Sövüp saymanin fenaligi

***mum*** · 06-18-2007

Edeb dini olan İslâm, edebe aykın hareket ve sözden uzaklaşmayı her mü'mine emretmiştir
Sövmek, islam edeblerine aykrı bulunan hareketlerin başında gelir
Sövmenin en ağın, sin ve kef harflerini birleştirerek sarfedilen, ırz ve namusa tecavüzü ifade eden galiz lâflardır Bunlardan başka, bir kimsenin anası, kızı, kızkardeşi, karısı ve kendisinin ırzına ve namusuna leke teşkil edecek, şeref ve haysiyetini kıracak sözlerde bulunmak da sövme fiiline dahildir
Cemiyet içinde öyle kimseler görülür ki, kızdığı kimsenin annesi, zevcesi, kızı ve kızkardeşi gibi yakınlarına ağır ifade ve galiz sözlerle tecavüzde bulunurlar
Böyle bir hareket, en hafifinden, dargınlığa sebep olur Bazan cinayetle neticelenen kavgalara yol açar
Bazı şahıslar, su içmeyen hayvana, uçan kuşa, öten horoza, hastalığa, yürümeyen bineğe, esen yele ve akan sele sövmek gibi basit davranışta bulunurlar
Akıldan mahrum bulunan hayvanların hareketleri, eğitimle gelişir Onların kendilerine mahsus hallerine kızıp sövmek, îslâmiyetten habersiz ve medeniyyetten uzak kimselere yaraşır
İnsanlarda olduğu gibi hayvanlar da iyi hareketten hoşlanır Sevilmek ve öğretilmekle terbiye kabul ederler Sövmek onu ne te'dib eder ne de ona bir tesir icra eder Sadece sahibinin ağzını kirletir
Kimi insan da dehre, feleğe ve âleme söver Hadisât-ı kevniyye-nin zuhura geldiği şeylere sövmenin çirkinliğini izaha hacet var mı?

Sövmek denilince mutlaka ve hiçbir kayda tâbi tutulmaksızın yasaktır Sövme lafızlarının arasındaki fark, günahın şiddet derecesindedir Bazı sövmeler, insanı dinden, imandan uzaklaştırır Bu sebeple o gibi sövmelere «Küfür lâfzı» denilmiştir Meselâ bir kimsenin mukaddes tanınan şeylerden birine; Peygambere, Kur'ân'a, ibadetlere ve dinî hükümlere sövmesi onu dinden çıkarır ve imandan mahrum eder
Rabbirriizin «öt» bile dememize müsaade buyurmadığı anne ve babamıza sövmek büyük günahlardandır Hatta buna sebep olmak da böyledir Resûlullah Efendimiz bir gün
«Bir adamın, ana ve babasına sövmesi, büyük günahlardandır» buyurmuştu Ashap:
«Ey Allah'ın Resulü! Bir adam anne ve babasına sövebilir mi?» dediler Efendimiz:
«Evet, o bir adamın babasına söver de o da onun babasına söver Anasına söver de o da onun anasına söver» buyurmuşlardır (1
Yâ feleke ve dehre şovenlere ne demeli! Gece ve gündüzün olmasını, zamanların dolmasını hazırlayan felekiyat,
Allah'ın takdirinin dışında cereyan eden şeyler değildir Bizim onlara kızmamızın mânası yoktur Bir hadîs-i kudsîde Cenâb-ı Hak buyuruyor ki:
«Âdem oğlu dehre sövüyor Ben dehr (in Hâlikiy) im Gece ve gündüz (ün olması) ancak benim (kudret) elimdedir» (2)
Cenâb-ı Hakk'ın tasarrufu i]e vukubulan hâdisata, bilerek veya bilmeyerek, sövmek ne kadar çirkin bir iştir Dil, bunu izahtan âciz kalmaktadır
Bir Müslümanm din kardeşine sövmesi, İslâm terbiyesiyle bağdaşmayacağı gibi insanlık bakımından da çirkin bir harekettir En şerefli ve temiz bir uzuv olan ağzımızı en bayağı islere âlet etmek, cidden esef vericidir Resûlullah Efendimiz bir hadîs-i şeriflerinde şöyle buyurmaktadırlar:
«Müslümana sövmek, (Allah'a) itaatin dışına çıkmak; onu öldürmek ise küfür (derecesine yakın bir cürüm) dür» (3)
Hele iki taraflı sövüşmeler, karşılıklı atışmalara ve dargınlıklara sebep olur Bazan bu kırgınlık kabre kadar intikal eder Resûl-i Ekrem (sav) Efendimiz şöyle-buyurmaktadır:
«Haksızlığa uğrayan haddi aşmadıkça, birbirine söven iki kişinin söyledikleri (nin günahı) sövmeye ilk başlayanın üzerinedir» (4)

insan, ayağını ısıran köpeğin bacağına sanlıp aynı işi yapamaz Ayağının ısırılması, onu böyle bir davranışta mazur kılmaz Bu, insan için bir tenezzül olur Sövene karşı mukabele etmek de bu kabilden bir alçalmadır
«Dilini tutan kurtuldu» hadîs-i şerifi, şaşmaz düs-|ûrumuz olmalıdır
Mü'min, kimsenin soy ve sopuna dil uzatmamalı, ölmüş veva hayattaki yakınlarına sövmemelidir Bilhassa ölmüş bir kimseye sövmek, hem onun ruhunu hem de yakınlarım incitir Ölüyle halâllaşmak imkânı da yoktur
Peygamber Efendimiz, «ölülere sövmeyiniz Zira onlar, (kendilerinden) evvel gönderdiklerine kavuşmuşlardır» (5), buyurmaktadır Bir ölüye dil uzatmak, mertlik siân ile bağdaşamaz Vicdanların mürebbisi bulunan Efendimiz söyle buyurmaktadır
Arkadaşınız öldüğü vakit onu (hâline) bırakınız, ona sövmeyiniz» (6)
Din kardeşlerimize lanette bulunmayalım Şayet o kimse, buna lâyık değilse lanet, söyleyenin kendi başına döner Resûlullah Efendimiz «Lânetçiler kıyamet günü ne şehid ne de şefaatçi olmazlar» (7), buyurmuştur
Kevnî hâdiselere sövmek de böyledir Akan sele, esen yele dil uzatmak; bunların kimin takdiri ve emriyle meydana geldiğini anlamamaktan doğar Adamın biri, elbisesini havalandıran rüzgâra öfkelenip lanet etmişti
Resûlullah (sav) şöyle ikaz buyurdular:
«Ona lanet etme! Zira o, (Allah tarafından) memur kılınmıştır» (8)
Horoza gece öttü diye sövmek, gülünç olduğu kadar bayağı bir iştir Akl-ı selim sahibi bir mü'minin bundan memnun olması gerekir Zira o, duaların ve tevbelerin makbul olduğu bir vakitten haberdar etmektedir:
Resûlullah Efendimiz buyurmaktadır ki:
«Horoza sövmeyiniz Zira o, namaza uyandın» (9)

Hastalıklar, kulun afvi veya derecesinin yükselmesi için Allah tarafından gönderilir Onun verdiği ağn ve acıya sabretmeli, ateşine tahammül göstermelidir Resûl-i Ekrem (sav) sıtmaya tutulmuş bir sahâbiyi ziyaret edip hatırını sormuştu Kendisine:
«Ne oldu böyle titriyorsun?» demiş o kimse:
«Allah ona bereket vermesin sıtma (ya tutulmuşum)» demişti,
Peygamber Efendimiz:
«Sıtmaya sövme! Zira o, körüğün (yaktığı ateşin), demirin küfünü giderdiği gibi, Âdem oğlunun hatalarını giderir» buyurdu (10)
Kemâl sahibi insan, galiz laflara ağzında yer vermemeli, -kimseyi bir aybı ile yermemeli, sevmeli fakat sövmemelidir «Müslüman, elinden de dilinden Müslümanların selâmette olduğu kimsedir»

**Leyli Rana** · 11-03-2008

Allah bu kötü ahlakdan Ümmeti Muhammedi uzak eylesin
gercekden hele ki türkiyede cok genc yasda agasa alinmicak laflar ediliyo, Aileler cok büyük bir rol oynuyor, Rabbim hayirli nesiller yetsidirmeyi nasip etsin
Örnek bir Mümin olma duasiyla
Allah razi olsun

**irem şura** · 11-03-2008

Kemâl sahibi insan, galiz laflara ağzında yer vermemeli, -kimseyi bir aybı ile yermemeli, sevmeli fakat sövmemelidir «Müslüman, elinden de dilinden Müslümanların selâmette olduğu kimsedir»

paylaşım için tşkler kardeşim ALLAH razı olsun faydalı bir konuydu

06-18-2007	#1
Bilgiler *mum* Administrator Bilgiler Üyelik tarihi: Feb 2007 Nerden: filistin Mesaj: 11,416 İtibar Tecrübe Puanı: 123 Rep Puanı : 8125 Rep Derecesi :	Sövüp saymanin fenaligi Edeb dini olan İslâm, edebe aykın hareket ve sözden uzaklaşmayı her mü'mine emretmiştir Sövmek, islam edeblerine aykrı bulunan hareketlerin başında gelir Sövmenin en ağın, sin ve kef harflerini birleştirerek sarfedilen, ırz ve namusa tecavüzü ifade eden galiz lâflardır Bunlardan başka, bir kimsenin anası, kızı, kızkardeşi, karısı ve kendisinin ırzına ve namusuna leke teşkil edecek, şeref ve haysiyetini kıracak sözlerde bulunmak da sövme fiiline dahildir Cemiyet içinde öyle kimseler görülür ki, kızdığı kimsenin annesi, zevcesi, kızı ve kızkardeşi gibi yakınlarına ağır ifade ve galiz sözlerle tecavüzde bulunurlar Böyle bir hareket, en hafifinden, dargınlığa sebep olur Bazan cinayetle neticelenen kavgalara yol açar Bazı şahıslar, su içmeyen hayvana, uçan kuşa, öten horoza, hastalığa, yürümeyen bineğe, esen yele ve akan sele sövmek gibi basit davranışta bulunurlar Akıldan mahrum bulunan hayvanların hareketleri, eğitimle gelişir Onların kendilerine mahsus hallerine kızıp sövmek, îslâmiyetten habersiz ve medeniyyetten uzak kimselere yaraşır İnsanlarda olduğu gibi hayvanlar da iyi hareketten hoşlanır Sevilmek ve öğretilmekle terbiye kabul ederler Sövmek onu ne te'dib eder ne de ona bir tesir icra eder Sadece sahibinin ağzını kirletir Kimi insan da dehre, feleğe ve âleme söver Hadisât-ı kevniyye-nin zuhura geldiği şeylere sövmenin çirkinliğini izaha hacet var mı? Sövmek denilince mutlaka ve hiçbir kayda tâbi tutulmaksızın yasaktır Sövme lafızlarının arasındaki fark, günahın şiddet derecesindedir Bazı sövmeler, insanı dinden, imandan uzaklaştırır Bu sebeple o gibi sövmelere «Küfür lâfzı» denilmiştir Meselâ bir kimsenin mukaddes tanınan şeylerden birine; Peygambere, Kur'ân'a, ibadetlere ve dinî hükümlere sövmesi onu dinden çıkarır ve imandan mahrum eder *Rabbirriizin «öt» bile dememize müsaade buyurmadığı anne ve babamıza sövmek büyük günahlardandır Hatta buna sebep olmak da böyledir Resûlullah Efendimiz bir gün* *«Bir adamın, ana ve babasına sövmesi, büyük günahlardandır» buyurmuştu Ashap:* «Ey Allah'ın Resulü! Bir adam anne ve babasına sövebilir mi?» dediler Efendimiz: «Evet, o bir adamın babasına söver de o da onun babasına söver Anasına söver de o da onun anasına söver» buyurmuşlardır (1 Yâ feleke ve dehre şovenlere ne demeli! Gece ve gündüzün olmasını, zamanların dolmasını hazırlayan felekiyat, Allah'ın takdirinin dışında cereyan eden şeyler değildir Bizim onlara kızmamızın mânası yoktur Bir hadîs-i kudsîde Cenâb-ı Hak buyuruyor ki: «Âdem oğlu dehre sövüyor Ben dehr (in Hâlikiy) im Gece ve gündüz (ün olması) ancak benim (kudret) elimdedir» (2) *Cenâb-ı Hakk'ın tasarrufu i]e vukubulan hâdisata, bilerek veya bilmeyerek, sövmek ne kadar çirkin bir iştir Dil, bunu izahtan âciz kalmaktadır* Bir Müslümanm din kardeşine sövmesi, İslâm terbiyesiyle bağdaşmayacağı gibi insanlık bakımından da çirkin bir harekettir En şerefli ve temiz bir uzuv olan ağzımızı en bayağı islere âlet etmek, cidden esef vericidir Resûlullah Efendimiz bir hadîs-i şeriflerinde şöyle buyurmaktadırlar: «Müslümana sövmek, (Allah'a) itaatin dışına çıkmak; onu öldürmek ise küfür (derecesine yakın bir cürüm) dür» (3) Hele iki taraflı sövüşmeler, karşılıklı atışmalara ve dargınlıklara sebep olur Bazan bu kırgınlık kabre kadar intikal eder Resûl-i Ekrem (sav) Efendimiz şöyle-buyurmaktadır: «Haksızlığa uğrayan haddi aşmadıkça, birbirine söven iki kişinin söyledikleri (nin günahı) sövmeye ilk başlayanın üzerinedir» (4) insan, ayağını ısıran köpeğin bacağına sanlıp aynı işi yapamaz Ayağının ısırılması, onu böyle bir davranışta mazur kılmaz Bu, insan için bir tenezzül olur Sövene karşı mukabele etmek de bu kabilden bir alçalmadır «Dilini tutan kurtuldu» hadîs-i şerifi, şaşmaz düs-\|ûrumuz olmalıdır Mü'min, kimsenin soy ve sopuna dil uzatmamalı, ölmüş veva hayattaki yakınlarına sövmemelidir Bilhassa ölmüş bir kimseye sövmek, hem onun ruhunu hem de yakınlarım incitir Ölüyle halâllaşmak imkânı da yoktur Peygamber Efendimiz, «ölülere sövmeyiniz Zira onlar, (kendilerinden) evvel gönderdiklerine kavuşmuşlardır» (5), buyurmaktadır Bir ölüye dil uzatmak, mertlik siân ile bağdaşamaz Vicdanların mürebbisi bulunan Efendimiz söyle buyurmaktadır Arkadaşınız öldüğü vakit onu (hâline) bırakınız, ona sövmeyiniz» (6) Din kardeşlerimize lanette bulunmayalım Şayet o kimse, buna lâyık değilse lanet, söyleyenin kendi başına döner Resûlullah Efendimiz «Lânetçiler kıyamet günü ne şehid ne de şefaatçi olmazlar» (7), buyurmuştur Kevnî hâdiselere sövmek de böyledir Akan sele, esen yele dil uzatmak; bunların kimin takdiri ve emriyle meydana geldiğini anlamamaktan doğar Adamın biri, elbisesini havalandıran rüzgâra öfkelenip lanet etmişti Resûlullah (sav) şöyle ikaz buyurdular: «Ona lanet etme! Zira o, (Allah tarafından) memur kılınmıştır» (8) Horoza gece öttü diye sövmek, gülünç olduğu kadar bayağı bir iştir Akl-ı selim sahibi bir mü'minin bundan memnun olması gerekir Zira o, duaların ve tevbelerin makbul olduğu bir vakitten haberdar etmektedir: Resûlullah Efendimiz buyurmaktadır ki: «Horoza sövmeyiniz Zira o, namaza uyandın» (9) Hastalıklar, kulun afvi veya derecesinin yükselmesi için Allah tarafından gönderilir Onun verdiği ağn ve acıya sabretmeli, ateşine tahammül göstermelidir Resûl-i Ekrem (sav) sıtmaya tutulmuş bir sahâbiyi ziyaret edip hatırını sormuştu Kendisine: «Ne oldu böyle titriyorsun?» demiş o kimse: «Allah ona bereket vermesin sıtma (ya tutulmuşum)» demişti, Peygamber Efendimiz: «Sıtmaya sövme! Zira o, körüğün (yaktığı ateşin), demirin küfünü giderdiği gibi, Âdem oğlunun hatalarını giderir» buyurdu (10) Kemâl sahibi insan, galiz laflara ağzında yer vermemeli, -kimseyi bir aybı ile yermemeli, sevmeli fakat sövmemelidir «Müslüman, elinden de dilinden Müslümanların selâmette olduğu kimsedir»

11-03-2008	#2
Bilgiler Leyli Rana Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Oct 2008 Nerden: Germany Mesaj: 2,448 İtibar Tecrübe Puanı: 25 Rep Puanı : 946 Rep Derecesi :	--->: Sövüp saymanin fenaligi Allah bu kötü ahlakdan Ümmeti Muhammedi uzak eylesin gercekden hele ki türkiyede cok genc yasda agasa alinmicak laflar ediliyo, Aileler cok büyük bir rol oynuyor, Rabbim hayirli nesiller yetsidirmeyi nasip etsin Örnek bir Mümin olma duasiyla Allah razi olsun

11-03-2008	#3
Bilgiler irem şura Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Jun 2007 Nerden: mardin Mesaj: 201 İtibar Tecrübe Puanı: 3 Rep Puanı : 33 Rep Derecesi :	--->: Sövüp saymanin fenaligi Kemâl sahibi insan, galiz laflara ağzında yer vermemeli, -kimseyi bir aybı ile yermemeli, sevmeli fakat sövmemelidir «Müslüman, elinden de dilinden Müslümanların selâmette olduğu kimsedir» paylaşım için tşkler kardeşim ALLAH razı olsun faydalı bir konuydu

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder