ruhuma açılan pencere

**İnşirah** · 05-28-2007

Aklıma, Dost’un yüzü geliyor Adını anarken, kalbime ateşin düşüyor İlkbahar yağmurları yüklü bulutlar gibi, ümmete rahmet oluşun…

Ağaçlardan yapraklar düşüyor Aklıma ecelim düşüyor Ömür ağacından, sessiz ve usûl usûl ve titrek bir yaprak, ölüm meleğine doğru süzülüyor; üstünde adım yazılı İçime, verilmemiş cevapların korkusu düşüyor

Üç dört yaşlarında bir erkek çocuğu, Mahmud bin Rebî, gülücükler saçarak, bahçede oradan oraya kaçıyor Arkasında, ona ağzındaki suyu püskürten, âlemlerin Rahmet’i Dudaklarından saçılan her bir damla, bir inci olup meleklerin avucuna düşüyor Varlığı âlemlere rahmet olan Sevgili, seninle dolu hâtıralar, hâtıralarım oluyor, yâdıma düşüyor
Bulutlar geçiyor üstümüzden

Aynadaki yüzüm eskiyor, içimdeki özüm değişiyor Cennet bahçelerinde bir zümrüd-ü ankâ kanat çırpıyor Melekler kimi secdede, kimi rukûda, kimi kıyamda seni tahdis ediyor Sana âşinâ ruhlarımız, elest bezmini özlüyor Yoğun kesâfeti içinde dünyanın, rûhuna âşinâ bir cânla, cânımız seyrü sülûke çıkıyor Dünyada birer yolcuyuz biz, vatan seninle olabildiğimiz her yer oluyor

Yağmur, toprağa düşüyor Balçık, insana dönüşüyor İnsan, Ebu’l-Hasan Harakânî hazretleri gibi “Türkmenistan’dan Şam’a kadar uzanan coğrafyada hüzünle atan hangi kalp varsa, o benim kalbimdir” diyerek, tek yürek olup atıyor

Rahmet bulutları beklerken gökten, yere ateş okları yağıyor Kulaklarımı helâk olan kavimlerin çığlıkları dolduruyor Gönlüme kıvılcım düşüyor Günahlarımın ateşi yanıyor, bir duman benliğimi sarıyor Boğulan rûhuma açılan pencere, Sen’in yanın…

**İnşirah** · 05-28-2007

“Hayat, gördüğünden ibaret değil!” diyor derviş Gözlerine bakıyorum kalbimle, rûhunun dünyaya açılan pencerelerine “Seyrettiğim bir insan mı, melek mi, kâinat mı yoksa Sen misin ey Sevgili!” diyorum

Cemâlin cemâliyle tecellî ediyor özünde, seyrediyorum Kahır gibi gözüken lutuflar, lutuf gibi gözüken kahırlar; tecellî hâlindeyken âleme, “bildiğim yok” diyorum Bildiklerim senin öğrettiklerindir…

Kimi insan fark etmiyor, hayat akıyor Dikkatim, Sen’in kudret akışlarını tâkibe yetmiyor “Okumak, satırları değil; kâinattaki hikmeti okumaktır!” diyor Dost Okumak için önce görmek lâzım Görüşümün vüs’ati esrârına yetmiyor

Aklıma, Dostun yüzü geliyor, ağaçlardan yapraklar düşüyor Üç dört yaşlarında bu erkek çocuğu, gülücükler saçarak, bahçede ordan oraya kaçıyor Aynadaki yüzüm eskiyor Yağmur toprağa düşüyor Rahmet bulutları beklerken gökten, yere ateş okları yağıyor “Hayat, gördüğünden ibaret değil!” diyor derviş, kimi insan fark etmiyor

05-28-2007	#1
Bilgiler İnşirah Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Mar 2007 Mesaj: 69 İtibar Tecrübe Puanı: 4 Rep Puanı : 3463 Rep Derecesi :	ruhuma açılan pencere Aklıma, Dost’un yüzü geliyor Adını anarken, kalbime ateşin düşüyor İlkbahar yağmurları yüklü bulutlar gibi, ümmete rahmet oluşun… Ağaçlardan yapraklar düşüyor Aklıma ecelim düşüyor Ömür ağacından, sessiz ve usûl usûl ve titrek bir yaprak, ölüm meleğine doğru süzülüyor; üstünde adım yazılı İçime, verilmemiş cevapların korkusu düşüyor Üç dört yaşlarında bir erkek çocuğu, Mahmud bin Rebî, gülücükler saçarak, bahçede oradan oraya kaçıyor Arkasında, ona ağzındaki suyu püskürten, âlemlerin Rahmet’i Dudaklarından saçılan her bir damla, bir inci olup meleklerin avucuna düşüyor Varlığı âlemlere rahmet olan Sevgili, seninle dolu hâtıralar, hâtıralarım oluyor, yâdıma düşüyor Bulutlar geçiyor üstümüzden Aynadaki yüzüm eskiyor, içimdeki özüm değişiyor Cennet bahçelerinde bir zümrüd-ü ankâ kanat çırpıyor Melekler kimi secdede, kimi rukûda, kimi kıyamda seni tahdis ediyor Sana âşinâ ruhlarımız, elest bezmini özlüyor Yoğun kesâfeti içinde dünyanın, rûhuna âşinâ bir cânla, cânımız seyrü sülûke çıkıyor Dünyada birer yolcuyuz biz, vatan seninle olabildiğimiz her yer oluyor Yağmur, toprağa düşüyor Balçık, insana dönüşüyor İnsan, Ebu’l-Hasan Harakânî hazretleri gibi “Türkmenistan’dan Şam’a kadar uzanan coğrafyada hüzünle atan hangi kalp varsa, o benim kalbimdir” diyerek, tek yürek olup atıyor Rahmet bulutları beklerken gökten, yere ateş okları yağıyor Kulaklarımı helâk olan kavimlerin çığlıkları dolduruyor Gönlüme kıvılcım düşüyor Günahlarımın ateşi yanıyor, bir duman benliğimi sarıyor Boğulan rûhuma açılan pencere, Sen’in yanın…

05-28-2007	#2
Bilgiler İnşirah Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Mar 2007 Mesaj: 69 İtibar Tecrübe Puanı: 4 Rep Puanı : 3463 Rep Derecesi :	--->: ruhuma açılan pencere “Hayat, gördüğünden ibaret değil!” diyor derviş Gözlerine bakıyorum kalbimle, rûhunun dünyaya açılan pencerelerine “Seyrettiğim bir insan mı, melek mi, kâinat mı yoksa Sen misin ey Sevgili!” diyorum Cemâlin cemâliyle tecellî ediyor özünde, seyrediyorum Kahır gibi gözüken lutuflar, lutuf gibi gözüken kahırlar; tecellî hâlindeyken âleme, “bildiğim yok” diyorum Bildiklerim senin öğrettiklerindir… Kimi insan fark etmiyor, hayat akıyor Dikkatim, Sen’in kudret akışlarını tâkibe yetmiyor “Okumak, satırları değil; kâinattaki hikmeti okumaktır!” diyor Dost Okumak için önce görmek lâzım Görüşümün vüs’ati esrârına yetmiyor Aklıma, Dostun yüzü geliyor, ağaçlardan yapraklar düşüyor Üç dört yaşlarında bu erkek çocuğu, gülücükler saçarak, bahçede ordan oraya kaçıyor Aynadaki yüzüm eskiyor Yağmur toprağa düşüyor Rahmet bulutları beklerken gökten, yere ateş okları yağıyor “Hayat, gördüğünden ibaret değil!” diyor derviş, kimi insan fark etmiyor

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Ölümle açılan kapı	mum	Ölüm & Kıyamet	3	03-06-2008 13:18 PM
ebediyete açılan kapı	rana	Genel Resimler	0	03-06-2008 10:27 AM
Kendi Ruhuma Üç Hatim Okudum	LeoparGS	Dini, Güzel Yazılar / Makaleler	0	02-22-2008 07:41 AM
Sana Açılan Pencere	rana	O'nun adına yazılanlar	4	11-11-2007 17:09 PM
Gönülden Gönüle Bir Pencere Vardir	rana	Sohbet & Muhabbet	1	10-01-2007 01:18 AM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder