Başka Türlü Bir Yalnızlık

**eylül_05** · 10-23-2008

Hayat, suyun akıp gittiği yerdedir

Islanmış toprağın elementlerini kendine geçiren fide bize hayatı söyler

Ve su çekilmişse bir yerden, hayat da kısa bir süre sonra orada biter; toprak kurur, renk sarıya döner, yüzü ölüme dönük bir akış başlar

Biz bir su gibi akarız başkasına

İlk önce isimlerimizle dokunuruz insanlara

Her isim bir hayata işaret ettiği için, isimlerimizden sonra hayatımızın ışıkları düşer üzerlerine

Hayatımız ve iç evresine vakıf olduğumuz başka hayat, birlikte, bir başka hayatın kahramanı olurlar

İsmimiz bir hafızaya düşmüşse, arkasından hikâyemiz oraya sokulup orada kendine yer açmışsa, biz tek kişi olmaktan çıkmış sayılırız

Artık sadece kendimizde değil, başkasında da yaşıyoruz demektir

İçimize doğan ve orada büyüyen her şey, isim ve hikâyemizin yaşadığı yer ve insanlara da sıçramıştır

İsmimizin düştüğü hafıza ve kalbini hikâyemize açan insan için önemli hale gelişimiz, varlığımıza bir işarettir aynı zamanda

Çünkü artık o insanda yerimiz var; yanına gittiğimizde çoğaldığını hissediyor, kendisinden ayrıldığımızda bir boşluk hissediyor

İsmimizin tekrarlandığı o yer varlığımızın altını çizer devamlı

İsmimiz ona bir şey hatırlatır, yanında bulunuşumuz ile olmayışımız arasında bir fark olur

Başkasında başlattığımız kımıltılar, ya da kalplerimizde yeri olan isimlerin bize taşıdığı renkler, ikisi de hayata, yani diriliğe işarettir

Biz ve başkası, birbirimizde yaşarız

Kök olarak kendimizde derinleşirken, dallarımız ‘başkası’nda çiçek açar

Ve bizi iki tür ölüm bekler

Varlığımızın yükünü taşıyan biyolojimizin bir sebeple çöküşü, ölümün birinci ve bilinen türüdür

Bu tür ölümün üzerinden günler ve yıllar geçince, biz bir hatıraya dönüşür; varlığımızın rengi solar, sonra da yerimizi başka renkler alır

Ancak geride, bu tür ölümün siliciliğini alt edecek eserler bırakmışsak, insanlarda yaşamaya devam ederiz

Demem o ki, bu tür ölümün dayanılır tarafı vardır

Diğer ölüm şekli, yani en acı olanı, insanların (‘başkası’nın) hayatından çekilmektir

Girdiğimiz kalplerden ve hafızalardan silinmemiz, varlığımızın ölümü anlamına gelir

Artık başkasına gitmiyoruz, başkası da bize gelmiyordur

Biz başkasına bir şey hatırlatmıyorsak, sözlerimizle kalplerinde adımlar atmıyorsak ve bunu hissetmiyorsak, başkasında yaşadığımızı duyuran haberler de gelmiyorsa bize, ölümün ikincisini tadıyoruz demektir

Daha koyu daha ağır bir ölüm halidir bu

İnsanların hafızasından silinen, artık kalplerde olmayan, bir başkası için anlamsız hale gelen insanların derinden hissettikleri bir şey

Bunu yaşayanlar bilir

Bilip yaşayanlar bize şunları söylerler:

Ölümün bu türlüsünden sonra, biyolojik varlığımız, güneşin doğuşu ve batışı arasında tanıklık ettiğimiz yaşanmışlık, yaşıyormuşuz sanısı vermez

Bizi, sağa sola sıçrayan bir imparatorluğun, günün birinde merkezine çekilmesiyle birlikte yakalandığı ölüm karşılar

Girdiğimiz kalplerden düştükten sonra kabuğumuza kapanır, ölümün yakın akrabası ağır bir uyku dolanır etrafımızda

Çünkü bakışlarımızın odaklandığı ve sonra kalbimizde yer açtığımız; sözleriyle, dokunuşlarıyla en ölü noktalarımızı dirilten, içimizdeki coşkuyu kışkırtan insanlara kendimizi taşıyamıyoruz

Bizden uzaklaşan sevgiliye ettiğimiz sözlerin kalbine düşürdüğümüz şey, dışarının soğuğunda titriyor

Ayrılıkla silikleşen, ama hatırasıyla bizi yakmaya devam eden insanlar da bize gelmiyor

Ne sözleri kulağımıza çarpıyor, ne görüntüleri gözlerimize konuyor, ne de sevgileri gelip kalplerimizden öpüyor

Başkasızlığın çölünde düştüğümüz kuyularda, yaralarımıza merhem bulamıyoruz

Çıplak tende hissedilen yakıcılık ayarında bir gerçek şu ki, insan kendine yetmemektedir

‘Başkası’ndan yalıtılmış bölgelerde kendimizi ne kadar sağlama alırsak alalım, yarım ve eksik kalmaktan kurtulamayız

Hayatın sorularına yetecek cevaplarımız da olsa, dünyanın dertlerine merhem olacak bir zenginlik içinde de olsak, ‘başkasız’sak, tutunduğumuz dallar köklerinden kopmak üzere demektir

Bizi kovalayıp duran korkulardan kaçış niyetine kurduğumuz ve sonuçta sığındığımız kuyularda düşmemek adına tutunduğumuz iki dal da, başımızda uçuşan korkularla ve ayağımızın altında ağzını açmış dipsiz boşlukla kemiriliyor

Gözlerimizdeki ışıltı, bakışlarımızı üzerinde toplayan ‘güzel başka şeyler’le mümkün oluyor

Denizde kayıp giden vapurun penceresinden bakarken gördüğümüz, içimize hoş dokunuşlar bırakarak geçen şeyler, ‘başkası’yla gelen mutluluğa dairdir

Balıkların su yüzeyine çıkışları, martıların suya dalışları, kımıl kımıl denizin su oyunları sayesinde gözlerimiz bir yolculuktan aydınlık topluyor

Eğer görüntülerden yoksun bir yere tıkılmışsak, ‘başkasız’lığın heyecansız çölüne düşmüş sayılırız

Bu durumda, hayatlardan çekilmişliğin fotoğrafını vermeye hazır sayılırız

Başka bir söyleyişle; kabuğuna büzülüşün, ölüme kadar yolu olan bir uykuya girişin, sükûtla birlikte hayattan soyuluşun

Herhalde söylemeye gerek yok; bu iyi bir şey değil

Ne kadar ‘farklılık’ varsa onlara buğzeden, her bir şeyi kalıptan geçirip ‘düz’leştiren ülkemin nev-i şahsına münhasır durumları, ‘başkasızlık’ çölünden haber veriyor

Söylemeye gerek var mı, bu da bizi üzüyor

Nihat Dağlı

**Sevdalı** · 10-23-2008

Allah cc razı olsun eylül_05

**eylül_05** · 10-23-2008

Amin hepimizden inşa'Allah

**BouGie** · 10-23-2008

güzeldi yazı insana bircok şeyı birarada düşünme imkanı veriyor
Allah razı olsun

**aylin00** · 10-31-2008

Allah razı olsun çok düşündüren güzel bir yazıydı

**eylül_05** · 11-08-2008

Rabbim hepimizden razı olsun

**abdullah09** · 11-08-2008

abla allah senden razı olsun allah yar ve yardımcın olsun

10-23-2008	#1
Bilgiler eylül_05 Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Jul 2008 Nerden: türkiye Mesaj: 882 İtibar Tecrübe Puanı: 9 Rep Puanı : 623 Rep Derecesi :	Başka Türlü Bir Yalnızlık Hayat, suyun akıp gittiği yerdedir Islanmış toprağın elementlerini kendine geçiren fide bize hayatı söyler Ve su çekilmişse bir yerden, hayat da kısa bir süre sonra orada biter; toprak kurur, renk sarıya döner, yüzü ölüme dönük bir akış başlar Biz bir su gibi akarız başkasına İlk önce isimlerimizle dokunuruz insanlara Her isim bir hayata işaret ettiği için, isimlerimizden sonra hayatımızın ışıkları düşer üzerlerine Hayatımız ve iç evresine vakıf olduğumuz başka hayat, birlikte, bir başka hayatın kahramanı olurlar İsmimiz bir hafızaya düşmüşse, arkasından hikâyemiz oraya sokulup orada kendine yer açmışsa, biz tek kişi olmaktan çıkmış sayılırız Artık sadece kendimizde değil, başkasında da yaşıyoruz demektir İçimize doğan ve orada büyüyen her şey, isim ve hikâyemizin yaşadığı yer ve insanlara da sıçramıştır İsmimizin düştüğü hafıza ve kalbini hikâyemize açan insan için önemli hale gelişimiz, varlığımıza bir işarettir aynı zamanda Çünkü artık o insanda yerimiz var; yanına gittiğimizde çoğaldığını hissediyor, kendisinden ayrıldığımızda bir boşluk hissediyor İsmimizin tekrarlandığı o yer varlığımızın altını çizer devamlı İsmimiz ona bir şey hatırlatır, yanında bulunuşumuz ile olmayışımız arasında bir fark olur Başkasında başlattığımız kımıltılar, ya da kalplerimizde yeri olan isimlerin bize taşıdığı renkler, ikisi de hayata, yani diriliğe işarettir Biz ve başkası, birbirimizde yaşarız Kök olarak kendimizde derinleşirken, dallarımız ‘başkası’nda çiçek açar Ve bizi iki tür ölüm bekler Varlığımızın yükünü taşıyan biyolojimizin bir sebeple çöküşü, ölümün birinci ve bilinen türüdür Bu tür ölümün üzerinden günler ve yıllar geçince, biz bir hatıraya dönüşür; varlığımızın rengi solar, sonra da yerimizi başka renkler alır Ancak geride, bu tür ölümün siliciliğini alt edecek eserler bırakmışsak, insanlarda yaşamaya devam ederiz Demem o ki, bu tür ölümün dayanılır tarafı vardır Diğer ölüm şekli, yani en acı olanı, insanların (‘başkası’nın) hayatından çekilmektir Girdiğimiz kalplerden ve hafızalardan silinmemiz, varlığımızın ölümü anlamına gelir Artık başkasına gitmiyoruz, başkası da bize gelmiyordur Biz başkasına bir şey hatırlatmıyorsak, sözlerimizle kalplerinde adımlar atmıyorsak ve bunu hissetmiyorsak, başkasında yaşadığımızı duyuran haberler de gelmiyorsa bize, ölümün ikincisini tadıyoruz demektir Daha koyu daha ağır bir ölüm halidir bu İnsanların hafızasından silinen, artık kalplerde olmayan, bir başkası için anlamsız hale gelen insanların derinden hissettikleri bir şey Bunu yaşayanlar bilir Bilip yaşayanlar bize şunları söylerler: Ölümün bu türlüsünden sonra, biyolojik varlığımız, güneşin doğuşu ve batışı arasında tanıklık ettiğimiz yaşanmışlık, yaşıyormuşuz sanısı vermez Bizi, sağa sola sıçrayan bir imparatorluğun, günün birinde merkezine çekilmesiyle birlikte yakalandığı ölüm karşılar Girdiğimiz kalplerden düştükten sonra kabuğumuza kapanır, ölümün yakın akrabası ağır bir uyku dolanır etrafımızda Çünkü bakışlarımızın odaklandığı ve sonra kalbimizde yer açtığımız; sözleriyle, dokunuşlarıyla en ölü noktalarımızı dirilten, içimizdeki coşkuyu kışkırtan insanlara kendimizi taşıyamıyoruz Bizden uzaklaşan sevgiliye ettiğimiz sözlerin kalbine düşürdüğümüz şey, dışarının soğuğunda titriyor Ayrılıkla silikleşen, ama hatırasıyla bizi yakmaya devam eden insanlar da bize gelmiyor Ne sözleri kulağımıza çarpıyor, ne görüntüleri gözlerimize konuyor, ne de sevgileri gelip kalplerimizden öpüyor Başkasızlığın çölünde düştüğümüz kuyularda, yaralarımıza merhem bulamıyoruz Çıplak tende hissedilen yakıcılık ayarında bir gerçek şu ki, insan kendine yetmemektedir ‘Başkası’ndan yalıtılmış bölgelerde kendimizi ne kadar sağlama alırsak alalım, yarım ve eksik kalmaktan kurtulamayız Hayatın sorularına yetecek cevaplarımız da olsa, dünyanın dertlerine merhem olacak bir zenginlik içinde de olsak, ‘başkasız’sak, tutunduğumuz dallar köklerinden kopmak üzere demektir Bizi kovalayıp duran korkulardan kaçış niyetine kurduğumuz ve sonuçta sığındığımız kuyularda düşmemek adına tutunduğumuz iki dal da, başımızda uçuşan korkularla ve ayağımızın altında ağzını açmış dipsiz boşlukla kemiriliyor Gözlerimizdeki ışıltı, bakışlarımızı üzerinde toplayan ‘güzel başka şeyler’le mümkün oluyor Denizde kayıp giden vapurun penceresinden bakarken gördüğümüz, içimize hoş dokunuşlar bırakarak geçen şeyler, ‘başkası’yla gelen mutluluğa dairdir Balıkların su yüzeyine çıkışları, martıların suya dalışları, kımıl kımıl denizin su oyunları sayesinde gözlerimiz bir yolculuktan aydınlık topluyor Eğer görüntülerden yoksun bir yere tıkılmışsak, ‘başkasız’lığın heyecansız çölüne düşmüş sayılırız Bu durumda, hayatlardan çekilmişliğin fotoğrafını vermeye hazır sayılırız Başka bir söyleyişle; kabuğuna büzülüşün, ölüme kadar yolu olan bir uykuya girişin, sükûtla birlikte hayattan soyuluşun Herhalde söylemeye gerek yok; bu iyi bir şey değil Ne kadar ‘farklılık’ varsa onlara buğzeden, her bir şeyi kalıptan geçirip ‘düz’leştiren ülkemin nev-i şahsına münhasır durumları, ‘başkasızlık’ çölünden haber veriyor Söylemeye gerek var mı, bu da bizi üzüyor Nihat Dağlı

10-23-2008	#2
Bilgiler Sevdalı Moderatör Bilgiler Üyelik tarihi: Oct 2007 Nerden: O'na Aşık bir diyardan Mesaj: 2,091 İtibar Tecrübe Puanı: 22 Rep Puanı : 1628 Rep Derecesi :	--->: Başka Türlü Bir Yalnızlık Allah cc razı olsun eylül_05

10-23-2008	#3
Bilgiler eylül_05 Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Jul 2008 Nerden: türkiye Mesaj: 882 İtibar Tecrübe Puanı: 9 Rep Puanı : 623 Rep Derecesi :	--->: Başka Türlü Bir Yalnızlık Amin hepimizden inşa'Allah

10-23-2008	#4
Bilgiler BouGie Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Jun 2007 Mesaj: 613 İtibar Tecrübe Puanı: 7 Rep Puanı : 316 Rep Derecesi :	--->: Başka Türlü Bir Yalnızlık güzeldi yazı insana bircok şeyı birarada düşünme imkanı veriyor Allah razı olsun

10-31-2008	#5
Bilgiler aylin00 Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Oct 2008 Mesaj: 56 İtibar Tecrübe Puanı: 1 Rep Puanı : 15 Rep Derecesi :	--->: Başka Türlü Bir Yalnızlık Allah razı olsun çok düşündüren güzel bir yazıydı

11-08-2008	#6
Bilgiler eylül_05 Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Jul 2008 Nerden: türkiye Mesaj: 882 İtibar Tecrübe Puanı: 9 Rep Puanı : 623 Rep Derecesi :	--->: Başka Türlü Bir Yalnızlık Rabbim hepimizden razı olsun

11-08-2008	#7
Bilgiler abdullah09 Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Nov 2008 Mesaj: 16 İtibar Tecrübe Puanı: 1 Rep Puanı : 15 Rep Derecesi :	--->: Başka Türlü Bir Yalnızlık abla allah senden razı olsun allah yar ve yardımcın olsun

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Dostluk başka, alış veriş başka.	mum	Atasözleri ve Açıklamaları	2	3 Gün önce 17:17 PM
İki türlü azgınlık	LeoparGS	Kötü Ahlak Sıfatları	9	3 Hafta önce 19:21 PM
Yalnızlık Paylaşılmaz, Paylaşılsa Yalnızlık Olmaz!	şahmeran	Kişisel Gelişim	1	12-02-2008 22:48 PM
Akıl Başka Yürek Başka	LeoparGS	Dini Şiirler	6	11-01-2008 21:41 PM
Ya rabbim senden başka İlah senden başka Rab edinmekten sana sığınırım	Gülehasret	Dua ve önemi	16	08-13-2008 19:00 PM