![]() |
| | Konu Araçları |
| | #1 |
| | ![]() S ) DİVANINDAN ‘’’’’’’’’’’’’ Benim ol aşk bahrisi denizler hayran bana Derya benim katremdir zerreler umman bana Kaf dağı zerrem değil ay u güneş bana kul Aslım Hak’dır şekk değil mürşiddir Kur’an bana Çün dosta gider yolum mülk-i ezeldir ilim Hak’dan söyler bu dilim ne kul ne sultan bana Yok idi bu barigah var idi ol Padişah Ah bu aşk elinden ah derd oldu derman bana Adem yaratılmadan can kalıba girmeden Şeytan la’net olmadan Arş idi sayvan bana Diledi göre yüzün işide kendi sözün Nazar kıldı bir kezin onda can verdi bana Yaratıldı Mustafa yüzü nur gönlü safa Ol kıldı Hakk’a vefa ondandır ihsan bana Doğdu ol din metası ondan oldu kamusu Adem Halil ü Musa hücced ü bürhan bana Aşık dilin bilmeyen ya delidir ya dehri Ben kuş dilin bilirim söyler Süleyman bana Yunus Emre’m bu yolda eksikliğin bildirir Mest oluban çağırır dervişlik bühtan bana Barigah = Yüksek divan Bühtan = İftira , yalan Bürhan = Delil , tanık Hücced = Delil Sayvan = Gölgelik
|
| |
| İstediğini Bulamadıysanız Üye Olmadan
BURAYA Tıklayarak Sorunuzu Düzgün Bir Başlık ile Yazabilirsiniz. |
| | #2 |
| | ![]() Bu dünyaya gönül veren sonucu pişman olusar Dünya benim dedikleri hep ona düşman olusar Ey dostunu düşmanını tutan gaybet yalan söz söyleme Bunda gammazlık eyleyen onda yeri dar olusar Çünkü olusar yeri dar kazançlı kazancı kadar Müminlere geldi haber aşıklar didar görüser Maksudumuz didar idi şeyhimiz gerçek er idi Evvel dahi ol var idi ahir dahi var olusar Oldur ahir oldur ebed hem dillerde Küfven Ahad Evliya geçti dünyadan bir sa’at kime kalısar Altın evliyanın elin doğru varın Hakk’ın yolu Mani budur belli bilin bildim diyen bilmeyiser Yunus imdi bildim deme miskinliği elden koma Kimde miskinlik var ise Hak didarın ol görüser Ahir = Son,en son Didar = Yüz,çehre Ebed = Sonu olmayan Maksud = İstenen,arzu edilen Miskin = Yoksul,aciz,zavallı
|
| |
| | #3 |
| | ![]() Evvel bize vacib budur hoş hulk ile amel gerek İslam adı okunıcak yoldaşımız iman gerek İsrafil surun urucak cümle mahluk uyanıcak Soru hesap sorulucak arap dili lisan gerek Gök perdelerin açalar iyi yavuzdan seçeler Ol dem kancaru kaçalar baş kurtarası yer gerek Çerge kurup oturalar sermayemiz getireler Ol siyaset meydanında bu tertipleri bil gerek Çağrışalar ata ana kardaş kardaşdan usana Yalvaralar ol Sübhan’a niyaz kılası er gerek Dükelinden bu aşk yakın Yunus hata kılma sakın Aşk dan sual sorulıcak cevap veresi hal gerek Dükeli = Hep , herkes Kancaru = Nereye , ne tarafa Yavuz = Kötü , fena , yaman , kara yağız
|
| |
| | #4 |
| | ![]() Yer gök yaratılmadan Hak bir gevher eyledi Nazar kıldı gevhere sızırdı dür eyledi Gevherden buğ çıkardı buğundan gök yarattı Gök yüzünün bezeğin çok yıldızlar eyledi Göğe ayttı dön dedi ay gün yürüsün dedi Suyu mu’allak kodu üstünde yer eyledi Yer çalkandı durmadı bir dem karar kılmadı Yüce yüce dağları Hak çöksüler eyledi Azrail gökten indi bir avuç toprak aldı Dört ferişte yoğurdu bir peygamber eyledi Çün can gövdeye erdi aksırdı örü durdu El götürüp ol demde Hakk’a şükür eyledi Allah eydür Adem’e çün kim erdin bu deme Bu dünyada ne dedin dilin neyi söyledi Yok iken var eyledin toprak iken can verdin Kudret diliyle andın dilim söyler eyledi Bu söz Hakk’a hoş geldi kulun Aziz eyledi Ne geçti ise gönlünden verdi hazır eyledi Bu söz Yunus’a kandan kim haber vere candan Meğer kim ol lutf ıssı ona nazar eyledi ![]() Çöksü = Baskı , mıh , kazık Ferişte = Melek Is = Sahip Kandan = Nereden Muallak = Havada duran , asılmış Sızırmak = Sıdırmak , eritmek
|
| |
| | #5 |
| | ![]() Sen bu cihan mülkünü kaf dan kaf a tutdun tut Ya bu alem malını oynayuban uttun tut Sen Süleyman köşkünde taht kurup oturdun bil Dev ü periye düp düz hükümler eyledin tut Sen ferudun haznesin Nüşirevan gencile Karun malını dahi sen malına kattın tut Bu dünya bir lokmadır ağızdadır çeynenmiş Çeynenmişi ne tutmak ha sen onu yuttun tut Ömrün delim bir oktur yay içinde dop dolu Dolmuş oka ne durmak ha sen onu attın tut İş bu cihan mülkünden ansızın ün ederler Ansızını şimdi bil yeraglanıp gittin tut Çün denize gark oldun boğazına geldi su Deli gibi talbınma ey bi çare battın tut Her hah ki nefes gelir ol kesenden eksilir Çün kese ortalandı sen onu tükettin tut İş bu ecel şerbetini elbet tadıdarsın Tadışına şek yoktur şimdi onu tattın tut Ahir bir gün ölürsün ölüm vardır bilirsin Kamulardan ayrılıp varıp sinde yattın tut Yüz yıllar hoşluğıla ömrün olursa Yunus Son ucu bir nefestir geç andan da öttün tut Nuşirevan = Eski İran’da adaletli bir hükümdar Şek = Şüphe Sin = Mezar Ün = Nida , ses Yerag = Hazırlık , ihtiyaç
|
| |
| | #6 |
| | ![]() Niceler bu dünyada günahını yuyamaz Ömrü geçer yok yere ey diriğa duyamaz Bir nice kişilerin gaflet bağlamış gözün Hak yoluna der isen bir yufkaya kıyamaz Bu dünya bir gelindir yeşil kızıl donanmış Kişi yeni geline bakubanı doyamaz Ey nice arslanları alır aktarır ölüm Azrail pençesine bir yolsulca döyemez Var imdi miskin Yunus üryan olup gir yola Yüz çokallı gelirse yalıncağı soyamaz Diriğa = Ne kadar yazık , eyvah Döymek = Dayanmak , tahammül etmek Üryan = Çıplak , anadan doğuş hali Yalınca = Çıplak
|
| |
| | #7 |
| | ![]() Miskinlikten buldular kimde erlik var ise Merdivenden ittiler yüksekten bakar ise Gönül yüksekte gezer dem be dem yoldan azar Dış yüzüne ol sızar içinde ne var ise Ak sakallı pir hoca bilmez ki hali nice Emek yemesin hacca bir gönül yıkar ise Sağır işitmez sözü gece sanır gündüzü Kördür münkirin gözü alem münevver ise Gönül Çalab’ın tahtı gönüle Çalab baktı İki cihan bedbahtı kim gönül yıkar ise Sen seni ne sanırsan ayruğu da onu san Dört kitabın manası budur eğer var ise Bildik gelenler geçmiş konanlar geri göçmüş Aşk şarabından içmiş kim mana duyar ise Yunus yoldan ırmasın yüksek yerde durmasın Sinle sırat görmesin sevdiği didar ise ![]() Ayruk = Ayrı , başkası Bedbaht = Talihsiz , bahtı kara Didar = Yüz , çehre Irımak = Ayrılmak , uzaklaşmak Miskinlik = Yoksulluk , acizlik Münevver = Nurlu , ışıklı , aydınlık
|
| |
![]() |
| Tags: divanlari, emre, yunus |
| Konu Araçları | |
| |