|
06-11-2008
| #1 |
| |  Şehid Dr. AbdulAziz Rantisi   ŞEHİD Dr  ABDULAZİZ RANTİSİ 23 Ekim1947’de doğan şehid hayatını şöyle anlatıyor: “Hayrıyla şerriyle, acısıyla tatlısıyla geçen anılara dönüp baktığımda biz Filistinlilerin hayatına Filistin işgalinin damgasını vurduğunu gördüm Ve zorunlu olarak kendimi uzak geçmişin derinliklerine dönmek zorunda buluyorum Bu geçmiş, Müslüman olmanın dışında hiçbir suçu olmayan Filistin halkının başına gelen felaketin büyüklüğüne ışık tutacaktır Yahudiler, milletime karşı işledikleri cinayetleri ırkçı efsanelerle örtmüş ve gizlemişlerdir Ne var ki bazı dert ve ızdıraplar hafızada derin çukurlar oluşturmuştur ve bunların unutulması hiç mümkün olmuyor İşte bunlardan sadece biri…1956'da Mısır'a yapılan üçüncü saldırının ilk günlerinde Siyonistler Gazze şeridini işgal ettiler Adetleri olduğu üzere bu defa da Han Yunus şehrinde iğrenç katliama giriştiler O zamanlar ben Han Yunus kampında kalıyordum Çünkü ailem ikamet ettikleri köyden çıkarılmışlardı Bu köy “Esdud” ve “Yafa” arasında bir yerdedir Ve ben henüz altı aylıkken kendimi Filistinli mültecilerin “Han Yunus” kampında buluyorum Katliamda hep Filistinli siviller katledilmiş Yahudiler, evlere dalmış ve içerideki bütün erkekleri, onların eş ve çocuklarının gözleri önünde katletmişlerSiyonistler soğukkanlı bir şekilde Han Yunus'ta hepsi sivil ve suçsuz tam 525 canı katlediyorlar Cesetler şişip kokuyor Durum dayanılacak gibi değildi Hasbunallah ve ni'mel vekil*** Bizler kendi vatanımızda onurlu ve varlıklı bir hayat yaşıyorduk Yebna'da bugüne kadar hâlâ duran doğduğum evimiz her tarafından sarılı geniş bir bahçenin içindeydi Ancak yurdumu işgal edip sahiplerini dağıtan Yahudiler bizi fakirlik kıskacı arasında ezdikçe ezdiler… Karşılaştığımız bu fakirlik neticesinde abim, eğitimini otomatikman bıraktı Bir meslek öğrenip bizi geçindirecekti Babam 1962'de vefat edince abim ailenin yükünü omuzuna aldı…İşgal Batı Şeria ve Gazze şeridinde Filistin halkına ait bütün altyapıyı yerle bir etti Düşman, bütün dikkatini Filistin Halkının servetini gasp etmeye, onları ekonomik olarak çökertmeye çevirmişti Zaten Filistin halkının mevcut ekonomik yapısı pek zayıftı Filistinli bir görevlinin maaşı aynı görevdeki bir Yahudi'nin ancak üçte biri kadar olabiliyordu Siyonist düşman bütün bunlarla beraber Filistinlilere çok ağır vergiler de yüklüyorduBu vergilerin başında gelir vergisi bulunuyordu Aynı şekilde toplamı % 18'e varan ek vergiler Siyonist düşman 1981'de Filistinli doktorları da -ekonomik açıdan zayıflatmak için- ek vergiler uygulamasına kattı …Doktorlar ek vergiyi boykot sadedinde, imza toplamayı sürdürdüler Boykot esnasında Siyonistler bana zorunlu ikamet kararı çıkardılar Bunun sonucunda ben, birkaç gün Gazze Doktorlar Cemiyetine gidememiştim Çünkü Han Yunus'ta ikamet ediyordum Daha sonra bir de baktım ek vergi ödemekten kaçınmam sebebiyle askeri mahkemeye çağırılıyorum… Tutuklanmamam için sembolik bir ödeme yapmamı istediler Ancak ben bunu da reddettim… *** (1 intifada) olayı meydana geldiğinde ben Gazze şeridindeki İhvan-ı Müslimin Hareketinin 7 yöneticisinden biriydim Siyonistlerin bir aracı Filistinli işçileri taşıyan bir arabaya çarpmış, içindekilerin hepsi ölmüştü… Filistinliler sokağa döküldü… Meydana gelen olaylarda bir şehid, birkaç tane de yaralı vardı Bizler, Gazze Şeridindeki İhvan-ı Müslimin liderleri olarak hemen toplandık Olayın değerlendirmesini yaptıktan sonra siyonist işgale karşı intifada ateşini yakacak olan önemli bir karara vardık Bu tarihi karar 1987'nin Aralık ayının dokuzuncu gecesinde tamamlandı ve hemen yürürlüğe girdi Böylece biz intifada hareketinin adresi sayılacak “İslami Mukavemet Hareketi”ni ilan ettik HAMAS'ın bu ilk açıklaması Allah'ın izniyle Filistin tarihinin akışını değiştirecek olan intifada eyleminin başladığını haber veriyordu İntifadaya camilerden başladık ve insanlar buna hemen katıldılar Böylece Filistin halkı sürdürdüğü cihadının en önemli aşamalarından birine varmış oldu Bu kararın alındığı vakitte ben Han Yunus kampında ikamet ediyordumİntifadanın patlamasından 37 gün sonra (Ocak 1988) bir cuma gecesi bir de baktım ki, işgal askerlerinden çok büyük bir güç evimi kuşatmış Bazı askerler bahçe duvarından içeri atlamak için tırmanıyordu Bu arada kalabalık bir asker grubu da dış kapıyı şiddetle vuruyor ve korkunç sesler çıkarıyorlardı Bu seslerden dolayı yattığım odanın bitişiğinde kalmakta olan küçük çocuklar korktu Ben, hemen yataktan fırladım ve yattığım odanın kapısına dayandım Niyetim askerleri içeri sokmamaktı Askerlerden üç tanesi içeriye zorla girmeye çalışınca onlara yumruklarla mukavemet ettim Bunun sonucunda askerlerden biri yaralandı Tam bu esnada bir subay sesi duyuldu Askerlere oradan uzaklaşmalarını ve çatışmayı kesmelerini emrediyordu Daha sonra subay benden elbiselerimi giymemi istedi Ben de elbiselerimi giydim ve onlarla dışarı çıktım Gözlerimi bağladılar Arkadan zincirlenen ellerim hemen şişti Uzun süre ellerim tutmaz durumda kaldı… *** 1991 yılında nakip toplanma kampında bir yıllık idari cezamı yatıyordum Tutuklular kampın 1988'de açılışından bu yana yakınlarının ziyaretinden mahrum bırakılmışlardı… Her birimize ayrılan özel hücrelere alındık Herkes tek başına bir hücreye konuldu Cumartesi hariç her gün bir saat süreyle dikenli tellerle çevrili bir alana çıkarılıyorduk…Hücrelerin kendisinde tuvalet ve banyo mevcut değildi Ve Kur'an'la yola çıktık Ben 1990'da Kur'an hıfzımı tamamlamıştım Ama bu defa tekrar ederek pekiştiriyordum Hıfzımı tamamladığım 1990'da ben ve Şeyh Ahmet Yasin “Keferyuna” kampında beraber bir hücrede kalıyorduk…*** Gazze'nin merkez cezaevindeydim Ramazanın son günüydü Bir rüya ile beraber uyandım Gördüğüm rüyayı B Blok 3 koğuşta bulunan kardeşlerime anlatmaya başladım “Kuzeye doğru giden bir otobüse biniyordum” Daha ben gördüğüm rüyayı bu şekil anlatıyorken birden şöyle bir anons yapıldı “Abdulaziz Rantisi eşyalarını toplayıp havalandırmaya çıksın ” Ben de hemen hazırlanıp çıktım Baktım ki “Remle” cezaevine götürüyorlar… Şeyh Yasin de buradaydı İşlemlerin tamamlanmasından sonra bir gardiyan eşliğinde Şeyh Yasin'in durduğu koğuşa gittik… Sahiden çok sıcak ve etkili bir karşılamaydı Ve Şeyh ile beraber yaşamamıza başladık Onun banyosu, yemeği, günlük bütün ihtiyaçları dahil hepsini hatta vücudunu kaşıması gibi tüm ihtiyaçlarını bizim karşılamamız gerekiyordu Şeyhle beraberliğimiz süresinde Kur'anı ezber çalışması üzerinde durduk Ve çok şükür bunu tamamlamaya muvaffak olduk… Bir gün pirelerin elbiselerimin üstünde sıçradığını görünce, gidip arkadaşıma anlattım Baktım ki arkadaşım da aynı dertten müzdarip Anladık ki pireler bizi sarmış Şeyh Yasin'e gidip şöyle bir baktım; üzerinde tek bir pire bulamadım… Şaşırdığım durum şuydu ki, iki haftaya yakın devam eden bu pire belasından Şeyh Yasin etkilenmedi Pireler Şeyh Yasine yaklaşmıyorlardı Şaka yollu Şeyhe “ Nedir bunun hikmeti?” diye sorunca Şeyh, “Yahu kardeşim pireler sizin gibi semiz adamları arayıp buluyorlar; benim gibi zayıfları ne yapacaklar” dedi Bu cevaba güldüm, ve; “Hayır böyle değil Yüce Allah senin tenini kaşıyamayacağını bildiği için onları senden uzak tutuyor” deyince hep beraber güldük…*** Bu dönemde karşılaştığım ve unutulmaz olaylardan biri şudur: Biz Şeyh Yasin'i havalandırmaya çıkarırken Yahudi adli bir suçluyla yüz yüze karşılaştık Refakatinde bir gardiyan vardı; bir de baktım bu adli suçlu Şeyh Yasin'in elini alıp öptü Sonra da bana; “Bunu sadece gardiyanı kızdırmak için yaptım” dedi…Bu dönemde unutulmayan bir olay daha: Yahudi bir gardiyan elimde Kur'an'ı gördü Ben Kur'an sayfalarını karıştırıyordum Gardiyan: “Doktor, sizin kitabınızda neler var?” diye sordu Ben; “Çok şey var” diye cevap verdim Gardiyan; “Biz Yahudilere nasıl davranacağınız konusunda ne diyor?”deyince; ben de “Siz bizim ülkemizde toplandıktan sonra bizim sizi keseceğimizi söylüyor” dedim Gardiyan, “Bu ne zaman olacak?” diye sordu “Kesin bilmiyorum; ama kırk yıl zarfında olabilir”, dedim O zaman sene 1990'dı Başladı bir hesap yapmaya ve sonunda şöyle mırıldandı; “Hiç mühim değil O zaman zaten ölü olacağım” Bu defa ben ona; “Tevrat bu konuda ne diyor” diye sordum Gardiyan; “O da aynı şeyi söylüyor” diye cevap verdi Böylece bir noktada buluştuk Ancak gardiyan şöyle bir istisna koydu: “ Fesat yaparsak bu böyle olacak” Ben de; “Maşaallah” dedim, “sanki henüz fesat yapmamış gibisiniz”…LÜBNAN'A SÜRÜLME 1992'nin Aralık ayının on dördüncü gecesiydi Gecenin geç saatlerinde işgal gücü askerleri Han Yunus'taki evimi kuşattılar Kendileriyle beraber çıkmamı istediler Evden çıktım Askeri bir araç bizi Han Yunus'taki istihbarat bürolarının bulunduğu idare merkezine götürdü “Az bir süre bekleyip sonra Gazze'ye gideceğiz” dedi Ben ona; “ (İzak) Rabin bu yaptığına pişman olacak!” diye öfkeyle bağırdım Gazze'de iki gün bekletildikten sonra ellerimiz arkadan kelepçeli, gözlerimiz bağlı olduğu halde otobüslere konduk Ancak nereye götürüleceğimizi bilmiyordukOtobüsler bazen durarak bazen de ağır ağır yürüyerek yol alıyorlardı Hâlâ ellerimiz bağlı, gözlerimiz kapalıydı Zaman çok yavaş ilerliyordu Uzun süren yolculuk ile ellerimiz ve gözlerimizin bağlı olması bizi epeyce yormuş, bitkin halde bırakmıştı Ne rahatça oturabiliyor ne de uyuyabiliyorduk Üstelik hiçbir şey yediğimiz ve içtiğimiz de yoktu Hatta def-i hacet etmemiz bile yasaklanmıştı Namazları ne abdest ne de teyemmüm olmaksızın ima ile kılabiliyorduk Secdesiz, rükûsuz bir namaz Kıbleyi de tayin etmek imkânsızdı Otobüslerin bizi hangi yöne doğru götürdüklerini bilmiyorduk Tam otuz altı saat biz bu halde kaldık Otobüsler tam yirmi dört saat hiç hareket etmeden öylece durmuşlardı …*** “Mercü'z-zuhur” adı verilen Lübnan ordusuna ait ilk noktaya vardık Kamyonlar burada durdu… Geçide varır varmaz işgalci Siyonist askerler bizi kamyonlardan indirip havaya ateş açmaya başladılar Kurşunlar üstümüzden geçiyordu Biz geçitten uzaklaştık ve nereye gideceğimizi bilmeden boş bölgedeki bir yola girip yürüdük… Bu esnada baktım ki Lübnanlı bir subay sivil bir arabayla geldi ve gençlere bağırmaya başladı Subaya yaklaştım ve “Sakin ol, biz Lübnan'a asla girmeyeceğiz” dedim Subay; “Öyleyse burada durun,” dedi Ben de herkesin sabaha dek burda durmasını istedim Etrafımızı bazı Lübnanlı gazeteciler sarmıştı Yağmur devam ediyor, hava pek soğuk, yerler de bataklık ve çamurluyduSÜRGÜNDE İLK CUMA HUTBESİ “Mercuz-zuhur” bölgesinde sabahın ilk aydınlığı sökün edip etraf aydınlandı Tarih 18121992, günlerden cumaydı… Vatanlarından uzaklaştırılan mü'minler abdest alıp Cuma namazına hazırlanıyorlardı Onlar beni bu sürgün yolculuğundaki ilk hatip olarak seçtiler … Hutbemde ilk önce, sürgün edilen bizlere kapılarını kapayan Lübnan'a konumundan dolayı Lübnan hükümetine teşekkür ettim Sürgün edilenler olarak Lübnan'a asla girmeyeceğimizi ve Filistin'e dönene kadar burada kalacağımızı ilan ettim Arap devletlerinin de bizim bu kararımızı desteklemelerini ve bizi yalnız bırakmamalarını istedim Siyonist işgal güçlerini küçük düşüren ifadelerden sonra Arap devletlerini de İsrail ile görüşmeleri kesmeye davet ettim*** Birçok gazeteci bizim ilan ettiğimiz konumda duramayacağımıza, söylenenlerin içi boş abartılı sözler olduğuna, bizim bir iki gün sonra konum ve tavrımızı değiştireceğimize inanmışlardı Biz onlara; “Gelecek günler bizim alışagördüğünüz tipteki insanlardan farklı olduğumuzu gösterecektir Biz ise başka bir şey için değil, Allah'ın bizimle olduğuna, yine bu yolculuklara katlanmanın Allah yolunda cihad olduğuna ve çektiğimiz çilelerin boşa gitmeyeceğine inanıyoruz Ve gene inanıyoruz ki vatanımıza dönüşümüzün tek garantisi burada sebat etmektir” diyorduk Değilse sonuç tam bir felaket olacaktı Aralarında iki yüz cami imamı, üniversite hocası, doktor, mühendis, eczacı, öğretmen ve öğrencilerin bulunduğu dört yüz on altı kişinin sürgün edilmesi gerçekten felaket olacaktı Şayet Yahudiler bizi sürgüne muvaffak olsalardı geride kalan ailelerimiz de bize katılmak zorunda kalacak ve böylece sürgün yoluyla Filistin'den uzaklaştırılanların sayısı binlere varacaktı Bu şekilde sürgün kapısı açık kalmış olacak ve Filistin gerçek sahiplerinden alınıp boşaltılacaktı Hal böyle olunca içimizden yaşlı bilge Üstad Abdulfettah Duhan'ın söylediği şu sözlere şaşmamak lazım: “ Hepimiz ya burada bir taşa yapışarak ölecek ya da vatanımıza döneceğiz Başka bir şeyi kabul etmememiz gerekir”Biz hemen değişik komisyonlar kurduk ve değişik coğrafi yerlerden olan arkadaşları temsil eden kadroyu seçtik Basın komisyonu beni sürgündekilerin basın sözcüsü olarak seçti Kültür, mimari, tıb, davet, arşiv vb alanlarda komisyonlar teşkil edildi “İbn-i Teymiyye” adını taşıyan bir üniversite kurduk Bu üniversitede öğretim başlandı Güvenlik ve nöbet komisyonlarını da kurduk Aynı şekilde teknik vb konularda da komisyonlarımız oluşturuldu Böylece düzenli bir hayata kavuştuk İlk günden beri çadırlar kurmaya başladık Bir mescit yaptık Bize ilk çadır yardımı yapan Lübnan Hizbullah Cemaati oldu Bundan sonra Kızılhaç da bize çok sayıda çadır verdi Artık durumumuz iyileşti Filistinli gruplar da bize yardım ellerini uzattılar… Filistinli bütün gruplardan heyetler, başta Hizbullah olmak üzere Lübnanlı gruplar da bizi ziyaret ediyordu Lübnan Müftüsü gibi birçok şahsiyetler de bizi ziyarete gelenler içindeydi Yine Üstad Fethi Yeken, Şeyh Faysal Mevlevi, Şehid İmamın oğlu Seyfulislam Hasan El-Benna ve Sudan İslam Cemaati Genel Sekreteri İmam Şeyh Yasin ile Şeyh Dr Hasan Turabi de bizleri ziyaret ettiler… Ayrıca Hamas Siyasi Bürosundaki kardeşlerimiz bizleri sık sık ziyaret ediyorlardı İslami Cihad Hareketi Genel Sekreteri Şehid Fethi Şikaki de bizi ziyaret etti Ürdün İhvan-i Müslimin Cemaatinden de bir heyet bizi ziyarete gelenler arsındaydı…MERCÜ'Z-ZUHUR KÖYÜNÜN MUHTARI Dönüşümüz gerçekleştiği gün veda için bu muhtarın yanına vardım Beni görünce üzüntülü bir şekilde ağlamış ve şöyle demişti: “Siz hastalarımızı tedavi ettiniz (10 doktorumuz çevre köylerden hastalara gidiyor Onları bedava muayene edip ilaçlarını da bedava veriyorlardı) Gerçekten şerefli insanlarsınız Siz, bize yardım ettiniz Namusumuzu korudunuz” Gençlerimiz köylüler için zeytin topluyor, buğday biçiyorlardı Bunları da sadece Allah rızası için yapıyorduk Onlara yardım için gittiğimizde bayanların eve dönmelerini şart koşuyorduk ki kamptaki gençlerle karışmasınlar Muhtar devamla şöyle dedi: “Bize dinimizi de öğrettiniz (âlimlerimiz köy camilerine gidip va'z ediyorlardı) Hayatımızı korudunuz (geçmişte bazı Filistinliler haksız yere bazı kişileri öldürmüşler)” Muhtar ağlamaya başladı ve “Sizi asla unutmayız; zihinlerimize kazınmış olumsuz Filistinli imajını değiştirdiniz” dedi Üzülerek muhtara veda ettik Mercü'z-zuhur köyü etrafımızda bulunan tek Sünni köydü Ancak bizim ilişkilerimiz, biri Şii ve diğeri Dürzî bir köye kadar uzanmıştı…” (*)“Şudur en son dileğim / koy beni cennete ey Rabbim!” diyen şehid, “Hastalıktan yahut kalp krizinden ölen de, Apaçi Helikopterlerinin saldırısına uğrayan da dünyaya veda eder Bana kalsa Apaçiyi tercih ederim” dedikten kısa bir müddet sonra Apaçi helikopteriyle 17 Nisan 2004 tarihinde şahadete imza attı Hem de Rabbinden dilediği şekilde…(*)Dua yayıncılık tarafından yayınlanan HATIRALAR adlı eserden derlenerek alınmıştır 
|
|
|
06-11-2008
| #2 |
| | --->: Şehid Dr. AbdulAziz Rantisi Allah c c razi olsun mum Şehid Dr AbdulAziz Rantisi anmamiza vesile oldugun icin, "Ölüm bizlere eninde sonunda gelecek, ya yatağımızda ya da Apaçi ile Ben Apaçi'yi seçiyorum" Abdulaziz Rantisi (Şehadetinden bir hafta önceki bir konuşmasından)Allah rahmet eylesin Rabbim ondan ve onun gibi bu davaya canini adamis ve sehadet serbetini icmis bütün Müslüman kardeslerden razi olsunAllah herkese böyle şehadet nasib etsin 
|
|
|
3 Hafta önce
| #3 |
| | --->: Şehid Dr. AbdulAziz Rantisi Allah razı olsun 
|
|
|
 |
| Tags: abdulaziz, rantisi, sehid |
| Konu Araçları | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Cvp | son Mesaj |
| Abdulaziz BEKKİNE | mumsema | Şahsa göre güzel sözler | 1 | 3 Hafta önce 11:49 AM |
| yüz şehid sevabı | İnşirah | Hadisler Bölümü | 3 | 08-29-2008 19:43 PM |
| Şehid Kimdir? Şehid Kime Denir? Şehadet Kavramı | mumsema | İslamda Şehidlik / Şehidler Bölümü | 5 | 08-19-2008 11:57 AM |
| Herkes şehid olabilir mi? Şehid olmanın faydası ne? | ßaran | Siyer / Peygamberlerin Hayatı soru ve cevapları | 0 | 05-29-2008 17:54 PM |
| Ammâr Bin Yâser - Şehîd oğlu şehîd | mum | Diğer Sahabeler | 1 | 10-14-2007 04:39 AM |
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292