EĞİtİm Ve ÖĞretİm

**mumsema** · 20-02-2007

EĞİtİm Ve ÖĞretİm Mumsema İslam Arşivi EĞİtİm Ve ÖĞretİm

EĞİTİM VE ÖĞRETİM

Her halükarda, Allah rızasını ön planda tutan bir ebeveynin Muhammed ümmetine ve insanlık âlemine yapabileceği en büyük iyilik hayırlı evlat yetiştirmektir

Evladın hayırlı yetiştirilmesinde “talim terbiye” işin olmazsa olmazıdır

Çocuk haneye yollanmış ilahî bir emanettir

Emanete nasıl davranılacağını İslam belirleyecektir

Emaneti kabul eden, emin olmak zorundadır

Aksi takdirde emanete ihanet söz konusu olabilir

Bu çocuğun harcanışıdır

Bu harcanış hem çocuğa, hem Allah celle celaluha, hem topluma, hem kendimize ihanettir

Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz:
“Çocuklarınıza öğreteceğiniz ilk kelime La ilahe illallah olsun” buyurmaktadır

Böylece çocuğun bir damlacık yüreğine dünya ve ahiret saadetinin ana ilkesi yerleştirilmiş olacaktır

Nasıl ki isim verilirken de kulağına, “Allahu ekber” hakikati okunmuştur

Böylece, “işte yavrum, bunlar dinimizin ana çizgileridir, ileride sana çok lazım olacaktır, şimdiden hatırında bulunsun” demiş oluyoruz

Çocuğun hak ve hakikate açık, batıla kapalı olmasını hedefliyoruz

Çocuk dindarlığı ana baba dindarlığından geçer

İlk yıllarda çocuğun bütün alıcıları açık ve çalışır vaziyettedir

İyi veya kötü duyduğu ve gördüğü her şeyi kapar

Bu sebeple, mümkün mertebe, çocuk ailede güzel şeyler duymalı ve görmelidir

Böylece çocuğun “ilk terbiye ocağı ana kucağı” olacaktır

Önce anneler çocuklarını, sonra çocuklar annelerini yüceltecektir

Çocuk şahsiyetinin ilk tohumlarını bu yaşlarda alır

Okullar ve çevre bunları geliştirir veya köreltir

Bin öğüt bir örnek yerini tutmaz

Duymak, görmek gibi değildir

Hz

Enes radıyallahu anhın ifade ettiği gibi Rasulü Zişan efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem, “niçin yaptın, niçin yapmadın”dan ziyade örnek olarak yetiştirirdi

Çocukluk safhasında, Allah sevgisi her vesileyle verilmeye çalışılmalıdır

Sevgi kalbin gıdasıdır

Allah sevgisi ise sevgilerin zirvesidir

Yüce Allah kendi zatına “merhameti” ilke edinmiştir

Bu nedenle O’nun şefkat ve merhameti anlatılarak, çocuk Allah celle celaluha sevgi kapısından götürülecektir

Azabın ve cehennemin hikmetini, çok daha ileri yaşlarda hayatı, insanları ve olayları tanıdıkça kavrayacaktır

Bu sebeple, yeri geldiğinde, “söversen Allah senin dilini yakar” yerine “sövmezsen Allah seni cennete koyar” demeyi tercih etmek durumundayız

Asan kesen bir varlığı çocuğa sevdirmek mümkün değildir

“Rab” kelimesi Kur’an-ı Kerimde 965 yerde geçer

Rab, severek büyüten, geliştiren, terbiye eden demektir

Dolayısıyla eli sopalı ebeveyn (anne-baba), eli sopalı öğretmen bu tavrını Rabbûl alemîne onaylatamayacağı gibi, Efendimiz sallallahu aleyhi ve selleme de onaylatamaz

Bir tokat belki çocuğu zahirde hizaya getirecektir ama iç dünyasında ne yıkımlara sebep olduğunu Allah bilir

Rabbimiz severek yetiştirip geliştiren, terbiye edendir

Yaşlı başlı insanlar olarak hâlâ insanlardan takdir bekleriz ama maalesef takdir etmeyi bir türlü öğrenemeyiz

Hâlbuki takdir bilhassa çocuğun terbiyesinde çok önemli bir yer tutar

Bu yaşlarda çocuklar, olumlu davranışları takdir edilip mükâfatlandırılarak terbiye edilmelidir

Bir aferin, bir küçük hediye çocuk için bir düğün bayram sevinci meydana getirebilir

Unutmayalım, “sevgi dünyamızın ikinci güneşidir”

Çocuğu dinlemek, sorularını ciddiye almak ona değer vermektir

Bu çocuğun hakkı ve ihtiyacıdır

Psikiyatristler sadece dinlerler, işte o kadar

Dinlenmemek adam yerine konmamak ve muhatap alınmamaktır

Bu çocuk için “önemsiz bir kişiyim” duygusunun uyanmasını netice verecektir

Yaşı ilerledikçe çocuğa hataları elbette söylenecektir ama ne yapmaması gerektiği söylendiğinde alternatifi de söylenmelidir

Çözüm gösterilmiyorsa sadece kınama bir şey ifade etmeyecek, hatta çocuğu bunaltarak isyan ettirecektir

Allah Rasulü sallallahu aleyhi ve sellem hurmaları taşlayan bir çocuğa: “Hurmaları taşlama da yere düşenlerden ye!” buyurmuştur

Ne yapmaması gerektiğini söylediği gibi ne yapması gerektiğini de söylemiştir

Çocuk sistemli öğrenme çağına geldiğinde de, yine merakını uyandırıp sevdirerek öğretme, ilgisini canlı tutma önemlidir

“En kolay iş severek yapılan iştir” derler

Çocuk dersini severse zorlukları aşmak onun için eğlenceli olacak ve kendine olan güveni gelişecektir

“İlgi” öğrenmenin anahtar kelimesidir

İlgi bilgiyi doğuracaktır

İlgilenen bilgilenecektir

Tuzu yiyen, suyu kendisi bulacaktır

İnsanlardan farklı bir yanı olmasa da aşırı merak kişiyi hatırı sayılır bir bilgin haline getirebilir

İlgi ve merakın, öğrenme arzusunun bir ömür boyu artarak sürmesi ilim yolcusu için çok önemli bir vasıftır

Okulla beraber okuma da bitiyorsa okul en önemli vazifesini yapamamış, çocuktaki öğrenme arzusunu ortaya çıkaramamış, geliştirememiş demektir

Bu açıdan baktığımızda okullarımızın hali bir trajediden başka bir şey değildir

Okulların okumayı sevdirmek diye bir derdi yoktur

Okumayı sevmeyen, çocuğa nasıl sevdirecektir? Okuma sevdirilmeyecekse okul niçin vardır? Okulu bitirmiş olmak her şeyi öğrenmiş olmak demek değildir, sadece kendi kendine öğrenebilir hâle gelmektir

İnsan hayatı boyunca öğrenmeye ve öğretmeye devam edecektir

Kalem ve kitap son nefesimizle beraber elimizden düşecektir

Okullarımız merak uyandırmalı ve öğrenme usullerini öğretmelidir

“Dağ ne kadar yüksekte olsa, yol onun üstünden aşar

” Ötesini öğrenci kendisi halledecektir

Çocuğun tabii eğilimleri göz önünde bulundurulmadan icra edilen bir eğitim ve öğretim faaliyeti, çocuğu ilim yolcusu değil, diploma avcısı haline getirecektir

İstemeye istemeye işlenen derslerle, hayata değil imtihanlara hazırlayan bir sistemle çocuk nereye varacaktır? Bezginliğe, boşluğa ve bunalıma

Şunu da önemle ifade etmeliyim ki, çocuklarımıza yapacağımız en büyük iyilik onları Kur’an ve sünnetle tanıştırmaktır

Çocuk bir kere Kur’an ve sünnetle ilgilenmenin tadına varırsa bu ilgi bir ömür boyu sürecektir

Bu ilgi çocuğun, gönül dünyasını hep canlı tutacaktır

Bu, çocuğun kültürünün alt yapısı, ana istikameti olacaktır

Kur’an’la ilgilenen, diyalogunu Allah celle celaluh ile kurmuş demektir

Bu saadet-i dareyne vesiledir

“Hâşâ ki, eğitim ve öğretim ciddi bir konudur, oyun değildir” vesselam

Not: Bu yazının hazırlanmasında Prof

Dr

M

Akif Kılavuz’un “Aile Eğitimi ve Gençlik Sorunları” isimli eserinden istifade edilmiştir

İdris Arpat

**ataman55** · 21-02-2007

Kısmen bir eğitimci olarak eger bir çocugum olsa nasıl yetiştirirdim sorusuna yanıt bulamadım henüz
Acaba ailem benim nasıl bir insan olmamı arzuladı, neticede nasıl bir insan oldum? Siz de bunun muhasebesini yaptınız mı hiç?
Ya da ben nasıl bir çocukluk yaptım anne ve babama, benim çocuğum da benim gibi mi olacak?

**Fatımatüz`Zehra** · 10-11-2008

Allah razı olsun

20-02-2007	#1
mumsema	EĞİtİm Ve ÖĞretİm EĞİtİm Ve ÖĞretİm Mumsema İslam Arşivi EĞİtİm Ve ÖĞretİm EĞİTİM VE ÖĞRETİM Her halükarda, Allah rızasını ön planda tutan bir ebeveynin Muhammed ümmetine ve insanlık âlemine yapabileceği en büyük iyilik hayırlı evlat yetiştirmektir Evladın hayırlı yetiştirilmesinde “talim terbiye” işin olmazsa olmazıdır Çocuk haneye yollanmış ilahî bir emanettir Emanete nasıl davranılacağını İslam belirleyecektir Emaneti kabul eden, emin olmak zorundadır Aksi takdirde emanete ihanet söz konusu olabilir Bu çocuğun harcanışıdır Bu harcanış hem çocuğa, hem Allah celle celaluha, hem topluma, hem kendimize ihanettir Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz: “Çocuklarınıza öğreteceğiniz ilk kelime La ilahe illallah olsun” buyurmaktadır Böylece çocuğun bir damlacık yüreğine dünya ve ahiret saadetinin ana ilkesi yerleştirilmiş olacaktır Nasıl ki isim verilirken de kulağına, “Allahu ekber” hakikati okunmuştur Böylece, “işte yavrum, bunlar dinimizin ana çizgileridir, ileride sana çok lazım olacaktır, şimdiden hatırında bulunsun” demiş oluyoruz Çocuğun hak ve hakikate açık, batıla kapalı olmasını hedefliyoruz Çocuk dindarlığı ana baba dindarlığından geçer İlk yıllarda çocuğun bütün alıcıları açık ve çalışır vaziyettedir İyi veya kötü duyduğu ve gördüğü her şeyi kapar Bu sebeple, mümkün mertebe, çocuk ailede güzel şeyler duymalı ve görmelidir Böylece çocuğun “ilk terbiye ocağı ana kucağı” olacaktır Önce anneler çocuklarını, sonra çocuklar annelerini yüceltecektir Çocuk şahsiyetinin ilk tohumlarını bu yaşlarda alır Okullar ve çevre bunları geliştirir veya köreltir Bin öğüt bir örnek yerini tutmaz Duymak, görmek gibi değildir Hz Enes radıyallahu anhın ifade ettiği gibi Rasulü Zişan efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem, “niçin yaptın, niçin yapmadın”dan ziyade örnek olarak yetiştirirdi Çocukluk safhasında, Allah sevgisi her vesileyle verilmeye çalışılmalıdır Sevgi kalbin gıdasıdır Allah sevgisi ise sevgilerin zirvesidir Yüce Allah kendi zatına “merhameti” ilke edinmiştir Bu nedenle O’nun şefkat ve merhameti anlatılarak, çocuk Allah celle celaluha sevgi kapısından götürülecektir Azabın ve cehennemin hikmetini, çok daha ileri yaşlarda hayatı, insanları ve olayları tanıdıkça kavrayacaktır Bu sebeple, yeri geldiğinde, “söversen Allah senin dilini yakar” yerine “sövmezsen Allah seni cennete koyar” demeyi tercih etmek durumundayız Asan kesen bir varlığı çocuğa sevdirmek mümkün değildir “Rab” kelimesi Kur’an-ı Kerimde 965 yerde geçer Rab, severek büyüten, geliştiren, terbiye eden demektir Dolayısıyla eli sopalı ebeveyn (anne-baba), eli sopalı öğretmen bu tavrını Rabbûl alemîne onaylatamayacağı gibi, Efendimiz sallallahu aleyhi ve selleme de onaylatamaz Bir tokat belki çocuğu zahirde hizaya getirecektir ama iç dünyasında ne yıkımlara sebep olduğunu Allah bilir Rabbimiz severek yetiştirip geliştiren, terbiye edendir Yaşlı başlı insanlar olarak hâlâ insanlardan takdir bekleriz ama maalesef takdir etmeyi bir türlü öğrenemeyiz Hâlbuki takdir bilhassa çocuğun terbiyesinde çok önemli bir yer tutar Bu yaşlarda çocuklar, olumlu davranışları takdir edilip mükâfatlandırılarak terbiye edilmelidir Bir aferin, bir küçük hediye çocuk için bir düğün bayram sevinci meydana getirebilir Unutmayalım, “sevgi dünyamızın ikinci güneşidir” Çocuğu dinlemek, sorularını ciddiye almak ona değer vermektir Bu çocuğun hakkı ve ihtiyacıdır Psikiyatristler sadece dinlerler, işte o kadar Dinlenmemek adam yerine konmamak ve muhatap alınmamaktır Bu çocuk için “önemsiz bir kişiyim” duygusunun uyanmasını netice verecektir Yaşı ilerledikçe çocuğa hataları elbette söylenecektir ama ne yapmaması gerektiği söylendiğinde alternatifi de söylenmelidir Çözüm gösterilmiyorsa sadece kınama bir şey ifade etmeyecek, hatta çocuğu bunaltarak isyan ettirecektir Allah Rasulü sallallahu aleyhi ve sellem hurmaları taşlayan bir çocuğa: “Hurmaları taşlama da yere düşenlerden ye!” buyurmuştur Ne yapmaması gerektiğini söylediği gibi ne yapması gerektiğini de söylemiştir Çocuk sistemli öğrenme çağına geldiğinde de, yine merakını uyandırıp sevdirerek öğretme, ilgisini canlı tutma önemlidir “En kolay iş severek yapılan iştir” derler Çocuk dersini severse zorlukları aşmak onun için eğlenceli olacak ve kendine olan güveni gelişecektir “İlgi” öğrenmenin anahtar kelimesidir İlgi bilgiyi doğuracaktır İlgilenen bilgilenecektir Tuzu yiyen, suyu kendisi bulacaktır İnsanlardan farklı bir yanı olmasa da aşırı merak kişiyi hatırı sayılır bir bilgin haline getirebilir İlgi ve merakın, öğrenme arzusunun bir ömür boyu artarak sürmesi ilim yolcusu için çok önemli bir vasıftır Okulla beraber okuma da bitiyorsa okul en önemli vazifesini yapamamış, çocuktaki öğrenme arzusunu ortaya çıkaramamış, geliştirememiş demektir Bu açıdan baktığımızda okullarımızın hali bir trajediden başka bir şey değildir Okulların okumayı sevdirmek diye bir derdi yoktur Okumayı sevmeyen, çocuğa nasıl sevdirecektir? Okuma sevdirilmeyecekse okul niçin vardır? Okulu bitirmiş olmak her şeyi öğrenmiş olmak demek değildir, sadece kendi kendine öğrenebilir hâle gelmektir İnsan hayatı boyunca öğrenmeye ve öğretmeye devam edecektir Kalem ve kitap son nefesimizle beraber elimizden düşecektir Okullarımız merak uyandırmalı ve öğrenme usullerini öğretmelidir “Dağ ne kadar yüksekte olsa, yol onun üstünden aşar” Ötesini öğrenci kendisi halledecektir Çocuğun tabii eğilimleri göz önünde bulundurulmadan icra edilen bir eğitim ve öğretim faaliyeti, çocuğu ilim yolcusu değil, diploma avcısı haline getirecektir İstemeye istemeye işlenen derslerle, hayata değil imtihanlara hazırlayan bir sistemle çocuk nereye varacaktır? Bezginliğe, boşluğa ve bunalıma Şunu da önemle ifade etmeliyim ki, çocuklarımıza yapacağımız en büyük iyilik onları Kur’an ve sünnetle tanıştırmaktır Çocuk bir kere Kur’an ve sünnetle ilgilenmenin tadına varırsa bu ilgi bir ömür boyu sürecektir Bu ilgi çocuğun, gönül dünyasını hep canlı tutacaktır Bu, çocuğun kültürünün alt yapısı, ana istikameti olacaktır Kur’an’la ilgilenen, diyalogunu Allah celle celaluh ile kurmuş demektir Bu saadet-i dareyne vesiledir “Hâşâ ki, eğitim ve öğretim ciddi bir konudur, oyun değildir” vesselam Not: Bu yazının hazırlanmasında Prof Dr M Akif Kılavuz’un “Aile Eğitimi ve Gençlik Sorunları” isimli eserinden istifade edilmiştir İdris Arpat

21-02-2007	#2
ataman55	--->: EĞİtİm Ve ÖĞretİm Kısmen bir eğitimci olarak eger bir çocugum olsa nasıl yetiştirirdim sorusuna yanıt bulamadım henüz Acaba ailem benim nasıl bir insan olmamı arzuladı, neticede nasıl bir insan oldum? Siz de bunun muhasebesini yaptınız mı hiç? Ya da ben nasıl bir çocukluk yaptım anne ve babama, benim çocuğum da benim gibi mi olacak?

10-11-2008	#3
Fatımatüz`Zehra	--->: EĞİtİm Ve ÖĞretİm Allah razı olsun

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder