Bizde birer kutlu sahabiler gibi olabilirdik
O'nu birkez dünya gözüyle görebilseydik
özlem yakıyor içimi , ruhum daralıyor ruhum
neden biz O sevgiliden bu kadar kaldık mahrum?
ağlamak istiyorum ağlayamadığıma
hıçkıra hıçkıra can vermek istiyorum
O sevgililer diyarının topraklarında
O aşklar mekanının kuşağında
varıp eteklerine O güzel şehrin
sürüp gözyaşlarımı cübbesine sevgilinin
doya doya seyretmek isterdim O'nu
belkide canımı can bilmek , O'nun canından
neden O sevgiliden mahrumuz?
O yok , yok aramızda sahipsiz kaldık
günah mahkumuz
O olsaydı kızmazmıydı bütün bu olanlara
yada izin verirmiydi şu yaptıklarımıza?
cehlimizi bilmiyoruz , yinede alim gibi yaşıyoruz
dergahına post vermeden zevk-ü sefa sürüyoruz
O'nun o güzel yüzüyle neden şereflenemiyoruz
ağlamak istiyorum ağlayamadığıma
seven sevdiğinden mahrum olurmu söyleyin?
seviyoruz diyoruz sevgilimizi
belkide tanımıyoruz O'nu ünlüleri tanıdığımız gibi
kaybettik sevdayı , yitirdik , O'nu bekliyoruz
içten içe kemirikavuşan kovuşuyor sevgiliye , biz hala sarhoşuz
evet ağlamak istiyorum ağlayamadığıma
O'nun yanında dizinin dibinde
O'nunla beraber yaşamadığıma
kahroluyorum her düşünce zerresinde
içten içe kemiriyor , yarayı kurtlar
it atıyor , anneler , ablalar , kadınlar
kutlu asker yok , sahabe yok , şanlı ordu yok
fatih kayıp , akşemseddin ölmüş , hacıbayram yitik
nedir bu karanlık? karanlıklar içinde herşey silik
tarih kan ağlıyor istikbalin evlatlarına
caddelerde fuhuş yapan cehlin torunlarına
daha kötüsü azgınlaşan mü'minler
gece gündüz onların cem'iyle nlarla beraber
sorma bana neden ağlamadığına hala
ben ağlamak istiyorum ağlayamadığıma!

__alıntı

Alıntı: ağlamak istiyorum ağlayamadığıma seven sevdiğinden mahrum olurmu söyleyin? seviyoruz diyoruz sevgilimizi

aglamak istiyorum aglamam gerektigi halde aglayamadiklarima
anlatmam gerekirken anlatamadiklarima
yasamam gerekirken yasayamadiklarima
sevmem gerekirken sevemediklerime:

paylasim icin Allah razi olsun verd

yüregine saglik VerD cok güzeldi Allah cc razi olsun

O olsaydı kızmazmıydı bütün bu olanlara
yada izin verirmiydi şu yaptıklarımıza?
cehlimizi bilmiyoruz , yinede alim gibi yaşıyoruz
dergahına post vermeden zevk-ü sefa sürüyoruz
O'nun o güzel yüzüyle neden şereflenemiyoruz
ağlamak istiyorum ağlayamadığıma
seven sevdiğinden mahrum olurmu söyleyin?
seviyoruz diyoruz sevgilimizi



,ALLAH razı olsun verd çok güzeldi

aglamak istiyorum aglamam gerektigi halde aglayamadiklarima
anlatmam gerekirken anlatamadiklarima
yasamam gerekirken yasayamadiklarima
sevmem gerekirken sevemediklerime

paylasim icin Allah razi olsun

Yeryüzünde gelip geçmiş insanların en mümtaz ve müstesna fertleri olan, Hazret-i Adem (aleyhisselâm) ile başlayan peygamberler silsilesinin en büyük ve en mükemmel halkası hiç şüphesiz Efendimiz Hazret-i Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem)’dir

O, kendisinden evvelki bütün peygamberlerin bütün yüksek ahlâk ve seciyelerini kendisinde toplayarak “Hatemü’l Enbiya” manasıyla bütün peygamberlere reis, onların dinlerinin aslına vâris, kendisinden sonra gelen ve O’nun terbiye ve irşadı ile kemal bulan milyonlarca evliyaya üstad ve muallim olmuştur

O, hem Gönüller Sultanı, hem başarılı bir devlet başkanı, hem bir savaş komutanı, hem bir muallim ve öğretici, hem rızkını kazanmak için çaba sarf eden bir aile reisi, hem insanların sosyal ve psikolojik durumlarını göz önünde tutan bir ruh ve nefis terbiyecisi olarak akılları, ruhları, kalbleri ve nefisleri fethetmiştir

Hazret-i Muhammed (aleyhissalâtu vesselâm) ne konuşuyorsa kendisine vahyedileni tebliğ edip, yaşatmak için konuşuyordu O’nun sözleri o kadar güçlüydü ki, inkarcılar cevap yetiştirebilmek için kafa patlatıyor ama ne diyeceklerini bir türlü bulamıyorlardı

En küçük alışkanlığı bile, tiryakisine bıraktırmak çok zahmetli ve uzun zaman isteyen bir iş olduğu halde, Alemler Fahri O Şanlı Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem), cahil, vahşî ve inatçı insanların dem ve damarlarına işlemiş, hayatlarının ayrılmaz bir parçası haline gelmiş pek çok âdetlerini kısa zamanda, tek başına, hiç zora başvurmadan kaldırmaya muvaffak olmuştur

Kendi çocuğunu canlı canlı toprağa gömen o vahşi topluluktan, en medeni milletlere medeniyet dersi verecek derecede yüksek seviyeli medeniyet meydana getirmiştir Böylesine müstesna, nurani bir şahsiyetin sahibi Hazret-i Muhammed’in (aleyhissalâtu vesselâm) yirmi üç sene gibi kısa bir zamanda bütün dünyanın düşmanlığına ve her türlü manilere rağmen başardığı bu muazzam maddi ve manevi inkılab, dost düşman herkesin hayranlık ve takdirini kazanmıştır

Allah yolunda verilecek mücadele ve İlahi vahyin tebliği esnasında, en acımasız taarruzlara, hareketlere, saldırılara, işkencelere maruz kalmış; Allah tarafından Allah yolunda bu tür işkence, zorluk, bela ve musibetlerle imtihan edilebileceklerini fiilen göstermiştir

Tevhid davasını omuzlandığı gün inanç ve fikirlerini paylaşacak bir tek kişi bile yeryüzünde yoktu Vefatından az önce Arafat Dağı’nda irâd buyurdukları Veda Hutbesi esnasında ise etrafında altından halkalar halinde yüz bini aşkın Sahabî bulunuyordu On sene gibi kısa bir süre içinde Arap Yarımadasının tümü ile Irak ve Filistin’i de içine alan üç milyon kilometre karelik bir devlet kuruldu Bin dört yüz küsur sene sonra bugün ise, O’nun getirdiği nurun etrafında renkleri ayrı, dilleri farklı fakat inanç ve gönül birliği içinde bulunan bir milyarı aşkın ümmeti mevcuttur Getirmiş olduğu İlahi mesaj evrenseldir, bütün insanlığadır Tebliğle yükümlü bulunduğu davet, sınıf, kavim, ırk eşitsizliğini tanımamıştır

Çok şeyi unutturan, eskiten ve duyulmaz hale getiren zaman, Kainatın Efendisi’nin (sallallahu aleyhi ve sellem) nurani sadâsını değil unutturmak, eskitmek, belki daha gür bir şekilde günümüze kadar aşk ve şevk içinde taşımış ve kıyamete kadar da daha parlak bir surette taşıyacaktır

O ümmete her cihetten imam ve örnek olmuştur O, sıradan bir beşer gibi asla düşünülemez O’nun Refrefe binip, semavatı geçip, hatta Hazret-i Cebrail’i (aleyhisselâm) geride bırakarak ta Kab-ı Kavseyn makamına yükseldiği bir risalet şahsiyeti vardır Her şeyden evvel Allah, Peygamberimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) nurunu yaratmıştır

Kainatta en büyük hadise hiç şüphe yok ki, Kainatın Efendisi Peygamberimiz Hazret-i Muhammed’in (sallallahu aleyhi ve sellem) dünyaya teşrifleri hadisesidir Çünkü, hilkat ağacının çekirdeği O’dur “Sen olmasaydın, ey Habib’im, felekleri (kainatı)

yaratmazdım” kudsi hadisi, Kadiri Zülcelal O’nun gelişini takdir etmemiş olsaydı, ne kainatın, ne de insanların olmayacağını açıkça göstermektedir

Varlık O’nun yüzü suyu hürmetine yaratılmıştır Manası anla-şılmayan bir kitabın yazılması abestir Allah (celle celaluh) ise abesten münezzehtir Dolayısıyla, zaman ve mekanın Efendisi (sallallahu aleyhi ve sellem) gibi gür sesli bir dellâl ister ki, kainatın manasını anlatsın

Hazret-i Muhammed (aleyhissalâtu vesselâm) ile varlığın dilindeki kilitler çözüldü Hayat yeniden anlam kazandı Yüce Allah Kur’an-ı Kerim’de buyuruyor ki: “Yedi kat gökler, dünya ve onun içinde olan herkes Allah’ı takdis ve tenzih eder” (İsra,17/44)

Efendimiz (aleyhissalâtu vesselâm) gördüğü bir rüyada şöyle anlatıyor: “Terazinin bir kefesine ben, diğerine bütün ümmetim konuldu ve ben ağır geldim” Ümmetinin açtığı nurlu yoldan giderek kazandığı her sevaptan Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) de hisse almaktadır

Kutsal kitaplar ve peygamberler O’na şehadet etmektedir Hazret-i Mesih, İncil’de “Ben gidiyorum ki Zamanın Efendisi gelsin” (Yuhanna,16/8) diyerek o Yüce Nebi’yi insanlığın nazarına veriyordu Tevrat’ta da Efendimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) geleceğine dair işaretler mevcuttur