmanlığından korumak ve sakındırmak için şöyle buyuruyor:

“Ey Âdemoğulları! Ben size: ‘Şeytana ibadet etmeyin, o sizin apaçık bir düşmanınızdır, bana kulluk edin, bu dosdoğru yoldur’ diye emretmedim mi?” (Yâsin: 60-61)

Kendisini şeytana teslim eden kişi ona ibadet ediyor demektir

Akıllı insan, hayır görse bile düşmanından bir şey kabul etmez Çünkü onun tuzağından emin olunmaz

Şeytan cehenneme çağıran bir simsar ve tellâldır

“andolsun ki o sizden birçok nesilleri kandırıp saptırmıştır” (Yâsin: 62)

Bu yüzden de başlarına ne türlü felâketler gelmiştir Bu felâketler ve azapların haberleri her tarafa yayılmış ve asırlar boyu izleri devam edegelmiştir

“Hâlâ akıl erdirmiyor musunuz?” (Yâsin: 62)

Sizin aklınız yok mu ki, hâlâ şeytanın peşinden gitmektesiniz!

ALLAH-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde şöyle buyuruyor:

“O kendi taraftarlarını, çılgın alevli cehennem halkından olmaya çağırır” (Fâtır: 6)

Onun bundan başka gaye ve maksadı yoktur Akıllı kimsenin, onun bu çağrısına uyması yakışmaz

ALLAH-u Teâlâ’ya gönülden inanan, ibadetlerini yapan kullarının üzerinde şeytanın hiçbir hakimiyeti olamaz

Çünkü onlar ALLAH-u Teâlâ’nın hıfz-u himayesindedirler

Şeytanın nüfuzundan ve vesvesesinden korunmak için zikrullah en büyük kalkandır

Bir Âyet-i kerime’de şöyle buyurulmaktadır:

“Takvâya erenler, şeytan tarafından bir vesveseye uğrayınca ALLAH’ı zikrederler Bir de bakarsın ki onlar gerçeği görüp bilmişlerdir bile” (A’raf: 201)

Kendi hatalarının nerede olduğunu ve şeytanın hilesinin nereden geldiğini görürler ve hemen yanlıştan sakınırlar Böylece ALLAH-u Teâlâ tarafından kendisine ihsan edilen basiretleri daha da artmış olur



3 Şehvet:

Nefsin tabiatında şehvete, günaha ve kötülüğe meyil vardır Gücünü hep o yönde kullanır Onun özelliği böyle olduğu için, insanoğlu sırf kendi nefsine kalırsa, her türlü fenalığa sürüklenir

Ukbe bin Âmir -radiyALLAHu anh-den rivayet edildiğine göre Resulullah -sallALLAHu aleyhi ve sellem- Efendimiz Hadis-i şerif’lerinde şöyle buyurmuşlardır:

“VALLAHi ben, vefatımdan sonra ALLAH’a şirk koşmanızdan korkmuyorum, fakat nefislerinize uymanızdan korkuyorum” (Buhârî Tecrid-i sarîh: 661)

Nitekim ALLAH-u Teâlâ bir Âyet-i kerime’sinde namaz kılmayan ve şehvetlerine düşkün kimselerin türediğini ve türeyeceğini beyan buyurmuştur:

“Onlardan sonra yerlerine öyle bir nesil geldi ki, bunlar namazı bıraktılar, şehvetlerine uydular Bu yüzden azgınlıklarının cezasını çekecekler” (Meryem: 59)



4 İnsan Şeytanı:

İnsanlara kötülük telkin eden şeytanlar olduğu gibi, şeytanlaşmış insanlar da vardır

Bir Âyet-i kerime’de şöyle buyurulmaktadır:

“İnsanlardan kimi de var ki ALLAH hakkında bir bilgisi olmadığı halde tartışır da her azgın şeytanın ardına düşer” (Hacc: 3)

Şeytan ismi Âyet-i kerime’de “Merid” sıfatıyla anıldığı için, sırf cin şeytanı değil, insanlardan da merid olan, yani fitne ve fesada hazır bekleyen her kişi de şeytan kabul edilir ve bu ismin şümulüne girer

Şeytana ve şeytanlaşmış şahıslara uyanları doğru yoldan saptıracakları ve cehenneme sürükleyecekleri kesin bir âkıbettir

Resulullah -sallALLAHu aleyhi ve sellem- Efendimiz Ebu Zerr -radiyALLAHu anh-e:

“Cin ve insan şeytanlarından ALLAH’a sığındın mı?” diye sordu O ise: “İnsanın da şeytanları var mıdır?” dedi

Buyurdu ki:

“Evet Hem de onlar cin şeytanlarından daha şerlidir” (Ahmed bin Hanbel)



5 Aşırı Dünya Muhabbeti:

ALLAH-u Teâlâ dünyayı içindekileri ile beraber insanoğluna musahhar kılmış, istifadesine arzetmiştir Bütün bunlar dünya hayatını geçirmek ve faydalanmak üzere verilmiş birer vasıta olması itibariyle birer nimet iseler de, asıl aranılacak gaye bunlar değildir, bunların faydası geçicidir Birçok insanlar ise bütün bunlara düşkündürler

Hakk ve Hakikatı bırakıp dünya lezzetlerine dalanlar, dünyaya aşırı muhabbet bağlayanlar büyük bir belâya ve huzursuzluğa uğramışlardır

Âyet-i kerime’de şöyle buyurulmaktadır:

“Siz geçici dünya malını istiyorsunuz Oysa ALLAH âhireti kazanmanızı ister” (Enfal: 67)

Dünya hayatının müddeti kısa ve lezzeti de geçici olduğu için, bir aldanma ve oyalanmadan başka bir şey değildir

Akıllı kimsenin dünyaya aldanmaması, dünya sevgisine aşırı derecede kapılmaması gerekir Serap gibi parıldar, bulut gibi geçer gider

Diğer bir Âyet-i kerime’de şöyle buyuruluyor:

“Senin için ahiret, dünyadan daha hayırlıdır” (Duhâ: 4)

Dünyayı ahirete tercih etmek; kâfirin küfründeki, münafığın nifakındaki, âsinin mâsiyetindeki gizli hastalığı gösteren bir işarettir Onların bütün gayretleri dünya lezzetlerini elde etmek içindir

Bu dünya hayatı, çocukların oyun oynayarak kendilerini yordukları gibi insanların kendilerini yordukları bir oyuna benzemektedir Ömrün akşamı olunca, çocukların oyunlarını bırakıp evlerine döndükleri gibi, her şey yüzüstü bırakılıp âhiret âlemine göç edilmekte, elde edilen her şey başkalarına bırakılmaktadır

İşte bu sayılan beş düşmandan herhangi birisi tesirini ve gücünü gösterirse, ruhun üzerinde baskı yaparsa kişiyi münafıklığa düşürür

Münafıklık, bir müslümanın korkması gereken en büyük tehlikedir Nifak kalbin kötü sıfatlarındandır Dışın içe, sözün fiile aykırı olması münafıklıktır