Her andığımda bana eksikliğimi hatırlatan; dile kolay kalbe ağır adını anıyorum… Adın ki, durmadan çoğalır içimde… Adın ki bir emanet dilimde… Her tercih bir vazgeçişse eğer; benim tercihim Sen oluyorsun…
Dilim en çok adını anınca, kalbim yalnız Seni hatırlayınca hayat buluyor Adın, anlam katıyor adıma… Adın ki, büyük… Adın ki yüce… Adın ki en güzel
Ölüme doğru yürüyen bütün insanlar gibi ben de küçüğüm Avuç içindeyim, açılsa düşeceğim… Bu sabah gözlerime yerleşen tefekkürle Seni söylüyorum Yüzlerce, binlerce kez söylüyorum, yetmiyor… Art arda ve hepsi farklı anlamlardaki isimlerini söylüyorum…
İki tesbih boncuğu arasında bir kalp kaç kez çarpar, sayamıyorum "İkrar"ın sukutu oluyor suskunluğum… Az ve öz olan bir anlayışla ve kıbleye doğru bir bakışla Seni anıyorum Andıkça çoğalıyor anlamların Adın ki sonsuzluk Adın ki ahd ve vefa

Evimdir dediğin kalbimin en naif köşesine bırakıveriyorum ismini… Bir su damlasını doldurmayacak büyüklükteki küçüklüğümü hissediyorum Devasa bir huzur yanağımdan süzülüyorEllerim Sana doğru uzanıyor:"Sevgine talibim" diyorum; affına ve rızana

Cevabını duymuyorum ama duyduğunu biliyorum Eğer ki adın "en gizli sesleri işiten" olmasa, nasıl bilirim bana "buyur" dediğini"O adı günde yetmiş kez anın" diye buyuruluyor Ve biliyorum ki kalp kapağı dakikada yetmiş kez açılıp kapanıyor Sen,kimsenin göğsüne iki kalp koymamışken ve kalpleri ancak Sen değiştirebilirken kalbimin dik durmasını istiyorum…

Bir muska gibi takıyorum ruhuma adını…Adın ki "gizliyi bilen, sırları gizleyen" "Neden O var?" dediğimde her şey canlanıveriyor? Hayat adın geçince niçin allı morlu renklere bürünüyor? Nasıl oluyor da Sen gelince aklıma, omzumdaki ağırlık azalıp ruhumda bir şölen başlıyor?"O, onsuz olmayandır"diyen filozofa kulak verince, gözlerim neden böyle doluyor?

Sen ki "hiçbir şey kendisine denk olmayansın" Sen ki "yüceliğinde yakın, yakınlığında güzel" olansın Ben yer ile gök arasında, ümit ile korkunun ortasında, düştüğüm kayaya tekrar tırmanmak istiyorum

Sorduğun suale "bela" dediğim günden bu yana, ismine sığan meale kulak veriyorum Hayattan uzaklaşıp, gerçeğe yaklaşırken, va'dedilen günü bekliyor, ömrün gelip geçiciliğine tebessümler gönderiyorum Ben; kulaklarım, gözlerim ve zihnimin işgal altına alındığı bir devirde seviyorum Seni

İstemelerim olmasa Senin için bir ehemmiyetim olmayacağını bilerek geldim kapına Ve bunun için bağlıyım adına Nasıl ki en çok alnım yere değdiğinde hissediyorsam Seni, öyle bir anda kapatmak istiyorum gözlerimi Seni razı edecek bir gün istiyorum Senden Ey "saltanatında kadim" olan adın düşüyor aklıma Adın ki kuluna uzak olmayan Adın, esirgeyen ve bağışlayan

Arının balını yazan kudret ile semaları tanzim eden kudret aynı eldir Kapkara bir gecede kapkara bir taşın üstündeki kara bir karıncayı gören de O'dur Varlığın bir sebebi vardır Sebebin de bir sebebi vardır Ve her şeyin sebebi de büyük adındır…

Sen olmasan, sınırsız sema gözbebeğime nasıl sığardı? Varlığımın sebebi, kalbimin sahibi, musibetimin ümidisin Rahledeki Kitap, neydeki nefes, içimdeki ses adını fısıldıyor "İsmine sığan her şey kendisinden azdır"…Adın "Baki", adın "Kâfi"Adın en güzel isimler sahibi

"Kimi sevsem, Sensin" Bilirim ki kainata dağılmış bütün sevmekler isimlerine karşı verilmiş bir muhabbettir Vaha sandıklarım çöl oluyor, kıyılarıma vurup giden insanlar anlamıyor beni Kuyularda kalıyorum, yardım eden olmuyor Bir adın kalıyor her şeyden geriye Ben kuyuya düşsem Sen kovanı sarkıtırsın bilirim Menzili vefa olan bir bağı var dostluğunun Yazın buharlaşmayan,kışın donmayan,sonbaharda yapraklarını dökmeyen bir dostluk

Dostluğundan cesaretle istiyorum Senden: Ne olur Sana en güzel göründüğüm an, al beni yanına Aşk susturduğu oranda büyür,büyüdüğü oranda sustururmuş Susuyor, Seni dinliyorum

Adın için yaşıyorum Adın ki bir emanet dilimde Adın ki, eksilmeyen tek kelime