Kıyamete Kadar Allah'ın Adını Yüceltme Vazifesine Devam

**LeoparGS** · 03-07-2008

Her insanın bir duyarlılık ve hissetme seviyesi vardır

Her Müslüman Allah'ın tanıtılması, Allah Resûlü'nün (sallallahu aleyhi ve sellem) adının cihana duyurulması meselesinde dertlidir

Ben kendim için dertli diyemeyeceğim, şu arzettiğim şeyleri bir fazilet olarak da söylemiyorum; fakat ümmet-i Muhammed'in çektikleri sineme bir hançer gibi saplanıyor

Dünyanın dört bir tarafında ezilen, horlanan, mazlum ve mağdur durumdaki insanların hayali gözümün önünden bir türlü gitmiyor

Onların ızdıraplı hali yanında yüce dinimizi tanımayan insanların vaziyeti de içime dert oluyor

Belki her vakit gönlümden şu duyguları geçiriyorum: Herkes İslam'ın nuruyla aydınlansın

her gün birkaç ihtida olsun

ihtida etmeyenler de hiç olmazsa hoşgörüye, diyaloğa açık yaşasın

Bunları arzu ediyorum ve bu işin kolay olmayacağını da biliyorum

İşin tabiatını bildiğim halde bu duygumun aksine cereyan eden hadiseler beni hasta ediyor

Hatta bazen, "Benim en başta vereceğim bir canım var

Cenab-ı Hakk insanları barış içinde, diyaloğa açık, kendisine ve kullara karşı saygılı yapacaksa; bunun karşılığında da canımı alacaksa hemen alsın da o neticeyi hasıl etsin

" diyorum

Izdırap bu olunca kantar ne kadar şeyi tartar hesap etmek lazım

Zannediyorum, herkes benden çok inanmıştır

Herkes dinin i'lasını ister; herkes her yerde nam-ı celil-i Muhammedî'yi duymak ister

Ama o güzel kullar "Dertliyim dersin, öyleyse belay-ı dertten gam ızhar eyleme" diyor ve dertlerini sinelerine gömüyorlardır

Benimkine gelince o, sesli düşünce

benliğimi saran ve beni hasta eden çığlık

En kötüsü de "iç sebb (kınama)" diyebileceğim bir hale maruz kalıyorum ki o da beni fevkalade rahatsız ediyor

Başta kendim daha sonra da çok sevip takdir ettiğim arkadaşlarım hakkında bazen "Biz bunca zamandır neden binlerce gönle giremedik

Oysaki kalplere girerek Allah'ı kullarına sevdirmek yine Cenâb-ı Hakk'ın emri, O'nun muradı

" Bu duygular benliğimi sarınca kendimi zorluyor ve "Biz ne yaparsak yapalım hidayet Allah'ın elindedir

Allah dilemeyince iman insanın kalbinde hâsıl olmaz

Bu işin tabiatı böyle

" diyorum

Fakat yine içimde sebb başlıyor ve diyorum ki "Yahu! İnsanların samimiyetinin, iradesinin hiç mi payı yok? Bu hususta sahabeyi muzaffer ve muvaffak kılan şey neydi? Hz

İsa'nın havarilerini muvaffak kılan neydi? Öyleyse durumumuzu gözden geçirmek lazım

Neden onlar çok dertli ve insanlara iman nurunu taşımada o kadar hızlıydı ve neden biz böyle aheste davranıyoruz?" İşte böyle kafamda alıp veriyorum

Hayır, bu hal müminler hakkında su-i zan değil, onlara olan hüsn-ü zannın meydana getirdiği bir beklenti

Bir mesele daha var ki ben de o aziz sultan gibi diyeyim; "Milletimde ihtilaf u tefrika endişesi/ Hatta kûşe-i kabrimde bî-karar eyler beni/ İttihad etmekken a'daya karşı çaremiz/ İttihad etmezse millet dağidar eyler beni

" İnanan gönüller âşıkâne birbirine bağlı olmazsa; hasbî ve fedakar olmassa; işe yaramadığı ya da yaramıyor olduğunu zannettiği yerde kenara çekilmeyi bilmezse

off

öyle bir dert ki

Allah (celle celaluhu) değişik hadiselerle bize kendisini hatırlatıyor

Bizi ikaz ediyor

"Soğukta durmayın üşürsünüz

" diyor

O bizi zaten biliyor; hadiselerle de bizi bize gösteriyor

Acı veriyor, canımızı yakıyor, ama neticede bizi kendisine celbediyor

Bazen insan, hayatı sırtında taşır
Geçen yıllarda geçirdiğim bir krizde kalbin ritmi çok bozulunca doktorlar elektro-şok yapılması gerektiğini, elektro-şokun tesirini azaltmak için de uyutmaları lazım geldiğini söylediler

O an "tekrar uyanamama da var işin içinde" diye aklımdan geçti

Son birkaç nefes kendisine bahşedilen bir insan ne demeliyse onu düşündüm

"Lâilâhe illallahu vahdehû lâ şerîke lehû" dedim, uyumuşum

Hamdolsun, ölseydim de hiç olmazsa son sözüm yine "O" olacaktı

O gün hastanede teyemmüm yapıp öğle ve ikindi namazlarını cemederek kılmak zorunda kalmıştım

Şeran gerekli olmasa da gönül huzuru için şimdi onları bir de kaza ettim

Diğer namazlarımı da kaza edeceğim

Erzurumluların çok güzel bir duası vardır; "Az ağrı, âsan ölüm, tekmil iman-Kur'an" ile dünyadan gitmeyi isterler

Ben bunun sonuna bir cümle daha ekliyorum "ilâ yevmil kıyam, ila-yı kelimetullah'a devam" Kıyamete kadar Allah'ın adını yüceltme vazifesine devam, diyorum

Başka bir isteğimiz yok bizim

Allah'tan istediğimiz bu

Ötelere yürüyeceğimiz ana kadar vifak ve ittifak içinde hizmete devam

Bazen insan hayatı yaşar, bazen de onu sırtında taşır

Bazen hayatın santimi, santimetresi, saniyesi, dakikası, cennetleri alabilecek kadar pahalı şeylerle geçer

Bazen de insanın bütün bir hayatı Cenab-ı Hakk'ın hoşnutluğu adına işe yarar ameller açısından ceviz kabuğunu doldurmayacak şeylerden ibaret kalır

Sorsalar "Sen Allah için ne yaptın?

Bugün değil bütün ömrün boyunca ne yaptın?" Maalesef, bazılarının bu soruya verecek cevabı yoktur

Onların yaşadığı; kin, nefret, iğbirar ve düşmanlıkla bulanmış acı bir vetire

ve "aman vermeyin, vurun, iflahlarını kesin" çığırtkanlıklarıyla dolu, cismaniyet altında kalmış, ezilmiş, hayattan daha çok rezalet diyebileceğimiz kabus gibi bir rüya

Uyandıkları zaman anlarlar

Görününce işin öbür ucu; tecelli edince hayata terettüp eden; hayatın gerçek burcu

ne türlü bir bayrak dalgalandığını görürler; şeytanın bayrağı mı, Hazreti Rahman'ın bayrağı mı? İşte hepsi o kadar

Biraz değiştirerek o Kutlu gibi diyeyim, eyvah aldandık, şu hayat-ı dünyeviyeyi sabit zannettik

O zan sebebiyle bütün bütün zayi ettik

Evet, şu güzerân-ı hayat bir uykudur

Bir rüya gibi geçer

Şu temelsiz ömür dahi bir çay gibi akar, bir rüzgar gibi eser

Önüne katıp sürüklediği de sizin hayatınızın hazan yemiş yapraklarıdır

Fethullah Gülen, Zaman

03-07-2008	#1
Bilgiler LeoparGS Devamlı Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Feb 2007 Nerden: İstanbul Mesaj: 9,451 İtibar Tecrübe Puanı: 98 Rep Puanı : 3564 Rep Derecesi :	Kıyamete Kadar Allah'ın Adını Yüceltme Vazifesine Devam Kıyamete Kadar Allah'ın Adını Yüceltme Vazifesine Devam Her insanın bir duyarlılık ve hissetme seviyesi vardır Her Müslüman Allah'ın tanıtılması, Allah Resûlü'nün (sallallahu aleyhi ve sellem) adının cihana duyurulması meselesinde dertlidir Ben kendim için dertli diyemeyeceğim, şu arzettiğim şeyleri bir fazilet olarak da söylemiyorum; fakat ümmet-i Muhammed'in çektikleri sineme bir hançer gibi saplanıyor Dünyanın dört bir tarafında ezilen, horlanan, mazlum ve mağdur durumdaki insanların hayali gözümün önünden bir türlü gitmiyor Onların ızdıraplı hali yanında yüce dinimizi tanımayan insanların vaziyeti de içime dert oluyor Belki her vakit gönlümden şu duyguları geçiriyorum: Herkes İslam'ın nuruyla aydınlansın her gün birkaç ihtida olsun ihtida etmeyenler de hiç olmazsa hoşgörüye, diyaloğa açık yaşasın Bunları arzu ediyorum ve bu işin kolay olmayacağını da biliyorum İşin tabiatını bildiğim halde bu duygumun aksine cereyan eden hadiseler beni hasta ediyor Hatta bazen, "Benim en başta vereceğim bir canım var Cenab-ı Hakk insanları barış içinde, diyaloğa açık, kendisine ve kullara karşı saygılı yapacaksa; bunun karşılığında da canımı alacaksa hemen alsın da o neticeyi hasıl etsin" diyorum Izdırap bu olunca kantar ne kadar şeyi tartar hesap etmek lazım Zannediyorum, herkes benden çok inanmıştır Herkes dinin i'lasını ister; herkes her yerde nam-ı celil-i Muhammedî'yi duymak ister Ama o güzel kullar "Dertliyim dersin, öyleyse belay-ı dertten gam ızhar eyleme" diyor ve dertlerini sinelerine gömüyorlardır Benimkine gelince o, sesli düşünce benliğimi saran ve beni hasta eden çığlık En kötüsü de "iç sebb (kınama)" diyebileceğim bir hale maruz kalıyorum ki o da beni fevkalade rahatsız ediyor Başta kendim daha sonra da çok sevip takdir ettiğim arkadaşlarım hakkında bazen "Biz bunca zamandır neden binlerce gönle giremedik Oysaki kalplere girerek Allah'ı kullarına sevdirmek yine Cenâb-ı Hakk'ın emri, O'nun muradı" Bu duygular benliğimi sarınca kendimi zorluyor ve "Biz ne yaparsak yapalım hidayet Allah'ın elindedir Allah dilemeyince iman insanın kalbinde hâsıl olmaz Bu işin tabiatı böyle" diyorum Fakat yine içimde sebb başlıyor ve diyorum ki "Yahu! İnsanların samimiyetinin, iradesinin hiç mi payı yok? Bu hususta sahabeyi muzaffer ve muvaffak kılan şey neydi? Hz İsa'nın havarilerini muvaffak kılan neydi? Öyleyse durumumuzu gözden geçirmek lazım Neden onlar çok dertli ve insanlara iman nurunu taşımada o kadar hızlıydı ve neden biz böyle aheste davranıyoruz?" İşte böyle kafamda alıp veriyorum Hayır, bu hal müminler hakkında su-i zan değil, onlara olan hüsn-ü zannın meydana getirdiği bir beklenti Bir mesele daha var ki ben de o aziz sultan gibi diyeyim; "Milletimde ihtilaf u tefrika endişesi/ Hatta kûşe-i kabrimde bî-karar eyler beni/ İttihad etmekken a'daya karşı çaremiz/ İttihad etmezse millet dağidar eyler beni" İnanan gönüller âşıkâne birbirine bağlı olmazsa; hasbî ve fedakar olmassa; işe yaramadığı ya da yaramıyor olduğunu zannettiği yerde kenara çekilmeyi bilmezse off öyle bir dert ki Allah (celle celaluhu) değişik hadiselerle bize kendisini hatırlatıyor Bizi ikaz ediyor "Soğukta durmayın üşürsünüz" diyor O bizi zaten biliyor; hadiselerle de bizi bize gösteriyor Acı veriyor, canımızı yakıyor, ama neticede bizi kendisine celbediyor Bazen insan, hayatı sırtında taşır Geçen yıllarda geçirdiğim bir krizde kalbin ritmi çok bozulunca doktorlar elektro-şok yapılması gerektiğini, elektro-şokun tesirini azaltmak için de uyutmaları lazım geldiğini söylediler O an "tekrar uyanamama da var işin içinde" diye aklımdan geçti Son birkaç nefes kendisine bahşedilen bir insan ne demeliyse onu düşündüm "Lâilâhe illallahu vahdehû lâ şerîke lehû" dedim, uyumuşum Hamdolsun, ölseydim de hiç olmazsa son sözüm yine "O" olacaktı O gün hastanede teyemmüm yapıp öğle ve ikindi namazlarını cemederek kılmak zorunda kalmıştım Şeran gerekli olmasa da gönül huzuru için şimdi onları bir de kaza ettim Diğer namazlarımı da kaza edeceğim Erzurumluların çok güzel bir duası vardır; "Az ağrı, âsan ölüm, tekmil iman-Kur'an" ile dünyadan gitmeyi isterler Ben bunun sonuna bir cümle daha ekliyorum "ilâ yevmil kıyam, ila-yı kelimetullah'a devam" Kıyamete kadar Allah'ın adını yüceltme vazifesine devam, diyorum Başka bir isteğimiz yok bizim Allah'tan istediğimiz bu Ötelere yürüyeceğimiz ana kadar vifak ve ittifak içinde hizmete devam Bazen insan hayatı yaşar, bazen de onu sırtında taşır Bazen hayatın santimi, santimetresi, saniyesi, dakikası, cennetleri alabilecek kadar pahalı şeylerle geçer Bazen de insanın bütün bir hayatı Cenab-ı Hakk'ın hoşnutluğu adına işe yarar ameller açısından ceviz kabuğunu doldurmayacak şeylerden ibaret kalır Sorsalar "Sen Allah için ne yaptın? Bugün değil bütün ömrün boyunca ne yaptın?" Maalesef, bazılarının bu soruya verecek cevabı yoktur Onların yaşadığı; kin, nefret, iğbirar ve düşmanlıkla bulanmış acı bir vetire ve "aman vermeyin, vurun, iflahlarını kesin" çığırtkanlıklarıyla dolu, cismaniyet altında kalmış, ezilmiş, hayattan daha çok rezalet diyebileceğimiz kabus gibi bir rüya Uyandıkları zaman anlarlar Görününce işin öbür ucu; tecelli edince hayata terettüp eden; hayatın gerçek burcu ne türlü bir bayrak dalgalandığını görürler; şeytanın bayrağı mı, Hazreti Rahman'ın bayrağı mı? İşte hepsi o kadar Biraz değiştirerek o Kutlu gibi diyeyim, eyvah aldandık, şu hayat-ı dünyeviyeyi sabit zannettik O zan sebebiyle bütün bütün zayi ettik Evet, şu güzerân-ı hayat bir uykudur Bir rüya gibi geçer Şu temelsiz ömür dahi bir çay gibi akar, bir rüzgar gibi eser Önüne katıp sürüklediği de sizin hayatınızın hazan yemiş yapraklarıdır Fethullah Gülen, Zaman

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvp	son Mesaj
Adını yaz iltifatı gör...	beygu	Komik yazılar	24	2 Hafta önce 19:14 PM
Adını MOR Koydum	mum	Dini, Güzel Yazılar / Makaleler	2	03-17-2008 01:31 AM
ALLAH'ın varlığı ancak bu kadar NET anlatılır. Maşaallah	katrem	Dini Klipler & İlahi Ezgi ve Şiir Klipleri	3	02-19-2008 19:27 PM
Suphanallah...Ne kadar ilginç...Allah'ın Hikmeti...	neva	Genel Resimler (konu dışı)	8	12-30-2007 15:03 PM
Bindik bir alâmete, gidiyoruz kıyamete	İnşirah	Ahiret'e İman	0	05-17-2007 02:27 AM

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder