Kadere İman ve Tevekkül

**mumsema** · 19-04-2007

Kadere İman ve Tevekkül Mumsema İslam Arşivi Kadere İman ve Tevekkül Kadere İman ve Tevekkül Bazı kimseler tevekkülü tembellik zannederler

Bilhassa batılı kaynaklar, İslam'da tevekkülü kasten böyle göstermekte ısrar etmektedirler

Bu sebepten, kadere iman ve tevekkülü ayrı bir başlık olarak ele almak ve açıklamak faydalı olacaktır

Tevekkülün manası; Cenab-ı Hakkı vekil edinmektir Kişinin sebeplere yapıştıktan sonra, neticenin yaratılmasını Allahtan beklemesi ve hakiki tesiri Allah'tan bilmesi tevekkülün esasıdır
Mesela, bir çiftçinin tevekkülü; tarlayı kazdıktan, ekinleri suladıktan ve yapılması gereken diğer işleri yaptıktan sonra meyveyi ve ekini Allah'tan istemesi ve çıkan meyveyi Cenab-ı Hakkın malı ve kendisine bir ihsanı olduğunu bilmesidir

Yada bir savaşta tevekkül; düşmana karşı en tesirli silahlarla donandıktan ve harp kaidelerine harfiyen uyduktan sonra zaferi Allah'tan beklemek ve O'na güvenmektir

Yada bir öğrencinin tevekkülü, derslerine iyice çalıştıktan sonra, imtihanda kendisini başarılı kılması için Allah'a dayanmasıdır

Yoksa, tarlayı ekmeden, savaşa hazırlanmadan ve derse çalışmadan yapılan tevekkül, İslamın emrettiği ve güzel bulduğu tevekkül olmamakla birlikte tembellik ve atalettir
Demek Tevekkül; dünyaya ve ahirete ait işlerde, sünnet-i ilahiye denilen kanunlara hakkıyla uymak ve neticeyi Allah'tan beklemektir
Bediüzzaman hazretleri de tevekkülü şöyle ifade etmektedir: "Tevekkül, sebepleri bütün bütün reddetmek değildir Belki sebepleri, dest-i kudretin perdesi bilip, riayet ederek; sebeplere teşebbüs ise; bir nevi fiili dua kabul ederek, neticeyi yalnız Cenab-ı Haktan istemek ve neticeleri ondan bilmek ve ona minnettar olmaktan ibarettir"
Biz de tevekkülle ilgili açıklamaları bu tarifin ışığı altında yapacağız

İlk önce "sebep" ve "netice" tabirleri üzerinde kısaca duralım:
Sebep; vasıta ve şart manasına gelmektedir

Cenab-ı Hak, dünyaya ve ahirete ait her neticeyi bir takım şartlara ve sebeplere bağlamıştır

Bu şartların her birine "sebep" denilir

Sebeplere takılan eşyaya ise "netice" denmektedir

Mesela ibadetler sebeptir, cennet ise neticedir

Koyun sebeptir, süt neticedir

Arı sebeptir, bal neticedir

Veya güneş, toprak, su birer sebeptir, ağaç ise neticedir

Yada başka bir açıdan bakıldığında ağaç sebep, meyve ise neticedir

Sebepleri de, neticeleri de yaratan Allah'tır Sebeplerin, neticenin yaratılmasında tesirleri olmamakla birlikte, sebepler; Allah'ın kanunları olup, bunlara riayet etmeyenler neticelerden mahrum kalırlar
İşte tevekkül: "Sebeplere riayet ettikten sonra neticeyi Allah'tan beklemek, O'na itimat etmek ve O'ndan gelecek her şeyi, arzusuna uysun ve uymasın, rıza ve memnuniyetle karşılamak" demektir

Nitekim Cenab-ı Hak, Kur'anı Keriminde: "Azmettiğin zaman Allah'a tevekkül et" buyurmaktadır

Bu ayetin işaretiyle; ilk önce azmetmemiz ve daha sonra tevekkül etmemiz emredilmektedir

Yoksa çalışmayıp oturarak tevekkül etmemiz emredilmemektedir

**mumsema** · 30-04-2007

İnsanların bir işi azmetmeleri, itimadı gerektirir

Allah'a güvenmeyen kimse ise, ya kendisine yada sebeplere itimat edecektir

Oysa hem kendisi hem de sebepler son derece acizdir

Kendisinin ve sebeplerin gayet aciz olması cihetiyle, insan, ancak ve ancak, bütün sebepleri yaratan ve o sebeplerin eliyle kendine lütuf ve ihsanda bulunan Allah'a dayanmakla kalben huzur bulabilmektedir

Cenab-ı Hak, insanı maddesi ve manasıyla bu alemden süzmüş ve onu kainat ağacına bir meyve hükmünde yaratmıştır

Bu yaratılış sebebiyle, insanın kainatla her bakımdan alakası vardır

Hangi işi yapmak istese, önce nefsiyle o işe teşebbüs edecek, daha sonra da bu alemde kendisine yardımcı olacak sebeplere riayet edecektir

Nefsi teşebbüsle, harici sebeplerin bir araya gelmesi, neticeyi Allah'tan istemek için fiili bir duadır

Neticeyi yaratacak olan ancak O'dur

İşte tevekkül bu noktada başlar

Buğday elde etmek isteyen çiftçi, tarla ile el ele verir, onu sürer, eker ve sular

Böylece nefsi teşebbüsle birlikte sebeplere de riayet ettikten sonra Allaha tevekkül eder ve kalb rahatlığıyla buğdayı Allah'tan bekler

Bu misalden anlaşıldığı üzere sadece insanın teşebbüsü neticenin yaratılmasına kafi gelmediği gibi, insan teşebbüs etmeksizin tarla, su, tohum gibi sebepler de neticeyi meydana getirememektedirler

Bu, Cenab-ı Hakkın bir kanunudur

Ondan buğday isteminin yolu, ferdin o işe teşebbüsü ve sebeplere uymasıdır

Şimdi İslamın tevekkül esasına karşı gelenlere şunu soralım:
Misaldeki adamın, elinden gelen her şeyi yaptıktan ve her şartı yerine getirdikten sonra tevekkül etmeyip evinde bir kış süresince merak ve endişe ile rahatsız olması mı daha iyidir?
Yoksa, "Beni benden daha iyi bilen, bana benden daha şefkatli olan Rabb-i Rahimimden ne gelirse hoştur

Ana rahminde, o karanlık menzilde, beni şefkatle besleyen, dünyaya geldiğimde ise baba ocağını ve anne kucağını benim imdadıma gönderen, dağları madenleriyle, bağları meyveleriyle, denizleri balıklarıyla bana hizmetkar eden, O Halik-i Rahim, benim için ne takdir ederse onda hayır vardır

Benim kuvvetim ve kudretim gibi fikrimde kısadır

Hangi azaları almamın hakkımda hayırlı olacağını ana rahminde bilemediğim gibi, hangi neticenin öteki alemde lehimde olacağını da bu alemde bilemiyorum

O halde, Ona tevekkül ve itimat ediyorum" deyip neticeyi sabır ve rıza ile beklemesi mi daha hayırlıdır?
Veya bir hastanın, doktorun verdiği ilaçları kullandıktan sonra Allah'a tevekkül ederek, sabır içinde şifa talep etmesi mi, yoksa tevekkül etmeyerek neticeyi aşırı bir merakla beklemesi ve manen perişan bir vaziyete düşmesi mi daha iyidir?
Kur'an'ı Kerim'in her emri ve nehyi gibi, tevekküle teşviki de insanlara dünya ve ahiret saadeti bahşetmektedir

Bir mümin kendi iktidarı dahilinde olan bütün imkanları kullandıktan ve bütün şartları yerine getirdikten sonra neticeyi Allahtan bekler

Eğer netice kendi arzusu istikametinde olursa, Cenab-ı Hakka şükreder; aksi istikamette tecelli ederse, "Rabbim bana, benden daha şefkatlidir, benim iradem gibi şefkatim de cüzidir

O halde o nihayetsiz rahmet sahibine tevekkül ediyorum

Ondan gelen her şey güzeldir

Onun verdiği dert de derman olur

" Diyerek hem huzurunu muhafaza eder, hem de ahireti için mühim bir hayır kazanmış olur

Bu hakikate arif olan mümin şöyle der: "Ya rabbi, benim irade ve arzu ettiğimi bana ihsan buyurursan sana hamd ve şükrederim Eğer arzu ettiğimin aksini tecelli ettirirsen, senin irade buyurduğunu memnuniyetle kabul eder ve onu benim arzumdan bin kat daha fazla rızayla ve neşeyle karşılarım"

**Sümeyye_** · 02-07-2008

Allah cc razı olsun

**astek** · 03-07-2008

"Azmettiğin zaman Allah'a tevekkül et" hangi ayet yazarmısınız

**LeoparGS** · 03-07-2008

Alıntı:

astek´isimli üyeden Alıntı

"Azmettiğin zaman Allah'a tevekkül et" hangi ayet yazarmısınız

“Azmettiğin zaman Allah’a tevekkül et, Muhakkak ki Allah tevekkül edenleri sever”(Al-i İmran:159)

**astek** · 03-07-2008

konu içerisinde geçen ayet ve hadislerin kaynaklarını gösterirseniz sevinirim

Bana da soruyorlar bunu nerden aldın diye artık bende soruyorum

Allah razı olsun

**Fatımatüz`Zehra** · 23-11-2008

Allah razı olsun

19-04-2007	#1
mumsema	Kadere İman ve Tevekkül Kadere İman ve Tevekkül Mumsema İslam Arşivi Kadere İman ve Tevekkül Kadere İman ve Tevekkül Bazı kimseler tevekkülü tembellik zannederler Bilhassa batılı kaynaklar, İslam'da tevekkülü kasten böyle göstermekte ısrar etmektedirler Bu sebepten, kadere iman ve tevekkülü ayrı bir başlık olarak ele almak ve açıklamak faydalı olacaktır Tevekkülün manası; Cenab-ı Hakkı vekil edinmektir Kişinin sebeplere yapıştıktan sonra, neticenin yaratılmasını Allahtan beklemesi ve hakiki tesiri Allah'tan bilmesi tevekkülün esasıdır Mesela, bir çiftçinin tevekkülü; tarlayı kazdıktan, ekinleri suladıktan ve yapılması gereken diğer işleri yaptıktan sonra meyveyi ve ekini Allah'tan istemesi ve çıkan meyveyi Cenab-ı Hakkın malı ve kendisine bir ihsanı olduğunu bilmesidir Yada bir savaşta tevekkül; düşmana karşı en tesirli silahlarla donandıktan ve harp kaidelerine harfiyen uyduktan sonra zaferi Allah'tan beklemek ve O'na güvenmektir Yada bir öğrencinin tevekkülü, derslerine iyice çalıştıktan sonra, imtihanda kendisini başarılı kılması için Allah'a dayanmasıdır Yoksa, tarlayı ekmeden, savaşa hazırlanmadan ve derse çalışmadan yapılan tevekkül, İslamın emrettiği ve güzel bulduğu tevekkül olmamakla birlikte tembellik ve atalettir Demek Tevekkül; dünyaya ve ahirete ait işlerde, sünnet-i ilahiye denilen kanunlara hakkıyla uymak ve neticeyi Allah'tan beklemektir Bediüzzaman hazretleri de tevekkülü şöyle ifade etmektedir: "Tevekkül, sebepleri bütün bütün reddetmek değildir Belki sebepleri, dest-i kudretin perdesi bilip, riayet ederek; sebeplere teşebbüs ise; bir nevi fiili dua kabul ederek, neticeyi yalnız Cenab-ı Haktan istemek ve neticeleri ondan bilmek ve ona minnettar olmaktan ibarettir" Biz de tevekkülle ilgili açıklamaları bu tarifin ışığı altında yapacağız İlk önce "sebep" ve "netice" tabirleri üzerinde kısaca duralım: Sebep; vasıta ve şart manasına gelmektedir Cenab-ı Hak, dünyaya ve ahirete ait her neticeyi bir takım şartlara ve sebeplere bağlamıştır Bu şartların her birine "sebep" denilir Sebeplere takılan eşyaya ise "netice" denmektedir Mesela ibadetler sebeptir, cennet ise neticedir Koyun sebeptir, süt neticedir Arı sebeptir, bal neticedir Veya güneş, toprak, su birer sebeptir, ağaç ise neticedir Yada başka bir açıdan bakıldığında ağaç sebep, meyve ise neticedir Sebepleri de, neticeleri de yaratan Allah'tır Sebeplerin, neticenin yaratılmasında tesirleri olmamakla birlikte, sebepler; Allah'ın kanunları olup, bunlara riayet etmeyenler neticelerden mahrum kalırlar İşte tevekkül: "Sebeplere riayet ettikten sonra neticeyi Allah'tan beklemek, O'na itimat etmek ve O'ndan gelecek her şeyi, arzusuna uysun ve uymasın, rıza ve memnuniyetle karşılamak" demektir Nitekim Cenab-ı Hak, Kur'anı Keriminde: "Azmettiğin zaman Allah'a tevekkül et" buyurmaktadır Bu ayetin işaretiyle; ilk önce azmetmemiz ve daha sonra tevekkül etmemiz emredilmektedir Yoksa çalışmayıp oturarak tevekkül etmemiz emredilmemektedir

30-04-2007	#2
mumsema	--->: Kadere İman ve Tevekkül İnsanların bir işi azmetmeleri, itimadı gerektirir Allah'a güvenmeyen kimse ise, ya kendisine yada sebeplere itimat edecektir Oysa hem kendisi hem de sebepler son derece acizdir Kendisinin ve sebeplerin gayet aciz olması cihetiyle, insan, ancak ve ancak, bütün sebepleri yaratan ve o sebeplerin eliyle kendine lütuf ve ihsanda bulunan Allah'a dayanmakla kalben huzur bulabilmektedir Cenab-ı Hak, insanı maddesi ve manasıyla bu alemden süzmüş ve onu kainat ağacına bir meyve hükmünde yaratmıştır Bu yaratılış sebebiyle, insanın kainatla her bakımdan alakası vardır Hangi işi yapmak istese, önce nefsiyle o işe teşebbüs edecek, daha sonra da bu alemde kendisine yardımcı olacak sebeplere riayet edecektir Nefsi teşebbüsle, harici sebeplerin bir araya gelmesi, neticeyi Allah'tan istemek için fiili bir duadır Neticeyi yaratacak olan ancak O'dur İşte tevekkül bu noktada başlar Buğday elde etmek isteyen çiftçi, tarla ile el ele verir, onu sürer, eker ve sular Böylece nefsi teşebbüsle birlikte sebeplere de riayet ettikten sonra Allaha tevekkül eder ve kalb rahatlığıyla buğdayı Allah'tan bekler Bu misalden anlaşıldığı üzere sadece insanın teşebbüsü neticenin yaratılmasına kafi gelmediği gibi, insan teşebbüs etmeksizin tarla, su, tohum gibi sebepler de neticeyi meydana getirememektedirler Bu, Cenab-ı Hakkın bir kanunudur Ondan buğday isteminin yolu, ferdin o işe teşebbüsü ve sebeplere uymasıdır Şimdi İslamın tevekkül esasına karşı gelenlere şunu soralım: Misaldeki adamın, elinden gelen her şeyi yaptıktan ve her şartı yerine getirdikten sonra tevekkül etmeyip evinde bir kış süresince merak ve endişe ile rahatsız olması mı daha iyidir? Yoksa, "Beni benden daha iyi bilen, bana benden daha şefkatli olan Rabb-i Rahimimden ne gelirse hoştur Ana rahminde, o karanlık menzilde, beni şefkatle besleyen, dünyaya geldiğimde ise baba ocağını ve anne kucağını benim imdadıma gönderen, dağları madenleriyle, bağları meyveleriyle, denizleri balıklarıyla bana hizmetkar eden, O Halik-i Rahim, benim için ne takdir ederse onda hayır vardır Benim kuvvetim ve kudretim gibi fikrimde kısadır Hangi azaları almamın hakkımda hayırlı olacağını ana rahminde bilemediğim gibi, hangi neticenin öteki alemde lehimde olacağını da bu alemde bilemiyorum O halde, Ona tevekkül ve itimat ediyorum" deyip neticeyi sabır ve rıza ile beklemesi mi daha hayırlıdır? Veya bir hastanın, doktorun verdiği ilaçları kullandıktan sonra Allah'a tevekkül ederek, sabır içinde şifa talep etmesi mi, yoksa tevekkül etmeyerek neticeyi aşırı bir merakla beklemesi ve manen perişan bir vaziyete düşmesi mi daha iyidir? Kur'an'ı Kerim'in her emri ve nehyi gibi, tevekküle teşviki de insanlara dünya ve ahiret saadeti bahşetmektedir Bir mümin kendi iktidarı dahilinde olan bütün imkanları kullandıktan ve bütün şartları yerine getirdikten sonra neticeyi Allahtan bekler Eğer netice kendi arzusu istikametinde olursa, Cenab-ı Hakka şükreder; aksi istikamette tecelli ederse, "Rabbim bana, benden daha şefkatlidir, benim iradem gibi şefkatim de cüzidir O halde o nihayetsiz rahmet sahibine tevekkül ediyorum Ondan gelen her şey güzeldir Onun verdiği dert de derman olur" Diyerek hem huzurunu muhafaza eder, hem de ahireti için mühim bir hayır kazanmış olur Bu hakikate arif olan mümin şöyle der: "Ya rabbi, benim irade ve arzu ettiğimi bana ihsan buyurursan sana hamd ve şükrederim Eğer arzu ettiğimin aksini tecelli ettirirsen, senin irade buyurduğunu memnuniyetle kabul eder ve onu benim arzumdan bin kat daha fazla rızayla ve neşeyle karşılarım"

02-07-2008	#3
Sümeyye_	--->: Kadere İman ve Tevekkül Allah cc razı olsun

03-07-2008	#4
astek	--->: Kadere İman ve Tevekkül "Azmettiğin zaman Allah'a tevekkül et" hangi ayet yazarmısınız

03-07-2008	#6
astek	--->: Kadere İman ve Tevekkül konu içerisinde geçen ayet ve hadislerin kaynaklarını gösterirseniz sevinirim Bana da soruyorlar bunu nerden aldın diye artık bende soruyorum Allah razı olsun

23-11-2008	#7
Fatımatüz`Zehra	--->: Kadere İman ve Tevekkül Allah razı olsun

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder