Kendine değil, âlimlere uymalı

**esesim** · 08-12-2007

Kendine değil, âlimlere uymalı Mumsema İslam Arşivi Kendine değil, âlimlere uymalı Kendine değil, âlimlere uymalı

Bir kimse, din ve dünya işlerinde, kendine yani nefsine tâbi olur, ona uyarsa, perişan olur

Zira din işlerinde kendi bilgisine güvenerek nefsine uyan bir kimse, haram işlemeye başlar

Haram işleyen, zamanla bunlara alışır, alışınca da haramlardan zevk almaya başlar ve dinin emirlerine, yasaklarına ehemmiyet vermez olur

Harama ehemmiyet vermeyenin ise, imanı gider, kâfir olur

Ehemmiyet vermemek, zerre kadar da olsa üzülmemek demektir

Aklı olan bir kimse, İslamiyet’e uyar, Müslüman olur ve insanlara hizmet eder

Nefsine, şeytana uyan kimse ise, küfre, inkâra kayar

İslamiyet’e uyan Cennete, nefsine uyan ise, Cehenneme gider

İslamiyet’in temeli, insanın nefsine karşı gelmesi, ona muhalefet etmesi ve böylece kibrini kırmasıdır

Kişinin nefsini kıran en mühim husus ise, herhangi bir kimseye bilmediği bir şeyi sormaktır

Çünkü nefs, bilmediği bir şey de olsa, bunu sormayı sevmez ve istemez

O da benim gibi bir insandır diyerek kendini beğenmeye davam eder

Kendini beğenen, kendi bilgisine güvenen, İslam âlimlerini beğenmez, onlara uymayı reddeder

Bu da onun felaketi olur

Şeytan da kendini beğenmiş, üstün görmüş, kendi ilmine güvenmiş ve neticede kaybetmiştir

Nefs, Allahü teâlânın düşmanıdır

Hadis-i kudside; (Nefsine düşmanlık et! Çünkü, o benim düşmanımdır) buyuruldu

Demek oluyor ki, nefsi kuvvetlendirmek, onun, mal, mevki, rütbe, herkesin üstünde olmak, herkesi aşağı görmek gibi isteklerini yapmak, Allahü teâlânın bu düşmanına yardım ve onu kuvvetlendirmek olur ki, bunun ne büyük bir suç olduğunu anlamalıdır

Allahü teâlâ, hadis-i kudside buyuruyor ki:
(Büyüklük, üstünlük, bana mahsustur

Bu ikisinde, bana ortak olmak isteyen, büyük düşmanımdır

Hiç acımadan, onu Cehennem ateşine atarım

)

Mal, mevki, rütbe gibi dünya ziynetlerini, nefse uyarak değil, Allahü teâlânın emirlerini yapmak, yaptırmak ve millete, Müslümanlara hizmet etmek için istemelidir

Bu niyet ile istemek ve bunları yapmak ibadet olur

Allahü teâlânın düşmanım dediği nefse dost olan bir kimse, nasıl Allah’ın dostu olabilir ki! Kişi, ya Allahü teâlânın veya nefsinin dostudur

Allahü teâlâyı dost olarak seçenler, Onun dostları, sevdikleri ile beraber olur

Nefsini dost olarak seçenler de, nefsinin dostları ile beraber olur

Allahü teâlâ, her türlü nimeti verdiği halde, Ona şükretmemek ve Onun düşmanlarını dost edinmek, ne büyük ahmaklıktır

Bir kimse, Peygamber efendimize İslamiyet nedir diye sual edince; (Allahü teâlânın emirlerine saygılı olmak, hürmet göstermek ve mahluklarına şefkatli olmaktır) buyurmuşlardır

İyinin ve bilhassa doğrunun düşmanı çoktur

En başta şeytan ve nefs düşmandır

Allahü teâlânın, Âdem aleyhisselamdan Muhammed aleyhisselama kadar gönderdiği dinlerin hepsi, hep insanın nefsine uymaması, daha doğrusu nefsin, bir düşman olduğunu anlatmak ve anlamak içindir

İslamiyet de, nefsin, Allahü teâlâya düşman olduğunu, Allahü teâlânın da nefse düşman olduğunu bildirmek için gelmiştir

Nefse uymak, nefsin arzularının peşinde koşmak, nefse kul olmak demektir

Din büyükleri; “Teberri etmedikçe, tevelli olmaz

Yani uzaklaşmadıkça, dostluk olmaz” buyurmuşlardır

Bir kimse, doğudan uzaklaşmazsa batıya, batıdan uzaklaşmazsa, doğuya yaklaşamaz

Düşmandan uzaklaşmayan, dosta yaklaşamaz

Nefsinden uzaklaşan, Allahü teâlâya, Allahü teâlâdan uzaklaşan da, nefsine kavuşur

Allahü teâlâya kul olanlar, Onun arzu ettiği, razı olduğu yerde buluşurlar

Nefse ve şeytana tâbi olanlar da, nefsin ve şeytanın içinde olacağı yerde buluşacaklardır

Allahü teâlâ, bu dünyaya, insanın nefsini azdırdığı için, yarattığı günden beri, hiçbir gün rahmet nazarı ile bakmamıştır

Çünkü nefs, çok mal mülk ister, nefs şöhret ister, nefs başkanlık ister, emir vermek ve herkesin kendine boyun eğmesini, hatta Allah korusun ilah olmak ister

Allahü teâlâ, Kur’an-ı kerimde nefsin bu isteklerini, doymak bilmeyen bir hayvana benzetiyor ki, bu hayvan ne yese doymaz

Bunun şerrinden kurtulabilmek için, nefsinin şerrinden kurtulmuş olanlarla beraber olmak lazımdır

Yani ehl-i sünnet âlimlerinin, evliyanın kitaplarını hayatlarını okumak lazımdır

Nefs, insanlara rehberlik eden, yol gösteren bu âlimlere uymak, tâbi olmak istemez ise de, kurtuluşu da, bunlara uymakta ve bunlarla beraber olmaktadır

Netice olarak insan, kendine değil, ehl-i sünnet âlimlerine tâbi olmalı, onların kitaplarında yazdıklarına uymalıdır

Böylece kişinin, işi de, ahlakı da düzelir

Nefsine uyan kimse ise, lüzumsuz şeylerle uğraşarak, dolap beygiri gibi dolanıp durur ve sonunda helak olur

kaynak

o

ünlü

**Mumtehine** · 08-12-2007

Padisah-i alem olmak,
Bir kuru kavga imis,
Bir Veliye bende olmak,
Cumleden ala imis

!

Demis Yavuz Sultan Selim

Haydi!

Diyor Hz

Mevlana da;
Su benlikten kurtul,herkesle anlas,herkesle hos gecin
Sen kendine kaldikca,bir habbesin,bir zerre
Fakat herkesle birlestin,kaynastin mi bir ummansin,bir maden

Herkes de ayni ruh vardir ama hepsinde de ayni yag bulunmamaktadir

Velhasil yaglanmamiz gerek,acilmayi birakin,calinmasi bile arzulanmayan gicirdiyan kapilar gibi olmamak icin

Harika bir paylasimdi esesim kardesim,harika!
Allahu Teala razi olsun insaAllah!

**malik eşter** · 08-12-2007

Bismillahirrahmanirrahim

Kur'an her akla, her akledene, her düşünüp sorgulayana hitap etmekte,

selam ve dua ile

08-12-2007	#1
esesim	Kendine değil, âlimlere uymalı Kendine değil, âlimlere uymalı Mumsema İslam Arşivi Kendine değil, âlimlere uymalı Kendine değil, âlimlere uymalı Bir kimse, din ve dünya işlerinde, kendine yani nefsine tâbi olur, ona uyarsa, perişan olur Zira din işlerinde kendi bilgisine güvenerek nefsine uyan bir kimse, haram işlemeye başlar Haram işleyen, zamanla bunlara alışır, alışınca da haramlardan zevk almaya başlar ve dinin emirlerine, yasaklarına ehemmiyet vermez olur Harama ehemmiyet vermeyenin ise, imanı gider, kâfir olur Ehemmiyet vermemek, zerre kadar da olsa üzülmemek demektir Aklı olan bir kimse, İslamiyet’e uyar, Müslüman olur ve insanlara hizmet eder Nefsine, şeytana uyan kimse ise, küfre, inkâra kayar İslamiyet’e uyan Cennete, nefsine uyan ise, Cehenneme gider İslamiyet’in temeli, insanın nefsine karşı gelmesi, ona muhalefet etmesi ve böylece kibrini kırmasıdır Kişinin nefsini kıran en mühim husus ise, herhangi bir kimseye bilmediği bir şeyi sormaktır Çünkü nefs, bilmediği bir şey de olsa, bunu sormayı sevmez ve istemez O da benim gibi bir insandır diyerek kendini beğenmeye davam eder Kendini beğenen, kendi bilgisine güvenen, İslam âlimlerini beğenmez, onlara uymayı reddeder Bu da onun felaketi olur Şeytan da kendini beğenmiş, üstün görmüş, kendi ilmine güvenmiş ve neticede kaybetmiştir Nefs, Allahü teâlânın düşmanıdır Hadis-i kudside; (Nefsine düşmanlık et! Çünkü, o benim düşmanımdır) buyuruldu Demek oluyor ki, nefsi kuvvetlendirmek, onun, mal, mevki, rütbe, herkesin üstünde olmak, herkesi aşağı görmek gibi isteklerini yapmak, Allahü teâlânın bu düşmanına yardım ve onu kuvvetlendirmek olur ki, bunun ne büyük bir suç olduğunu anlamalıdır Allahü teâlâ, hadis-i kudside buyuruyor ki: (Büyüklük, üstünlük, bana mahsustur Bu ikisinde, bana ortak olmak isteyen, büyük düşmanımdır Hiç acımadan, onu Cehennem ateşine atarım) Mal, mevki, rütbe gibi dünya ziynetlerini, nefse uyarak değil, Allahü teâlânın emirlerini yapmak, yaptırmak ve millete, Müslümanlara hizmet etmek için istemelidir Bu niyet ile istemek ve bunları yapmak ibadet olur Allahü teâlânın düşmanım dediği nefse dost olan bir kimse, nasıl Allah’ın dostu olabilir ki! Kişi, ya Allahü teâlânın veya nefsinin dostudur Allahü teâlâyı dost olarak seçenler, Onun dostları, sevdikleri ile beraber olur Nefsini dost olarak seçenler de, nefsinin dostları ile beraber olur Allahü teâlâ, her türlü nimeti verdiği halde, Ona şükretmemek ve Onun düşmanlarını dost edinmek, ne büyük ahmaklıktır Bir kimse, Peygamber efendimize İslamiyet nedir diye sual edince; (Allahü teâlânın emirlerine saygılı olmak, hürmet göstermek ve mahluklarına şefkatli olmaktır) buyurmuşlardır İyinin ve bilhassa doğrunun düşmanı çoktur En başta şeytan ve nefs düşmandır Allahü teâlânın, Âdem aleyhisselamdan Muhammed aleyhisselama kadar gönderdiği dinlerin hepsi, hep insanın nefsine uymaması, daha doğrusu nefsin, bir düşman olduğunu anlatmak ve anlamak içindir İslamiyet de, nefsin, Allahü teâlâya düşman olduğunu, Allahü teâlânın da nefse düşman olduğunu bildirmek için gelmiştir Nefse uymak, nefsin arzularının peşinde koşmak, nefse kul olmak demektir Din büyükleri; “Teberri etmedikçe, tevelli olmaz Yani uzaklaşmadıkça, dostluk olmaz” buyurmuşlardır Bir kimse, doğudan uzaklaşmazsa batıya, batıdan uzaklaşmazsa, doğuya yaklaşamaz Düşmandan uzaklaşmayan, dosta yaklaşamaz Nefsinden uzaklaşan, Allahü teâlâya, Allahü teâlâdan uzaklaşan da, nefsine kavuşur Allahü teâlâya kul olanlar, Onun arzu ettiği, razı olduğu yerde buluşurlar Nefse ve şeytana tâbi olanlar da, nefsin ve şeytanın içinde olacağı yerde buluşacaklardır Allahü teâlâ, bu dünyaya, insanın nefsini azdırdığı için, yarattığı günden beri, hiçbir gün rahmet nazarı ile bakmamıştır Çünkü nefs, çok mal mülk ister, nefs şöhret ister, nefs başkanlık ister, emir vermek ve herkesin kendine boyun eğmesini, hatta Allah korusun ilah olmak ister Allahü teâlâ, Kur’an-ı kerimde nefsin bu isteklerini, doymak bilmeyen bir hayvana benzetiyor ki, bu hayvan ne yese doymaz Bunun şerrinden kurtulabilmek için, nefsinin şerrinden kurtulmuş olanlarla beraber olmak lazımdır Yani ehl-i sünnet âlimlerinin, evliyanın kitaplarını hayatlarını okumak lazımdır Nefs, insanlara rehberlik eden, yol gösteren bu âlimlere uymak, tâbi olmak istemez ise de, kurtuluşu da, bunlara uymakta ve bunlarla beraber olmaktadır Netice olarak insan, kendine değil, ehl-i sünnet âlimlerine tâbi olmalı, onların kitaplarında yazdıklarına uymalıdır Böylece kişinin, işi de, ahlakı da düzelir Nefsine uyan kimse ise, lüzumsuz şeylerle uğraşarak, dolap beygiri gibi dolanıp durur ve sonunda helak olur kaynakoünlü

08-12-2007	#2
Mumtehine	--->: Kendine değil, âlimlere uymalı Padisah-i alem olmak, Bir kuru kavga imis, Bir Veliye bende olmak, Cumleden ala imis! Demis Yavuz Sultan Selim Haydi! Diyor HzMevlana da; Su benlikten kurtul,herkesle anlas,herkesle hos gecin Sen kendine kaldikca,bir habbesin,bir zerre Fakat herkesle birlestin,kaynastin mi bir ummansin,bir maden Herkes de ayni ruh vardir ama hepsinde de ayni yag bulunmamaktadir Velhasil yaglanmamiz gerek,acilmayi birakin,calinmasi bile arzulanmayan gicirdiyan kapilar gibi olmamak icin Harika bir paylasimdi esesim kardesim,harika! Allahu Teala razi olsun insaAllah!

08-12-2007	#3
malik eşter	--->: Kendine değil, âlimlere uymalı Bismillahirrahmanirrahim Kur'an her akla, her akledene, her düşünüp sorgulayana hitap etmekte, selam ve dua ile

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder