İki Sevgili

**eylül_05** · 09-17-2008

HAYATTA, BİZİ kuşatan varlıkta, bizatihi kendimizde, çığlık çığlığa yaşayan bin bir soru var

Cevabı verilmeyen soruların oluşturduğu boşluklarda anlamsızlık cirit atar

Anlamsızlık ki; hayatı da, insanı da boğar

Kadim soruların peşine düşmek kaçınılmazdır, çünkü insanın varlığı veya yokluğu, bu sorular karşısında geliştirdiği tavra bağlıdır; soruların peşine düşüp cevap bulmuşsa var olmuş, değilse olmamıştır

‘Okumak’ denen şeyden, ilk insandan bugüne tazeliğini sürdüren o kadim soruların (Neyim? Bütün bunlar niçin? Nereye gidiyorum böyle?) peşine düşmüşlüğü anlıyorum

Okumak eylemine, anlama çabasının en görünür ifadesi diyorum

Çünkü okumak, verili bir algıyla hayatı kavramakla yetinmeyip okuyarak kendi hayatını bulan; dokunduğu, hissettiği bir hayatın sorularına cevap bulmakla tatmin olan ‘insan’ın bir vazgeçilmezidir

Şair, insana en çok hüznü yakıştırıyordu

Bu iyi bir yakıştırmadır, ancak yine de, insana en çok yakışanın ‘okumak’ olduğunu söyleyeceğim

İnsanı okurken bulduğumda umutlanıyorum

Otobüste, vapurda, trende, şu veya bu yerde kitabın sayfalarında yolculuğa çıkmış bir insan görüntüsü, verilecek en güzel pozlardan biridir

…
Kâinattaki her şey birer mektup olarak önümüzde okunmayı beklerken, bizler o zarflara dokunmadan ve hatta görmeden basıp geçiyorsak, yaşamıyor sayılırız

Böyle bir durum nasıl bir şeydir?

Böylesi bir durum ‘hayat’ bile değildir

Çünkü ‘hayat’, ‘can’a işaret eder

Can ki, dipdiri bir kalptir; gece ile gündüzün, hayat ile ölümün, acı ile coşkunun akrabalığından etkilenen, etkilendikçe dirilen, dirildikçe hayata daha fazla eğilen bir meraktır

Kendisine gönderilmiş mektupları açıp okumayan, bu mektuplara cevap olabilecek bir konuma geçmeyen biri mektupsuz kalır

Mektupsuz, yani hayatsız

Evet, her bir şey; bize gönderilmiş bir mektuptur

Ama hayata açık kulaklar taşımıyorsak, içlerinde taşıdıkları sözlerle hayatı oluşturan bu her bir şey bizim için yok demektir

Hayat yok, ölüm yok; gece yok, gündüz yok; bahar yok, kış yok! Böylesi bir ‘yokluk’ içinde, bir ‘varlık’ kurulabilir mi?

İnsan ve kitap, yolları kesişmesi gereken iki sevgilidir

Bu iki sevgili buluşuyorsa, ‘anlam’ denen şey bizi terk etmeyecek demektir

İnsan kadim sorularıyla kitabın sayfalarında bir doğum başlatır ve bu doğum bize nur topu anlamlar çıkartır

Bizi hayata ilikleyen, hayatı bizim için yaşanılır kılan anlamlar

Biz buna mecburuz, çünkü hayatı da bizi de boşluktan çıkaran şey ‘anlamlı oluş’tur

Ki bu yüzden, ‘okunmamış ve muhasebesi yapılmamış bir hayat, yaşanmış da sayılmaz

’ denmiştir

…

Asıl olanın okumak olduğunu düşünenlerdenim

Okunduğu için yazılıyor, yoksa yazıldığı için okunmuyor

Eğer okumak, varlığın ve hayatın kalbine doğru bir yolculuksa, bu yolculuktan eli boş dönülmez; kalbe ve zihne çok şey birikerek dönülür

Hayretiniz artar

Her yolculuk sonrasında, kalbinizi örten bir perde daha kalkar

Okudukça kalbiniz açığa çıkar, zihniniz kışkırtılır

Ne varsa hayatta, gelip sizi bulur; sizi zorlar, konuşturur

Yazarsınız

‘Yazı’ serüvenine, yaşanılan ve anlama çabası içinde olunan hayatın insanı konuşturması denilebilir

Okumasaydık, yaşamadan yaşayıp gidecektik

Ne baharı, ne kışı; ne hayatı, ne ölümü; ne acıyı, ne coşkuyu; ne aşkı, ne de aşksızlığı bilecektik

Okuduğumuz için fark ediyoruz, fark ettiğimiz için kendimiz oluyoruz ve kendimiz olduğumuz için de sözlerimiz oluyor, konuşuyor, yazıyoruz

Yazma, okumanın nesi oluyor?

Genç bir şair Rilke’ye şiirlerini gönderir

“Efendim, şiirim hakkında bir değerlendirme yapar mısınız?” der

Rilke’nin genç şaire cevabı şu olur: “İçine sor, genç adam! ‘Ben bunları yazmak zorunda mıydım?’ diye

Eğer için, ‘Evet, yazmak zorundaydım, değilse çıldıracaktım!’ diyorsa, yazdığın şeyler şiirdir

Yok, için; ‘Yazmayabilirdim de

’ diyorsa, yazdıklarını unut

” Rilke gibi düşünüyoruz

Yazı kaçınılmaz bir sonuçsa önemlidir; hayatın ve okumanın yoğurduğu/doğurduğu bir şey ise sahicidir

Bir hayata işaret etmiyorsa, sahici bir durumu kurmuyorsa, kalbimizin bir yerine genişlik taşımıyorsa veya gelip bir yerlerimizi acıtmıyorsa, ‘yazı’ niçin olsun ki!

Nihat Dağlı

**gülseven** · 09-17-2008

Allah cc rzı olsun güzel bir yazı paylaşım için teşekkür ederim

**eylül_05** · 09-17-2008

Amin

Rabbim hepimizden razı olsun gülseven kardeşim

**Yaz_Güneşi** · 09-17-2008

allah razı olsun inş çok güsel bir paylaşım teşekkürler

**RSKA** · 10-01-2008

Eylül kardeşim çok güzel ve anlamlı bir çalışma olmuş gerçekten de

eline ve yüreğine sağlık

Allah kalemine ve yüreğine kuvvet versin Amin

**eylül_05** · 10-01-2008

Allah hepimizden razı olsun

RSKA ablacım bu Nihat Dağlı'nın bir yazısı

Ama gerçekten çok güzel bir yazı, bende herkesle paylaşmak istedim

**bahar_09** · 10-03-2008

"Genç bir şair Rilke’ye şiirlerini gönderir