Yağmurla Gelen

**LeoparGS** · 02-04-2008

Yağmurla Gelen

Öteden beri, ‘rahmet’ denince yağmur; ‘yağmur’ denince de rahmet akla gelir

O, bazen bir okyanusun ortasına iner sağanak sağanak, bazen bir dağ başına iner sessiz ve ağlayarak, bazen de çölllere düşer çoraklaşmış toprakları ürperterek

Sinesindeki rahmeti hangi çöl ortasından aldığını ve bu mukaddes yük uğruna hangi semada kaldığını kim bilir? Kim bilir kaç derece ateşte pişti sinesi de, doldurdu azığını alelacele? Öyle ya bekleyenleri var

Meleklerin refakatinde inmesini gözleyenleri var

Düşünmesini bilenlere bu yollar, hikmet nakışlı bir kanaviçe

Yağmurun insandaki izdüşümü gözyaşından başka nedir? Ağlayarak rahmet kapısı çalınır, ağlayarak elin yetişmediği istenir

Ağlayarak acziyet aşılır

Ağlayarak Yusuflar çağrılır

Ağlayarak kanlı gömlek koklanır

Ağlayarak af kapısı aralanır

Yağmurun zâhirî sebeplerinden biri güneş olduğu gibi, ağlamanın da güneşi yanık kalbdir

Kalbi yanmayanların, yağmuru yağmayacak demektir

Ağlamayanlar ise, anlaşılamayacaktır

Kalb yanarsa, gözler kayıtsız kalmayacak ve kahkaha mekân bulamayacaktır

Dertliler, gittikleri yerlere sinelerindekileri taşıyacak ve oralarda gözyaşlarıyla yeni doğuşlara vesile olacaklardır

Kalb yangınının adı bazen azim, gayret, himmet; bazen de ızdırap, çile ve derttir

Hâl, kalbin durumuna doğrudan bir işarettir, onu olduğu gibi ele verir

* * *
Ülkemizde, rahmet ayı olarak bilinen nisan, yağmurlarından dolayı mı, Âlemlere Rahmet Olan’a (sas) beşik olduğu için mi bu isimle özdeşleşmiştir, bilinmez

Rahmet ayının geçen sene Avrupa’nın uç noktasındaki seyahati biraz dokunaklıdır

Yağmur için, zaman ve mekân farklı olsa da, netice hep aynıdır

Zaman, rahmet ayı

Mekân, İngiltere’nin başkenti Londra

Bağrı yanık nice Hak dostu düşmüş yollara

Ellerindeki kalemlik misâli ilginç kutunun üzerinde, Cennet kapısı üstünde ismi yazılı Zât’ın (sas) mührü

Silindir şeklindeki kutunun üzeri gül yapraklarıyla dolu ve kutu, eline her alanı garip bir şekilde kendi iklimine çekmekte

İçinde mütevazı bir davetiye

Zaman olarak nisanı, mekân olarak da Dostlar Evi’ni (FriendsHouse) işaret etmekte

Kendi inancından farklı başka bir semavî kitabın adını yüceltmeye uğraşanlara yârenlik eden bu mekân, o zamana dek böylelerine mihmandarlık yapmış mıdır bilinmez; ama bu davet, şüphesiz onun için de oldukça heyecan verici

Londra sokaklarını arşınlayan Peygamber âşıkları

Hani dedik ya kalbin yanması diye

İşte bu dağılış bir yangının verâsı

Bu telâş yanmışlığın nişanı

Bu kararlı adımlar adanmışlığın adı

Bu münacat yüklü tavırlar bir karıncanın safını belirleme ânı

İbrahim’i (as) bağrına almış ateş karşısındaki kuşun kesin kararı

Evet, bu azim, bu gayret ve bu himmetin elbet olacaktır bir karşılığı

Bu inançla çalınır kapılar

Bu gâye ile aşındırılır yollar

Bu kararlılıkla çarpar kalbler ve o hafta tam beş bin hânede yer bulur Muahmmedî (sas) lafız Londra’da

Yer edinir kendisine o lâhutî kokusuyla evlerin en müstesna yerlerinde

Kiminin ilgisini çeker bu davet

Kiminin kitaplığında yerini alır

Kimi içindeki davetiyeye nazar eder belki de, ama gerçek şu ki; o gayretlerin neticesi, binden fazla insanın o gün bir tek gâye için dolduruşudur Londra’nın o görkemli salonunu

Evet, o gün binin üzerinde yanık sine, binin üzerinde yaşlı dîde Nebi’nin (sas) hatırına dolduracaktır Dostlar Evi’ni

Aynen işaret buyurduğu gibi tâ asırlar ötesinden: “Kale kapıları açılacak arkasına kadar benim adımı duyunca, süngüler kalkacak, kaleler yol olacak…” Hakikaten de Londra en görkemli yerlerinden birinde misafir etmektedir Kâinatın Efendisi’ni (sas)

Bu olsa olsa, bu hadîsin günümüze bakan tezahürlerinden biridir

* * *
Londra sokaklarında olanlardan habersiz şekilde dertli sineler, yol almaya devam ederler

Bunlardan ikisi karar almışlardır kendi aralarında: atlamayacaklardır hiçbir kapıyı ve her eve sokacaklardır ellerindeki mukaddes davetiyeyi

Bu niyetle çalarlar her bir kapıyı ve yaparlar çağrılarını

Mütebbessim bir çehre ile yaparlar gerekli olanı

Dedikleri gibi, atlamazlar hiçbir hâneyi

Aynen karar aldıkları gibi

Kimisinden o anda alırlar tepkilerini, kimisinden ise sonradan gelecektir davetin neticesi

Kimi için bu davet bir mekân beraberliği mânâsını taşırken, kimi gönül için de Âhiret beraberliğine vesile olan bir tanışmanın başlangıcı olacaktır

Küçücük davetiye belki de bazı sinelerin yamaçlarında bir kartopu gibi yuvarlanmaya başlamıştır bile; çığa ne zaman inkılâb edeceğini kestirmek o esnada imkânsızdır

Neyse, onlar tohumlarını atarlar toprağa; bakalım kaçı boy verip de selâma duracak, kaçı sinesinde nice başağı barındıracaktır

* * *
Vakit davetiyenin üzerindeki zamanı işaret etmiş, salon bir bayram havasıyla dolmuş, donatılmış

Davetin sahipleri kapılarda yerlerini almış ve beklemeye koyulmuşlardır misafirlerini

Acaba kaç sine “Evet!” diyecekti bu samimi dâvete? Kaç çorak kalbe daha düşecekti rahmet damlaları? Kaç sinede zulmet, yerini nura terk edecek; kaç göz, bulutlar misâli yağmura duracaktı? Heyecanlı bir bekleyiş

Telâşlı bir hazırlık

Titiz bir hazırlanış

Haklı bir arayış

Yanık bir yakarış

İlginç ve tatlı bir tuhaflık

Saatin her bir tıkı ayrı bir ritm

Zaman mefhumu mânâ kayması yaşamakta âdeta

Vakit yaklaştıkça dakikalar bile hızlanmakta

* * *
Program başlar ve akışı aynen hesaplandığı gibi uygulanır

Salon farklı bir atmosfer yaşar, bu bellidir

Nefes alıp verme şekli bile değişenler fark edilir

Dâvetliler arasında ağlayanlar vardır; hıçkırıkları onları ele verir

Ağlamaları, yanık sinelerinden işaretlerdir

Dolmuş bulutlara doğum emridir

Londra’nın en ücra sokaklarından devşirilen buharın, nasibi olan istidatlı ve susamış kalblerde ma’kes bulmasıdır

Bir şeyler olmaktadır, herkes bunun farkındadır

Ama hiç kimsenin olanlardan haberi yoktur

O ânı sadece yaşayanlar bilebilir

Ancak onlara hâl, zahirî hâliyle değil, Hak katındaki tecellisiyle izlettirilecek, Âlem-i misâl birkaç sîneye ayân olacaktır

Bu tatlı hisler bir mesajla kendini açığa vurur; programın izleyicileri arasında Âlemlere Rahmet Olan Efendimiz (sas) de mevcuttur

Telefondan telefona geçen bu mesaj, nazarları sahneden alır ve salonun her köşesinde sahibini dolaştırır

Evet, yanlış yazmamaktadır, Efendiler Efendisi de (sas) oradadır

Şaşıracak ne var bunda? Adabına uygun çağrılır da O (sas) icabet etmez mi, davete hayır der mi, beni ananlarla beraber olurum, selâm verenin selâmını duyar ve de alırım derken, O’nun (sas) adına arşınlanan yollar, buna şahitlik eden bulutlar, başların üzerinde dönen kuşlar bunu O’na (sas) ulaştırmaz mı? Bunların her birisi tarihteki binlerce şahidi ile sâbitti; ama bu geliş başka güzelliklere de gebe gibiydi

* * *
Program biter, herkes tatlı bir hissedişle salondan ayrılırken orta yaşlı bir adam programı organize edenlerin yanına gelir

Kendisi bir psikoterapisttir

Vazifesi insanları hayata bağlamak olan bu adamın adı John’dur

Vazifesinin aksi bir hayat yaşar John

Yani hayata pamuk ipliği ile bağlıdır

İçindeki inançsızlık boşluğu onu alır her gün bir vadide dolaştırır, âdeta hayattan tatmin olmayan, içindeki boşluk her geçen gün büyüyen ve bu sebeple her gün kendisini öldürmeyi bile düşünen biridir artık

Ve bir akşam eline kalemini alır ve masasına oturur

Vakit nisandır, uyanışa ve rahmete gebe ayın adı

Oysa John için bu ayın mânâsı o an için belli ki çok daha farklı

Bir mektup yazmaya karar vermiştir

Bu mektup belki de John’un son satırları, şuurlu anlarının son hatırası olacaktı

John’un kaleminden şu satırlar düşer önündeki yaprağa: “Ey Allah, var mısın, yok musun emin değilim; eğer varsan lütfen bana cevap ver

Çünkü ben kendimi öldürmeye karar verdim!” Evet, bu satırları bitirmiş, niyetini kalemle de ortaya koymuştur

Şakası yoktur bu dertli sinenin

Kalbi, kaynayan kazan gibidir

Kalemi kâğıdın üzerine bırakır ve eline daha önceden hazırladığı suyunu alır

Avucunda sıktığı hapları ağzına götürüp kararlılığını ortaya koyacaktır ki, kapı çalınır

Kapıdaki kim bilir hangi çöllerden veya göllerden dolmuş yüklü sineler, içlerini boşaltıp yüklerini ihtiyaç sahibi sahillere ve vadilere bırakacaklardır; bu her hâllerinden bellidir

Bu maksatla bu kapıyı da çalmışlardır

John kapıyı açtığında bu kararlı ve de ciddi çehrelerle göz göze gelir

Uzattıkları kutunun içinde, az evvel seslendiği Zât’ın (cc) ismi vardır

Bunu seslenişine bir cevap olarak algılayan John sabırla bu günü beklemiştir

Ve karşılaştığı manzara karşısında da gözyaşlarına boğularak, “Evet Sen (cc) varsın!” diyerek Hakk’a yol bulmuştur

Bu şölen o gün sadece John ile de sınırlı kalmamıştır; çünkü John’dan başka iki insan daha Dostlar Evi’nde hidayete ermiştir

Demek ki Fahr-i Kâinat da (sas) bu yüzden oraya geçerken uğramış, sarışın ümmetini, dertli kardeşlerini tebrik etmiş, John’a “Hoş geldin!” demiş, kardeşlerinin de yorgunluklarını gidermiştir

O gün yol arşınlayanların her biri: “İyi ki gitmişim, iyi ki üşenmemişim!” demiştir

* * *
Rahmet yağmuru, yağmur rahmeti hatırlatır

Bunun insandaki iz düşümü ise, dertli sineler gözü yaşlı yiğitlerdir

Sinesi yanık olanların yağmurları elbette yağacaktır

Ama bilinmez ki hangi vadiye veya okyanusun sinesine

Birol Aydoğan

**irem naz** · 06-01-2008

Ey Allah, var mısın, yok musun emin değilim; eğer varsan lütfen bana cevap ver