Aglatan Bir başörtü Hikayesi***

**karia** · 02-04-2008

Burası bir kumaş pazarı Ben de bir zamanların gözde kumaşıydım Ama şimdi eskisi gibi bana rağbet etmiyorlar Modam geçmiş Renklerim canlı değilmiş
Yaşlı işiymişim Bu yüzden diğer parlak renklerin altında kalmış, ezilme
tehlikesiyle karşı karşıyaydım O karanlık ve tozlu yerde yıllardan beri
bekliyordum Üstümdeki top kumaşların parçaları bitiyor, yenileri
geliyordu
Ustam kumaşları düzlerken bazen bana gözü çarpıyor, esefle "Yer kaplıyorsun
yıllardan beri burada Seni artık buradan kaldırmak gerekiyor" diyordu
kendi
kendine "Hayır" diye avazım çıktığı kadar bağırmak istiyordum "Bir gün
elbet beni de alan biri bulunacak" Diğer havalı renkler alay ederek "Komik
olma, artık senin yüzüne bakan bile yok" dediler "Bir de bize bak Ne
kadar
da güzeliz! Renklerimiz şeker gibi Desenlerimiz göz alıcı Oysa sen ne
kadar da iç
karartıcısın!" Kendimi savunarak "Hiç de iç karartıcı değilim!
Bir zamanlar ben de yok satıyordum Aranan bir kumaştım!"

"O bir zamanlardı şekerim, şimdi bayanlar kendilerinin farkına vardılar
Daha güzel olmak istiyorlar Daha çekici, daha göz kamaştırıcı olmak
istiyorlar Ama sen mahkeme suratlısın!" dedi uçuk bir pembe kumaş İşte
her
gün böyle sözler duyuyor, gittikçe daha derinlere doğru kayıyordum Doğru
söylüyorlardı Benim çoktan modam geçmişti Oysa önceden bayanlar dikkat
çekmemek için beni tercih ederlerdi Benden genellikle başörtüsü
yaparlardı
Ben bunları düşünürken içeriye genç bir bayan girdi Ağır tavırlarıyla,
sade
giyimiyle vakarlı birine benziyordu Ben bütün olanları diğer kumaşların
altındaki küçük bir aralıktan izliyorum Ustam müşteriyi görünce "buyurun
küçük hanım, yardımcı olabilir miyim?" dedi Genç kız sakin bir
edayla
bakışlarını kumaşların üzerinde gezdirip "başörtülük bir kumaş arıyorum"
diye bir kuş gibi şakıdı Bunu duyar duymaz, kalbimden vurulmuştum Bizim
bulunduğumuz yere doğru geliyorlardı Üstümdeki uçuk renkli kumaşlar
güzellik yarışına girmiş gibiydiler Benim duyduğumu onlar da duymuş
üstümde
debelenip duruyorlardı Fısıldayarak "susun geliyorlar" dedim

Portakal rengi bir kumaş "Eee sana ne oluyor? Biz varken senin hiç şansın
yok!" dedi eğlenerek "Şans mı, kader mi göreceğiz!" dedim Genç kızın beni
görmesini çok arzu ediyordum Ama nasıl? O kadar derinlerde kalmıştım ki,
ustam beni zahmet edip çıkarır mıydı? Ustam eline fıstık yeşili bir kumaşı
alıp "Küçük hanım bu renk size çok yakışır Şimdi genç kızlar hep bu
renklerden alıyor" dedi Genç kız kumaşa göz ucuyla bakıp pek tenezzül
etmedi Diğer kumaşları inceliyor gittikçe gül
yüzüne bir kaygı gelip
oturuyordu Ustam da genç kıza yardımcı oluyordu "Yine siz bilirsiniz ama
bence yaşınıza şu pembe, turuncu rengi çok uygun" dedi Renkli kumaşlar
hep
bir ağızdan "Eveeet!" dedi Kendimi göstermek için büyük bir çabaya
girmiştim Ama diğerleri beni itekliyor, kendileri öne geçmek için beni
eziyorlardı İyice bunalmıştım "Ahh boğuluyorum, çekilin üstümden be!"
diye
bağırmak istiyordum Mutlaka beni arıyordu Genç kız hayal kırıklığıyla
"Aradığım burada değil galiba!" dedi

"Buradayım küçük hanım, ne olur devam edin!" diye bağırmak istiyordum O
kadar altta kalmıştım ki, gördüğüm tek şey karanlıktı "Allah'ım ne olur
bana yardım et!" dedim debelenerek Genç kız kumaşlara üzgün bir şekilde
bakıp "Teşekkür ederim" dedi ustama İşte, gidiyordu Ustam desen beni
unuttu "Usta! Duymuyor musun beni? Bak ben buradayım!"
dedim çaresizlikle
Biliyordum ki beni duymayacaktı Kaderimin gül yüzü gidiyordu işte Ustam
üstümdeki kumaşları düzlerken bir şey hatırlamış gibi birden "Küçük hanım
bir dakika!" deyip üstümdekileri boşaltmaya başladı Aman Allah'ım, giderek
rahatlıyordum Ferahlıyordum Diğer kumaşlar mızmızlanıyordu Kıvrak bir
hareketle beni hızla çekip "Seni tamamen unutmuşum" dedi kendi kendine
yine
"Alıştık usta artık buna" dedim Genç kız beni görünce hızla yanımıza
geldi
Gözleri ışıldıyordu Bana sevgiyle dokundu, işte birbirimize ilk
sevdalandığımız an Gözlerini benden alamıyordu Ben de onun gül yüzünden
Kader bizi bir araya getirmişti sonunda Diğer kumaşlar bize gıptayla
bakıyordu Bilge bir kumaş "Eyvah" dedi "Eyvah, çok gözyaşı göreceksin!"
"Evet," dedim, "mutluluk gözyaşları"

Eve geldiğimizde genç kız dakikalarca aynanın
karşısında benden gözünü
alamadı Yıllardan beri böylesine değer verilmemişti bana Beni başına
örtüp
namaz kılıyor, Kur'ân okuyordu Hiç böyle duygular yaşamamıştım Dışarıda
gül yüzlümü bir kalkan gibi koruyor, kem gözlerden saklıyordum Onunla çok
güzel günlere şahit oldum Arkadaşları tarafından çok sevilen bir kızdı
Bazen dostluklarını kıskanıyordum Benim onu sevdiğim gibi acaba o da beni
seviyor muydu? Sürekli ders çalışıyor, kitaplar okuyor, uzun uzun
düşünüyordu Bazı geceler masanın başında uyuyakalıyordu Kimi zaman
uzaklara dalar, akşam olduğunda bir nilüfer gibi kendini iç dünyasına
kapatırdı Sonra gözleri bana kayar, gül yüzü gerçekten bir gül rengini
alırdı

Bir gün ikimiz de korkunç bir şeyle sarsıldık Mutlu günler sona ermişti
artık Gül yüzlüm artık okuyamayacaktı Okuluna devam edemeyecekti Okuma
hakkını
elinden almışlardı Çünkü beni tercih etmişti Başörtüsünü
Olmadık hakaretlere uğruyor, herkes geleceğini bilir gibi karanlık masallar
uyduruyorlardı Artık bizim için yeni bir süreç başlamıştı Gül yüzlüm
baskılara direnecek, kendisiyle aynı yasaklara maruz kalanlarla yeni ve
anlamlı dostluklar kuracaktı Zulme, sürgüne duçar edilmişti Bu bir
başörtüsü sevdası olmalı Sabret gül yüzlüm, sabret! Şu an karanlık Belki
gecenin en koyu olduğu bir vakit Şafak yakındır gül yüzlüm, şafak
yakındır Başak başak olacak bir gün ümitlerimiz Allah'ın rahmet kanadının
altında buluşacak bir gün ellerimiz
__________________

02-04-2008	#1
Bilgiler karia Üye Bilgiler Üyelik tarihi: May 2007 Mesaj: 467 İtibar Tecrübe Puanı: 5 Rep Puanı : 318 Rep Derecesi :	Aglatan Bir başörtü Hikayesi*** Burası bir kumaş pazarı Ben de bir zamanların gözde kumaşıydım Ama şimdi eskisi gibi bana rağbet etmiyorlar Modam geçmiş Renklerim canlı değilmiş Yaşlı işiymişim Bu yüzden diğer parlak renklerin altında kalmış, ezilme tehlikesiyle karşı karşıyaydım O karanlık ve tozlu yerde yıllardan beri bekliyordum Üstümdeki top kumaşların parçaları bitiyor, yenileri geliyordu Ustam kumaşları düzlerken bazen bana gözü çarpıyor, esefle "Yer kaplıyorsun yıllardan beri burada Seni artık buradan kaldırmak gerekiyor" diyordu kendi kendine "Hayır" diye avazım çıktığı kadar bağırmak istiyordum "Bir gün elbet beni de alan biri bulunacak" Diğer havalı renkler alay ederek "Komik olma, artık senin yüzüne bakan bile yok" dediler "Bir de bize bak Ne kadar da güzeliz! Renklerimiz şeker gibi Desenlerimiz göz alıcı Oysa sen ne kadar da iç karartıcısın!" Kendimi savunarak "Hiç de iç karartıcı değilim! Bir zamanlar ben de yok satıyordum Aranan bir kumaştım!" "O bir zamanlardı şekerim, şimdi bayanlar kendilerinin farkına vardılar Daha güzel olmak istiyorlar Daha çekici, daha göz kamaştırıcı olmak istiyorlar Ama sen mahkeme suratlısın!" dedi uçuk bir pembe kumaş İşte her gün böyle sözler duyuyor, gittikçe daha derinlere doğru kayıyordum Doğru söylüyorlardı Benim çoktan modam geçmişti Oysa önceden bayanlar dikkat çekmemek için beni tercih ederlerdi Benden genellikle başörtüsü yaparlardı Ben bunları düşünürken içeriye genç bir bayan girdi Ağır tavırlarıyla, sade giyimiyle vakarlı birine benziyordu Ben bütün olanları diğer kumaşların altındaki küçük bir aralıktan izliyorum Ustam müşteriyi görünce "buyurun küçük hanım, yardımcı olabilir miyim?" dedi Genç kız sakin bir edayla bakışlarını kumaşların üzerinde gezdirip "başörtülük bir kumaş arıyorum" diye bir kuş gibi şakıdı Bunu duyar duymaz, kalbimden vurulmuştum Bizim bulunduğumuz yere doğru geliyorlardı Üstümdeki uçuk renkli kumaşlar güzellik yarışına girmiş gibiydiler Benim duyduğumu onlar da duymuş üstümde debelenip duruyorlardı Fısıldayarak "susun geliyorlar" dedim Portakal rengi bir kumaş "Eee sana ne oluyor? Biz varken senin hiç şansın yok!" dedi eğlenerek "Şans mı, kader mi göreceğiz!" dedim Genç kızın beni görmesini çok arzu ediyordum Ama nasıl? O kadar derinlerde kalmıştım ki, ustam beni zahmet edip çıkarır mıydı? Ustam eline fıstık yeşili bir kumaşı alıp "Küçük hanım bu renk size çok yakışır Şimdi genç kızlar hep bu renklerden alıyor" dedi Genç kız kumaşa göz ucuyla bakıp pek tenezzül etmedi Diğer kumaşları inceliyor gittikçe gül yüzüne bir kaygı gelip oturuyordu Ustam da genç kıza yardımcı oluyordu "Yine siz bilirsiniz ama bence yaşınıza şu pembe, turuncu rengi çok uygun" dedi Renkli kumaşlar hep bir ağızdan "Eveeet!" dedi Kendimi göstermek için büyük bir çabaya girmiştim Ama diğerleri beni itekliyor, kendileri öne geçmek için beni eziyorlardı İyice bunalmıştım "Ahh boğuluyorum, çekilin üstümden be!" diye bağırmak istiyordum Mutlaka beni arıyordu Genç kız hayal kırıklığıyla "Aradığım burada değil galiba!" dedi "Buradayım küçük hanım, ne olur devam edin!" diye bağırmak istiyordum O kadar altta kalmıştım ki, gördüğüm tek şey karanlıktı "Allah'ım ne olur bana yardım et!" dedim debelenerek Genç kız kumaşlara üzgün bir şekilde bakıp "Teşekkür ederim" dedi ustama İşte, gidiyordu Ustam desen beni unuttu "Usta! Duymuyor musun beni? Bak ben buradayım!" dedim çaresizlikle Biliyordum ki beni duymayacaktı Kaderimin gül yüzü gidiyordu işte Ustam üstümdeki kumaşları düzlerken bir şey hatırlamış gibi birden "Küçük hanım bir dakika!" deyip üstümdekileri boşaltmaya başladı Aman Allah'ım, giderek rahatlıyordum Ferahlıyordum Diğer kumaşlar mızmızlanıyordu Kıvrak bir hareketle beni hızla çekip "Seni tamamen unutmuşum" dedi kendi kendine yine "Alıştık usta artık buna" dedim Genç kız beni görünce hızla yanımıza geldi Gözleri ışıldıyordu Bana sevgiyle dokundu, işte birbirimize ilk sevdalandığımız an Gözlerini benden alamıyordu Ben de onun gül yüzünden Kader bizi bir araya getirmişti sonunda Diğer kumaşlar bize gıptayla bakıyordu Bilge bir kumaş "Eyvah" dedi "Eyvah, çok gözyaşı göreceksin!" "Evet," dedim, "mutluluk gözyaşları" Eve geldiğimizde genç kız dakikalarca aynanın karşısında benden gözünü alamadı Yıllardan beri böylesine değer verilmemişti bana Beni başına örtüp namaz kılıyor, Kur'ân okuyordu Hiç böyle duygular yaşamamıştım Dışarıda gül yüzlümü bir kalkan gibi koruyor, kem gözlerden saklıyordum Onunla çok güzel günlere şahit oldum Arkadaşları tarafından çok sevilen bir kızdı Bazen dostluklarını kıskanıyordum Benim onu sevdiğim gibi acaba o da beni seviyor muydu? Sürekli ders çalışıyor, kitaplar okuyor, uzun uzun düşünüyordu Bazı geceler masanın başında uyuyakalıyordu Kimi zaman uzaklara dalar, akşam olduğunda bir nilüfer gibi kendini iç dünyasına kapatırdı Sonra gözleri bana kayar, gül yüzü gerçekten bir gül rengini alırdı Bir gün ikimiz de korkunç bir şeyle sarsıldık Mutlu günler sona ermişti artık Gül yüzlüm artık okuyamayacaktı Okuluna devam edemeyecekti Okuma hakkını elinden almışlardı Çünkü beni tercih etmişti Başörtüsünü Olmadık hakaretlere uğruyor, herkes geleceğini bilir gibi karanlık masallar uyduruyorlardı Artık bizim için yeni bir süreç başlamıştı Gül yüzlüm baskılara direnecek, kendisiyle aynı yasaklara maruz kalanlarla yeni ve anlamlı dostluklar kuracaktı Zulme, sürgüne duçar edilmişti Bu bir başörtüsü sevdası olmalı Sabret gül yüzlüm, sabret! Şu an karanlık Belki gecenin en koyu olduğu bir vakit Şafak yakındır gül yüzlüm, şafak yakındır Başak başak olacak bir gün ümitlerimiz Allah'ın rahmet kanadının altında buluşacak bir gün ellerimiz __________________

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
vakko dan başörtü alanlara!!!	elif07	Bizi ilgilendiren haberler	9	10-13-2008 07:16 AM
Başörtü	Şem'a	Tesettür	2	07-10-2008 00:37 AM
!Aglatan ilahi!	akansu	Dini Klipler & İlahi Ezgi ve Şiir Klipleri	4	08-14-2007 15:29 PM
Başörtü Raporu	İnşirah	Bizi ilgilendiren haberler	0	05-15-2007 18:29 PM
Başörtü direnişçilerine selam !	İnşirah	Tesettür	3	05-10-2007 23:51 PM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder