Mevlana'nın Gönül Aleminden Gerçek Bir Namazın İfası

**inzar** · 09-13-2007

Hazret-i Mevlânâ, namazın Cenâb-ı Hak ile bir mülâkat olduğunu bildirerek, namazda nasıl bir rûhânî tefekkür hâlinde bulunmamız gerektiğini şöyle beyân eder

Namaza duran kul, daha iftitah tekbîrinde; “اَلله ُ اَكْبَرُ ” derken, kesilecek bir kurbanlık gibi Hakk’a râm olarak nefsânî âlemden uzaklaşmalıdır

“–Yâ Rabbî, biz sana kurbanız” hissiyâtı içinde olmalıdır Zîrâ kurban kesilirken de “اَلله ُ اَكْبَرُ ” denilir O hâlde bizler de “اَلله ُ اَكْبَرُ ” derken, keskin kılıç ile nefsimizin boynunu vurmalıyız

Cemaatle namazda saf saf durulur, sanki kıyâmetten bir manzara sergilenir “Kıyâm” esnâsında, Cenâb-ı Hakk’ın, kıyâmetin o çetin günündeki hitâbını hatırlamak îcâb eder Hak Teâlâ buyuracak ki:

“–Mahsûlün hani?! Verdiğim ömür mühleti içinde neler işledin?! Kirâmen Kâtibîn’in yazdıklarından haberin var mı? Ten gıdâsının kuvvetini nerede tükettin? Gözün neleri seyretti? Aklın neleri tefekkür etti? Kazancın ne oldu? El ve ayakların ne işe yaradı? Bu nîmetlerimle ne yaptın?!”

Böyle dertlendirici binbir suâli tefekkür eden kul utanır, utancından kıyamda durmaya mecâli kalmaz, rükûa varır Rükûda Hakk’ı tesbîh etmeye başlar Yine kula:

“–Rükûdan kalk, Rabbinin suallerine düzgün cevap ver!” buyrulur

Bunun üzerine kul rükûdan kalkar, tekrar kıyam hâline gelir;

“سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ” der Utancından derhal secdeye varır, tesbîh eder Hak’tan yine:

“–Başını kaldır, hâlini, yaptıklarını bir düşün!” denir

Kul yine mahcûb olarak başını secdeden kaldırır İki secde arasında kısa müddet oturur, utancından yine secdeye kapanır Cenâb-ı Hak tekrar:

“–Başını kaldır, vereceğin hesabı düşün!” der

Kul, ka’deye oturur Hak’tan şöyle bir nidâ gelir:

“–Sana sayısız nîmetler verdim Şükrün ne kadar? Verdiğim sermâyeden ne kadar kazanç içindesin?”

Nihâyet kul, sağ tarafa selâm verir Sanki peygamberlerden ve bilhassa Peygamber Efendimiz’den şefaat ister:

“–Ey ulular şefaat edin, perişanım, el-amân, güç bir hâldeyim!” der

Ulular der ki:

“–Tedbir zamanı geçti, onun mekânı dünyâda idi Şimdi ise herkesin yüreği korku ve endişeyle dolu…”

Bunun üzerine sol tarafına selâm verir Hısım, akrabasından medet umar Onlar da;

“–Bizden medet bekleme! Biz kendi derdimizle meşgulüz Hem biz kimiz ki bizden medet umuyorsun!” derler

Ümitler bitince kul, tesbihât ve duâya başlar

“–Yâ Rabbî! Bütün fânîlerden ümîdim kesildi Evvel de Âhir de Sen’sin Bana yardım edecek olan Sen’sin!” diyerek yalvarır

İşte namaz, bu hikmetleri tefekkür içinde kılınmalıdır Cenâb-ı Hakk’ın; “secde et ve yaklaş” çağrısına tâdil-i erkân ile icâbet edilmelidir Namazın zâhiri (bedenî kısmı) nasıl ki tahâret ve abdesti gerektirir ise, bâtını da huşûyu îcâb ettirir Zîrâ Cenâb-ı Hak buyurur:

“Gerçekten mü’minler felâh bulmuştur (kurtuluşa ermiştir); onlar ki namazlarında huşû içindedirler” (el-Mü’minûn, 1-2)

Huşû ile kılınan bir namaz ise günahlara karşı mânevî bir zırh olur Nitekim âyet-i kerîmede:

“…Muhakkak ki namaz, hayâsızlıktan ve kötülükten alıkoyar” (el-Ankebût, 45) buyrulur

Huşû ve kalbî âhenkten uzak kılınan bir namaz hakkında ise:

“Yazıklar olsun o namaz kılanlara ki, onlar namazlarını ciddiye almazlar” (el-Mâûn, 4-5) buyrulmuştur

***hayal*** · 11-10-2008

Allah razı olsun

09-13-2007	#1
Bilgiler inzar Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Aug 2007 Mesaj: 33 İtibar Tecrübe Puanı: 1 Rep Puanı : 15 Rep Derecesi :	Mevlana'nın Gönül Aleminden Gerçek Bir Namazın İfası Hazret-i Mevlânâ, namazın Cenâb-ı Hak ile bir mülâkat olduğunu bildirerek, namazda nasıl bir rûhânî tefekkür hâlinde bulunmamız gerektiğini şöyle beyân eder Namaza duran kul, daha iftitah tekbîrinde; “اَلله ُ اَكْبَرُ ” derken, kesilecek bir kurbanlık gibi Hakk’a râm olarak nefsânî âlemden uzaklaşmalıdır “–Yâ Rabbî, biz sana kurbanız” hissiyâtı içinde olmalıdır Zîrâ kurban kesilirken de “اَلله ُ اَكْبَرُ ” denilir O hâlde bizler de “اَلله ُ اَكْبَرُ ” derken, keskin kılıç ile nefsimizin boynunu vurmalıyız Cemaatle namazda saf saf durulur, sanki kıyâmetten bir manzara sergilenir “Kıyâm” esnâsında, Cenâb-ı Hakk’ın, kıyâmetin o çetin günündeki hitâbını hatırlamak îcâb eder Hak Teâlâ buyuracak ki: “–Mahsûlün hani?! Verdiğim ömür mühleti içinde neler işledin?! Kirâmen Kâtibîn’in yazdıklarından haberin var mı? Ten gıdâsının kuvvetini nerede tükettin? Gözün neleri seyretti? Aklın neleri tefekkür etti? Kazancın ne oldu? El ve ayakların ne işe yaradı? Bu nîmetlerimle ne yaptın?!” Böyle dertlendirici binbir suâli tefekkür eden kul utanır, utancından kıyamda durmaya mecâli kalmaz, rükûa varır Rükûda Hakk’ı tesbîh etmeye başlar Yine kula: “–Rükûdan kalk, Rabbinin suallerine düzgün cevap ver!” buyrulur Bunun üzerine kul rükûdan kalkar, tekrar kıyam hâline gelir; “سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ” der Utancından derhal secdeye varır, tesbîh eder Hak’tan yine: “–Başını kaldır, hâlini, yaptıklarını bir düşün!” denir Kul yine mahcûb olarak başını secdeden kaldırır İki secde arasında kısa müddet oturur, utancından yine secdeye kapanır Cenâb-ı Hak tekrar: “–Başını kaldır, vereceğin hesabı düşün!” der Kul, ka’deye oturur Hak’tan şöyle bir nidâ gelir: “–Sana sayısız nîmetler verdim Şükrün ne kadar? Verdiğim sermâyeden ne kadar kazanç içindesin?” Nihâyet kul, sağ tarafa selâm verir Sanki peygamberlerden ve bilhassa Peygamber Efendimiz’den şefaat ister: “–Ey ulular şefaat edin, perişanım, el-amân, güç bir hâldeyim!” der Ulular der ki: “–Tedbir zamanı geçti, onun mekânı dünyâda idi Şimdi ise herkesin yüreği korku ve endişeyle dolu…” Bunun üzerine sol tarafına selâm verir Hısım, akrabasından medet umar Onlar da; “–Bizden medet bekleme! Biz kendi derdimizle meşgulüz Hem biz kimiz ki bizden medet umuyorsun!” derler Ümitler bitince kul, tesbihât ve duâya başlar “–Yâ Rabbî! Bütün fânîlerden ümîdim kesildi Evvel de Âhir de Sen’sin Bana yardım edecek olan Sen’sin!” diyerek yalvarır İşte namaz, bu hikmetleri tefekkür içinde kılınmalıdır Cenâb-ı Hakk’ın; “secde et ve yaklaş” çağrısına tâdil-i erkân ile icâbet edilmelidir Namazın zâhiri (bedenî kısmı) nasıl ki tahâret ve abdesti gerektirir ise, bâtını da huşûyu îcâb ettirir Zîrâ Cenâb-ı Hak buyurur: “Gerçekten mü’minler felâh bulmuştur (kurtuluşa ermiştir); onlar ki namazlarında huşû içindedirler” (el-Mü’minûn, 1-2) Huşû ile kılınan bir namaz ise günahlara karşı mânevî bir zırh olur Nitekim âyet-i kerîmede: “…Muhakkak ki namaz, hayâsızlıktan ve kötülükten alıkoyar” (el-Ankebût, 45) buyrulur Huşû ve kalbî âhenkten uzak kılınan bir namaz hakkında ise: “Yazıklar olsun o namaz kılanlara ki, onlar namazlarını ciddiye almazlar” (el-Mâûn, 4-5) buyrulmuştur Konu inzar tarafından (09-13-2007 Saat 14:25 PM ) değiştirilmiştir..

11-10-2008	#2
Bilgiler *hayal* Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Oct 2008 Mesaj: 4,763 İtibar Tecrübe Puanı: 48 Rep Puanı : 195 Rep Derecesi :	--->: Mevlana'nın Gönül Aleminden Gerçek Bir Namazın İfası Allah razı olsun

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Gönül yapmak-Gönül yıkmak	yumna	Dini, Güzel Yazılar / Makaleler	6	11-26-2008 00:50 AM
Hz. Mevlana'nın Namaz Yorumu	rahmet-i ilahi	Namazla ilgili yazılar	3	05-30-2008 13:13 PM
Mevlana'nın oğluna öğütleri	İnşirah	Türk İslam Alimleri	6	05-12-2008 22:45 PM
H.Mevlana'nın namaz değerlendirmesi..	hafiz_e	Dini, Güzel Yazılar / Makaleler	1	09-22-2007 08:48 AM
Hz. Mevlana'nın Hayatı	YapRock	Türk İslam Alimleri	2	08-02-2007 15:54 PM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder