Osmanlı sarığını Latin serpûşuna tercih ettiren adalet

**LeoparGS** · 05-27-2007

Osmanlı sarığını Latin serpûşuna tercih ettiren adalet

İki papaz, yeryüzünde artık yaşamanın anlamının kalmadığını düşünerek kendilerini zindana hapsetmişlerdi

Genç Sultan, bakın onları nasıl ikna etti

İstanbul’un fethi tamamlanır ve Bizans’ın hapsettiği tüm hükümlüler salıverilir

Ancak iki keşiş (papaz) zindandan çıkmak istemezler

Huzuruna getirilen keşişlere Fatih sorar: “Niçin zindandan çıkmak istemiyorsunuz?” Papazlar derler ki: “Biz İmparator Konstantin’e adil ve hakperest ol dediğimiz için zindana atıldık

Böyle bir haksızlık karşısında düşündük ki, bu dünyanın zindanı dışarısından daha iyidir

Onun için biz zindanda kalmaya razıyız

” Dünyaya küsen bu papazlara Fatih şöyle der: “Siz, benim memleketimde İslam adaletinin nasıl uygulandığını biliyor musunuz? Bunu öğrenmek için ülkemi gezip görünüz

Mahkemelere uğrayınız

Eğer bir zulüm görürseniz isterseniz zindana girersiniz

”
Teklifi kabul eden keşişler, aldıkları bir izin belgesiyle Osmanlı ülkesini gezip dolaşmak üzere İstanbul’dan yola çıkıp Bursa’ya gelirler ve bir mahkemeye uğrarlar

Bir Müslüman, diğer bir Müslüman’dan bir tarla satın alır

Bilahare bu tarlayı sürmeye başlar

Bu arada kara sabanın ucuna sert bir cisim değer

Biraz daha derin kazıldığında oradan bir küp çıkar

İçi de ağzına kadar altınla doludur

Çiftçi, hemen bulduğu bu bir küp dolusu altını, tarlanın eski sahibine getirir ve der ki:
“Ben bu tarlanın altını değil üstünü senden satın aldım

Şayet sen bu tarlada altın olduğunu bilseydin bana satmazdın

Dolayısıyla bu altınlar benim değil, senin hakkın

” Tarlanın eski sahibi ise: “Hayır

Ben bu tarlayı, her şeyiyle sana sattım

Onların hepsi senin nasibin

” der

Mesele mahkemeye intikal eder

Keşişler, verilecek kararı merakla beklemektedirler

Sonuçta kadı, her iki Müslüman’ı bu asil davranışlarından dolayı takdir eder ve altınların iki Müslüman arasında paylaşılması kararını verir

Ardından da birinin kızını diğerinin oğluna nişanlayıp mutlu olmaları için dua eder ve onları kucaklaştırıp dostluklarını pekiştirir

Papazlar hem bu insanların asil davranışlarına hem de kadının bu adilane kararına şaşırıp kalırlar

Hayretler içinde Bilecik’e geçerler

Bir müddet gezip dolaştıktan sonra bir mahkemeye uğrarlar

Müslüman bir tüccar Venedikli Hıristiyan bir tüccardan mal satın almıştı

Yapılan anlaşma gereği, malları satan Venedikli tüccar, bu malları Venedik’ten gemiye yüklemiş ve Müslüman tüccara teslim edilmek üzere yola çıkarmıştı

Ancak yolda gemi batmış, mallar da kaybolmuştu

Müslüman tüccar, malların kendisine teslim edilmeden kaybolduğunu ileri sürerek, Venedikli tüccara borcunu ödemeyeceğini söylemekteydi

Venedikli tüccar ise yapılan anlaşma gereği malı Müslüman tüccara verilmek üzere gemiye yükleyip yola çıkardığını ifade ederek, bu malların bedelini istemekteydi

Papazlar böylesi karışık bir davada nasıl bir karar verileceğini merakla beklemekteydiler

Tarafları büyük bir dikkatle dinleyen ve gerekli değerlendirmeyi yapan kadı, nihayet kararını açıkladı

Aralarında yaptıkları anlaşma gereği Venedikli tüccar tarafından Müslüman tüccara satılan malların gemiye yüklenmesiyle Venedikli tüccarın sorumluluğunun bittiğini ve malların Müslüman tüccar üzerine geçtiğini, bu sebeple Müslüman tüccarın borcunu Venedikli tüccara ödemesi gerektiğini söyler ve bu şekilde karar verir

Papazlar bu karar karşısında birbirlerine şaşkın şaşkın bakarak böylesine yüce bir adaletin Osmanlı İslam mahkemelerinde din, dil, yerli ve yabancı ayrımı gözetilmeksizin hakkıyla uygulandığını hem gözleriyle görürler hem de kulaklarıyla işitirler

Hayretler içinde Konya’ya varırlar

Konya’da yine bir mahkemeye uğrayan keşişler orada görülen davalardan birini izlemeye koyulurlar

Bir Yahudi, Müslüman birisine at satmıştı

Satarken de çok iyi bir cins at olduğunu ve hiçbir kusurunun bulunmadığını söylemişti

Ancak Müslüman satın aldığı atı getirip ahırına bağladığı ilk akşam, onun hasta olduğunu anlar

Sabah olur olmaz mahkemenin yolunu tutan Müslüman, uzun zaman beklemesine rağmen kadının gelmemesi üzerine şikayetini yapamadan ayrılır

At da ikinci gece ahırda ölür

Ertesi gün Müslüman yine mahkemeye gelerek şikayetini yapmış ve atı satan Yahudi de mahkemeye çağrılmıştı

Kadı, kararını şöyle açıklar: “Müslüman davacı ilk şikayete geldiği zaman, eğer ben makamımda olsaydım” Yahudi’nin sağlam diye sattığı atı geriye verdirir ve Müslüman’ın parasını iade ettirirdim

Mademki şimdi atın Müslüman’ın elinde ölmesine, benim vazife başında bulunmayışım sebep olmuştur

Müslüman’ın ata verdiği parayı ben ödeyeceğim

” der ve cebinden çıkarıp Müslüman’ın parasını nakit olarak öder

Kadının böylesine ulvi bir sorumluluk içinde karar vermesi papazları yine hayretler içinde bırakır

“Fatih’in memleketinde gördüğümüz bu olaylar, bize yeter de artar

Başka bir yere gitmeye gerek yok

” diyerek İstanbul’a dönerler

Fatih’in huzuruna çıkan papazlar, izlenimlerini yüce Hakan’a anlatırlar:
Papazların bu itiraflarından sonra, Fatih:
-“Öyleyse şimdi verin kararınızı

” dedi

Papazlar da: ““Artık bu İslam adaletini gördükten sonra, Hıristiyan papazların da haksızlığa uğratılmayacağını anladık

Zindanda kalmamaya karar verdik

” dediler

Meliha Turan
Ailem Dergisi
Sayı:233

***hayal*** · bir Hafta önce

Allah razı olsun

05-27-2007	#1
Bilgiler LeoparGS Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Feb 2007 Nerden: İstanbul Mesaj: 9,917 İtibar Tecrübe Puanı: 103 Rep Puanı : 3624 Rep Derecesi :	Osmanlı sarığını Latin serpûşuna tercih ettiren adalet Osmanlı sarığını Latin serpûşuna tercih ettiren adalet İki papaz, yeryüzünde artık yaşamanın anlamının kalmadığını düşünerek kendilerini zindana hapsetmişlerdi Genç Sultan, bakın onları nasıl ikna etti İstanbul’un fethi tamamlanır ve Bizans’ın hapsettiği tüm hükümlüler salıverilir Ancak iki keşiş (papaz) zindandan çıkmak istemezler Huzuruna getirilen keşişlere Fatih sorar: “Niçin zindandan çıkmak istemiyorsunuz?” Papazlar derler ki: “Biz İmparator Konstantin’e adil ve hakperest ol dediğimiz için zindana atıldık Böyle bir haksızlık karşısında düşündük ki, bu dünyanın zindanı dışarısından daha iyidir Onun için biz zindanda kalmaya razıyız” Dünyaya küsen bu papazlara Fatih şöyle der: “Siz, benim memleketimde İslam adaletinin nasıl uygulandığını biliyor musunuz? Bunu öğrenmek için ülkemi gezip görünüz Mahkemelere uğrayınız Eğer bir zulüm görürseniz isterseniz zindana girersiniz” Teklifi kabul eden keşişler, aldıkları bir izin belgesiyle Osmanlı ülkesini gezip dolaşmak üzere İstanbul’dan yola çıkıp Bursa’ya gelirler ve bir mahkemeye uğrarlar Bir Müslüman, diğer bir Müslüman’dan bir tarla satın alır Bilahare bu tarlayı sürmeye başlar Bu arada kara sabanın ucuna sert bir cisim değer Biraz daha derin kazıldığında oradan bir küp çıkar İçi de ağzına kadar altınla doludur Çiftçi, hemen bulduğu bu bir küp dolusu altını, tarlanın eski sahibine getirir ve der ki: “Ben bu tarlanın altını değil üstünü senden satın aldım Şayet sen bu tarlada altın olduğunu bilseydin bana satmazdın Dolayısıyla bu altınlar benim değil, senin hakkın” Tarlanın eski sahibi ise: “Hayır Ben bu tarlayı, her şeyiyle sana sattım Onların hepsi senin nasibin” der Mesele mahkemeye intikal eder Keşişler, verilecek kararı merakla beklemektedirler Sonuçta kadı, her iki Müslüman’ı bu asil davranışlarından dolayı takdir eder ve altınların iki Müslüman arasında paylaşılması kararını verir Ardından da birinin kızını diğerinin oğluna nişanlayıp mutlu olmaları için dua eder ve onları kucaklaştırıp dostluklarını pekiştirir Papazlar hem bu insanların asil davranışlarına hem de kadının bu adilane kararına şaşırıp kalırlar Hayretler içinde Bilecik’e geçerler Bir müddet gezip dolaştıktan sonra bir mahkemeye uğrarlar Müslüman bir tüccar Venedikli Hıristiyan bir tüccardan mal satın almıştı Yapılan anlaşma gereği, malları satan Venedikli tüccar, bu malları Venedik’ten gemiye yüklemiş ve Müslüman tüccara teslim edilmek üzere yola çıkarmıştı Ancak yolda gemi batmış, mallar da kaybolmuştu Müslüman tüccar, malların kendisine teslim edilmeden kaybolduğunu ileri sürerek, Venedikli tüccara borcunu ödemeyeceğini söylemekteydi Venedikli tüccar ise yapılan anlaşma gereği malı Müslüman tüccara verilmek üzere gemiye yükleyip yola çıkardığını ifade ederek, bu malların bedelini istemekteydi Papazlar böylesi karışık bir davada nasıl bir karar verileceğini merakla beklemekteydiler Tarafları büyük bir dikkatle dinleyen ve gerekli değerlendirmeyi yapan kadı, nihayet kararını açıkladı Aralarında yaptıkları anlaşma gereği Venedikli tüccar tarafından Müslüman tüccara satılan malların gemiye yüklenmesiyle Venedikli tüccarın sorumluluğunun bittiğini ve malların Müslüman tüccar üzerine geçtiğini, bu sebeple Müslüman tüccarın borcunu Venedikli tüccara ödemesi gerektiğini söyler ve bu şekilde karar verir Papazlar bu karar karşısında birbirlerine şaşkın şaşkın bakarak böylesine yüce bir adaletin Osmanlı İslam mahkemelerinde din, dil, yerli ve yabancı ayrımı gözetilmeksizin hakkıyla uygulandığını hem gözleriyle görürler hem de kulaklarıyla işitirler Hayretler içinde Konya’ya varırlar Konya’da yine bir mahkemeye uğrayan keşişler orada görülen davalardan birini izlemeye koyulurlar Bir Yahudi, Müslüman birisine at satmıştı Satarken de çok iyi bir cins at olduğunu ve hiçbir kusurunun bulunmadığını söylemişti Ancak Müslüman satın aldığı atı getirip ahırına bağladığı ilk akşam, onun hasta olduğunu anlar Sabah olur olmaz mahkemenin yolunu tutan Müslüman, uzun zaman beklemesine rağmen kadının gelmemesi üzerine şikayetini yapamadan ayrılır At da ikinci gece ahırda ölür Ertesi gün Müslüman yine mahkemeye gelerek şikayetini yapmış ve atı satan Yahudi de mahkemeye çağrılmıştı Kadı, kararını şöyle açıklar: “Müslüman davacı ilk şikayete geldiği zaman, eğer ben makamımda olsaydım” Yahudi’nin sağlam diye sattığı atı geriye verdirir ve Müslüman’ın parasını iade ettirirdim Mademki şimdi atın Müslüman’ın elinde ölmesine, benim vazife başında bulunmayışım sebep olmuştur Müslüman’ın ata verdiği parayı ben ödeyeceğim” der ve cebinden çıkarıp Müslüman’ın parasını nakit olarak öder Kadının böylesine ulvi bir sorumluluk içinde karar vermesi papazları yine hayretler içinde bırakır “Fatih’in memleketinde gördüğümüz bu olaylar, bize yeter de artar Başka bir yere gitmeye gerek yok” diyerek İstanbul’a dönerler Fatih’in huzuruna çıkan papazlar, izlenimlerini yüce Hakan’a anlatırlar: Papazların bu itiraflarından sonra, Fatih: -“Öyleyse şimdi verin kararınızı” dedi Papazlar da: ““Artık bu İslam adaletini gördükten sonra, Hıristiyan papazların da haksızlığa uğratılmayacağını anladık Zindanda kalmamaya karar verdik” dediler Meliha Turan Ailem Dergisi Sayı:233

bir Hafta önce	#2
Bilgiler *hayal* Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Oct 2008 Mesaj: 3,596 İtibar Tecrübe Puanı: 36 Rep Puanı : 80 Rep Derecesi :	--->: Osmanlı sarığını Latin serpûşuna tercih ettiren adalet Allah razı olsun

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Dünya mı, Ahiret mi?.. Tercih Bizim	yaralı_ceylan	Dini Hikayeler	1	2 Gün önce 16:25 PM
Latin Atasözleri	mumsema	Atasözleri ve Açıklamaları	2	bir Hafta önce 03:27 AM
Namaz Kılmamak Için Bir Tercih Yap	neva	Namazla ilgili yazılar	3	10-20-2008 13:31 PM
Efendimiz, fakirliği tercih etmişti	LeoparGS	O'nun adına yazılanlar	1	11-26-2007 11:11 AM
Zor tercih	LeoparGS	Dini, Güzel Yazılar / Makaleler	0	08-22-2007 08:16 AM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder