Bir gün sormuşlar ermişlerden birine:
Sevgi Sofrasında Nasıl Doyulur? "Sevginin sadece sözünü edenlerle onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?" "Bakın göstereyim"demiş ermişÖnce sevgiyi dilden yüreğe indirememiş olanları çağırarak onlara bir sofra hazırlamışHepsi oturmuşlar yerlerineDerken tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından da'derviş kaşıkları'denilen bir metre boyunda kaşıklar Ermiş sofradakilere,"Bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz"diye şart koymuş"Peki"deyip içmeye teşebbüs etmişlerFakat o da ne ?Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlarmış ağızlarınaEn sonunda bakmışlar beceremiyorlar,öylece aç kalkmışlar sofradanBunun üzerine,"Şimdi" demiş ermiş:"Sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe"Yüzleri aydınlık,gözleri sevgiyle gülümseyen insanlar gelmiş oturmuş sofraya bu defa"Buyrun "denilince,her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp,sonra karşısındaki kardeşine uzatarak içirmişBöylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan"İşte"demiş ermiş ve eklemiş:Kim ki hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse,o aç kalacaktırVe kim kardeşini düşünür de doyurusa,o da kardeşi tarafından doyurulacaktırŞüphesiz ve şunu da unutmayın,hayat pazarında alan değil,veren kazançtadır daima"