Dua Nasıl Edilir...! Mumsema İslam Arşivi Dua Nasıl Edilir...! Duanın şartları nelerdir? Dua nasıl edilir? Hangi ortamlarda edilir? vs
Bu tür konuların sık sık tekrar edilmesi gereklidir Çünkü insanlar çabuk unutuyorlar
Bu devirde, Müslümanlar arasında dua resmi bir hal almıştır Namaz kılıyorsun bir el kaldırıyorsun, hoca Arapça bir şeyler okuyor, sende amin diyorsun Hoca da Arapça okurken sıkılıyor, sende onunla beraber el kaldırırken sıkılıyorsun Halen bu işlem resmi bir protokol olarak yapıla gelmektedir
Bir müminin ancak dua vasıtasıyla Allahü Teâla’ya ulaşabilir Şöyle ki;
“Allahü Teala (cc) çok rahmet edendir O’nun rahmet denizi tükenmez bir denizdir ve O’nu arayan hiçbir zaman O’na ulaşmaktan mahrum kalmaz Ama bunun için geceleri kalkıp Allah’a dua edin ve O’nun lütfunu talep edin”
Dua sizce yanlış anlaşılmamalı Duanın ne etkisi var diye düşünülmemeli Bakın, bu insanın yaratılışında vardır Görmüyor musunuz, bebek acıktığı zaman ağlaya sızlaya süt istiyor, bağırıyor çağırıyor Böylece ızdırabını bildiriyor Ananın vücudu kendiliğinden harekete geçiyor ve göğüslerine kendiliğinden süt iniyor
Kul ile Allah arasındaki ilişki de işte bu şekildedir Bunu normal insanlar anlamayabilirler, ama anneler iyi bilirler Bir anne ile bebek arasındaki ilişki nasılsa, kul ile Allah arasında ki ilişki de böyledir Kul Allah’a yalvardığı zaman, ama içtenlikle, ızdırap duyarak ve ağlaya sızlaya yalvaracak, işte o zaman Allah’tan da rahmet sütü iner
Bu zaten dua için de gerekli şartlardandır Yani içtenlikle, ızdırap çekmemiz, içtenlikle acıktığını bildirmemiz
Sadece kuru dille edilen duanın bir anlamı yoktur İçten olmak şarttır
Yine dikkat ediniz ki, namaz bir vergi değildir Bugün devamlı olarak hocalar öyle anlatırlar ve derler ki namaz borcumuzdur İşte bu nedenledir ki borçlunun alacaklısından kaçması gibi, Müslümanlar namazdan kaçıyorlar Çünkü böyle bir ilişki kuruluyor Sanki haşa Allahü Teala alıcıdır, bizde borçlu Bu yüzden de namaz kılanlar hızlı hızlı bir şekilde ateş üzerinde duruyorlarmış gibi çarçabuk namazı kılıp bitiriyorlar Namaz bir vergi değildir Tam tersine kul ile Rabb arasında ebedi bir ilişki kurmak içindir
Kul ile Rabb arasında bir çekicilik ve karşılıklı bir ilişki vardır Allahü teala bu ilişkinin devamlılığının sağlanması için, bizim için namazı emretti Nasıl bir meyvanın bir lezzeti varsa, yemenin içmenin bir lezzeti varsa, namazında bir lezzeti vardır O’nun içine Allahü Teala bir lezzet koymuştur ve bu lezzetle ilişki sürer Kul ile Allah arasındaki o çekicilik, o birbirlerine olan bağ bu lezzetle devam eder Bir evlilikte o erkek ile o bayanın ilişkisinde lezzet yoksa, o evlilik bozulur Aynen bunun gibi mümin kul ile Allah arasında eğer bir lezzet yoksa, o ilişkide namazda bir lezzet yoksa o ilişki fesada uğrar ve bozulur
Bu yüzden siz üzerinize kapıyı kapatıp Allah’a dua etmelisiniz ki, O bu ilişkinin kalıcı olması konusunda size yardım etsin ve size o lezzeti nasip eylesin Kul ve Rabb arasında devam etmesi gereken lezzeti size nasip etsin
Bu ilişki nurlarla doludur Kul ve Rabb arasındaki bu lezzet ilişkisi (ki onun ayrıntılarını tarif etmek mümkün değildir) olmadığı müddetçe bir insan, hayvandan farklı değildir Eğer hayatınızda birkaç kere dahi lezzet aldıysanız ve bunu hissettiyseniz tamam siz tadını aldınız, ancak bu size hayatınızda birkaç kere bile nasip olmadıysa siz körsünüz
Ayrıca namazda Fatiha suresiyle dua etmek çok etkileyici çok tesirlidir Namaz içersinde siz ne kadar namazı tatsız tuzsuz kılsanız bile “İyyake na’büdü, ve iyyake nesta’in” ayeti kerimesini sık sık tekrarlayın Namazınız ne kadar lezzetsiz olsa dahi buna zorlayın kendinizi Ne demektedir bu ayeti kerime “Ey Allah’ım ben yalnız sana ibadet ederim ve yalnız senden yardım diliyorum” Yani, Ey Allah’ım bak benim namazımda lezzet yok, ben sana tapıyorum, sana ibadet ediyorum, senden yardım diliyorum Bana bu konuda lezzet nasip eyle
Yine bazen de “İhdinassıratal müstakim” ayeti kerimesini de sık sık tekrarlayın
Yine özellikle secdede iken “Ya hayyu ya kayyum bi rahmetike estagiz”, “Ey hay ve kayyum olan Allah senin rahmetinden yardım dilerim Burada Hayy ne demektir? “Ya hayyu”; Ey Diri Olan, bende manen dirilmek istiyorum, beni dirilt ölüm halinden beni çıkart “Ya kayyum”; Kendisi Kayy yani Kendisi kalıcı olup, herkesin kalıcı olması O’na bağlı olan, benim bu ilişkim seninle kalıcı olsun Bu demek değildir ki, bir iki gün devam etsin, bu ilişkiden benim aldığım lezzet kalıcı olsun, daimi olsun ve devam etsin
Bakınız hayatın hiç itibarı yok Ne zaman sona ereceğini de bilemeyiz Dünya bir gaflet yeridir Onun için geceleri kalkın dua edin Ormanlara çıkın yalnız kalıp dua edin Yalnız iken üzerinize kapınızı kapatıp dua edin ki, Allahü Teala sizi Nefsi Emmare (Yani kötülüğe teşvik eden nefis)’den kurtarsın ve elinizden geldiğince Allahü Teala’ya yalvarmayı adet edinin Çünkü o ağlayanlara Rahmet eder
Elinizden geldiğince Allah’a yalvarmayı adet edinin Çünkü O, ağlayanlara rahmet eder Ayrıca Allah indinde tertemiz olmaya çalışın ki Kuran’ın istediği budur Tembellik hiçbir işe yaramaz ve hiçbir hedefe ulaştırmaz Hiç çabanız olmadan, ulaşacağınız menzil de bir hiçtir
Biliniz ki dua ile çok büyük mucizeler gerçekleşir O kadar ki, kuru bir ağaç dahi yeşerir ve ölü diriltilir Duanın büyük tesirleri vardır Ne kadar günah içinde batmış olursanız olun, dua sizi kurtarır “Allah’ın lütfunu cezbetmenin en kolay yolu duadır” Ama duanın cezbedici olması için de bazı şartlar var Bir kere kalbinizin rikkatli olması lazım Ne demektir rikkat? Yani kalp yumuşaklığı lazımdır Kalbinizde ızdırap ve üzüntü olması lazım Tevazu ve acizlik içinde olmak lazım İşte bu duygularla edilen dua Allah’ın lütfunu cezbeder ve gerçek amacınıza sizi ulaştırır
Derlerki gerçek anlamda dua nedir? Gerçek anlamda dua eden kişinin ruhu, Allah’ın indinde bir suyun aktığı gibi akar gider Rabbine İşte böyle bir duada insan kendi zaafları ve tökezlemelerinden dolayı güçlü ve muktedir olan Allah’tan güç ister ve mağfiret diler Çünkü kendini çok güçsüz görür İşte kendini ne kadar güçsüz görüyorsa onun ruhu o kadar akıp Allah’a (cc) doğru gider Bu öyle bir durumdur ki, bunun ikinci ismi ölümdür Sanki insan bir ölümden geçer Böyle bir an size nasip olursa anlayınız ki o an duanın kabulünün vaktidir İnsana duaların kabulünün kapıları açılır Allah’a çok yaklaşmış olan insanların hali budur Bu insanlar nasıl ki biz nasıl ki cesedi evirip çevirebiliyorsak, artık bir ölü gibi kendi istek ve iradesi kalmamış bir şekilde Allah’ın elindedir Bu insanın duaları çarçabuk kabul edilir ve gerçek makamda budur
Duaların şartlarına gelecek olursak, birincisi; Kuranı Kerim’de Allah-u Teala şöyle buyuruyor: “Ey Muhammed, benim kullarım soruyorlar, Allah nerededir, Rab nerededir? Sen onlara de ki,O sizlere yakındır ve dualarınızı kabul eder” Peki duanın kabulünün şartı nedir? İnsanlar eğer dualarının kabulünü istiyorlarsa o zaman birinci şart, Allah’ın dediklerine uyulmasıdır Çünkü, bir köle efendisinin dediği her şeyi uyguladığı zaman, o mükafatlandırılır Duadada böyle bir ilişki vardır
Yeri gelmişken bir konuyu daha aydınlatmaya çalışalım Bugünlerde Müslümanlar arasında bir görüş yerleşmiştir ki, “Efendim, ben dua edeceğim, bu duayı 500 kere okuyalım, şunu 1000 kere okuyalım, böylece Allah-ü Teala’da şu şu ihtiyaçlarımızı giderecektir” diye Bu düşünce sahipleri duayı öyle bir hale getirdiler ki: Hâşâ! Kul Efendidir de Allah haşa köledir Çünkü o dua okunuca Haşa Allah-ü Teala sanki sen bu duayı 1000 kere söyledin, bende yapayım, diyecekmiş gibi Dua böyle değildir Birinci şart insan Rabbine uyacaktır Allah öyle buyurmaktadır
İkincisi, Kuran-ı Kerim’de diyorki “Bana inansınlar, iman etsinler” Peki Allah-ü Teala neden burada dedi ki “Bana inansınlar”? İnanmayan insan zaten dua etmez Şöyleki bazen insan birinin dediklerini yaparda, yaparken pek güvenmez Mesela yapar ama karşısındakinden korktuğu için yapar Ona olan güveninden değil Düşüncesi ben bu kişinin dediğini yaparsam, söylediği sonuçları elde ederim değil Korktuğundan yapıyor Bun bunun dediğini yapayım, yoksa kötü olur gibi İşte bu yüzden Allah-ü teala dedi ki “Bana inansınlar” Bana inansınlarki ben de dualarını kabul edeyim Yani bir insan hem Allah’ın dediğine uyacak ve hem de Allah’a suizan (kötü zan) beslemeyecek, acaba dua edersem kabul edilir mi diye Düşünecek ki “Hayır Benim Rabbim duayı kabul eder ve O’nun gücü herşeye kadirdir” diye İçtenlikle dua ederken bu şarttır İşte o zaman Allah-ü Teala bu nedenden ötürü onun duasını kabul eder Çünkü bu kul bir taraftan O’nun dediklerini yapıyor, diğer taraftan da O’na güveniyor Benim Rabbim ne dedi ise o olacaktır diye
Şimdi bu demek değil ki ben bugün dua ettim de yarın cevabı gelsin Bu konuyu örneklerle açıklamaya çalışacak olursak Hz İbrahim (as), Resulülah’ın zuhurundan 2500 sene evvel dua etti ve dedi ki,
“Ey Allah’ım, o peygamberi gönder ve o peygamber benim neslimden olsun” Peki bu duanın neticesi ne zaman zuhur etti; 2500 sene sonra Buradan anlıyoruz ki, mümin dua ederken “Bana güvenecek, bana inanacak”, yani umutsuzluğa kapılıpta duayı terketmeyecek Hemen niye sonuç çıkmadı diye şartta koşmayacak Duasını ettikten sonra güvenecek ki Allah duamı işitti ve o duaları kabul edendir diye ve Allah’ın iradesine boyun eğecek artık
Başka bir örnekle biraz daha açıklamaya çalışalım Zamanın birinde bir evliya varmış Bu evliyanın bir müridi,
“Mürşit Hazretlerine gideyim de bir dua isteyeyim” demiş Gitmiş Mürşit’in dergahına ve orada bir süre kalmış İlk gün, gece bu murid, teheccüde kalkmış Mürşidi de teheccüd kılıyormuş Namazı kılarken Mürid, Mürşid’ine gelen bir sesi duymuş, “Senin şimdiye kadar ettiği dualarını red ettim:” diye Şaşırmış mürid İkinci gün tekrar Mürşidi ile teheccüd namazına kalkıyor ve yine aynı sesi duyuyor Mürid düşünmeye başlıyor, “Allah Allah, demek bizim Mürşid de pek bişey yokmuş, o da bizim gibi imiş Baksana duaları kabul edilmiyor Ha biz ha o” diye Üçüncü gün tekrar kalkıyorlar namaza ve yine aynı sesi duyuyor Artık dayanamayan Mürid, Mürşide giderek,
“Efendim, madem size üç gündür bu ses geliyor ve kabul etmiyorum diyor, siz niye ısrarla devam ediyorsunuz” demiş Bunun üzerine o zat demişki,
“Yavrum bak benim işim yalvarmak Karar bildirmek O’nun işidir, benim işim değil O yüzden beni ilgilendirmez O kendi işini yapıyor, ben de kendi işimi yapıyorum O kendi işini yapıyor diye ben vazifemden vaz geçecek değilim Hem ben 30 yıldır bu sesi duyuyorum Sen üç gecede mi sıkıldın” diye konuşurlarken tekrar bir ses duyuldu ve
” Senin geçmiş bütün duaların kabul ettim:” dedi……
Yine bir alimin çok güzel bir sözü var Burada onuda zikretmek gerek Diyorki,
“Benim bir duam kabul edilirse ben ister istemez seviniyorum, ama red edilirse bu beni daha çok sevindiriyor çünkü o zaman Rabbimin rızasına razı oluyorum” Buradan da başka birşey anlıyoruz ki, mümin dua ederken benim istediğim olsun diye dua etmiyor Bu konuda benim Rabbimin rızası belli olsun diye dua ediyor Gerçek mümin de neticesi ne olursa olsun o karara uyar Ama bugün insanların genel olarak hali nedir? Bir konuda dua etti ve diyelim ki duası kabul edilmedi hemen isyan eder ve der ki
“Bu dua olmadı, veya ben kimim dua etmek kim” Ya da “Ben duası kabul edilecek birisi değilim” diye Böyle şeyler düşünerek insanlar bilmeden isyana giderler Bu da neden kaynaklanıyor Yukarıda da zikredildiği gibi insanlar Allah’a yeterince inanmış ve güvenmiş değiller İşte bu nedenle iman ve güvenmek duanın şartlarındandır
Duanın kabulünün üçüncü şartına gelelim Resulüllah (sav),
“Eğer sen Allah-ü Teala (cc) senin zorluklarını sorunlarını kaldırsın istiyorsan, o zaman sende Allah-ü Teala’nın kullarının sorunların ve zorluklarını ortadan kaldırmaya çalış” dedi Bu da duanın kabulünün bir yoludur Eğer bizim Allah-ü Teâla’nın yardımına zor durumda olduğumuzdan dolayı ihtiyacımız varsa, aynı şekilde bizim gibi zor durumda olan insanlara yardım etmemiz lazım
Bir arkadaşımızın örneğin burada vermek isteriz Şöyleki, bu arkadaşımız fakülte son sınıf imtihanlarına girmişti Bu sınavlarından birisi ise çok kötü geçmiş idi ve o dersten kalsa idi kendisini çok sıkıntıya düşürecekti Hiç geçme ihtimali de yok O anlatıyor diyor ki,
“Benim tek umudum dua etmekte idi Bunun üzerine şunu düşündüm ve dedim ki: Eğer Allah-ü Teâla benim bu kulum hak etti mi hak etmedi mi diye düşünecek olursa, ben kesinlikle o sınavdan geçmeyi hak etmedim Yeterince de çalışmamıştım Peki o zaman ne yapmam lazım dedim ve şu sonuca vardım ki, yardıma ihtiyacı olsun veya olmasın insanlara yardım etmem lazım Hal böyle iken bir gün bir arkadaş ile yolda giderken bir dilenci elini uzattı ve
- Allah rızası için yardım edin, dedi, ben de cebimde ne varsa çıkarıp verdim ona Bunun üzerine yanımda bulunan arkadaşım dayanamadı ve;
- Görmüyor musun, sağlıklı ve genç bir adam, belli ki ihtiyaç sahibi de değil Niye verdin, dedi
- Vallahi, benim bu günlarda Allah-ü Teâla’ya bir işim düştü ve eğer ben, bu benden yardım isteyen haklımıdır haksızmıdırdiye bakacak olursam yandım Çünkü eğer Allah-ü Teâla’da bana aynı şekilde muamele ederse bende hak etmedim Ancak bu şekilde Allah’ın rahmetini coşturabilirsem coştururum, dedim
Ne kadar ilginçtir ki,ben o sınavdan tam geçebilecek notu aldım Böylece Allah-ü Teâla gösterdi ki, bu iş olacak değildi, ancak senin dua şeklin ile böyle oldu, diye”
Dolayısıyla bizler sıkıntıya düşmeyi beklemeden de daima sadaka vermeye kendimizi alıştırmalıyız Sıkıntısı olanlara gidip yardım etmeliyiz Eğer kendi sıkıntısının kalkmasını da istiyor isek bununla beraber Allah-ü Teâla’ya içtenlikle yalvarmamız da lazım
Duanın kabulünün dördüncü şekline gelecek olursak, o da Resulüllah (sav)’a bol bol salat getirmektir Bunun da birçok nedenleri var Bu sebeplerden bir tanesi şudur: Biz diyebiliriz ki, Peygamberimiz için ben dua edeyim veya etmeyeyim, Resulüllah (sav) ve O’nun makamı çok yücedir Benim duama O’nun ihtiyacı yok, diye Ancak Resulüllah (sav) bir hadisinde ” Bir insan Allah-ü Teâla’ya hamd etmeden ve bana salat göndermeden dua etti ise o kişi acele etmiştir” buyurdular Yani siz önce Allah’a hamd edeceksiniz ve bana salat getireceksiniz, sonra kendi duanızla Allah’a yöneleceksiniz Hamd konusuna sonra geleceğiz Burada neden denmiştir ki, peygambere de salat getirin sonra duanızı edin diye Şöyleki, Resulüllah (sav)’ın bizim üzerimizde o kadar çok iyilikleri vardır ki, biz maddi olarak o iyiliklerin karşılığını veremeyiz Bu bizim için mümkün değildir Peki bir insan maddeten bir insana iyiliğinin karşılığını veremiyorsa o kişi ne yapabilir? En az O’na dua edebilir Çünkü elinden gelen başka bir şey yok
Şimdi bizim burada Resulüllah (sav)’a dua etmemiz, O’nun bizim dualarımıza ihtiyacı olduğundan değildir İnsanın bilmesi lazımdır ki, biz O’na teşekkür borçluyuz ve başka bir teşekkür şekli de olmadığından Allah-ü Teâla bizi bu konuda serbest bıraktı “Peki siz Peygambere dua edin” Çünkü eğer Peygamber Efendimize dua etmemiz yasaklanmış olsa idi, o zaman aşıklar ölürdü Bu insan yaradılışının bir gereğidir Çünkü insan kendisine birisi bir iyilik yapmış ise ona önce maddeten bir iyilik yapmaya çalışır, bu olmaz ise bir hediye vermeye çalışır bu da olmaz ise o zaman en azından dua eder “Sen bana şu iyiliği yaptın, Allah ne muradın varsa versin” der
İşte bu yasaklanmış olsa idi mümin ölürdü Tabik igerçek anlamda müminler Çünkü mümin Resulüllah (sav)’ın iyiliklerinin karşılığını hiçbir zaman veremeyecektir İşte insan salat getirirken ve Peygamberimiz için dua ederken teşekkürünü bildirmektedir “Ey Rabbim, Resulüllah (sav) bu kadar iyilikler yaptı, sen O’na rahmet et vb” diye Allah-ü Teâla Kur’an-ı Kerim’de,” Hamd edene, nimetimi arttırırım” İşte kim şükrederse bilsin ki, Allah-ü Teâla ona nimetini arttıracaktır Bunun bir şekli de Resulüllah (sav)’a dua etmektir
Salat göndermenin bir nedeni de, yine insan yaradılışında da vardır: Biz yetkili bir kişi ile görüşürken, ister istemez onun sevdiği birisinden bahsederiz Ona bize olan iyiliklerinden bahsederiz O’nun bize olan sıcaklığını ve yakınlığını arttırmak isteriz Dua meselesi insan fıtratına uygun bir meseledir Biz bakıyoruz ki o yetkilinin sevdiği birisinden müteşekkür olmuş bir şekilde bahsederken, ister istemez bizim de ruh halimiz değişiyor Bir tevazu hali geliyor ve ona uygun kelimelerle insan konuşmaya başlıyor Bu hal aynı zamanda bizim karşımızdaki yetkili kişiye karşı olan ifadelerimiz daha güçlü ve anlamlı bir hal alıyor İçten bir hal ile oradan ayrılmamıza neden oluyor
Aynı şekilde Allah’ın huzurunda Peygamber Efendimiz için yapılan bir dua, bizim hem tevazuya girmemize, hemde içimizden dua kelimelerinin içtenlikle çıkmasına neden olur Böyle bir dua da Allah indinde kabul edilir Bir insan içtenlikle ve tevazu içinde dua etmek istiyorsa Resulüllah (sav)’a salat getirmek bir yoldur onun için
Duanın kabulünün beşinci yolu da Allah-ü Teâla’ya hamd etmektir Bazı kişiler Allah’a hamd etmek diyince, zikir etmek şeklidir derler Yani dille “Elhamdülillah” demek yeterlidir Halbuki zikir Allah’ın çeşitli sıfatlarını ağzımızla söylemek, büyüklüğünü anmak ve o Allah’ın sıfatlarını kendi hayatımızda da yaşamaya çalışmamız demektir Kur’an-ı Kerim’den de anlıyoruz ki; bir kulun Allah hakkında zannı ne ise, o kul Allah’tan o zanna göre muamele görür Bir kul eğer Allah-ü Teâla’yı övüyorsa, O’nun sıfatlarını sık sık dile getiriyorsa, o zaman Allah-ü Teâla’da derki;
“Peki benim kulum üzerinde benim bu sıfatlarım tecelli etsin Bu sıfatların ne demek olduğunu gerçek anlamda öğrensin”
Bu nedenle insan dua ederken Allah-ü Teâla’ya hamd etmelidir İçtenlikle hamd eden insan üzerinde Allah-ü Teâla’nın sıfatları tecelli eder Böylece bu insan fiilen Allah-ü Teâla’yı ve sıfatlarını öğrenir
Duanın kabulünün altıncı yoluda temizliktir Kur’an-ı Kerim;
İçten tövbe etmeye çalışıp, içinden temizlenmeye çalışan insanın öncelikle fiziksel olarak temizliğini şart koşmuştur Bir insan tövbe edip içini temizlemeye çalışıyorsa ve onun üstü başı pis ise onun duasının kabulu muhtemel değildir Çünkü dış temizliği iç temizliğinden çok daha kolaydır Bir insan buna dikkat etmiyorsa, iç temizliğine hiç dikkat edemez Ayrıca ruh ile beden arasında bir ilişki vardır Beden üzerinde bir pislik varsa bunun ruha da tesiri vardır ve ruh bu olumsuzluk içinde dua ile Allah’a gerektiği gibi yönelemez
Bu nedenden ötürü geçmişte bazı sufiler dua ederken giymek için özel bir elbise ayırırlardı Buna güzel koku sürerlerdi ve bunu zadece dua için giyerlerdi
Yine “Resulüllah (sav) gece teheccüde kalkarken kesinlikle dişlerini misvakla fırçalar ve temizlerdi ve derdi ki: Ben Rabbimin karşısına nasıl dişlerimi temizlemeden çıkabilirim”
Yine Resulüllah (sav)’ın vefatından birkaç saniye önce Hz Ayşe (ra)’ın kucağına başını koymuştu Hz Ayşe (ra)’ın kardeşi geldi (Hz Ebu Bekir (ra)’ın oğlu) Devamında Hz Ayşe (ra) anlatıyor: “Resulüllah (sav) ona sanki bir şey istiyormuş gibi baktı Ben anladım, onun elinde misvak vardı ve Resulüllah (sav) onu istiyordu Bunun üzerine ondan misvağı aldım, dişlerimle onu yumuşattım ve temizleyip Resulüllah (sav)’a verdim Hazreti Resulüllah (sav) hayatında niçbir zaman dişlerini bu kadar iyi temizlememişti Dişlerini temizledi ve “O yüce refikime (dostuma) gidiyorum” diyerek can verdi”
Neticede, Resulüllah (sav)’a aşık olan bir insan O’nun son yaptığını unutmaz Bu mümkün değildir Onun son hareketleri gözünün önüne gelir O şunu yapmıştı veya bunu yapmıştı diye düşünür hep Nitekim ağız temizliğine dikkat etmeyen insanlar eğer Allah indinde kabul edilmek istiyorlarsa bu mümkün değildir
Bu şunu da göstermektedir ki, insan sigara içiyorsa, ister istemez ağzı ve hatta kendisi kötü kokar Bu halde iken o kişiye meleklerin inmesi, onun dualarının kabul edilmesi çok zordur
Resulüllah (sav) son nefesinden iken bile temizliğe bu kadar dikkat ediyordu Yine Allah’ın bütün gerçek kulları da çok dikkat etmişlerdi Bu temizlik her açıdan temiz olmamızdır Ama dikkat edilmesi gereken mesela ağız kokusu çok ince bir konudur İnsan düşünebilmeli ki, kötü kokan bir ağızla Allah’ın isminin söylenmesi doğru değildir
Duanın yedinci şartı, zamanın doğru seçilmesidir Dua için en güzel zaman sessizlik zamanıdır Bunun en güzel örneğini Resulüllah (sav)’de görüyoruz O bazen yalnız bir bağa veya mağaraya çekiliyordu Bir sahabenin anlattıklarına kulak verelim:
“Birgün Resulüllah (sav) yalnız bir tarafa doğru gidiyordu Bende gizlice arkasına düştüm, acaba nereye gidiyor diye Baktım Resulüllah (sav) bir bağa giriyor Hiç kimsenin bulunmadığı bir yerde Resulüllah (sav) secdeye vardı O kadar uzun secde de durdu ki, ben acaba Resulüllah (sav) can mı verdi diye düşünmeye başladım ve dayanamadım yanına doğru gittim Resulüllah (sav) benim gelişimden rahatsız oldu ve duasını bitirdi”
Burada görüldüğü gibi duanın kabulü için yalnızlıkta da edilmesi şarttır İnsan her zaman günde beş vakit toplum içinde dua edebilir ama bu zamanların dışında teheccüd veya diğer zamanlarda yalnız olarak dua edebilir Ancak yalnız dua edilmesi için en güzel ve en uygun yol gece vakti kalkıp teheccüd kılmaktır Teheccüdü gerçekten kılan insanların tecrübesidir ki teheccüdün tadı başka hiçbir namazda alınamaz Çünkü diğer namazlarda insanın işlerden, gürültüden vb kendini namaza veremiyor Fakat teheccüd vaktinde insan kendini namaza verebiliyor
Bunun dışında teheccüd namazı başka birşeyin de belirtisidir Bir keresinde alim bir zat şöyle dedi:
“İnsan birine aşık olmadan önce daha hoşlanma safhasında iken, onunla yalnız görüşmek ister Hiç kimsenin bulunmadığı bir yerde ve hoşlandığı kişi ile Kaldı ki aşk bundan çok daha güçlü bir duygudur İşte Allah-ü Teâla’da kendine aşık olanlar için Teheccüd Namazını koydu ve demek istedi ki: Kim benden hoşlanıyor ise o yalnız iken gelsin ve benimle görüşebilsin”
Hatta Resulüllah (sav)’ın bir hadisi var müminler için
“Mümin Allah (cc) ile fısıldaşır o nedenle rahatsız etmeyin” buyuruyor Resulüllah (sav) Yine Teheccüd o kadar önemli bir namazdır ki, Kur’an-ı Kerim bir tek ondan adıyla bahsetti ve ,
“ki sen bu Kuran vasıtasıyla teheccüdü kıl ki, Allah-ü Teâla’nın sana Makam-ı Mahmud’u vermesi muhtemeldir” dedi Tabi ki burada direkt muhatap Resulüllah (sav)’tırResulüllah (sav)’ın birçok hitabı vardır ki, muhatabı ümmettir Dolayısıyla Resulüllah (sav) bir önder olduğundan Kur’an-ı Kerim’in O’na atfettiği herşey, eğer Allah-ü Teâla sadece O’nun için olduğunu belirtmemiş ise her müslüman için geçerlidir Yani bir mümin “Mahmud” yani övülmesi gereken bir makama varabilirse, bu teheccüd ile mümkündür
Bir de bu Allah-ü Teâla’dan hoşlanıp, hoşlanmadığının bir belirtisidir, Teheccüd Bu dua vakti önemlidir Hiç kimsenin bulunmadığı yerde, kimse tarafından rahatsız edilmeden veya engel olan bir şey olmadan yapılan dua
Böyle bir dua Allah-ü Teâla’dan hoslanip hoslanmadiginin belirtisidir Kimsenin bulunmadigi yerde yalniz yapilan dua önemlidir Kimse rahatsiz etmeyince duaya engel bir sey kalmiyor Insan tüm dikkatiyle dua ediyor Kendi ihtiyaçlarini daha güzel düsünebiliyor Ihtiyaç derken insan devamli olarak düsünmelidir ki, “benim su su zaaflarim var Su yanlisim var, bu yanlisim var” Hatta daha da ileriye giderek düsünecek ki, “Bu dünyanin belki de en kötüsü benim”
Halbuki bugün dünyada zaaflar açisindan tam tersi uygulanmaktadir Resulullah (sav) bir tavsiyede bulundu ve dedi ki:
“Sen maddi olarak, kendinden daha asagi durumda olanlara bak Bu seni sükretmeye tesvik edecektir Fakat manen kendinden daha yüksek makamda olanlara bak, bu da seni maneviyatta ilerlemeye tesvik edecektir”
Ama biz ne yapiyoruz bugün, maalesef tam tersini Mesela bir insan iyilik isliyorsa, namaz kiliyor, oruç tutuyorsa ona hemen isim takiliyor, haci-hoca takimi diye Bu ismi takanlar maalesef düşünmezler ve görmezler ki, bugün biz güzel evlerde oturuyoruz, evimizin hemen hemen ihtiyacı da yoktur ama dışarı da gecekondularda yaşayan ve ihtiyaç sahibi nice insanlar var İnsanlar kendini özendirirken bakıyorlar, işte o adamın villası varmış, havuzu varmış, ve o şeylere özendiriyorlar Bu Resulullah (sav)’ın tavsiye ettiğinin tam tersidir ve bunun içindir ki müslümanlar bu devirde bu kadar hırslıdırlar Onda var, bende niye yok diye bir hırsla haraket ederler Maddi imkan onda var da bende niye yok diye Manevi olarak ta tam tersini yapıyor Manevi olarak onda varda bende niye yok diye düşünebilse ve gıpta edebilseydi, Resulullah (sav)’ın tavsiye ettiğini uygulayabilecekti
Bu nedenlerle manevi şeyler sende yoksa onun için gıpta et Bu seni ilerletecektir Buda senin zaaflarını sık sık incelemenle olabilir
Bugünlerde insanların en büyük zaaflarından biri de maalesef konuşmaktır Dengesiz, gereksiz, düzensiz konuşmalar çok olmakta Kuran-ı Kerim’de bu nedenden ötürü Allah-ü Teala buyurdu:” Konuşurken dahi dengeli konuşun” dedi Bugün insanlara bakınca bunu görürsünüz Mesela bir kadın kendi oğlundan bahsederken onu göklere çıkartır Ama başka birinin hele kinimiz olan veya düşmanımız olan birisi söz konusu olunca onu yerden yere vurur Kuran’da bu durumlar için bu emri verdi ve dedi Konuşurken dahi dengeli olun yani, konuşurken seçkin kelimelerle konuşun Bu Allah (cc) indinde çok önemlidir
Ayrıca bir de insan kendi zaaflarından haberdar değil ise o kişi konuşurken kendini över Kendinden bahsederken kendilerini överler Ancak kendi zaaflarının farkında olan insan tövbe ve istiğfar halinda olur
Hz İsa (as) birgün havarileri ile giderken orda ölü bir köpek gördüler Havarileri kötü kokudan dolayı burunlarını kapadılar ve “Kokuyor” dediler İsa (as) ise manidar bir şekilde “Bak, dişleri nasılda parlıyor” dedi Bu hikaye bize birşey vermektedir Birisi hareket davranış olarak kokuyorsa dahi, onun iyileklerini görmeye çalışın Başkalarının zaaflarını değil iyiliklerini görmeye çalışın
Duanın sekizinci şartı da tevazudur Tevazu insanı “Ben kötüyüm, vs vs benim gibi birinin duası nasıl kabul olur?” diye düşünmeye de sürükleyebilir, Allahü Teal’nın lütuflarını görüp kibre de sürükleyebilir Eğer bir insana Allah lütuta bulunmuş ise, o kişiye iyilik gelir Toplum da genelde böyle insanlar için kalbi iyi, çok temiz bir insan denir ve o kurtuldu derler Ancak o kişinin başına kötü birşey gelince Allah bunu yaptı deyip, kötülüğü kaderci bir yaklaşımla Allah’a isnad etme temayülü var Mesela insanlar derler ki “Allah yalan söyletmesin” Haşa sanki yalanı Allah söyletiyormuş gibi Veya “Allah aranızı bozmasın” gibi Ancak insanın başına bir iyilik gelince işte o insanın kalbi temizdi de Allah o yüzden verdi, denir Haşa Allah sanki vermeye mecburmuş gibi
Şimdi olayın bu iki yönünü incelediğimizde, birisi insanı umutsuzluğa sürüklüyor yani insan hep kötü taraflarını düşünüyorsa Diğer düşünce ise, yani Allah’ın lütuflarını düşünmek ise, o insanı teşekküre değil kibire yöneltebilir İşte duanın bu şartından kastedilen “İnsanın Allah’ın gazabını aklına getirmesidir” O’nun Malik olduğunu, hiç kimseye muhtaç olmadığını göz önüne getirecek ve düşünecek Benim Rabbim Malik’tir diyecek O benim günahlarımı ne kadar çok olursa olsun affetmeye Kâdir’dir O benim Malik’im ise, ahiret hayatına geçtiğimde, benim iyiliklerim ne kadar çok olursa olsun, O Malik olduğundan bunları red edebilir Peki bu insanı ne hale getirir?
Allah’ın gerçek kulları, Allah’ın gözüyle görmeye çalışırlar Allahü Teala’nın bakışı, kullarının zaaflarına bir bakış değildir O’nun bakışı kullarının güzelliklerin görmek iseyen bir bakıştır İşte o nedenle önemli olan, kendi zaaflarımıza ve başkalarının iyiliklerine bakabilmektir ve bu düşünce insana tevazuyu kazandırır
Hz Mirza Gulam Ahmed’in bir sözü var der ki: “Kendi gözünde dünyanın en beteri ol, bu seni Allah’a ulaştırır” Dua eden insan için bu şarttır Ama bu sadece dua ederken şarttır demiyoruz Duanın dışında da toplum içinde yaşarken insan kendi zaaflarını düşünemez ise dua ederken de düşünemez Bu bir alışkanlık meselesidir
Duanın kabulünün dokuzuncu şartı; insanın Allah karşısında Allah’ın ona göstermiş olduğu lütufları görmesidir Allah’ın ona lütuflarını sık sık aklına getirecek, eğer o kişi tevazuda ilerledi ise, bu da onu Allah sevgisinde ilerletecek ve Allah’a olan sevgisini coşturacaktır İnsan ne kadar kötü durumda olursa olsun, ondan daha kötü durumda olanlar vardır ve insan Resulullah (sav)’in tavsiyesine uyduğu zaman, kendinden daha kötü durumda olanlara baktığı zaman doğal olarak diyecektir ki:
“Ey Rabbim, senin bana ne büyük lütufların var” Bu da onu Allah sevgisinde ilerletir ve hem tevazu ve hem de sevgi ile edilen duanın kabulünü mümkün kılar
Ayrıca insan düşünmeli ki, O Mâlik olduğundan dolayı beni red edebilir Peki bu insanı ne hale getirir İnsanı koru ve umut, ikisinin arası bir yol tutmaya teşvik eder İşte bu şekilde Allah ile kurulan ilişki insanın dünya ile olan ilişkisini keser Hem tevazu ve hem de Allah’ın lütuflarını hatırlaması onu Allah’a teşvik eder
Duanın kabulünün onuncu şartı da insanın namazda dua ederken tembel tembel durmamasıdır Uykusu gelmiş, uykulu uykulu duruyor vb İnsanlar bir birlerine misafirliğe gidip, sabahlara kadar sohbet ederler İmsağa yarım saat kalaya kadar bunu yaparlar ve sonra derler ki hadi Yatsıyı kılalım İster istemez uykulu olurlar Halbuki Kuran-ı Kerim diyor ki;
“Aklın başında değil ki namaza yaklaşma” İnsan ne dediğini bilemeyecek durumda ise namaza durması tehlikelidir Ama millet maalesef bu tip yaklaşımlara alışmış Ne olursa olsun insan namaza göre önlem almalıdır Kesinlikle tembel tembel değil, canlı bir şekilde duaya durmalıdır Çünkü bedenin insanın ruhu üzerinde etkisi vardır Biz biliyoruz ki, birisi gelip bize tokat vurduğu zaman, bizim vücudumuzda acı hissediyoruz Ancak bununla beraber bizim ruh halimiz değişiyor Göz yaşlarımız geliyor Çünkü bedene vurulan tokat ruhumuzu da etkilemiştir Veya sevinçli veya üzüntülü bir haber alıyoruz Bizim yüzümüzün rengi hemen değişir Halbuki haber ruhumuzu etkilemişti Ruhumuzdan da bedenimiz etkileniyor
İşte bundan dolayıdır ki, Kuran-ı Kerim’de Allah’ın bahsettiği ibadetlerin bir zahir şekli vardır Bir de ruhu etkileyen hali
Namazda kıyam hali, rukü hali vardır Asıl olarak istenen de odur ki, insan namazda bedenen ruküya eğildiği zaman bir zaman gelsin ve onun ruhu da ruküya teşvik olsun Allah (cc)’a karşı ruküya durmasını, yani saygın bir şekilde durmasını teşvik etsin Onun fiziki secdesi, ruhunu da etkilesin ve o kişinin ruhu Allah (cc) indinde secde etsin İslamın şekile verdiği önemin sebebi budur
Halbuki müslümanlar bu devirde bunu tamamen unutmuşlar ve şekille her şeyi izah eder olmuşlardır O nedenle de çarçabuk namaz kılarlar, bir an evvel kurtulalım diye Bazı Müslüman alimlerde, namaz bir borçtur diye anlatmışlar Bu namazı borç olarak algılamak öyle bir hale gelmiş ki, bugün insanlar borçlu nasıl alacaklısından kaçıyorsa, müslümanlarda aynen öyle namazdan kaçar olmuşlardır Halbuki namazda borçtan öte bir şeyler vardır ve onu tadamayan veya idrak edemeyen ziyandadır Namaz bir aşığın sevgilisi ile buluşmasıdır Bu buluşmada ki lezzete varabilmek için de, namaz içinde rukü, kıyam ve secdeler kondu Bunlar bizim ruhumuzu etkilesin, teşvik etsin ve gerçek sevgiliden haberdar olabilelim Onun için biz namazda halimizi güzelleştirmeliyiz
On birinci şartı, eğer bir insan duasının kabul edilmesini istiyorsa o zaman Allah indinde kesin olarak kabul edilecek bazı dualar vardır Mesela Allah-ü Teâla Kur’an-ı Kerim’de İslamın galip geleceğine dair söz veriyor İnsan “Ey Allah senin dinin gâlip gelsin” diye dua etmeli Yine Resulüllah’ın (sav) Makam-ı Mahmud’a (şefaat verecek makama) eriştirilmesi için dua etmeli Kuran-ı Kerim’de öğretilen bazı dualar var mesela kafirlere galip gelmek için şöyle dua edin gibi Bu şekilde dua edilmelidir, çünkü bu dualar kesinlikle kabul edilecektir Ancak insanın yapması gereken bu duaların arasında kendi duasını da etmesidir Nitekim Hz Ali’nin bir sözü var O der ki “Böyle dua ederken, mümkün değildir ki bu duaların arasında edilecek dualarda kabul olmasın”
On ikinci şartı, daha önce dua için özel vaktin seçilmesi söylenmişti Burada söylenecek olan ise özel bir yerin seçilmesi Duanın kabulünde bu da çok önemlidir Resulüllah (sav) Ashab-ı Kiram’a evlerinde dua için özel bir yer tahsis etmelerini emrederdi Ayrıca derdi ki sadece cami de namaz kılarak “Evlerinizi kabristan yapmayın” Ayırdığınız o yer sadece namaz için kullanılsın Bu şekilde olunca melekler oraya gelmeye alışırlar Burada 5 vakit veya daha fazla Allah zikredilecektir Dualar edilecektir Allah’a hamd edilecektir Burada edilen duanın da kabulü kolay olur Zaten böyle bir yerde dua edince insanın ruhuda etkilenir Geçmiş bazı alimlerin özel dualar için yanlarında seccade taşıdıkları bile olmuştur
On üçünçü şartı, herkesin bildiği üzere Allah’ın sıfatları vardır İşte dua esnasında bu sıfatlar söylenirken ettiğimiz dua ile ilişkili olmalıdır bu sıfatlar Mesela birinin Allah nezdinde affedilmesini istiyorsanız “Ey Rahman ve Rahim olan şu kişiye rahmet et onu affet” diye dua edilmelidir Mesela Allah’ın bir sıfatıda “Müntekim” dir (intikam alıcı manasındadır) Haliyle bu sıfat böyle bir dua da kullanılmamalıdır Ettiğimiz dua ile ilgili sıfatlar kullanılmalı ve hatta bu sıfatlar coşturulmalıdır Mesela Allahü Teala “Rezzak” tır Yani rızk veren Ben duamda dersem ki, “Ey affeden Allah, bana rızk ver”, arada bir bağ yok
Ancak insan Allah’ın sıfatlarından habersiz veya bilmiyor ise, Allah ismi tüm isimleri ve sıfatları kapsar Dolayısıyla Allah diyerek dua etmelidir
Gazneli Mahmud diye bir padişah geçmiştir, eski zamanda Bunun Ayaz adında bir kölesi vardı Bu kölesini çok severdi O kadar ki, erkanda kıskanılırdı bu köle Hep merak edilirdi bu altı üstü bir köle neden bu kadar seviliyor diye Hatta her fırsatta şikayet etmeye çalışılırdı
Birgün Padişaha bir kavun geldi Padişah hiç yemeden kavundan bir dilim kesti ve önce Ayaz’a uzattı ve Ayaz hemen sevinçle yedi onu Sonra ki kestiği dilimleri de vezire ve diğerlerine uzattı Diğerleride alıp yediler ancak hemen tükürdüler Padişah şaşırdı ve ” Ne oldu” diye sordu “Çok acı” dediler diğerleri Padişah buna da şaşırarak bu sefer Ayaz’a döndü ve “Madem acı sen neyi yedin” diye sordu Bunun üzerine Ayaz cevapladı:
“Ey padişah hazretleri benim için önemli olan ne geldiği, nasıl geldiği değil, ben sizin elinizi severim ve bu elinizden bana ne gelirse ister sevinç ve isterse üzüntü gelsin ben ikisini de severim O nedenle de seve seve yedim” der
İşte asıl kulluk budur Mümin dua ederken Allah’tan niye sıkıntı geldi diye katiyyen sormaz Gerçek mümin de Allah’ın elini sever O elden ne gelirse gelsin, ister sevinç, ister sıkıntı seve seve kabul eder İşte bu nedenledir ki Resulüllah (sav) ve Ashabı o zaman ki sıkıntıları kaldırabilmişlirdi Öyleki bu sıkıntı dışarıdan bakan için cehennem gibi gelirdi Üstelik hiç şikayette etmemişler Bu yüzden deli denilmişti onlara Çünkü toplumun genel kabul görmüş kurallarına göre bu delilikti Dövüldüler, öldürüldüler, Bilal (ra) Hazretleri gibi kızgın taşlar altında ezildiler Ancak onların yine de imanı arttı Çünkü onlar o eli sevdiler
Onlar iddia ettiklerinin peşinde idiler Bizim de iddia ettiklerimize dönüp bir bakmamız lazım Bizler her namazda Fatiha suresinde bir iddia da bulunuruz, deriz ki “İyyake na’büdü ve iyyake nesta’in” Yani Ey Allah biz yalnız sana ibadet eder ve yalnız senden yardım dileriz Bu bir iddiadır Çünkü insan kalben sadce Allah ibadet edip, sadece ondan yardım diliyorsa zaten bir nevi evliyalık makamına ermiştir O nedenle İnsanın diliyle söylediği bu iddiaya her söylediğinde bakmalı ben gerçek mi söylüyorum, yoksa hareketlerimle yalancımı çıkıyorum diye Gerçekten Allah’a tapıyormuyum, yoksa başka taptıklarım varmı diye Mala mülke, hanıma, çocuklara vs Peki insan nasıl anlayacak neye taptığını, dikkat ediniz, insan neye tapıyorsa onun arkasından gider ve onun emrine tabi olur Onun istek ve arzularına tabi olur İnsan hayatında bu iddiasını ve kimin arkasında gitmekte olduğunu çok iyi bilmek zorundadır Bunun içinde dualarınızda Allah’tan yardım dileyin

Allah cc razı olsun

Amin Ecmain Rabbim Cümlemizden razı olsun

Ebû Hüreyre -radıyallahu anh-dan rivâyete göre Hazret-i Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz buyurmuşlardır ki:

"Sakın sizden biriniz duâ ederken "Yâ Rabb, dilersen beni mağfiret eyle, dilersen bana merhamet eyle" demesin İstediğini sağlamca ve kat'ıyyetle istesin Çünkü Allah'ı şu veya bu işe zorlayabilecek hiçbir kudret yoktur" (1)

Yine Ebû Hüreyre -radıyallahu anh-'dan rivâyet edildiğine göre Nebiyy-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz buyurmuşlardır ki:

"Sizden herhangi biriniz" duâ ettim de kabul olunmadı" diyerek acele etmedikçe duâsı kabul olunur" (2)

Duâ eden duâsında ısrar etmeli, devam etmelidir Her halde er veya geç müstecâb olur

Bir de dünyâda müstecâb olmasa bile kul bunu yine kendi lehine bilip Allah'dan ümidini kesmemelidir Duâ büyük bir ibâdet olduğu için âhırette de bir ecir ve sevâbı olur

Duânın âdabı pek çokdur Bu cümleden olarak:

1- Evvelâ abdestli bulunmak,
2- Bir namazdan sonra yapılmak,
3- Tevbe ve istiğfârını ve kemâl-i ihlâsını arzeylemek,
4- Kıbleye yönelmek,
5- Duâdan evvel Allah'a çokça hamd ü senâ etmek,
6- Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz Hazretleri'ne çokça salât ve selâm eylemek,
7- Duânın nihâyetini âmin ile bitirmek,
8- Duâda yalnız kendisini düşünmeyip bütün sâlihleri ve bütün mü'minleri duâya müşterek kılmak,
9- Bir hâcetini isterken ellerini semâya kaldırıp avuçlarını açarak duâ etmek,
10- Kıtlık; umumî sıkıntı ve felâketlerin def'i için ise ellerinin dışını semâya çevirerek duâ etmek ve Allah'a sığınmak,


11- Celb-i menfaat için yapılan duâların nihâyetinde ellerinin avuçlarını yüzüne mesh eylemek, def'-i mazarrat için yapılan duâlarda mesh edilmez
12- Duânın asıl anahtarı ise helâl lokma yemektir

Ebû Musa el-Eş'arî -radıyallahu anh-dan rivâyete göre Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz Hazretleri Hayber gazâsı'na giderken maiyyetinde bulunan ashab-ı kiram bir vâdiye vardıkta yüksek sesle tekbîr ve tehlîl ederek bağıra bağıra zikrullah etmeğe başladılar Resûlullah -sallallahu teâlâ aleyhi ve sellem- Hazretleri:

"-Kendinize rıfk u merhamet ediniz Zîra siz ne sağıra, ne de gâibe duâ ediyorsunuz Ancak her şeyi hakkıyle işiten ve size sizden yakîn olan Allah'a duâ ediyorsunuz Ve Allahü Teâlâ Hazretleri siz nerede olursanız berâberinizdedir" buyurdu

Yani; öyle kendinize bu derece bağırmakla zahmet vermenize hâcet yoktur Cenâb-ı Hakk'a nisbetle hafî ve cehrî yapılan zikir müsâvidir

Ebû Mûsâ diyor ki: O esnâda ben, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Hazretlerinin hayvanının arkasında Zât-ı risâletpenâhîleriyle birlikte beraberdim

Ve lisânımla



diyordum


Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-Hazretleri bana hitâben:

- Ey Abdullah bin Kays' buyurdu Ben de icâbetle:
- Lebbeyk yâ Resûllallah, dedim Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Hazretleri bana hitâben:

- Ben sana cennet-i a'lânın hazînelerinden bir hazîneye delâlet edeyim mi? buyurunca ben hemen:
- Babam ve anam sana fedâ olsun yâ resûlallah! Evet irşâd ediniz, dedim
Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Hazretleri:



"Ma'sıyetten sakınmak ve tâat ve ibâdetlerde kuvvet ve kudret ancak Allah Teâlâ Hazretlerinin tevfık-i Rab-bâniyyesi ve irâde-i Sübhâniyyesiyledir" (3)
buyurdu

Yâni cümle âlemin müdebbir-i hakîkisi ve mutasarrıfı, hepsinin hâlikı olan Allah sübhanehu ve teâlâ-Hazretleridir, demektir

Nebiyy-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-Efendimiz'e ve ehl-i Beyt'ine salât ve selâm da duânın en mühim âdabındandır


Hadîs-i şerifte:



"Yapılan bir duâda, Muhammed -aleyhi's-salâtü ve's-selâm- ve ehl-i Beytine salât ve selâm edilmedikçe o duâ, makam-ı icâbete vâsıl olamaz"(4) buyurulmuştur

Duâ eden kimse, duânın başında, ortasında ve sonunda Peygamber Efendimize salât ve selâmı tekrar etmeli Hulûs-i kalb, nezâfet, tahâret, istikbâl-i kıble, izhâr-ı tezellül, tazarru, enbiyâ ve evliyâ ile tevessül, günahkâr ve mücrim olduğunu ikrar ile tevbe ve istiğfar edip haram lokmadan ictinâb etmelidir Bu sûretle yapılacak hayır duâların kabûlü hakkında şübhe etmemelidir

Şunu da ilâve edelim ki:
Nâsın bâzısı her ne kadar Cenâbı-Hakk'ın kazâ ve kaderine rızâ gösterip sükût eylemeyi duâya tercîh etmişlerse de, muhakkik âlimlerin ekserisi, dünyâ ve âhiret işlerinin esbâbından müretteb olduğunu, müstecâb duâlar ise sebeblerden berî bulunduğunu beyân ile, duâyı terketmek, kazâya rızâ göstermek fikriyle bir şey yememek, şiddetli kışda elbise giymemek, hasta olunduğunda ilâç, muharebede silâh kullanmamak gibi bir takım meşru' olmayan hareketleri irtikâb etmek gibidir, demişlerdir

Husûsiyle duâ izhâr-ı ihtiyâç, Cenâb-ı Hakk'a ilticâ olduğundan müstakıllen bir ibâdet makamına kaaim olacağından şu halde lisânen duâ eylemek ve kalben tazarruda bulunmak gerekmektedir
buda benden kardeşim

Amin Ecmain Rabbim Sizden de razı Olsun